Η κλιματική αλλαγή απειλεί την υγεία των παιδιών

Η κλιματική αλλαγή απειλεί την υγεία των παιδιών ολοένα και περισσότερο. Άσθμα και καρδιακά προβλήματα εξαιτίας της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, μολύνσεις και υποσιτισμός εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αν δεν γίνει κάτι για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η υγεία των παιδιών που γεννιούνται σήμερα θα απειλείται ολοένα και περισσότερο στη διάρκεια της ζωής τους, προειδοποιούν ειδικοί σε έκθεση που δημοσιεύθηκε σήμερα.

«Η κλιματική αλλαγή θα καθορίσει την υγεία μίας ολόκληρης γενιάς», τόνισε ο δρ Νικ Ουάτς, υπεύθυνος της έρευνας.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet» λίγες εβδομάδες πριν τη διεξαγωγή της παγκόσμιας Συνόδου για το κλίμα (COP25).

«Αν τα πράγματα παραμείνουν ως έχουν, με αυξημένες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, και η κλιματική αλλαγή συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό, ένα παιδί που γεννιέται σήμερα θα ζήσει σε έναν κόσμο πιο θερμό κατά 4 βαθμούς Κελσίου κατά μέσο όρο τα επόμενα 71 χρόνια, κάτι που θα απειλήσει την υγεία του σε όλα τα στάδια της ζωής του», τονίζουν οι συντάκτες της έρευνας.

«Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στους υγειονομικούς κινδύνους που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή. Το σώμα τους και το ανοσοποιητικό τους σύστημα βρίσκεται σε στάδιο ανάπτυξης, κάτι που τα καθιστά πιο ευάλωτα σε ασθένειες και ρύπους», εκτιμά ο Ουάτς του Ινστιτούτου για την Παγκόσμια Υγεία του πανεπιστημίου του Λονδίνου.

Οι επιπτώσεις στην υγεία «παραμένουν ως την ενηλικίωση» και «διαρκούν για όλη τη ζωή τους», υπογράμμισε, ζητώντας να αναληφθεί άμεση δράση «από όλες τις χώρες προκειμένου να μειωθεί η εκπομπή των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου».

Η έκθεση αυτή διενεργήθηκε στο πλαίσιο μιας έρευνας που δημοσιεύεται κάθε χρόνο στο The Lancet και αφορά στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην υγεία. Μετρά 41 δείκτες- κλειδί και πραγματοποιείται σε συνεργασία με 35 θεσμούς, ανάμεσά τους και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας(ΠΟΥ), την Παγκόσμια Τράπεζα και πανεπιστήμια.

Η κλιματική αλλαγή απειλεί την υγεία των παιδιών ολοένα και περισσότερο και αυτός είναι ο λόγος που οι ερευνητές επικεντρώθηκαν φέτος στο θέμα. Ανάμεσα στα ζητήματα που προκαλούν ανησυχία είναι η ατμοσφαιρική ρύπανση.

«Σε όλη τη διάρκεια της εφηβείας του και μέχρι την ενηλικίωσή του, ένα παιδί που γεννιέται σήμερα θα εισπνέει πιο τοξικό αέρα, εξαιτίας των ορυκτών καυσίμων, ο οποίος θα επιδεινώνεται από την άνοδο της θερμοκρασίας», προειδοποιεί η έκθεση.

Πηγή: Cnn.gr

 

 

Σημαντική τάση ανόδου παρουσιάζει θερμοκρασία των υδάτων στο Αιγαίο από το 1990 και μετά σύμφωνα με πρωτότυπη μελέτη ερευνητικής ομάδας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, που φέρνει στη δημοσιότητα η εφημερίδα «Καθημερινή».

Συγκεκριμένα, αναλύοντας όλα τα διαθέσιμα στοιχεία των τελευταίων ετών, η ερευνητική ομάδα Φυσικής Ωκεανογραφίας και Αριθμητικών Μοντέλων του ΕΚΠΑ κατέγραψε πως από το 1990 μέχρι το 2017 η θερμοκρασία της θάλασσας αυξάνεται στο Αιγαίο με ετήσιο ρυθμό περίπου 0,1° C το έτος. Ωστόσο, πρόκειται για μια τάση που αθροιστικά είναι ισχυρή. Ειδικά από το 2004 και μετά οι καμπύλες καταγραφής των μέσων θερμοκρασιών είναι έντονα αυξητικές στο Αιγαίο, διαμορφώνοντας μια ετήσια μέση θερμοκρασία στα επιφανειακά ύδατα (μέχρι 10 μέτρα βάθος) περίπου 20 βαθμούς Κελσίου.

