Η χρονιά που δεν ήρθε το καλοκαίρι. Τι συνέβη το 1816 όταν χιόνισε Iούνιο, οι καταιγίδες «βούλιαξαν» την Ευρώπη και η Ελλάδα είχε μηδενικές θερμοκρασίες.

Τέσσερις εποχές εξίσου σημαντικές για την απόλυτη ισορροπία της φύσης. Η καθεμία προσφέρει ανάλογα φαινόμενα που βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του πλανήτη.Και όμως το 1816, ήταν η χρονιά που διαταράχθηκε αυτός ο κύκλος και το καλοκαίρι δεν ήρθε ποτέ. Οι κάτοικοι του βόρειου ημισφαιρίου όχι απλά το φαντάστηκαν, αλλά το έζησαν. Η έκρηξη του ηφαιστείου «Tabora» στην Ινδονησία και οι καταστροφικές συνέπειες «Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι» ήταν αποτέλεσμα της έκρηξης του ηφαιστείου Ταμπόρα, στις 10 Απριλίου 1816. Σκότωσε 70 χιλιάδες ανθρώπους. Ημερολογιακά, είχε ήδη μπει η άνοιξη. Η ξαφνική αυτή έκρηξη όμως έκανε την εποχή ασυνήθιστα ψυχρή, με ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες. Ήταν η μεγαλύτερη έκρηξη σε 1.630 χρόνια στο συγκεκριμένο σημείο. Οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο ήταν αυτές της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, όπου λόγω των χιονοπτώσεων και του ολικού παγετού ακόμα και τον Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, οι καλλιέργειες καταστράφηκαν και οι αγρότες έσφαξαν τα ζώα τους διότι δεν είχαν τροφή να τους δώσουν. Προκλήθηκαν λιμοί καθώς και επιδημίες χολέρας στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.
Η ηφαιστειακή στάχτη εξαπλώθηκε 1.300 χιλιόμετρα από το σημείο της έκρηξης. Το ηφαίστειο σταμάτησε να βρυχάται στις 15 Ιουλίου 1815, αλλά ο καπνός εξακολουθούσε να είναι πυκνός πάνω από την κορυφή του έως τις 23 Αυγούστου του ίδιου έτους. Για τέσσερα χρόνια έδινε μικρότερες αλλά τελείως ακίνδυνες εκρήξεις….

Στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ιρλανδία από τις 153 ημέρες της περιόδου Μαΐου-Σεπτεμβρίου τις 142 ημέρες έβρεχε καταρρακτωδώς, ενώ στην Αγγλία ο μέσος όρος θερμοκρασίας κυμάνθηκε στους 13,37 βαθμούς. Ήταν το τρίτο πιο ψυχρό καλοκαίρι από τότε που τηρούνται μετεωρολογικά αρχεία δηλαδή από το 1659. Σύμφωνα με στοιχεία στη Γαλλία και στην Αυστρία 200.000 άνθρωποι πέθαναν από την πείνα και από τις επιδημίες χολέρας και τύφου. Οι πάγοι της Αρκτικής καθώς και οι παγετώνες των Άλπεων μεγάλωσαν, ενώ αντιθέτως το καλοκαίρι στην Ουκρανία θεωρήθηκε και ζεστό.

Σχήμα 1 – Χάρτης με τις θερμοκρασιακές αποκλίσεις από το μέσο όρο όπως διαμορφώθηκαν μετά τον Μάιο του 1816.

Στις 4 Ιουνίου σημειώθηκε παγετός στο Κονέκτικατ και στις 8 Ιουνίου χιόνισε στη Νέα Υόρκη! Μέχρι τις 23 Αυγούστου πάγωναν διαδοχικά όλες οι πόλεις. Συγκοινωνία δεν υπήρχε, τα καυσόξυλα τελείωναν και τα αποθέματα τροφής στέρευαν. Οι πλημμύρες έπνιξαν όλες τις καλλιέργειες. Λόγω της ηφαιστειακής σκόνης το χιόνι στην Ουγγαρία είχε καφέ χρώμα, ενώ στην Ιταλία κόκκινο. Και το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Οι θερμοκρασίες ήταν ακόμα αλλοπρόσαλλες, με τον υδράργυρο στους -26 οι συνέπειες από την έκρηξη ήταν ακόμα έντονες και εξελίσσονταν αρνητικά.

