Το ελληνικό ΑΕΠ μπορεί να μειώνεται, σε ετήσια βάση, κατά 2% μέχρι το 2050 και ακόμη περισσότερο μέχρι το 2100, ενώ το συνολικό κόστος για την ελληνική οικονομία, σωρευτικά μέχρι το 2100, είναι δυνατόν να φθάσει τα 701 δισ. ευρώ.

Εφιάλτης και για την οικονομία η κλιματική αλλαγή – Αστρονομικό το κόστος για την Ελλάδα μέχρι το 2100 | in.gr

Εφιαλτικά είναι τα σενάρια για το κόστος της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα. Πέρα από το γεγονός ότι οι απώλειες ανθρώπινων ζωών και οι φυσικές καταστροφές από ακραία καιρικά φαινόμενα θα είναι πιο συχνές, ειδικές μελέτες που έγιναν κατά καιρούς περιγράφουν και τις οικονομικές συνέπειες.

Η νέα τραγωδία στη Χαλκιδική, με 7 νεκρούς και ανυπολόγιστες καταστροφές, ήρθε να υπενθυμίσει τη συζήτηση που πρέπει να γίνει για τις επιπτώσεις και για το τι πρέπει να γίνει.

Είναι χαρακτηριστικό ότι εδώ και μια δεκαετία η Τράπεζα της Ελλάδας, έχει προειδοποιήσει και για το οικονομικό κόστος της κλιματικής αλλαγής.

Σε ομιλία του τον περασμένο Οκτώβριο ο Γιάννης Στουρνάρας είχε εκτιμήσει ότι η κλιματική αλλαγή έχει δυσμενείς έως εξαιρετικά δυσμενείς επιπτώσεις σε όλους τους τομείς της εθνικής οικονομίας.
Όπως ανέφερε: «εάν κοστολογήσουμε το σενάριο της μη-δράσης για την κλιματική αλλαγή, το ελληνικό ΑΕΠ μπορεί, ceteris paribus, να μειώνεται, σε ετήσια βάση, κατά 2% μέχρι το 2050 και ακόμη περισσότερο μέχρι το 2100, ενώ το συνολικό κόστος για την ελληνική οικονομία, σωρευτικά μέχρι το 2100, είναι δυνατόν να φθάσει τα 701 δισ. ευρώ.

Δηλαδή τα επόμενα 80 χρόνια η Ελλάδα θα χάνει περί τα 9 δις ευρώ το χρόνο, πέραν των ανθρώπινων απωλειών.

Σε έρευνα της ΤτΕ το 2011 είχε αναφερθεί ότι «το Σενάριο Προσαρµογής κοστίζει στην ελληνική οικονοµία (σωρευτική µείωση του ΑΕΠ κατά τη χρονική περίοδο µέχρι το 2100) 123 δισεκ. ευρώ (σταθερές τιµές του 2008) λιγότερο από ό,τι το Σενάριο Μη ∆ράσης.

Το αποτέλεσµα αυτό υπολογίζεται µε προεξοφλητικό επιτόκιο ίσο µε το µηδέν και αναφορικά µε το µέγεθος του ΑΕΠ έτους βάσης. Η διαφορά είναι πάλι θετική υπέρ του Σεναρίου Προσαρµογής και ανέρχεται στα €24 δισεκ. σωρευτικά, αν χρησιµοποιηθεί ετήσιο προεξοφλητικό επιτόκιο ίσο µε 2%. Παρά την αβεβαιότητα σχετικά µε τα µέτρα προσαρµογής και τις συνέπειές τους ως κόστος για την ελληνική οικονοµία, το αποτέλεσµα της ανάλυσης κόστους-οφέλους µε βάση το πρότυπο γενικής ισορροπίας πρέπει να θεωρηθεί ασφαλές.

Μικρότερο κόστος

Με άλλα λόγια, είναι δυνατόν να σχεδιαστεί κατάλληλο πρόγραµµα προσαρµογής, του οποίου το κόστος να είναι µικρότερο από το κόστος που αποφεύγεται επειδή η προσαρµογή µετριάζει τις οικονοµικές επιπτώσεις της κλιµατικής αλλαγής. Στην ανάλυση αυτή δεν ελήφθη υπόψη το όφελος που προκύπτει από το γεγονός ότι η προσαρµογή ως πολιτική προληπτικού χαρακτήρα έχει το χαρακτήρα ασφάλισης έναντι των ακραίων συνεπειών για την οικονοµία λόγω της κλιµατικής αλλαγής».

Δηλαδή, αν η Ελλάδα δεν κάνει τίποτε θα έχει οικονομική απώλεια 701 δις ευρώ ενώ η προσαρμογή θα κοστίσει 123 δις μέχρι το 2100.

Σύμφωνα με τους ειδικούς: «Αμεσα οφέλη μπορούν να επιτευχθούν με μέτρα χαμηλού κόστους, όπως η μόνωση των κτιρίων, που περιορίζουν την τρωτότητα και την έκθεση στη σημερινή μεταβλητότητα του κλίματος. Χρειάζεται να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα προσαρμογής στοχευμένα σε ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή ομάδες, όπως τα κοινωνικά στρώματα χαμηλού εισοδήματος, που δεν έχουν τους απαραίτητους πόρους για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που δημιουργούνται από τις αλλαγές, ούτε να χρηματοδοτήσουν μέτρα μείωσης των εκπομπών και μέτρα προσαρμογής.

Σημαντικές θετικές επιδράσεις στην απασχόληση έχει η ανάπτυξη των «πράσινων υποδομών» (π.χ. μικρά αντιπλημμυρικά έργα) που συμβάλλουν στην προσαρμογή, μειώνοντας τον κίνδυνο φυσικών καταστροφών. Αντιστοίχως, επεμβάσεις μετριασμού του φαινομένου θερμικής νησίδας στις πόλεις, προστασία και ανάπτυξη των δασών και των δασικών οικοσυστημάτων. «Ετσι, η προσαρμογή μπορεί να πετύχει διπλό όφελος: προστασία από την κλιματική αλλαγή (οικονομικό και περιβαλλοντικό όφελος) και ενδυνάμωση της οικονομίας (αναπτυξιακό όφελος)», τονίζει η ίδια.