Θερμότερες είναι οι θάλασσες που βρέχουν τα ελληνικά παράλια και στην περιοχή του Ιονίου και στο Κρητικό πέλαγος. Αξιοσημείωτο είναι πως η ερευνητική ομάδα της Φυσικής Ωκεανογραφίας δεν επεξεργάζεται στοιχεία μόνο για τα επιφανειακά ύδατα, που προφανώς επηρεάζονται περισσότερο από τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας, αλλά αντλούν δεδομένα από διάφορα βάθη και μέχρι τις 4.000 μέτρα. Η τάση ανόδου της θερμοκρασίας μοιάζει να κάνει… μακροβούτι και παρατηρείται και στη θαλάσσια στήλη από τη φωτεινή επιφάνεια μέχρι τον σκοτεινό βυθό, αν και με μικρότερη ένταση.

 

Τα θαλάσσια ρεύματα

 

 

Γιατί όμως θερμαίνονται τα νερά στο Αιγαίο τις τελευταίες δεκαετίες και ποια είναι η σχέση με τα θαλάσσια ρεύματα στη Μεσόγειο; Η ερευνητική ομάδα έχει μελετήσει και τις θερμοκρασιακές τάσεις στη Μεσόγειο, όπου καταγράφεται από το 1960 και μετά μια γενική τάση θέρμανσης των υδάτων, η οποία κατά μέσον όρο φτάνει τον 0,5 βαθμό Κελσίου στα σχεδόν 60 χρόνια μελέτης. Δεν πρόκειται για μια ομοιόμορφη τάση. Η θερμοκρασία αυξάνεται περισσότερο στη Δυτική Μεσόγειο, ενώ στη νοτιοανατολική λεκάνη παρατηρήθηκε ψύξη, όπως και στη Βόρεια Αδριατική και στον Κόλπο της Σύρτης (μεταξύ 1980-2017).

Τα μυστήρια της Μεσογείου και του Αιγαίου και τη σχέση αυτών των φαινομένων με τη διαδικασία της κλιματικής αλλαγής φωτίζει η «Κ» συζητώντας με τρεις συντελεστές της ερευνητικής ομάδας Φυσικής Ωκεανογραφίας και Αριθμητικών Μοντέλων, τον κ. Σαράντη Σοφιανό, επίκουρο καθηγητή στον τμήμα Φυσικής του ΕΚΠΑ και συντονιστή της ομάδας, τον δρα Βασίλη Βερβάτη επιστημονικό συνεργάτη του ΕΚΠΑ και την κ. Μαριλία Μαυροπούλου, υποψήφια διδάκτορα.

Παρότι η γενική τάση είναι η αύξηση της θερμοκρασίας της θάλασσας, προκαλεί έκπληξη η μεγάλη ποικιλία μεταβολών στις διάφορες περιοχές της Μεσογείου. «Στην εποχή της κλιματικής αλλαγής καταγράφονται διαφορετικές τάσεις θέρμανσης, αλλά και ψύξης μεταξύ θαλάσσιων περιοχών. Καταρρίπτεται η απλοϊκή εικόνα μιας γενικευμένης και αργής θέρμανσης του πλανήτη και των ωκεανών. Οι μηχανισμοί που λειτουργούν είναι σύνθετοι. Για παράδειγμα, στους χάρτες που παρατίθενται, η Βόρεια Αδριατική παρουσιάζει έντονες τάσεις ψύξης σε αντίθεση με το Βόρειο Αιγαίο (και όλες τις θαλάσσιες περιοχές γύρω από την ηπειρωτική Ελλάδα), όπου τις τελευταίες δεκαετίες καταγράφονται έντονες τάσεις θέρμανσης (κοντά στο 0,1° C ανά χρόνο), ύστερα από μία περίοδο σημαντικής ψύξης την περίοδο 1960-1990. Η διακύμανση αυτή είναι αποτέλεσμα μιας σειράς αλλαγών, που πέρα από τις ατμοσφαιρικές συνθήκες περιλαμβάνουν αλλαγές στην κυκλοφορία των νερών της Μεσογείου και επίδραση των σχετικά γλυκών νερών της Μαύρης Θάλασσας, που εισέρχονται στο Αιγαίο από το στενό των Δαρδανελλίων», λέει στην «Καθημερινή» ο κ. Σοφιανός.

 

Οι κλιματικές ταλαντώσεις

«Στην όλη παραπάνω διαδικασία πρέπει να συμπεριλάβουμε και την επίδραση των λεγόμενων φυσικών διακυμάνσεων του κλίματος, των κλιματικών ταλαντώσεων. Αυτές δεν οφείλονται άμεσα στις ανθρωπογενείς δραστηριότητες, αλλά αλληλοεπιδρούν με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής και περιπλέκουν την ατμοσφαιρική επίδραση και την κυκλοφορία μέσα στη Μεσόγειο», συμπληρώνει ο κ. Σοφιανός.