Πηγή: www.mixanitouxronou.gr

Υπάρχουν τόσα πολλά που δεν γνωρίζουμε ακόμη για τον πλανήτη Γη και κυρίως για απομακρυσμένες περιοχές όπως είναι η Ανταρκτική.

Δείτε παρακάτω μερικά παράξενα στοιχεία για αυτό το μυστηριώδες μέρος του πλανήτη…

  • Υπάρχουν μέρη στην Ανταρκτική που δεν έχει βρέξει ή χιονίσει εδώ και 2 εκατομμύρια χρόνια.
  • Έχουν βρεθεί περισσότεροι μετεωρίτες στην Ανταρκτική από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.
  • Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στην Ανταρκτική είναι -98° C.
  • Το 70% του παγκόσμιου γλυκού νερού βρίσκεται στην Ανταρκτική.
  • Η Ανταρκτική δεν έχει επίσημη ζώνη ώρας.
  • Το μεγαλύτερο καταγεγραμμένο παγόβουνο στην Ανταρκτική ήταν μεγαλύτερο από το νησί της Τζαμάικα.
  • Περισσότερα από 300 μεγάλες λίμνες υπάρχουν κάτω από την επιφάνεια του πάγου.
  • Η Ανταρκτική είναι η μοναδική ήπειρος χωρίς ερπετά και φίδια.
  • Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ στην Ανταρκτική ήταν 17,5° C
  • Υπάρχουν επτά χριστιανικές εκκλησίες στην Ανταρκτική.

 

Πηγή: GreenAgenda

Χιλιάδες λίμνες του βόρειου ημισφαιρίου σε Ευρώπη, Καναδά, Αμερική και Ασία θα μείνουν χωρίς πάγους το χειμώνα, καθώς ολοένα ανεβαίνει η μέση παγκόσμια θερμοκρασία εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με εκτιμήσεις των επιστημόνων.

Μια νέα επιστημονική έρευνα -η πιο ολοκληρωμένη του είδους της μέχρι σήμερα- που βασίστηκε σε παρατηρήσεις 513 λιμνών και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Nature Climate Change”, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Σάπνα Σάρμα του Πανεπιστημίου της Υόρκης στο Τορόντο, σύμφωνα με το BBC, εκτιμά ότι μέσα σε μια γενιά περισσότερες από 35.000 λίμνες δεν θα καλύπτονται πια από πάγο τους μήνες του χειμώνα.

Η εξαφάνιση της παγοκάλυψης θα έχει -πέρα από την αδυναμία να κάνουν πατινάζ μικροί και μεγάλοι- σημαντικές περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις για τις ζωές σχεδόν 400 εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν κοντά σε αυτές τις λίμνες. Μπορεί να αποτελέσει απειλή ακόμη και για την παροχή πόσιμου νερού ή των αποθεμάτων αλιείας. Η παγοκάλυψη επιτρέπει στις γύρω κοινότητες να διασχίζουν τις λίμνες με τα πόδια ή με οχήματα, ώστε να προμηθεύονται τρόφιμα και γενικότερα να έχουν επαφή με άλλους ανθρώπους. Επιπλέον, οι λίμνες που δεν παγώνουν, τείνουν να χάνουν περισσότερο νερό μέσω εξάτμισης.

Σήμερα, περίπου 14.800 λίμνες σε Καναδά, ΗΠΑ και βόρεια Ευρώπη έχουν πάγους μόνο όταν οι χειμώνες είναι πολύ κρύοι, ενώ μένουν με ελάχιστους ή καθόλου πάγους, όταν οι χειμώνες είναι πιο ζεστοί. Αν η άνοδος της θερμοκρασίας φθάσει τους δύο βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, τότε οι λίμνες χωρίς πάγους θα ξεπεράσουν τις 35.000.

«Τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας δεν θα δουν κάτι που εμείς το θεωρούμε δεδομένο», δήλωσε η ερευνήτρια δρ Κάθριν Ο’Ράιλι του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Ιλινόις.