Θα χρειαστούν νέες στρατηγικές ανάπτυξης. Για παράδειγμα, η κλιματική αλλαγή θα επιφέρει σημαντικά αρνητικά αποτελέσματα στον τουρισμό, εάν συνεχιστεί το ίδιο μοντέλο».

Άλλες επιπτώσεις

Στο βόρειο ημισφαίριο σε τριάντα χρόνια, πολλές πόλεις θα μοιάζουν με τους τόπους που βρίσκονται νοτίως και πιο κοντά στον Ισημερινό και σε απόσταση 1.000 χιλιομέτρων, προβλέπει η μελέτη. Οι συνθήκες αυτές θα διαμορφωθούν αν τα σχέδια για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής που ισχύουν σήμερα υλοποιηθούν.

Η θερμοκρασία των πόλεων της Ευρώπης θα αυξηθεί κατά μέσον όρο κατά 2,5 βαθμούς Κελσίου καθ΄όλη την διάρκεια του έτους, αλλά τα καλοκαίρια και οι χειμώνες μπορεί να είναι κατά 3,5 έως 4,7 βαθμούς Κελσίου θερμότεροι αντιστοίχως.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι θερμοκρασίες είναι πιθανόν να αυξηθούν κατά 2,4 βαθμούς Κελσίου κατά μέσον όρο. Σύμφωνα με το σενάριο της μελέτης, το 2050 το κλίμα του Λονδίνου θα μοιάζει με το σημερινό κλίμα της Βαρκελώνης, στη Μαδρίτη οι συνθήκες θα είναι αντίστοιχες του σημερινού Μαρακές, το Σιάτλ θα μοιάζει με το σημερινό Σαν Φρανσίσκο και το Τόκιο με την Τσανγκσά της κεντρικής Κίνας.

Μία άλλη έρευνα, αυτή του Εθνικού Κέντρου Breakthrough για την Αποκατάσταση του Κλίματος στη Μελβούρνη, παρουσιάζει ένα πραγματικά αποκαλυπτικό σενάριο για την κλιματική αλλαγή.

Συγκεκριμένα, διαβλέπει καθόλου αμελητέες πιθανότητες να «καταρρεύσει» η ανθρώπινη κοινωνία έως το 2050, αν δεν ληφθούν σοβαρές δράσεις μέσα στην επόμενη δεκαετία για να σταματήσει η άνοδος της θερμοκρασίας.

Σε άρθρο της η Huffington Post φιλοξενούσε τις απόψεις του γνωστού καθηγητή Χρήστου Ζερεφού o οποίος έλεγε ότι από το σύνολο της ακτογραμμής της Ελλάδας, περίπου 16.300 χλµ. περίπου τα 1.000 χλµ. αποτελούν περιοχές υψηλής ευπάθειας στην κλιµατική αλλαγή. Η ευπάθεια έγκειται στον κίνδυνο ανόδου της µέσης στάθµης της θάλασσας στη χώρα µας, η οποία εκτιµάται ότι θα κυµανθεί µέχρι το 2100 µεταξύ 0,2 και 2 µέτρων. Από το σύνολο της ακτογραµµής της Ελλάδος, περίπου το 20% αποτελεί ακτές µε µέτρια έως υψηλή ευπάθεια στις αναµενόµενες, βάσει των εκτιµήσεων, εξελίξεις. «Ο κίνδυνος, ιδιαίτερα για ορισμένες περιοχές, είναι πολύ αυξημένος, αλλά είναι αδύνατον να απαριθμηθούν. Αυτές που θα πληγούν περισσότερο είναι αυτές στα μεγάλα Δέλτα των ποταμών, όπως του Νέστου και του Αξιού, το Μεσολόγγι κ.α.» υπογραμμίζει ο κ. Ζερεφός- συμπληρώνοντας ότι πριν το 1950 η άνοδος της στάθμης της θάλασσας από φυσικά αίτια ήταν της τάξης του 1 – 1,5 χιλιοστού τον χρόνο περίπου, δηλ 15 εκατοστά τον αιώνα. «Αυτό έχει πολύ σοβαρές συνέπειες, όχι μόνο στα παράκτια οικοσυστήματα και τις αγροτικές καλλιέργειες, αλλά και στην αποσταθεροποίηση των τουριστικών περιοχών της χώρας (αμμουδιές κλπ) οι οποίες θα κινδυνεύσουν κατά ανάλογο τρόπο που κινδυνεύουν σήμερα διάσημες αμμουδιές π.χ. στη Χαβάη».

Λιγότερες βροχές

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς για τα προσεχή 50 χρόνια, οι μειώσεις που υπολογίζονται στις βροχοπτώσεις στα δυτικά είναι της τάξης του 15-20%, μέσα στα επόμενα 50-70 χρόνια. «Σήμερα περίπου 2 μήνες τον χρόνο ο καιρός είναι επικίνδυνος για πυρκαγιές. Αυτή η περίοδος επικινδυνότητας αναμένεται να αυξηθεί. Κατά τις εκτιμήσεις της ΤτΕ μπορεί να επιμηκυνθεί κατά 1 μήνα. Οι δασικές πυρκαγιές, ως γνωστόν,έχουν πάρα πολλά κακά, διότι σε ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα σε αυτές που είναι στους πρόποδες ορεινών όγκων, έχουν σαν αποτέλεσμα να ακολουθούνται από ερημοποίηση- κυρίως επειδή αρχίζουν και τρώνε τα βλαστάρια τα ζώα. Αλλά και για πολλούς άλλους λόγους. Αν δει κανείς τη συνέργεια κάποιων ακραίων βροχοπτώσεων και την εναλλαγή τους με ξηρασία σε ένα υπόβαθρό όπου οι μικροσεισμοί που, ακόμα και αν δεν τους καταλαβαίνουμε, δημιουργούν ένα συνεχές τρεμούλιασμα του εδάφους, με αποτέλεσμα αποσταθεροποίηση, οδηγούμαστε σε ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο ερημοποίησης» συμπληρώνει ο κ. Ζερεφός.