«Η κυρίαρχη κυκλοφορία των νερών στη Μεσόγειο Θάλασσα θυμίζει μια “αντίστροφη εκβολή ποταμού”, επειδή χάνει σταθερά νερό, καθώς οι απώλειες από εξάτμιση είναι πολύ μεγαλύτερες από την είσοδο νερού λόγω βροχής και ποταμιών. Επίσης αποβάλλει και θερμότητα προς την ατμόσφαιρα. Η αναπλήρωση του νερού γίνεται μέσω του στενού του Γιβραλτάρ, όπου εμφανίζεται επιφανειακή εισροή νερών (με σχετικά χαμηλή αλατότητα) του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού. Τα νερά αυτά ταξιδεύουν ανατολικά και γίνονται πιο αλμυρά και ψυχρά λόγω έντονης εξάτμισης και ψύξης. Η διεργασία αυτή δημιουργεί πυκνά νερά τα οποία βυθίζονται στις βαθιές λεκάνες της Μεσογείου, ενώ μέρος τους εκρέει μέσω των βαθύτερων σημείων του Γιβραλτάρ στον Ατλαντικό Ωκεανό», εξηγεί ο δρ Βερβάτης.

Τα βαθιά νερά, σε αντίθεση με τα επιφανειακά, δεν δέχονται την άμεση επίδραση της ατμόσφαιρας. Παρ’ όλα αυτά παρατηρούνται κι εκεί έντονες και απότομες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, σημειώνουν τα μέλη της ερευνητικής ομάδας, κυρίως λόγω του μικρού μεγέθους της Μεσογείου. Στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρήθηκε απότομη αύξηση της θερμοκρασίας σε βάθη μεγαλύτερα των 500 μέτρων (ύστερα από μια περίοδο απότομης ψύξης).

«Ο πολυσύνθετος χαρακτήρας των φαινομένων που διαμορφώνουν τη θαλάσσια θερμοκρασία στη Μεσόγειο καθιστά πολύπλοκη τόσο την καταγραφή όσο και την ερμηνεία των αποτελεσμάτων των μετρήσεων. Ενας επιπλέον παράγοντας που δυσχεραίνει τη μελέτη και κατανόηση των αλλαγών που συμβαίνουν και τη σχέση τους με την κλιματική αλλαγή είναι η σποραδική και ανομοιόμορφη κατανομή των μετρήσεων. Υπάρχουν περιοχές της Μεσογείου με ικανοποιητικό αριθμό μετρήσεων και άλλες με ελάχιστες, ακόμη και ανύπαρκτες μετρήσεις», σημειώνει η κ. Μαυροπούλου.

 

Το δίκτυο των μετρήσεων

Η ερευνητική ομάδα του ΕΚΠΑ χρησιμοποίησε όλες τις διαθέσιμες επιτόπιες μετρήσεις των τελευταίων 58 ετών, με στόχο την ομογενοποίησή τους. Οι μετρήσεις προέρχονται κατά κύριο λόγο από ωκεανογραφικούς πλόες (μετρήσεις από ωκεανογραφικό σκάφος), ενώ τις τελευταίες δεκαετίες εμπλουτίστηκαν σημαντικά από αυτόνομους πλωτήρες, όργανα που αφήνονται στη θάλασσα και ανεβοκατεβαίνουν στην υδάτινη στήλη. «Για την κάλυψη των κενών στις μετρήσεις αξιοποιήθηκαν σύγχρονες αξιόπιστες στατιστικές μέθοδοι ανάλυσης δεδομένων, ώστε τα αποτελέσματα να μπορούν να “αναπτυχθούν” σε όλη τη Μεσόγειο», εξηγεί η κ. Μαυροπούλου.

Πίσω από το πολύ σημαντικό αυτό έργο βρίσκονται 20 χρόνια δουλειάς της ερευνητικής ομάδας Φυσικής Ωκεανογραφίας και Αριθμητικών Μοντέλων, η οποία δραστηριοποιείται και στη συστηματική παρακολούθηση και πρόγνωση του θαλάσσιου περιβάλλοντος με έμφαση στην Ανατολική Μεσόγειο και τις ελληνικές θάλασσες (συστήματα ALERMO και TRITON).

 

Πηγή: GreenAgenda

«Κλιματική επείγουσα ανάγκη»: SOS 11.200 επιστημόνων από 153 χώρες για το κλίμα

Περισσότεροι από 11.200 επιστήμονες από 153 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, συνυπογράφουν μια διακήρυξη με την οποία προειδοποιούν ότι πλέον υπάρχει, όχι απλώς κλιματική αλλαγή, αλλά κλιματική επείγουσα ανάγκη (climate emergency).