«Δεν χρειάζεται μεγάλη άνοδος της θερμοκρασίας για να γίνουν αισθητές οι επιπτώσεις. Συμβαίνει αυτή τη στιγμή – ήδη η Λίμνη Σουπίριορ δεν παγώνει πια κάθε χειμώνα. Το ίδιο και οι άλλες Μεγάλες Λίμνες. Έχουμε τέτοια παραδείγματα από όλο τον κόσμο λιμνών που υφίστανται αυτή τη μεγάλη αλλαγή και προβλέπουμε ότι αυτό θα συμβεί σε πολλές περισσότερες λίμνες στο μέλλον», τόνισε η η δρ Σάρμα.

Στη Γη υπάρχουν περίπου 117 εκατομμύρια λίμνες.

 

Πηγή: GreenAgenda

Το 2018 ήταν το θερμότερο έτος που έχει ποτέ καταγραφεί στους ωκεανούς του πλανήτη μας, όπως αντίστοιχα είχε συμβεί το 2017, το 2016 και το 2015 – με άλλα λόγια κάθε χρόνο που περνάει, οι ωκεανοί γίνονται πιο ζεστοί εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και της θερμότητας της ατμόσφαιρας που απορροφούν.

Η διεθνής ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής τον δρα Λιτζίνγκ Τσενγκ του Ινστιτούτου Ατμοσφαιρικής Φυσικής της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Advances in Atmospheric Sciences”, υπολόγισαν ότι, σε σχέση με τη μέση θερμότητα των ωκεανών κατά την περίοδο 1981-2010, το 2018 οι ωκεανοί απορρόφησαν έξτρα θερμότητα 19,67Χ10^22 Joules.

Αυτή η αύξηση θερμότητας που συνέβη πέρυσι, σε σχέση με το 2017, είναι περίπου 388 φορές μεγαλύτερη από τη συνολική ετήσια παραγωγή ηλεκτρισμού της Κίνας και εκατό εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από την έκλυση θερμότητας από την ατομική βόμβα της Χιροσίμας. Η μεταβολή στη θερμότητα των ωκεανών θεωρείται ένας από τους καλύτερους δείκτες – αν όχι ο καλύτερος- για την μέτρηση της κλιματικής αλλαγής λόγω των συσσωρευόμενων ανθρωπογενών «αερίων του θερμοκηπίου». Πάνω από το 90% της θερμότητας που αυτά τα αέρια παγιδεύουν στην ατμόσφαιρα, καταλήγει στις θάλασσες.

«Τα νέα στοιχεία, μαζί με ένα όγκο άλλων ερευνών, αποτελούν μια πρόσθετη προειδοποίηση τόσο για τις κυβερνήσεις όσο και για το ευρύ κοινό ότι βιώνουμε μια αναπόφευκτη παγκόσμια υπερθέρμανση, που προκαλεί σοβαρή ζημιά και απώλειες τόσο στην οικονομία όσο και στην κοινωνία», δήλωσε ο δρ Τσενγκ.

Οι ερευνητές προβλέπουν ότι οι ωκεανοί θα συνεχίσουν να ανεβάζουν θερμοκρασία, πράγμα που, μεταξύ άλλων, θα συμβάλει στην άνοδο της στάθμης των θαλασσών διεθνώς. Αλλά θα υπάρξουν και άλλες επιπτώσεις εξαιτίας των πιο ζεστών ωκεανών, όπως η διείσδυση αλμυρού νερού στους υδροφόρους ορίζοντες του πόσιμου νερού, οι καταστροφές παράκτιων υποδομών, η αυξημένη πιθανότητα καταιγίδων και άλλων ακραίων καιρικών φαινομένων, ο θάνατος των κοραλλιών, η τήξη των θαλάσσιων πάγων, οι επιπτώσεις στα θαλάσσια οικοσυστήματα κ.α.

Το γράφημα αποτυπώνει πως η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τη θερμοκρασία και τη στάθμη των ωκεανών του πλανήτη μας / ΑΠΕ – ΜΠΕ / Δημοσιογραφική επιμέλεια: Δημ. Φραγκουλιώτης

 

Πηγή: GreenAgenda

Οι ανεμοστρόβιλοι είναι ένα φαινόμενο που μας απασχολεί όλο και συχνότερα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η κλιματολογία τους στην Ευρώπη.