Σύμφωνα με τη μελέτη του WWF Ελλάς για το 2020-2050, οι κάτοικοι πόλεων όπως η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, η Λαμία και η Λάρισα θα υπόκεινται μέχρι και σε 20 περισσότερες ημέρες καύσωνα. Παράλληλα, σε Λαμία, Λάρισα, Βόλο, Θεσσαλονίκη και Αθήνα, η συνολική βροχόπτωση θα μειωθεί, αλλά αναμένεται να αυξηθούν κατά 10-20% οι ακραίες βροχοπτώσεις. Με άλλα λόγια φαίνεται πως αυξάνεται ο κίνδυνος τόσο για πλημμυρικά επεισόδια όσο και για εξάπλωση πυρκαγιών στα περιαστικά δάση.

Σημαντικά θα επηρεαστούν και οι τουριστικοί προορισμοί της χώρας μας. Από 5 ως και 15 περισσότερες θα είναι οι μέρες με καύσωνα στους υπό εξέταση τουριστικούς νομούς, ενώ θα αυξηθούν περαιτέρω και οι νύχτες όπου η θερμοκρασία δεν θα πέφτει κάτω από τους 20 βαθμούς Κελσίου, κυρίως στις νησιωτικές περιοχές, όπως η Ρόδος και τα Χανιά. Οι δέκα μεγαλύτεροι αγροτικοί νομοί της χώρας θα δεχθούν επίσης μεγάλη πίεση από την κλιματική αλλαγή, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι μέρες καύσωνα, οι συνεχόμενες ημέρες χωρίς βροχή, να μειωθούν οι χειμερινές βροχοπτώσεις και συνεπώς να αυξηθεί κατά πολύ ο κίνδυνος πυρκαγιάς.

Για παράδειγμα, στην Εύβοια αναμένονται περισσότερες από 25 επιπλέον ξηρές ημέρες σε σχέση με σήμερα, οι Σέρρες και η Λάρισα θα ζήσουν 20 περισσότερες μέρες καύσωνα, ενώ στο Ηράκλειο και την Πέλλα οι βροχοπτώσεις το χειμώνα θα μειωθούν κατά 15%. Παρουσιάζεται επίσης αυξημένος κίνδυνο για ερημοποίηση νέων εκτάσεων και μείωση στη διαθεσιμότητα νερού.

ΠΗΓΗ in.gr

Σημαντική αύξηση καταγράφεται στον αριθμό των «ζεστών ημερών» (ημέρες που κάποιος αισθάνεται δυσφορία λόγω της ζέστης), με μέσο ρυθμό πέντε πρόσθετων ημερών ανά δεκαετία.

Μελέτη ερευνητών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ), η οποία δημοσιεύθηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό κλιματολογίας «International Journal of Climatology», έδειξε πως κάθε δεκαετία που περνά αυξάνεται στην Ελλάδα ο αριθμός των πολύ ζεστών ημερών και παράλληλα μειώνεται ο αριθμός των πολύ κρύων βραδιών μέσα στη χρονιά, κάτι που έχει επιπτώσεις στην υγεία και στην ευεξία των κατοίκων της Ελλάδας.

Οι μεγαλύτερες τάσεις αύξησης εμφανίζονται στη δυτική και στη βόρεια Ελλάδα.

Στα Ιωάννινα, για παράδειγμα, οι «ζεστές ημέρες» αυξάνονται με ρυθμό έξι ημερών ανά δεκαετία. Στην ήδη ευάλωτη στη ζέστη Λάρισα και γενικότερα τη Θεσσαλία, ο ρυθμός αύξησης φτάνει τις τέσσερις ημέρες ανά δεκαετία, όσο και στην Αττική. Αρκετά μικρότεροι είναι οι ρυθμοί αύξησης στην Κρήτη και τη Ρόδο (δύο και τρεις μέρες αντίστοιχα), γεγονός που σε μεγάλο βαθμό αποδίδεται στην ευεργετική δράση των εποχιακών ανέμων βορείων διευθύνσεων (μελτέμι).

Από την άλλη, στην Ελλάδα καταγράφεται σημαντική μείωση του αριθμού των «κρύων νυχτών» (νύκτες που κάποιος αισθάνεται δροσιά/κρύο) με μέσο ρυθμό επτά νυχτών ανά δεκαετία. Με άλλα λόγια, οι νύχτες στην Ελλάδα γίνονται πιο ζεστές, περιορίζοντας σημαντικά τα χρονικά διαστήματα, στα οποία κάποιος μπορεί να ανακουφιστεί από την αίσθηση της ζέστης, ιδιαίτερα σε περιόδους καύσωνα.

Οι μεγαλύτερες τάσεις μείωσης αφορούν τη νότια Ελλάδα.

Στη Ρόδο και την Κρήτη, για παράδειγμα, οι «κρύες νύχτες» ελαττώνονται με ρυθμό δέκα και εννέα ανά δεκαετία αντίστοιχα. Στην Αττική η μείωσή τους είναι οκτώ μέρες ανά δεκαετία, έναντι πέντε της Λάρισας και της Θεσσαλονίκης.

Η μελέτη βασίσθηκε σε υψηλής ανάλυσης αριθμητικές προσομοιώσεις του κλίματος, ενώ εφαρμόζοντας ένα εξειδικευμένο άνθρωπο-βιομετεωρολογικό μοντέλο, μελετήθηκαν τα χαρακτηριστικά και οι τάσεις των άνθρωπο-βιοκλιματικών συνθηκών στη Μεσόγειο κατά τη διάρκεια της περιόδου 1987 – 2016. Ειδικότερα, υπολογίστηκε ο δείκτης της φυσιολογικά ισοδύναμης θερμοκρασίας (PET – Physiologically Equivalent Temperature), ο οποίος εκτιμά πόσο ζέστη ή κρύο (θερμική αίσθηση) αισθάνεται κάποιος και πόσο επιβαρύνεται αντίστοιχα ο οργανισμός του (θερμική επιβάρυνση), λαμβάνοντας υπόψη την επίδραση των μετεωρολογικών συνθηκών (θερμοκρασία, υγρασία, άνεμος, ακτινοβολία) και τα χαρακτηριστικά του ατόμου (ηλικία, φύλο, μεταβολισμός κ.α.).