Κάνουν λόγο για «ανείπωτα ανθρώπινα βάσανα» που θα καταστούν αναπόφευκτα, αν δεν γίνει άμεσα μια ριζική και διαρκής στροφή στις ανθρώπινες δραστηριότητες, οι οποίες επιβαρύνουν το κλίμα και ανεβάζουν τη θερμοκρασία μέσω των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Η διακήρυξη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό BioScience, βασίζεται σε ανάλυση επιστημονικών δεδομένων των τελευταίων 40 ετών (από το 1979 που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη η πρώτη παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα), τα οποία αφορούν πολλούς τομείς, όπως εκπομπές αερίων ρύπων, χρήση ενέργειας, θερμοκρασίες, αύξηση πληθυσμού, αποψίλωση δασών, τήξεις πάγων, ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ κά.

Προς το παρόν, όπως επισημαίνουν, δεν διαφαίνεται καμία ουσιαστική πρόοδος, καθώς οι εκπομπές του θερμοκηπίου συνεχίζουν να αυξάνονται με γοργό ρυθμό, όπως επίσης οι παγκόσμιες θερμοκρασίες σε ξηρά και θάλασσα, η στάθμη των ωκεανών, η συχνότητα των ακραίων καιρικών φαινομένων, η τήξη των πάγων σε Ανταρκτική, Αρκτική και Γροιλανδία, η ανά κεφαλή παραγωγή κρέατος, η απώλεια δέντρων από τη Γη, ο αριθμός των επιβατών που διακινούνται με αεροπλάνα και αρκετοί άλλοι δυσοίωνοι δείκτες.

«Οι επιστήμονες έχουν ηθική υποχρέωση να προειδοποιήσουν την ανθρωπότητα για οποιαδήποτε μεγάλη απειλή. Από τα στοιχεία που διαθέτουμε, είναι σαφές ότι είμαστε αντιμέτωποι με μια κλιματική επείγουσα ανάγκη», δήλωσε ο δρ Τόμας Νιούσαμ, της Σχολής Επιστημών Ζωής και Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ.

«Παρά τα 40 χρόνια μεγάλων διεθνών διαπραγματεύσεων, γενικά συνεχίζουμε τις δουλειές μας με τον συνηθισμένο τρόπο και ουσιαστικά έχουμε αποτύχει να αντιμετωπίσουμε την κρίση. Η κλιματική αλλαγή έχει φθάσει και επιταχύνεται ταχύτερα από ό,τι πολλοί επιστήμονες περίμεναν», ανέφερε ο καθηγητής οικολογίας Ουίλιαμ Ριπλ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Όρεγκον.

Στην κοινή διακήρυξη-μανιφέστο τους οι επιστήμονες αναδεικνύουν έξι τομείς στους οποίους η ανθρωπότητα πρέπει να λάβει άμεσα μέτρα, ώστε να επιβραδύνει την κλιματική αλλαγή:

  • Ενέργεια: Ευρεία χρήση πρακτικών και τεχνολογιών ενεργειακής εξοικονόμησης, αντικατάσταση ορυκτών καυσίμων με «καθαρά» εναλλακτικά/ανανεώσιμα, διακοπή άντλησης νέων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, εξάλειψη επιδοτήσεων στις πετρελαϊκές εταιρείες, επιβολή φόρων άνθρακα για να περιοριστεί η χρήση ορυκτών καυσίμων.
  • Ρύποι: Ταχεία περικοπή εκπομπών μεθανίου, υδροφθορανθράκων, αιθάλης και άλλων βραχείας ζωής ρύπων που επιβαρύνουν το κλίμα.
  • Φύση: Δραστικός περιορισμός στην εκχέρσωση εδαφών, αποκατάσταση και προστασία οικοσυστημάτων, ιδίως των δασών.
  • Διατροφή: Αύξηση της κατανάλωσης φυτικών τροφών και μείωση του κρέατος και άλλων ζωικών προϊόντων (που αυξάνουν σημαντικά τις εκπομπές μεθανίου και άλλων «αερίων του θερμοκηπίου»), μετατροπή πολλών κτηνοτροφικών γαιών σε γεωργικές και μείωση της σπατάλης των τροφίμων (σήμερα τουλάχιστον το ένα τρίτο όλων των παραγόμενων τροφών καταλήγει στα σκουπίδια χωρίς να καταναλωθεί).
  • Οικονομία: Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, υποβάθμιση της συνεχούς αύξησης του Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) και της υλικής ευημερίας ως κεντρικού στόχου, περιορισμοί στην εξόρυξη πρώτων υλών και στην εκμετάλλευση των άλλων οικοσυστημάτων, έμφαση στη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα όλης της βιόσφαιρας της Γης.
  • Πληθυσμός: Σταθεροποίηση του (σήμερα αυξάνεται με ρυθμό άνω των 200.000 ανθρώπων τη μέρα), προώθηση μέτρων κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης.Με δύο λόγια, όπως λένε οι επιστήμονες, «πρέπει να μεταμορφώσουμε τους τρόπους που κυβερνούμε, διευθύνουμε, τρώμε και ικανοποιούμε τις υλικές και ενεργειακές ανάγκες μας».