 

Μελέτη δημοσιευμένη το 2014 χρησιμοποιεί δεδομένα ανεμοστρόβιλων στην Ευρώπη κατά την περίοδο 1950-2013 με σκοπό την κατανόηση της χωρικής και χρονικής κατανομής αυτού του φαινομένου.

Ολόκληρη τη μελέτη των Groenemeijer και Kuhne (2014) (από την οποία αντλήσαμε πληροφορίες για το παρόν άρθρο) μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.

Μεταξύ άλλων η συγκεκριμένη μελέτη δείχνει ότι το μέγιστο των ανεμοστρόβιλων συνολικά, αλλά και των ισχυρότερων σε ένταση συμβαίνει στην κεντρική Ευρώπη και συγκεκριμένα στη βόρεια-βορειοδυτική Γερμανία και τα βόρεια της Γαλλίας.

Σε ημερήσια βάση, οι ανεμοστρόβιλοι ξηράς παρουσιάζουν μέγιστο εμφάνισης μεταξύ 15:00 και 17:00 τοπικής ώρας και ελάχιστο το διάστημα μεταξύ 23:00 και 07:00. Αντίθετα οι ανεμοστρόβιλοι θαλάσσης εμφανίζουν μέγιστη συχνότητα τις πρωινές ώρες (09:00-10:00).

Στον χάρτη που ακολουθεί (ο οποίος προέρχεται από την προαναφερόμενη μελέτη), φαίνεται ποιος είναι ο μήνας με τη μέγιστη (κατά μέσο όρο) δραστηριότητα ανεμοστρόβιλων ανά περιοχή πάνω από την Ευρώπη. Είναι σαφές ότι στις βορειότερες χώρες αυτοί εμφανίζονται τους θερινούς μήνες, ενώ στις νοτιότερες κατά τους χειμερινούς μήνες.

Μέσα στα πιο θανατηφόρα επεισόδια ανεμοστρόβιλων συγκαταλέγονται ένας στο Montville της Γαλλίας στις 19/8/1845 (70 νεκροί), ένας στο Ivanovo της Ρωσίας στις 9/6/1984 (69 νεκροί), ένας στη Μαδρίτη της Ισπανίας στις 12/5/1886 (47 νεκροί) και ένας στη Sava της Ιταλίας στις 21/9/1897 (40 νεκροί).

 

Δείτε επίσης: Καταστροφικός ανεμοστρόβιλος στην Αντάλια της Τουρκίας (βίντεο)

Το 2018 υπήρξε το τέταρτο θερμότερο έτος στη μετεωρολογική ιστορία, καθώς υπήρξε κάπως πιο κρύο από ό,τι τα προηγούμενα έτη 2017, 2016 και 2015, σύμφωνα με εκτιμήσεις Αμερικανών επιστημόνων.

Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία πέρυσι ήταν 14,96 βαθμοί Κελσίου0,77 βαθμοί πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου αναφοράς 1951-1980 και 1,16 βαθμοί πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, εκτιμούν οι ερευνητές του οργανισμού Berkeley Earth της Καλιφόρνια, σύμφωνα με την «Ουάσιγκτον Ποστ» και το Associated Press.

Και η Ιαπωνική Μετεωρολογική Υπηρεσία έχει εκτιμήσει ότι το 2018 υπήρξε το τέταρτο θερμότερο έτος από το 1850. Οι επίσημες ανακοινώσεις των αμερικανικών υπηρεσιών θα καθυστερήσουν λόγω της αναστολής λειτουργίας τους (shutdown).

Η μικρή μείωση της θερμοκρασίας πέρυσι αποδίδεται κυρίως στις διακυμάνσεις που προκαλούν τα φαινόμενα Ελ Νίνιο και Ελ Νίνια. Ο κλιματολόγος του Μπέρκλεϊ Ζέκε Χαουζφάδερ ξεκαθάρισε ότι η μικρή «βουτιά» του θερμομέτρου το 2018 δεν αντανακλά κάποια ευρύτερη τάση μείωσης της παγκόσμιας θερμοκρασίας. «Η μακροπρόθεσμα τάση είναι εντυπωσιακά ξεκάθαρη», τόνισε.