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δείχνουν ότι γενικότερα το θερμικό βιοκλίμα της Μεσογείου -όχι μόνο της Ελλάδας- υπέστη σημαντική θέρμανση κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών. Παρά το γεγονός πως η Ελλάδα δεν επηρεάστηκε από το ισχυρό κύμα καύσωνα που έχει πλήξει την κεντρική και δυτική Ευρώπη τις τελευταίες ημέρες, παραμένει μία από τις πλέον ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή περιοχές της Ευρώπης, σύμφωνα με τους επιστήμονες του ΕΑΑ.

Πηγή: cnn.gr

Είναι αλήθεια ότι η θαλάσσια αύρα (δείτε τι είναι θαλάσσια αύρα κα ιπως δημιουργείται) διαμορφώνει σε σημαντικό βαθμό το μικροκλίμα τμημάτων της Θεσσαλονίκης τους θερμούς μήνες του έτους. Ωστόσο, λόγω της μη σωστής δόμησης της πόλης, τα οφέλη αυτού του ανέμου είναι ορατά σχεδόν αυστηρά στην παράκτια ζώνη.

Για να μελετήσουμε το φαινόμενο της θαλάσσιας αύρας στην πόλη της Θεσσαλονίκης, χρησιμοποιήσαμε δεδομένα από τους σταθμούς του δικτύου του NorthMeteo στην περιοχή του Λευκού Πύργου (πάνω στο παραλιακό μέτωπο της πόλης) και στην περιοχή της Τούμπας (σε ευθεία απόσταση σχεδόν 2km από το παραλιακό μέτωπο) μία ημέρα με υψηλές θερμοκρασίες (Διάγραμμα 1). Τα δεδομένα 24ώρου αφορούν την 8/6/2019 και αντιπαραβάλλονται παρακάτω με σκοπό την άμεση σύγκριση τους. Να σημειωθεί ότι οι δύο σταθμοί είναι πανομοιότυποι (Davis Vantage Pro 2).

Στο διάγραμμα 2, παρατηρούμε την αρκετά σημαντική διαφορά μεταξύ της θερμοκρασίας (έως και 4.4°C λίγο μετά τις 5μμ) μεταξύ Άνω Τούμπας (34°) και Λευκού Πύργου (29.6°C). Να σημειωθεί ότι καθόλη τη διάρκεια της ημέρας η θερμοκρασία ήταν υψηλότερη στον σταθμό της Άνω Τούμπας σε σύγκριση με τον σταθμό του Λευκού Πύργου.

Διάγραμμα 2 – Θερμοκρασία σταθμών Άνω Τούμπας (κόκκινη γραμμή) και Λευκού Πύργου (μπλε γραμμή).

Την ίδια στιγμή ο νότιας συνιστώσας άνεμος (θαλάσσια αύρα) παρουσιάζει ελάχιστο έντασης στον σταθμό Άνω Τούμπας (1.2km/h), ενώ στον Λευκό Πύργο αγγίζει τα 8.5km/h (διάγραμμα 3). Το γεγονός αυτό υποδεικνύει και την αιτία της σημαντικής θερμοκρασιακής διαφορας των δύο σταθμών. Βεβαίως, αξίζει να τονιστεί ότι ως επί το πλείστον η θαλάσσια αύρα στον Λευκό Πύργο παραμένει ενισχυμένη, όπως είναι αναμενόμενο, με τιμές άνω των 5km/h τις θερμές ώρες της ημέρας, φτάνοντας το μέγιστο των 11.6κm/h στις 4μμ.

Διάγραμμα 3 – Διεύθυνση (διακεκομμένη) και ένταση (συνεχής) ανέμων σταθμών Άνω Τούμπας (κόκκινη γραμμή) και Λευκού Πύργου (μπλε γραμμή).

Ένα ακόμα αναμενόμενο εύρημα είναι η αυξημένη υγρασία στον Λευκό Πύργο σε σχέση με την Άνω Τούμπα (διάγραμμα 4) κατά 10% (έως και 20% λίγο μετά τις 5μμ, οπότε και παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά της έντασης της θαλάσσιας αύρας στους δύο σταθμούς).

Διάγραμμα 4 – Σχετική υγρασία σταθμών Άνω Τούμπας (κόκκινη γραμμή) και Λευκού Πύργου (μπλε γραμμή).

Τέλος, αν και ο δείκτης δυσφορίας (discomfort index – DI, διάγραμμα 5) , όπως υπολογίστηκε από τα δεδομένα των σταθμών (λαμβάνει υπόψη θερμοκρασία και σχετική υγρασία), διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας υψηλός και για τους δύο σταθμούς, φαίνεται ότι παρέμεινε εντός πιο ανεκτών ορίων (<27°C) στην περιοχή του Λευκού Πύργου (παρατηρείστε την κλίμακα στο διάγραμμα 5, η οποία εξηγεί τις διαβαθμίσεις του δείκτη δυσφορίας). Εντυπωσιακό είναι, επίσης, το γεγονός ότι λίγο μετά τις 5μμ, οπότε και καταγράφηκε η μέγιστη διαφορά έντασης του ανέμου (όπως προαναφέρθηκε), ο δείκτης δυσφορίας ήταν παρόμοιος για τους δύο σταθμούς, εξαιτίας και της σημαντικής διαφοράς σχετικής υγρασίας (υψηλότερη στον Λευκό Πύργο, χαμηλότερη στην Άνω Τούμπα).

Διάγραμμα 5 – Δείκτης δυσφορίας σταθμών Άνω Τούμπας (κόκκινη γραμμή) και Λευκού Πύργου (μπλε γραμμή).

Τις βραδινές ώρες η θερμοκρασία στα ενδότερα της πόλης (σταθμός Άνω Τούμπας) κυμάνθηκε σε ελάχιστα χαμηλότερα επίπεδα από αυτά του παράκτιου μετώπου κατά ~0.6°C, πιθανότατα εξαιτίας του “ηπειρωτικότερου χαρακτήρα” (αν μπορεί να ειπωθεί αυτό) αυτών των περιοχών.