    Παράλληλα, καλούν το κοινό «να κατανοήσει το μέγεθος της κρίσης, να αναπροσαρμόσει τις προτεραιότητες του και να παρακολουθεί την πρόοδο».

    Ενθαρρυντικές ενδείξεις για το μέλλον θεωρούνται η επιβράδυνση του ρυθμού γεννήσεων παγκοσμίως κατά την τελευταία εικοσαετία, η αύξηση στη χρήση αιολικής και ηλιακής ενέργειας και η ολοένα πιο δυναμική κινητοποίηση των πολιτών, ιδίως των νέων, που απαιτούν αλλαγές.

Πηγή: Cnn.gr

 

 

Νέα έρευνα ανεβάζει δραματικά τον αριθμό των ατόμων που θα πληγούν έως το 2050

Τριπλάσιος αριθμός ανθρώπων από ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα φαίνεται ότι κινδυνεύουν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Εδάφη που φιλοξενούν σήμερα 300 εκατομμύρια άτομα θα πλημμυρίζουν τουλάχιστον μία φορά το χρόνο έως το 2050, εκτός εάν οι εκπομπές άνθρακα μειωθούν δραστικά και τα μέτρα ασφαλείας στις παράκτιες ζώνες ενισχυθούν σημαντικά, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications .

Αυτός ο αριθμός υπερβαίνει κατά πολύ την προηγούμενη εκτίμηση των 80 εκατ. ανθρώπων που βρίσκονταν σε άμεσο κίνδυνο. Η αναθεώρηση προς τα πάνω βασίζεται σε μια πιο εξελιγμένη αξιολόγηση της τοπογραφίας των ακτών σε όλο τον κόσμο.

Τα προηγούμενα μοντέλα χρησιμοποίησαν δορυφορικά δεδομένα που υπερεκτίμησαν το ύψος της γης λόγω ψηλών κτιρίων και δέντρων. Η νέα μελέτη χρησιμοποίησε τεχνητή νοημοσύνη για να αντισταθμίσει τέτοιες εσφαλμένες αναφορές.

Οι ερευνητές τόνισα ότι το μέγεθος της διαφοράς από την προηγούμενη μελέτη της NASA τους προκάλεσε σοκ. «Αυτές οι εκτιμήσεις δείχνουν τις δυνατότητες της κλιματικής αλλαγής να αναμορφώσει πόλεις, οικονομίες, ακτές και ολόκληρες παγκόσμιες ζώνες τα επόμενα χρόνια» δήλωσε ο Σκοτ Κάλπ, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Η μεγαλύτερη ανατροπή στις εκτιμήσεις καταγράφεται στην Ασία, η οποία φιλοξενεί την πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού. Ο αριθμός του πληθυσμού που διατρέχει κίνδυνο ετήσιων πλημμύρων έως το 2050 αυξήθηκαν περισσότερο από οκτώ φορές στο Μπαγκλαντές, δώδεκα φορές στην Ινδία και τρεις φορές στην Κίνα.

Η απειλή είναι ήδη αισθητή στην Ινδονησία, όπου η κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα σχέδια για να μετακινήσει την πρωτεύουσα από την Τζακάρτα, η οποία «βουλιάζει» καθώς είναι όλο και πιο ευάλωτη στις πλημμύρες. Τα νέα στοιχεία δείχνουν ότι 23 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε κίνδυνο στην Ινδονησία, σε σύγκριση με την προηγούμενη εκτίμηση των 5 εκατομμυρίων.

Οι συντάκτες της έρευνας αναφέρουν ότι ακόμη και οι νέοι υπολογισμοί μπορεί να υποτιμούν τους κινδύνους, επειδή βασίζονται σε ένα συγκεκριμένο σενάριο για την εκτιμώμενη αύξηση της θαλάσσιας στάθμης σε συνάρτηση με την σχεδιαζόμενη μείωση εκπομπών αερίων, σύμφωνα με τις υποσχέσεις που δόθηκαν στο πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού.

Οι χώρες, όμως, δεν βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε πορεία εκπλήρωσης αυτών των υποσχέσεων. Σε ένα χειρότερο σενάριο, με μεγαλύτερο λιώσιμο των πάγων της Ανταρκτικής, έως και 640 εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να απειληθούν μέχρι το 2100, λένε οι επιστήμονες.

