Η κλιματική αλλαγή αποτελεί βασική απειλή, που μπορεί να οδηγήσει στην εξαφάνιση της οχιάς της Πίνδου, σύμφωνα με μία νέα έρευνα Ελλήνων και ξένων επιστημόνων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Έντβαρντ Μιτσέι του Κέντρου Οικολογικής Έρευνας της Ουγγρικής Ακαδημίας Επιστημών, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό «Oryx», εκτιμούν ότι έως το 90% των ορεινών ενδιαιτημάτων της εν λόγω οχιάς θα καταστούν αφιλόξενα έως το τέλος της δεκαετίας του 2080 λόγω ανόδου της θερμοκρασίας.

Η οχιά της Πίνδου ή νανόχεντρα είναι η μικρότερη οχιά της Ελλάδας, φθάνοντας σε μήκος τα 35 έως 45 εκατοστά. Ζει σε απομονωμένα αλπικά και υποαλπικά λιβάδια στην ελληνική οροσειρά της Πίνδου και στη νότια Αλβανία, συνήθως σε υψόμετρο άνω των 1.400 μέτρων. Θεωρείται ξεχωριστό είδος (Vipera graeca) και το δηλητήριό της είναι σχετικά ασθενές, αν και απαιτεί ιατρική φροντίδα.

Στη χώρα μας υπάρχουν και άλλα είδη οχιάς (κοινή, οθωμανική, της Μήλου, αστρίτης), αλλά της Πίνδου θεωρείται από τη Διεθνή Ένωση Προστασίας του Περιβάλλοντος (IUCN) κατ’ εξοχήν αυτή που απειλείται ως είδος και ένα από τα ερπετά της Ευρώπης που ήδη αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εξαφάνισης. Η νέα έρευνα δείχνει ότι η κλιματική αλλαγή θα εντείνει σημαντικά αυτόν τον κίνδυνο στο μέλλον.

Η οχιά της Πίνδου είναι προσαρμοσμένη στο κρύο περιβάλλον και θεωρείται άκρως ευάλωτη στην άνοδο της θερμοκρασίας και στην ξηρασία λόγω της κλιματικής αλλαγής. Ήδη, σύμφωνα με τους ερευνητές, τα καλοκαίρια είναι πολύ ζεστά για το συγκεκριμένο φίδι, δυσκολεύοντας την έξοδο από τη φωλιά του και τη διατροφή του.

Η λεκάνη της Μεσογείου, που περιλαμβάνει την Ελλάδα, αναμένεται να γίνει σημαντικά ξηρότερη τις επόμενες δεκαετίες, καθώς προβλέπεται ότι θα μειωθούν οι βροχοπτώσεις. Παράλληλα, θα μειωθούν οι πληθυσμοί των εντόμων που αποτελούν την τροφή της οχιάς, ενώ και οι βοσκοί της Πίνδου σκοτώνουν συχνά τις οχιές, επειδή κατά καιρούς δαγκώνουν τα πρόβατά τους, όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Από ελληνικής πλευράς, στη μελέτη συμμετείχαν o καθηγητής Στέφανος Ρούσος (Τμήμα Βιολογικών Επιστημών Πανεπιστημίου του Βόρειου Τέξας ΗΠΑ) και οι ερπετολόγοι Μαρία Δημάκη (Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας) και Γιάννης Ιωαννίδης (Βιόσφαιρα).

 

Οπως η κλιματική αλλαγή απειλεί τα σπίτια και τα τρόφιμα των ανθρώπων, μια παρόμοια απειλή αφορά τα αμπέλια ανά τον κόσμο και άρα την παραγωγή κρασιού.

Αν η μέση παγκόσμια θερμοκρασία ανέβει κατά δύο βαθμούς Κελσίου, οι περιοχές του πλανήτη που σήμερα είναι κατάλληλες για καλλιέργεια αμπελιών, θα συρρικνωθούν πάνω από το μισό (έως 56%), σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα. Αν μάλιστα η άνοδος της θερμοκρασίας ξεφύγει από κάθε έλεγχο και φθάσει τους τέσσερις βαθμούς Κελσίου, τότε το 85% των σημερινών καλλιεργειών για οινοποιία θα εξαφανιστούν.

Η μελέτη προτείνει στους καλλιεργητές, ως βασική στρατηγική προσαρμογής, να αλλάξουν σε μεγάλο βαθμό τις ποικιλίες που καλλιεργούν, ώστε να προτιμούν αμπέλια πιο ανθεκτικά στην ξηρασία και στη ζέστη.

Αυτή η ανακατανομή των καλλιεργειών μπορεί να περιορίσει τις απώλειες στο 24% (αντί 56%) σε περίπτωση ανόδου της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς και στο 58% (αντί 85%) σε περίπτωση ανόδου κατά τέσσερις βαθμούς, σύμφωνα με τους ερευνητές που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS).