Είναι σαφές ότι η τραχύτητα των μεγάλων πόλεων (όπως και της Θεσσαλονίκης) λειτουργεί ανασταλτικά στην ροή της θαλάσσιας αύρας μέσα σε αυτές, ειδικά όταν η δόμησή τους δεν σχεδιάστηκε με βάση αυτόν τον παράγοντα. Ως αποτέλεσμα, οι πόλεις, τελικά, να μην μπορούν να ωφεληθούν από την παράκτια τοποθεσία τους, ώστε να διατηρούν σχετικά πιο ευχάριστο μικροκλίμα κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών. Δράσεις και μελέτες, όπως το LIFE ASTI που λαμβάνει χώρα στο τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ, έχουν ως σκοπό την πρόταση λύσεων με στόχο τη βιοκλιματική αναβάθμιση της πόλης.

Μπορείτε πάντα να ακολουθείτε συζητήσεις μεταξύ των μελών μας στο γκρουπ του Northmeteo και να παρακολουθείτε καιρικά βίντεο στο κανάλι μας στο youtube.

Πολλές και μεγάλες παράκτιες πόλεις της Γης, καθώς και ολόκληρα νησιωτικά κράτη, θα πρέπει να προετοιμάζονται για την άκρως ανησυχητική πιθανότητα η στάθμη των θαλασσών να ξεπεράσει ακόμη και τα δύο μέτρα, κάτι που υπάρχει πιθανότητα 5% να συμβεί έως το τέλος του αιώνα μας, σύμφωνα με νέες δυσοίωνες εκτιμήσεις επιστημόνων, οι οποίοι προειδοποιούν ότι μπορεί να υπάρξουν «βαριές συνέπειες για την ανθρωπότητα».

Η νέα διεθνής μελέτη θεωρεί ότι αν τελικά μείνουν εκτός ελέγχου οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και άλλων «αερίων του θερμοκηπίου», καθώς και αν επιταχυνθεί το λιώσιμο των πάγων της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής, τότε είναι πιθανό να συμβεί το χειρότερο σενάριο, δηλαδή ακόμη και μια υπερδιπλάσια άνοδος της στάθμης των υδάτων σε σχέση με τις προηγούμενες εκτιμήσεις της σχετικής κλιματικής έκθεσης του ΟΗΕ. Η Διακυβερνητική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή από το 2013 θεωρεί ως πιο πιθανό σενάριο μια άνοδο της στάθμης των ωκεανών κατά μισό έως ένα μέτρο μέχρι το 2100, μια εκτίμηση που όμως πολλοί επιστήμονες έκτοτε έχουν χαρακτηρίσει πολύ συντηρητική.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζόναθαν Μπάμπερ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC και το New Scientist, θεωρούν ότι η άνοδος των υδάτων μπορεί να φθάσει σχεδόν τα 2,4 μέτρα έως το 2100 και προειδοποιούν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να έχει εφιαλτικές συνέπειες για τους παράκτιους οικισμούς.

Περίπου 1,79 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα ξηράς θα μπορούσαν να καλυφθούν από τα νερά (μια έκταση όσο η Λιβύη) και έως 187 εκατομμύρια άνθρωποι να υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους. Όχι μόνο περιοχές όπως το Δέλτα του Νείλου στην Αίγυπτο και το Μπαγκλαντές θα απειληθούν, αλλά επίσης μεγαλουπόλεις όπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη, το Λος ‘Αντζελες, το Ρίο ντε Τζανέιρο και η Σαγκάη.

«Αν δούμε κάτι τέτοιο μέσα στα επόμενα 80 χρόνια, θα πρέπει να αναμένουμε μια κοινωνική κατάρρευση σε κλίμακα αδιανόητη», ανέφερε ο Μπάμπερ. «Πολλά μικρά νησιωτικά κράτη, ιδίως εκείνα του Ειρηνικού, ουσιαστικά θα γίνουν ακατοίκητα. Μιλάμε για μια υπαρξιακή απειλή γι’ αυτές τις χώρες».

«Η κρίση των προσφύγων από τη Συρία είχε ως συνέπεια περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι να έλθουν στην Ευρώπη. Ο αριθμός αυτός είναι σχεδόν 200 φορές μικρότερος από όσους θα ξεσπιτωθούν από μια άνοδο της θάλασσας κατά δύο μέτρα», πρόσθεσε.

Οι ερευνητές κατέληξαν στις εκτιμήσεις τους αξιολογώντας τις απόψεις 22 κορυφαίων επιστημόνων για το πώς οι πάγοι της Γης μπορεί να αντιδράσουν στη μελλοντική κλιματική αλλαγή. Συμπέραναν έτσι ότι υπάρχει μια μικρή αλλά όχι αμελητέα πιθανότητα – μία στις 20- η στάθμη των θαλασσών να ανέβει πάνω από δύο μέτρα έως το 2100, αν η άνοδος της θερμοκρασίας έως τότε φθάσει τους πέντε βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα (έως σήμερα η αύξηση της θερμοκρασίας είναι περίπου ένας βαθμός).

«Είναι κάτι όχι πολύ πιθανό, αλλά όχι τελείως απίθανο. Μιλάμε για μια πιθανότητα περίπου 5%», τόνισε ο Μπάμπερ. «Αν σας έλεγα ότι υπάρχει μια πιθανότητα στις 20 να σας πατήσει αυτοκίνητο, αν διασχίζατε το δρόμο, δεν θα τον πλησιάζατε. Ακόμη και μια πιθανότητα της τάξης του 1% σημαίνει ότι μια πλημμύρα που συμβαίνει μια φορά στα 100 χρόνια, είναι κάτι που θα συμβεί στη διάρκεια της ζωής σας. Νομίζω ότι μια πιθανότητα 5% συνιστά σοβαρό κίνδυνο. Μπορούμε ακόμη να κάνουμε κάποιες επιλογές, αλλά πρέπει να τις κάνουμε πολύ γρήγορα».