Πηγή: Guardian.com

Οι επιστήμονες ανασύνθεσαν τις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούσαν πριν από 4.000 χρόνια και διαπίστωσαν ότι η κλιματική αλλαγή ευθύνεται για την πτώση της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας που θεωρείται η αρχαιότερη της Γης.

Η Ακκαδική Αυτοκρατορία, που ιδρύθηκε το 2334 π.Χ. και διήρκεσε για 180 χρόνια, θεωρείται η αρχαιότερη αυτοκρατορία στη Γη και νέα επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ότι η πτώση της οφείλεται στην κλιματική αλλαγή.

Ειδικότερα, οι ερευνητές εξέτασαν έξι απολιθωμένα κοραλλιοφόρα poritites από τον Κόλπο του Ομάν, ηλικίας 4.100 ετών, που προέρχονται από την αρχαία συριακή πόλη Τελ Λεϊλάν που κάποτε ήταν το κέντρο της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας. Στη συνέχεια, με τη μέθοδο της χρονολόγησης του άνθρακα και της γεωχημικής ανάλυσης αναδημιούργησαν τις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούσαν πριν από τέσσερις χιλιετίες, εστιάζοντας στη θερμοκρασία και στη στάθμη του νερού.

Οι πολλές ανεμοθύελλες, οι παρατεταμένοι χειμώνες και η ξηρασία επηρέασαν τις αγροτικές καλλιέργειες των κατοίκων της Αυτοκρατορίας, η οποία εκτεινόταν στα εδάφη της Τουρκίας, της βόρειας Συρίας, του Λιβάνου και του δυτικού Ιράν.

Ο Δρ. Τσουγιόσι Ουατανάμπε, ένας εκ των ερευνητών, ανέφερε: «Αν και το επίσημο σημάδι της κατάρρευσης της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας είναι η εισβολή της Μεσοποταμίας από άλλους πληθυσμούς, τα απολιθωμένα μας δείγματα είναι παράθυρα με το χρόνο, που δείχνουν ότι οι διακυμάνσεις του κλίματος συνέβαλαν σημαντικά στην πτώση της αυτοκρατορίας».

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τα Πανεπιστήμια του Χοκάιντο, του Κιουσού, του Κιέλου και το Ινστιτούτο KIKAI.

Τέλος, ιστορικό μυστήριο καλύπτει την Ακκαδική Αυτοκρατορία αφού η φερόμενη ως πρωτεύουσά της, Άκαντ που τοποθετείται στο Ιράκ, δεν έχει ακόμα εντοπιστεί.

ΠΗΓΗ SPUTNIKNEWS

Πιο συρρικνωμένη από ποτέ η τρύπα του όζοντος

Η τρύπα του όζοντος είχε το 2019 τη μικρότερη έκτασή της από τότε που οι επιστήμονες άρχισαν την παρακολούθησή της το 1982. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται κυρίως στις αφύσικα υψηλές θερμοκρασίες στη στρατόσφαιρα πάνω από την Ανταρκτική, σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ και την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA).

H τρύπα του όζοντος έφθασε φέτος στο μέγιστο σημείο της στις 8 Σεπτεμβρίου, στα 16,4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα (το μικρότερο ετήσιο μέγιστο όλων των εποχών). Στη συνέχεια, έως τα μέσα Οκτωβρίου είχε πλέον συρρικνωθεί κάτω από 10 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, το χαμηλότερο επίπεδο στην ιστορία.

Είναι η τρίτη φορά μέσα στα τελευταία 40 χρόνια που η υψηλή θερμοκρασία του αέρα έχει οδηγήσει σε σμίκρυνση της τρύπας του όζοντος. Κάτι ανάλογο, αλλά σε μικρότερο βαθμό από ό,τι το 2019, είχε γίνει το 1988 και το 2002, όταν πάλι είχαν υπάρξει ασυνήθιστα μικρές τρύπες όζοντος.

«Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι αυτό που βλέπουμε φέτος, οφείλεται στις υψηλότερες στρατοσφαιρικές θερμοκρασίες. Δεν είναι σημάδι ότι το ατμοσφαιρικό όζον ξαφνικά μπήκε σε πορεία ταχείας ανάκαμψης», δήλωσε ο Πολ Νιούμαν, επικεφαλής γεωεπιστήμονας του Διαστημικού Κέντρου Goddard της NASA.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η τρύπα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική, η οποία είχε ανακαλυφθεί το 1985 από Βρετανούς επιστήμονες, θα έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 1980 έως περίπου το 2070, καθώς αργά αλλά σταθερά συνεχίζουν να μειώνονται οι συγκεντρώσεις στην ατμόσφαιρα των χημικών ουσιών (χλωροφθορανθράκων) που είχαν απαγορευθεί από το διεθνές Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ του 1987.