Παράλληλα, η Μετεωρολογική Υπηρεσία της Βρετανίας, σύμφωνα με το BBC και την «Ιντιπέντεντ», εκτίμησε ότι το 2019 θα υπάρξει μια από τις μεγαλύτερες αυξήσεις στα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα κατά τις τελευταίες έξι δεκαετίες, καθώς συνεχίζεται η μαζική κατανάλωση των ορυκτών καυσίμων, ενώ τα δάση και οι ωκεανοί εμφανίζουν ολοένα μικρότερη ικανότητα να απορροφήσουν το έξτρα διοξείδιο.

Το παρατηρητήριο αναφοράς στο όρος Μάουνα Λόα της Χαβάης έχει καταγράψει μια αύξηση κατά περίπου 30% του ατμοσφαιρικού διοξειδίου από το 1958. Το 2013 κατέγραψε συγκεντρώσεις διοξειδίου για πρώτη φορά άνω των 400 ppm (μερών ανά εκατομμύριο), ενώ το 2019, σύμφωνα με τους Βρετανούς επιστήμονες, τα μέσα επίπεδα του άνθρακα στην ατμόσφαιρα αναμένεται να αυξηθούν κατά 2,8 ppm (περισσότερο από όσο το 2018) και να φθάσουν τα 411 ppm, τα υψηλότερα των τελευταίων τουλάχιστον 800.000 ετών.

Στην αρχή της βιομηχανικής εποχής τα επίπεδα του διοξειδίου ήσαν περίπου 280 ppm. Η μέση ετήσια αύξηση, που ήταν λιγότερο από 1 ppm στη δεκαετία του 1950, αγγίζει πλέον τα 3 ppm. Μια ακόμη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση (3,4 ppm) είχε συμβεί το 2016 λόγω ενός πολύ ισχυρού Ελ Νίνιο.Ο

Το 2018 ήταν το τέταρτο θερμότερο έτος στην ιστορία

Η ταχύτερη τήξη, ως συνέπεια από την κλιματική αλλαγή, θεωρείται πιθανότατα ότι θα οδηγήσει και σε συντομότερη άνοδο της στάθμης των θαλασσών.

Όπως η Ανταρκτική στο Νότο, έτσι και η Γροιλανδία στο Βορρά διαθέτει τον μεγαλύτερο όγκο πάγων και από το 2002 παρακολουθείται στενά από τους επιστήμονες.

Μέχρι τώρα η προσοχή ήταν στραμμένη στη νοτιοανατολική και στη βορειοδυτική περιοχή της Γροιλανδίας, όπου υπάρχουν μεγάλοι παγετώνες και κατά καιρούς αποκόπτονται ολοένα μεγαλύτερα κομμάτια πάγου μεγέθους παγόβουνου, τα οποία πέφτουν στον Ατλαντικό Ωκεανό.

Κλιματική Αλλαγή: Λιώνουν οι πάγοι, ανεβαίνουν οι ωκεανοί

Όμως η νέα έρευνα, με επικεφαλής τον καθηγητή γεωδυναμικής Μάικλ Μπέβις του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), διαπίστωσε ότι:

Κατά την τελευταία 15ετία μία ακόμη μεγαλύτερη απώλεια πάγου – δείγμα από την κλιματική αλλαγή – έχει συμβεί στη νοτιοδυτική περιοχή, παρά την απουσία μεγάλων παγετώνων εκεί. Οι επιφανειακοί πάγοι λιώνουν σταδιακά στην ενδοχώρα και δημιουργούν ποτάμια παγωμένου νερού που καταλήγουν στη θάλασσα”.

Το συμπέρασμα των ερευνητών είναι ότι η νοτιοδυτική Γροιλανδία, η οποία έως τώρα δεν είχε θεωρηθεί μεγάλη απειλή, τελικά αναμένεται να παίξει σημαντικό ρόλο στην άνοδο της στάθμης του Ατλαντικού, κάτι που μπορεί να έχει συνέπειες για μεγάλες παράκτιες πόλεις όπως η Νέα Υόρκη και το Μαϊάμι.

Ο δύο αμερικανο – γερμανικοί περιβαλλοντικοί δορυφόροι GRACE που παρακολουθούν τη Γροιλανδία, δείχνουν ότι στην περίοδο 2002 – 2016 χάνονταν περίπου 280 γιγατόνοι (δισεκατομμύρια τόνοι) πάγου κάθε χρόνο.