Πηγή: GreenAgenda

κλιματικη αλλαγη παγοι

Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ ανέλαβε να εξερευνήσει ριζοσπαστικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Οι ανησυχίες για το κατά πόσο οι ιδέες, που θα βρεθούν στο μικροσκόπιο, είναι υλοποιήσιμες ή για το αν έχουν παρενέργειες, υπάρχουν και οι ενστάσεις είναι πολλές. Ωστόσο οι συγκεκριμένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αξίζει να εξεταστεί κάθε πιθανή λύση για τη σωτηρία του πλανήτη.

Η ομάδα θα εργάζεται σε ένα νέο ερευνητικό κέντρο στην πόλη με την ονομασία «Κέντρο για την Αποκατάσταση του Κλίματος» (Centre for Climate Repair) και η προσπάθειά της στηρίζεται στην πεποίθηση ότι η γεω-μηχανική μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην προστασία της ανθρωπότητας.

Οι υπέρμαχοι των γεω-δυναμικών λύσεων υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι από τη στιγμή που μεγάλες οικονομίες και βιομηχανίες αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στους στόχους για μείωση των εκπομπών ρύπων, απαιτούνται πιο δραστικά μέτρα.

Ορισμένες περιβαλλοντικές οργανώσεις εξακολουθούν πάντως, σύμφωνα με το Naftemporiki.gr, να αντιτίθενται σθεναρά στην ιδέα κάνοντας λόγο για μη αποδεδειγμένες λύσεις, που αποσπούν την προσοχή από την ανάγκη για άμεση και αποφασιστική αλλαγή σε τεχνολογικό, πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, με στόχο την αισθητή μείωση των ρυπογόνων εκπομπών.

Ας δούμε όμως ποιες είναι οι ιδέες που θα εξετάσει η ομάδα του Κέμπριτζ.

α) Βάζοντας τους πόλους «στην κατάψυξη»

Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Μία από τις ιδέες είναι να γίνουν πιο «φωτεινά» τα σύννεφα πάνω από τους πόλους. Τροφοδοτώντας με θαλασσινό νερό ψηλούς ιστούς πλοίων μπορούν να παραχθούν μικροσκοπικά σωματίδια άλατος, που θα ψεκάζονται στην ατμόσφαιρα και θα διαχέονται στα σύννεφα, ενισχύοντας την αντανακλαστικότητά τους. Οι περιοχές κάτω από τα σύννεφα θα ψύχονται.

β) Ανακύκλωση του CO2

Mία άλλη προσέγγιση συνιστά παραλλαγή της ιδέας της δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα (CCS). Με το CCS δεσμεύοντας εκπομπές από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής που στηρίζονται στο λιγνίτη ή το αέριο ή από χαλυβουργίες και αποθηκεύονται σε υπόγειες εγκαταστάσεις. Ο Πίτερ Στίρινγκ, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ, αναπτύσσει ένα πιλοτικό σύστημα δέσμευσης και χρήσης (CCU) σε συνεργασία με την Tata Steel στο Πορτ Τάλμποτ της Ουαλίας, το οποίο στην ουσία ανακυκλώνει διοξείδιο του άνθρακα.

γ) Πρασίνισμα των ωκεανών

Ακόμη μία ιδέα που θα εξετάσει το νέο κέντρο είναι το πρασίνισμα των ωκεανών ώστε να μπορούν να δεσμεύουν περισσότερο CO2. Σχετικά πειράματα στο παρελθόν είχαν δείξει ότι η προσπάθεια δεν είναι ιδιαίτερης αποτελεσματικότητας, ώστε να αξίζει το κόστος της, ενώ θα μπορούσε να έχει αρνητικές συνέπειες στο οικοσύστημα.

Την όλη πρωτοβουλία συντονίζει ο Σερ Ντέιβιντ Κινγκ, πρώην επιστημονικός σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης. «Τα όσα θα κάνουμε μέσα στα επόμενα 10 χρόνια, θα καθορίσουν το μέλλον της ανθρωπότητας για τα επόμενα 10.000 χρόνια. Και παρόλα αυτά δεν υπήρχε κανένα μεγάλο κέντρο στον κόσμο που να εστιάζει σε αυτό το ζήτημα» δήλωσε ο ίδιος στο BBC, εκφράζοντας την ελπίδα το κέντρο να καταλήξει σε λύσεις.

 

Πηγή: GreenAgenda

Εξαιρετικά παράξενο έτος χαρακτήρισε το 2019 ο καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας Χρήστος Ζερεφός, σχολιάζοντας τα επεισόδια με την παρουσία σκόνης στην ατμόσφαιρα.

«Υπάρχει κλιματική ανωμαλία, η οποία ακόμα δεν ξέρουμε πώς δημιουργήθηκε τόσο σταθερή και έχουμε αυτή την περίεργη άνοιξη και τον περίεργο χειμώνα», δήλωσε ο κ. Ζερεφός στον ραδιοφωνικό σταθμό ΘΕΜΑ 104,6.

Σύμφωνα με τον ίδιο, «θα έχουμε περισσότερα βαρομετρικά χαμηλά που φέρνουν τη σκόνη από την Αφρική» ενώ πρόσθεσε ότι «δύο ή τρεις φορές η σκόνη έχει πάει αραιωμένη μέχρι τη Σκανδιναβία».

«Τόσες ημέρες δεν είχαμε πράγματι τόση σκόνη και μάλιστα είχαμε καμιά 15αριά χρόνια να δούμε τόσο πολύ. Το θέμα είναι ότι αυτό το φαινόμενο επαναλαμβάνεται. Η συχνότητα εμφάνισης είναι ένα θέμα που κανείς δεν μπορεί να αποδώσει είτε στην κλιματική αλλαγή είτε σε άλλο αίτιο», πρόσθεσε ο κ. Ζερεφός.

Οι αναλύσεις, πάντως, σύμφωνα με τον κ. Ζερεφό, δείχνουν ότι η σκόνη που αιωρείται «είναι άμμος σαν αυτή που βλέπουμε την παραλία».