Η τρύπα του όζοντος, που δημιουργείται όταν οι ηλιακές ακτίνες αντιδρούν με ανθρωπογενείς χημικές ουσίες, με αποτέλεσμα οι χημικές αντιδράσεις να καταστρέφουν τα μόρια του όζοντος, μετρείται με δορυφόρους και μετεωρολογικά μπαλόνια στο νότιο πόλο.

Πηγή: Cnn.gr

 

Εντυπωσιακές θερμοκρασιακές τιμές καταγράφονται από τους μετεωρολογικούς σταθμούς του δικτύου του NorthMeteo στο οροπέδιο του Νευροκοπίου (Οχυρό και Κάτω Νευροκόπι), ενώ καταγράφηκε και η πρώτη και χαμηλότερη αρνητική θερμοκρασία της σεζόν σε κατοικημένη περιοχή.

 

Όλα τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται στο παρόν άρθρο προέρχονται από το ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΔΡΑΜΑΣ, τον ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΚΑΤΩ ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ και τον ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΟΧΥΡΟΥ.

 

Στο σχήμα 1 διακρίνεται το οροπέδιο του Νευροκοπίου καθώς και η τοποθεσία των δύο σταθμών, ώστε να γίνει πιο κατανοητή η ανάγνωση του παρόντος άρθρου.

Σχήμα 1. Άποψη οροπέδιου Νευροκοπίου από το google earth.

 

Στις 24/10/2019 και ώρα 9πμ η θερμοκρασία στο Κάτω Νευροκόπι κατρακύλησε στους -0.9°C (η χαμηλότερη τιμή που σημειώθηκε μέχρι στιγμής στην χώρα μας σε κατοικιμένη περιοχή για το φετινό φθινώπορο) και ανήλθε στους 25.1°C, με το θερμοκρασιακό εύρος της ημέρας να είναι στους 26°C, μια εξαιρετικά εντυπωσιακή τιμή που αναδυκνύει τόσο την έντονη ηπειρωτικότητα της περιοχής όσο και την ύπαρξη θερμών αερίων μαζών στην περιοχή μας. Οι αντίστοιχες τιμές που καταγράφηκαν από τον σταθμό του Οχυρού ήταν 1.2°C και 23.7°C, με το θερμοκρασιακό εύρος της ημέρας να ανέρχεται στους 22.5°C. Η αιτία για την οποία οι ελάχιστες θερμοκρασίες που καταγράφηκαν στον κάμπο του Νευροκοπίου παρά την ύπαρξη θερμών αερίων μαζών είναι ένα φαινόμενο που ονομάζεται θερμοκρασιακή αναστροφή ακτινοβολίας για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.

 

Το αποτέλεσμα των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών στην επιφάνεια, αλλά και των θερμότερων αερίων μαζών ψηλότερα είναι η παρουσία ιδιαίτερα αυξημένης σχετικής υγρασίας ή/και ο σχηματισμός ομιχλών στην περιοχή. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η σχετική υγρασία σχεδόν καθόλη τη διάρκεια της νύχτας έως και τις προμεσημβρινές ώρες ξεπέρασε το 90% και στους δύο σταθμούς (σχήμα 2). Κατά τη διάρκεια του μεσημεριού παρατηρούνται ελάχιστες τιμές περί το 25%, διαμορφώνοντας ένα εύρος 70 ποσοστιαίων μονάδων. Παρατηρούνται ωστόσο τυπικές, για τον ηπειρωτικό χαρακτήρα της περιοχής, διακυμάνσεις τόσο της θερμοκρασίας όσο και της σχετικής υγρασίας κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι οποίες επηρεάζονται κατά πρώτο λόγο από την θερμοκρασία που αποκτάει το έδαφος εξαιτίας της υπέρυθρης ακτινοβολίας που λαμβάνει/εκπέμπει. Να σημειωθεί ότι η υγρασία και η θερμοκρασία στη μετεωρολογία απότελούν αντιστρόφως ανάλογα μεγέθη, κάτι που αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στα σχήματα 2 και 3.

 

Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό που διακρίνεται στο διάγραμμα των θερμοκρασιών (σχήμα 3) είναι και η καθυστέρηση αύξησης της θερμοκρασίας στον σταθμό του Οχυρού σε σχέση με τον σταθμό του Νευροκοπίου, κάτι που ενδέχεται να οφείλεται σε τοπικούς παράγοντες, ένας εκ των οποίων είναι και η ύπαρξη ορεινού όγκου όπισθεν του Οχυρού, ο οποίος προκαλεί σκίαση κατά την ανατολή του ήλιου στην περιοχή.