Η νέα έρευνα, που συνδύασε τα δορυφορικά στοιχεία με επίγεια δεδομένα από σταθμούς GPS, βρήκε ότι μετά το 2012 έχει σχεδόν τετραπλασιασθεί ο ρυθμός απώλειας πάγων σε σχέση με το 2003, με την επιτάχυνση να είναι μεγαλύτερη στη νοτιοδυτική περιοχή.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, στην περίπτωση της Γροιλανδίας, η άνοδος της θερμοκρασίας του πλανήτη έχει φέρει τις θερμοκρασίες του καλοκαιριού κοντά στο σημείο τήξης των πάγων. Ένα ειδικότερο περιοδικό καιρικό φαινόμενο, η “Ταλάντωση του Βόρειου Ατλαντικού”, που ζεσταίνει τα νερά και τον αέρα στον ωκεανό, δίνει την απαιτούμενη έξτρα ώθηση για “γείρει η ζυγαριά” και να λιώσουν μεγάλες παγωμένες περιοχές.

“Το μόνο πράγμα που μπορούμε πια να κάνουμε, είναι να προσαρμοστούμε και να μετριάσουμε την περαιτέρω άνοδο της θερμοκρασίας”, δήλωσε ο Μπέβις.

“Είναι πια πολύ αργά για να αποφύγουμε τις συνέπειες. Θα υπάρξει περαιτέρω άνοδος της στάθμης των θαλασσών, καθώς παρακολουθούμε τους πάγους να φθάνουν πλέον στο σημείο τήξης τους”, επισήμανε.

Οι επιστήμονες έχουν εκτιμήσει ότι αν έλιωναν όλοι οι γροιλανδικοί πάγοι, πάχους τριών χιλιομέτρων σε ορισμένα σημεία, η παγκόσμια στάθμη των θαλασσών θα ανέβαινε κατά επτά μέτρα – με ό,τι αυτό θα σήμαινε για τις παράκτιες πόλεις…

Το 2018 ήταν το τέταρτο θερμότερο έτος στην ιστορία

Το 2018 ήταν το τέταρτο θερμότερο έτος στην ιστορία, με τα τελευταία τέσσερα χρόνια να αποτελούν συνολικά τα πιο θερμά χρόνια που γνώρισε ο πλανήτης από τότε που άρχισε η καταγραφή των θερμοκρασιών το 1880, σύμφωνα με το κοινοτικό πρόγραμμα κλιματικής υπηρεσίας Κοπέρνικος (C3S).

Το 2018, η μέση θερμοκρασία επιφάνειας ήταν 0,4 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο της περιόδου 1981-2010, και 0,2 βαθμούς Κελσίου χαμηλότερη από το 2016, που ήταν το θερμότερο έτος στο σύνολο δεδομένων του Κοπέρνικου, αλλά και των υπολοίπων παγκοσμίων οργανισμών που παρατηρούν το κλίμα.

Οι επιστήμονες στο C3S παρατήρησαν επίσης ότι η μέση θερμοκρασία των τελευταίων πέντε ετών ήταν κατά 1,1 βαθμό Κελσίου υψηλότερη από τον προβιομηχανικό μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι η θερμοκρασία πλησιάζει στον στόχο του 1,5 βαθμό Κελσίου, όπως αυτός έχει οριστεί ως κρίσιμο όριο κινδύνου από τη συμφωνία του Παρισιού για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Χρησιμοποιώντας δορυφορικές μετρήσεις, η κλιματική υπηρεσία υπολόγισε ότι οι συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα αυξήθηκαν κατά περίπου 2,5 μέρη ανά εκατομμύριο το 2018. Προηγούμενες μελέτες έχουν υπολογίσει ότι τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα είναι τα υψηλότερα εδώ και περισσότερα από 800.000 χρόνια.

Σύμφωνα με την έκθεση του Κοπέρνικου, η Αρκτική παρουσίασε την πιο ασυνήθιστα υψηλή θερμοκρασία το 2018, ιδιαίτερα βόρεια του Βερίγγειου Πορθμού. Η Ευρώπη, η Μέση Ανατολή και η δυτική Βόρεια Αμερική ήταν θερμότερες από το μέσο όρο, ενώ τμήματα του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής Ασίας, είχαν χαμηλότερη ετήσια μέση θερμοκρασία από το μέσο όρο.