 

Πηγή: GreenAgenda

Μια προτότυπη δράση έρχεται στη Θεσσαλονίκη ανοίγοντας το κεφάλαιο ποιότητα αέρα και όμβρια ύδατα. Η δράση URwatair κινητοποιεί τους πολίτες αφού έχει ως στόχο μέσω σεμιναρίων να τους εκαπαιδεύσει πάνω στα ζητήματα αυτά.

Αναλυτικότερα, όπως εισαγωγικά αναφέρεται στον ιστότοπο της δράσης ”Το έργο URwatair προσκαλεί τους πολίτες να συμμετέχουν στην παρακολούθηση της ποιότητας αέρα και τη διαχείριση των ομβρίων υδάτων με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Στην παρούσα φάση απευθύνεται σε πολίτες  των Δήμων Θεσσαλονίκης και Καλαμαριάς. Οι πολίτες με τη συμμετοχή τους σε σεμινάρια εκπαίδευσης της διαχείρισης των νερών της βροχής και των τρόπων καταγραφής και παρακολούθησης της ποιότητας του αέρα, καλούνται να διαμορφώσουν, μαζί με τους εκπαιδευτές, βασικά σενάρια βελτίωσης της καθημερινότητάς τους στο αστικό περιβάλλον.”

Σαν ομάδα στηρίζουμε όλες τις προσπάθειες που θέτουν το πολίτη στο επίκεντρο και του δίνουν την δυνατότητα να συμβάλλει ο ίδιος στην επίλυση των προβλημάτων που τον απασχολούν. Χαρακτηριστικά στον ιστότοπο της δράσης αναφέρεται ότι στόχος της είναι.

η μετατροπή του πολίτη από παθητικό αποδέκτη περιβαλλοντικής ενημέρωσης σε συμμετέχοντα στην παρακολούθηση του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής του.

Περισσότερες εισαγωγικές πληροφορίες μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ . Επίσης μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή δωρεάν στα εργαστήρια και να ενημερωθείτε αναλυτικά για αυτά ΕΔΩ .

Τέλος σας καλούμε να γνωρίσετε την επιστημονική ομάδα της δράσης ΕΔΩ και να εξερευνήσετε όλο τον ιστότοπο του URwatair για να ενημερωθείτε επί του θέματος και των προβλημάτων είτε σκοπεύετε να παρακολουθήσετε τα σεμινάρια είτε όχι.

 

Η συμμετοχή ανήλθε στις 8.000, σύμφωνα με την αστυνομία. Οι διαδηλωτές στις Βρυξέλλες διέσχισαν ένα μεγάλο μέρος της πόλης και κατέληξαν κοντά στα κτίρια όπου στεγάζονται οι ευρωπαϊκοί θεσμοί.

Πολλές χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σήμερα στις Βρυξέλλες ζητώντας τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, στην τρίτη κινητοποίηση αυτού του είδους στην πρωτεύουσα της Ευρώπης από τα τέλη του περασμένου έτους.

Η συμμετοχή ανήλθε στις 8.000, σύμφωνα με την αστυνομία. Οι διαδηλωτές στις Βρυξέλλες διέσχισαν ένα μεγάλο μέρος της πόλης και κατέληξαν κοντά στα κτίρια όπου στεγάζονται οι ευρωπαϊκοί θεσμοί.

Στη Λιέγη 7.000 διαδηλωτές έδωσαν το παρών στη συγκέντρωση, απαιτώντας την εφαρμογή μιας καλύτερης πολιτικής για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με το πρακτορείο Belga.

Η συμμετοχή πάντως σε αυτήν την τρίτη κινητοποίηση ήταν αισθητά μειωμένη σε σύγκριση με τις δύο προηγούμενες: στις αρχές Δεκεμβρίου, λίγες ημέρες μετά τη σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα (COP24) που διεξήχθη στην Πολωνία 65.000 άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους των Βρυξελλών ενώ στα τέλη Ιανουαρίου οι διαδηλωτές ανήλθαν στους 70.000.

Η σημερινή πορεία έγινε λίγες ημέρες αφότου το κοινοβούλιο του Βελγίου αρνήθηκε να αναθεωρήσει ένα άρθρο του Συντάγματος που θα επέτρεπε να υιοθετηθεί ένας νόμος ειδικά για το κλίμα. «Όλοι τώρα περιμένουν τις εκλογές», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Κιμ Λε Κανγκ, της οργάνωσης Rise for Climate.

Μετά την πορεία του Ιανουαρίου, εκπρόσωποι συλλογικοτήτων είχαν συναντηθεί με μέλη όλων των ευρωπαϊκών θεσμών, δηλαδή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Επιτροπής και του Συμβουλίου. «Είχαμε την αίσθηση ότι ήθελαν να ακούσουν τους πολίτες, όμως ταυτόχρονα η διαδικασία ήταν πολύ αργή. Για παράδειγμα, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν χώρες που μπλοκάρουν κάθε πρόοδο για το κλίμα, και για αυτό το Συμβούλιο αναβάλει (τη συζήτηση) κάθε φορά, μολονότι είναι κάτι το επείγον κι εμείς ζητούμε να καταστεί προτεραιότητα», πρόσθεσε ο Λε Κανγκ, ζητώντας επίσης να οργανωθεί μια ευρωπαϊκή σύνοδος αφιερωμένη αποκλειστικά στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

«Υπάρχουν πολλά οικονομικά συμφέροντα και παρατηρούμε ότι τις συνόδους (κορυφής) απασχολεί κυρίως η ανταγωνιστικότητα, η απασχόληση και η ανάπτυξη και η οικολογία συχνά έρχεται τελευταία. Όμως αν ο πλανήτης καταστεί ακατάλληλος για διαβίωση, τότε και οι επιχειρήσεις θα καταστραφούν επίσης», προειδοποίησε.