 

Τα αίτια των διαφορών μεταξύ των ελαχίστων και μεγίστων θερμοκρασιών που καταγράφουν οι δύο σταθμοί είναι αδιευκρίνιστα για την ώρα, ωστόσο ενδέχεται να οφείλονται σε τοπικούς παράγοντες, όπως η μορφολογία του εδάφους, οι χρήσεις γης ή ακόμα και η χρονική διάρκεια κατά την οποία παρατηρείται το φαινόμενο της ομίχλης (ανεξαρτήτα από τα ποσοστά σχετικής υγρασίας).

Σχήμα 2. Δεκάλεπτη διακύμανση θερμοκρασίας των δύο σταθμών για τις 24/10/2019.

 

 

Σχήμα 3. Δεκάλεπτη διακύμανση σχετικής υγρασίας των δύο σταθμών για τις 24/10/2019.

 

Κατώτερη του αναμενωμένου η ανάκαμψη της παγοκάλυψης τον τελευταίο μήνα με άκρως ανησυχητικά μηνύματα. Το διάγραμμα του πανεπιστημίου του Colorado είναι αποκαλυπτικό.

 

Το ποσοστό παγοκάλυψης στην αρκτική σπάει τα κατώτατα επίπεδα του 2012. Η αναμενόμενη λόγω εποχής ανάκαμψη των ποσοστών παγοκάλυψης είναι κατώτερη του αναμενομενου και συντελείται με αργούς ρυθμούς.

 

Στον χάρτη που ακολουθεί διακρίνεται η σαφής απουσία παγοκάλυψης στο κομμάτι της αρκτικής που βρίσκεται κοντά στα ανατολικότερα της Σιβηρίας και την Αλάσκα.

 

Οι χάρτες προέρχονται από τον ακόλουθο σύνδεσμο ΕΔΩ.

Ο Σεπτέμβριος του 2019 «ισοφάρισε» τον αντίστοιχο μήνα του 2015, ως ο πιο ζεστός Σεπτέμβριος στα μετεωρολογικά χρονικά στη Γη κατά τα τελευταία 140 χρόνια, από το 1880, σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ.

Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία της ξηράς και των ωκεανών το Σεπτέμβριο φέτος ήταν 0,95 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο του 20ού αιώνα. Ο φετινός Σεπτέμβριος ήταν ο 43ος συνεχόμενος Σεπτέμβριος και ο 417ος συνεχόμενος μήνας, που οι θερμοκρασίες τους βρέθηκαν πάνω από τον μέσο όρο του προηγούμενου αιώνα.

Παράλληλα, το πρώτο εννεάμηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2019 υπήρξε το δεύτερο θερμότερο στην ιστορία (το ρεκόρ πρώτου εννεαμήνου κατέχει το 2016).

Μετά από αυτό, η ΝΟΑΑ εκτιμά ότι το 2019 θα είναι σχεδόν σίγουρα το δεύτερο πιο ζεστό έτος μετά το 2016.

 

Πηγή: GreenAgenda

Άλλο ένα άσχημο νέο για το παγκόσμιο κλίμα μας έρχεται από την αρκτική όσον αφορά τους παγετώνες.

 

Ως επί το πλείστον, το ποσοστό παγοκάλυψης στην αρκτική κινήθηκε στα επίπεδα του 2012, έτος που αποτελεί αρνητικό ρεκόρ παγοκάλυψης. Ωστόσο, το δίμηνο Αύγουστος-Σεπτέμβριος η παγοκάλυψη παρουσίασε σημάδια ανάκαμψης πιθανώς εξαιτίας της ανάπτυξης αντικυκλωνικών πεδίων πάνω από την περιοχή, κάτι που ουσιαστικά λειτούργησε σαν ασπίδα σε θερμότερες αέριες μάζες από νοτιότερα γεωγραφικά πλάτη.

Ωστόσο, μέσα στον Οκτώβριο η ανάπτυξη και παρουσία κυκλωνικών συστημάτων στον βόρειο πόλο και τον βόρειο Ατλαντικό τείνει να “καταναλώνει” και να αναδιανέμουν τις ψυχρότερες αέριες μάζες που συγκεντρώνονται εκεί αρχικά.

Βάσει των τελευταίων προγνωστικών στοιχείων, φαίνεται εκ νέου να δημιουργείται ένα πεδίο αντικυκλωνικών πιέσεων στην περιοχή, το οποίο θα συμβάλλει στην αύξηση των παγετώνων, όπως είναι και το προσδοκώμενο για την εποχή. Πρέπει να σημειωθεί όμως πως είανι αμφίβολο το κατά πόσο η παγοκάλυψη θα καταφέρει να “ξεφύγει” από τα επίπεδα του 2012 παραμένοντας σίγουρα τουλάχιστον για τον τρέχοντα μήνα μακρυά από τον μέσο όρο των ετών 1981-2010.