Σε αντίθεση με τη NASA και την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) των ΗΠΑ, το C3S χρησιμοποιεί ένα διαφορετικό μαθηματικό μοντέλο για να συνδυάσει εκατομμύρια χερσαίες, ωκεάνιες, εναέριες και δορυφορικές παρατηρήσεις. Με έδρα την Αγγλία, το C3S έχει το πλεονέκτημα ότι παρέχει περισσότερες μετρήσεις θερμοκρασίας από δυσπρόσιτες περιοχές, όπως η Αρκτική και οι ωκεανοί.

Πηγή: Naftemporiki.gr

Η κλιματική  αλλαγή είναι εδώ και έχει ήδη αρχίσει να απειλεί την υγεία των πολιτών του κόσμου, αποκαλύπτει νέα σοκαριστική μελέτη διεθνούς ομάδας ερευνητών.

Η άνοδος της θερμοκρασίας επιδρά και στην παραγωγικότητα, την τροφική αλυσίδα ενώ παράλληλα ευνοεί την μετάδοση ασθενειών, όπως γράφει η έρευνα «The Lancet Countdown on Health and Climate Change», που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη.

Η επιστημονική ομάδα υπογραμμίζει παράλληλα ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι κινδυνεύουν από την άνοδο της θερμοκρασίας -με το ποσοστό αυτό να αυξάνεται ταχύτατα.

Το «καμπανάκι» αυτό των επιστημόνων έρχεται μερικέςμόλις ημέρες μετά από αντίστοιχες έρευνες της αμερικανικής κυβέρνησης αλλά και των Ηνωμένων Εθνών, που αναδεικνύουν την ανάγκη λήψης σοβαρών μέτρων αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής.

Και ποιοι άνθρωποι είναι πιο ευάλωτοι παγκοσμίως; Οι ηλικιωμένοι στην Ευρώπη και την ανατολική Μεσόγειο, υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά.

Πηγή: Cnn.gr

Ο Οκτώβριος που πέρασε ήταν ο δεύτερος πιο θερμός στην ιστορία, σύμφωνα με στοιχεία από την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA), η οποία διαθέτει αρχείο δεδομένων από το 1880.

Μέχρι στιγμής, το 2018 είναι το τέταρτο πιο θερμό έτος στην ιστορία. Σύμφωνα με τη NOAA, ο Οκτώβριος του 2018 σηματοδοτεί τον 42ο συνεχόμενο Οκτώβριο και τον 406ο συνεχόμενο μήνα με θερμοκρασίες πάνω από το μέσο όρο του 20ου αιώνα.

Σε κανένα μέρος του κόσμου δεν παρατηρήθηκαν χαμηλές θερμοκρασίες ρεκόρ τον περασμένο μήνα. Αντ’ αυτού, καταγράφηκαν υψηλές θερμοκρασίες ρεκόρ από τον Ατλαντικό και τον Ινδικό Ωκεανό ως την Αλάσκα, τη Ρωσία, την Αυστραλία και την κεντρική Αφρική.

Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία τον Οκτώβριο ήταν 0,86 βαθμούς Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο του 20ου αιώνα σε ξηρά και θάλασσα. Μόνο ο Οκτώβριος του 2015 ήταν πιο θερμός, κατά 0,99 βαθμούς πάνω από το μέσο όρο.

Ξεχωριστές αναλύσεις από το Ινστιτούτο Γκόνταρντ της NASA και την Μετεωρολογική Υπηρεσία της Ιαπωνίας, υπολόγισαν επίσης ότι ο Οκτώβριος του 2018 ήταν ο δεύτερος θερμότερος στην ιστορία. Η NASA υπολόγισε τη μέση θερμοκρασία της Γης στους 0,99 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο του 1951-1980, πίσω μόνο από τον Οκτώβριο του 2015 με 1,08 βαθμούς Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο.

Στους πόλους, η Αρκτική σημείωσε την τρίτη μικρότερη ποσότητα θαλάσσιου πάγου για το μήνα από τότε που ξεκίνησαν οι μετρήσεις το 1979. Στην Ανταρκτική, η έκταση των πάγων στη θάλασσα ήταν στο τέταρτο μικρότερο επίπεδο για το μήνα Οκτώβριο.

Πηγή: Naftemporiki.gr