Η αστυνομία ανέφερε μέσω του Twitter ότι οι δυνάμεις της τάξης αναγκάστηκαν να παρέμβουν σε μια συγκέντρωση «κίτρινων γιλέκων» όπου σημειώθηκαν «ζημιές και επιθέσεις». Σύμφωνα με το Belga, ορισμένοι ταραξίες αποσχίστηκαν από τη διαδήλωση και έσπασαν τις βιτρίνες ενός κτιρίου προτού να τους απωθήσουν οι αστυνομικοί σε έναν γειτονικό δρόμο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η χρονιά που δεν ήρθε το καλοκαίρι. Τι συνέβη το 1816 όταν χιόνισε Iούνιο, οι καταιγίδες «βούλιαξαν» την Ευρώπη και η Ελλάδα είχε μηδενικές θερμοκρασίες.

Τέσσερις εποχές εξίσου σημαντικές για την απόλυτη ισορροπία της φύσης. Η καθεμία προσφέρει ανάλογα φαινόμενα που βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του πλανήτη.Και όμως το 1816, ήταν η χρονιά που διαταράχθηκε αυτός ο κύκλος και το καλοκαίρι δεν ήρθε ποτέ. Οι κάτοικοι του βόρειου ημισφαιρίου όχι απλά το φαντάστηκαν, αλλά το έζησαν. Η έκρηξη του ηφαιστείου «Tabora» στην Ινδονησία και οι καταστροφικές συνέπειες «Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι» ήταν αποτέλεσμα της έκρηξης του ηφαιστείου Ταμπόρα, στις 10 Απριλίου 1816. Σκότωσε 70 χιλιάδες ανθρώπους. Ημερολογιακά, είχε ήδη μπει η άνοιξη. Η ξαφνική αυτή έκρηξη όμως έκανε την εποχή ασυνήθιστα ψυχρή, με ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες. Ήταν η μεγαλύτερη έκρηξη σε 1.630 χρόνια στο συγκεκριμένο σημείο. Οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο ήταν αυτές της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, όπου λόγω των χιονοπτώσεων και του ολικού παγετού ακόμα και τον Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, οι καλλιέργειες καταστράφηκαν και οι αγρότες έσφαξαν τα ζώα τους διότι δεν είχαν τροφή να τους δώσουν. Προκλήθηκαν λιμοί καθώς και επιδημίες χολέρας στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.
Η ηφαιστειακή στάχτη εξαπλώθηκε 1.300 χιλιόμετρα από το σημείο της έκρηξης. Το ηφαίστειο σταμάτησε να βρυχάται στις 15 Ιουλίου 1815, αλλά ο καπνός εξακολουθούσε να είναι πυκνός πάνω από την κορυφή του έως τις 23 Αυγούστου του ίδιου έτους. Για τέσσερα χρόνια έδινε μικρότερες αλλά τελείως ακίνδυνες εκρήξεις….

Στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ιρλανδία από τις 153 ημέρες της περιόδου Μαΐου-Σεπτεμβρίου τις 142 ημέρες έβρεχε καταρρακτωδώς, ενώ στην Αγγλία ο μέσος όρος θερμοκρασίας κυμάνθηκε στους 13,37 βαθμούς. Ήταν το τρίτο πιο ψυχρό καλοκαίρι από τότε που τηρούνται μετεωρολογικά αρχεία δηλαδή από το 1659. Σύμφωνα με στοιχεία στη Γαλλία και στην Αυστρία 200.000 άνθρωποι πέθαναν από την πείνα και από τις επιδημίες χολέρας και τύφου. Οι πάγοι της Αρκτικής καθώς και οι παγετώνες των Άλπεων μεγάλωσαν, ενώ αντιθέτως το καλοκαίρι στην Ουκρανία θεωρήθηκε και ζεστό.

Σχήμα 1 – Χάρτης με τις θερμοκρασιακές αποκλίσεις από το μέσο όρο όπως διαμορφώθηκαν μετά τον Μάιο του 1816.

Στις 4 Ιουνίου σημειώθηκε παγετός στο Κονέκτικατ και στις 8 Ιουνίου χιόνισε στη Νέα Υόρκη! Μέχρι τις 23 Αυγούστου πάγωναν διαδοχικά όλες οι πόλεις. Συγκοινωνία δεν υπήρχε, τα καυσόξυλα τελείωναν και τα αποθέματα τροφής στέρευαν. Οι πλημμύρες έπνιξαν όλες τις καλλιέργειες. Λόγω της ηφαιστειακής σκόνης το χιόνι στην Ουγγαρία είχε καφέ χρώμα, ενώ στην Ιταλία κόκκινο. Και το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Οι θερμοκρασίες ήταν ακόμα αλλοπρόσαλλες, με τον υδράργυρο στους -26 οι συνέπειες από την έκρηξη ήταν ακόμα έντονες και εξελίσσονταν αρνητικά.

Πηγή: www.mixanitouxronou.gr

Υπάρχουν τόσα πολλά που δεν γνωρίζουμε ακόμη για τον πλανήτη Γη και κυρίως για απομακρυσμένες περιοχές όπως είναι η Ανταρκτική.

Δείτε παρακάτω μερικά παράξενα στοιχεία για αυτό το μυστηριώδες μέρος του πλανήτη…

  • Υπάρχουν μέρη στην Ανταρκτική που δεν έχει βρέξει ή χιονίσει εδώ και 2 εκατομμύρια χρόνια.
  • Έχουν βρεθεί περισσότεροι μετεωρίτες στην Ανταρκτική από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.
  • Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στην Ανταρκτική είναι -98° C.
  • Το 70% του παγκόσμιου γλυκού νερού βρίσκεται στην Ανταρκτική.
  • Η Ανταρκτική δεν έχει επίσημη ζώνη ώρας.
  • Το μεγαλύτερο καταγεγραμμένο παγόβουνο στην Ανταρκτική ήταν μεγαλύτερο από το νησί της Τζαμάικα.
  • Περισσότερα από 300 μεγάλες λίμνες υπάρχουν κάτω από την επιφάνεια του πάγου.
  • Η Ανταρκτική είναι η μοναδική ήπειρος χωρίς ερπετά και φίδια.
  • Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ στην Ανταρκτική ήταν 17,5° C
  • Υπάρχουν επτά χριστιανικές εκκλησίες στην Ανταρκτική.

 

Πηγή: GreenAgenda