Σήμερα καλλιεργούνται περισσότερες από 1.100 ποικιλίες σταφυλιών και τα αμπέλια της οινοποιίας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις θερμοκρασιακές αλλαγές, λόγω της κλιματικής αλλαγής. «Κατά κάποιο τρόπο, το κρασί είναι σαν το καναρίνι στο ορυχείο, που προειδοποιεί πρώτο για τις κλιματικές επιπτώσεις στη γεωργία, καθώς αυτά τα αμπέλια είναι άκρως ευαίσθητα στο κλίμα», δήλωσε ο ερευνητής Μπένζαμιν Κουκ του Παρατηρητηρίου της Γης Lamont-Doherty του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης και του Ινστιτούτου Διαστημικών Μελετών Goddard της NASA.

Οι ερευνητές μελέτησαν κατά πόσο είναι δυνατό η αμπελοκαλλιέργεια να γίνει πιο ανθεκτική στην κλιματική αλλαγή μέσω της ευρείας διαφοροποίησης και γεωγραφικής μετακίνησης των ποικιλιών, εστιάζοντας σε γνωστές ποικιλίες (cabernet sauvignon, chardonnay, merlot, pinot noir, syrah κ.α.).

Σύμφωνα με τους ερευνητές, για παράδειγμα, στη Βουργουνδία της Γαλλίας οι οινοπαραγωγοί θα πρέπει να αντικαταστήσουν το κυρίαρχο pinot noir με τα πιο ανθεκτικά syrah και grenache, ενώ στο Μπορντό το mourvedre (γνωστό και ως monastrell) θα πρέπει σταδιακά να αντικαταστήσει το cabernet sauvignon και το merlot. Γενικότερα, ποικιλίες όπως οι syrah, grenache και mourvedre αναμένεται να γίνουν πιο δημοφιλείς στις σημερινές οινοπαραγωγές περιοχές.

Οι ψυχρότερες οινοπαραγωγές περιοχές, όπως η Γερμανία, οι ΒΔ ΗΠΑ και η Νέα Ζηλανδία, δεν θα υποστούν σχεδόν καθόλου απώλειες στο σενάριο ανόδου της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς. Όμως αυτές οι περιοχές θα γίνουν πλέον καταλληλότερες για την καλλιέργεια ποικιλιών που προτιμούν θερμότερο κλίμα (π.χ. merlot και grenache), ενώ οι ποικιλίες που προτιμούν χαμηλότερες θερμοκρασίες (π.χ. pinot noir), θα επεκταθούν προς τα βόρεια σε περιοχές που σήμερα δεν είναι κατάλληλες για αμπέλια (Καναδάς, Βόρεια Ευρώπη, Τασμανία).

Οι νοτιότερες περιοχές (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Αυστραλία κ.α.), σύμφωνα με τη μελέτη, αναμένεται να έχουν τις μεγαλύτερες απώλειες αμπελοκαλλιεργειών, επειδή ήδη υποχρεώνονται να καλλιεργούν ποικιλίες πιο ανθεκτικές στη ζέστη. Σε περίπτωση ανόδου της θερμοκρασίας πάνω από δύο βαθμούς, ο Ευρωπαϊκός Νότος θα δυσκολευθεί περισσότερο από ό,τι ο Βορράς να αντιμετωπίσει το πρόβλημα μέσω της αλλαγής ποικιλιών.

Σε κάθε περίπτωση, η αλλαγή στις καλλιεργούμενες ποικιλίες θα συνεπάγεται σημαντικές -αν και όχι αξεπέραστες- προκλήσεις σε νομοθετικό, πολιτισμικό και οικονομικό επίπεδο. Οι καλλιεργητές θα πρέπει να μάθουν επίσης πώς να καλλιεργούν σωστά τις πιο ανθεκτικές στην κλιματική αλλαγή ποικιλίες, πράγμα όχι εύκολο για ανθρώπους που συχνά ακολουθούν μια μακρά παράδοση εκατοντάδων ετών.

Αλλά και οι καταναλωτές θα πρέπει σταδιακά να συνηθίσουν στην ιδέα ότι η αγαπημένη τους ποικιλία κρασιού ίσως δεν θα είναι εξίσου εύκολα διαθέσιμη στο μέλλον.

Δείτε την επιστημονική δημοσίευση ΕΔΩ .

 

Ο Χίιντ μαζί με την ομάδα του, μέσω αναλύσεων, ερευνών, στατιστικών και συλλογής στοιχείων, αναδεικνύουν τις ευθύνες των μεγάλων εταιρειών ορυκτών καυσίμων –πολυεθνικών ή κρατικών– στην κλιματική αλλαγή και εργάζονται ώστε να υποχρεωθούν αυτές να συμβάλουν, στο κομμάτι που τους αναλογεί, στην αντιμετώπιση του οικουμενικού αυτού προβλήματος.

Ας δούμε όμως ποιός ακριβώς είναι ο Ρίτσαρν Χίιντ.

Γεννημένος στο Οσλο το 1952, ο Χίιντ μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1967. Σπούδασε Περιβαλλοντική Μηχανική, με ειδίκευση στο Παγκόσμιο Περιβάλλον, στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, απ’ όπου απέκτησε και Master στη Γεωγραφία.Ασχολείται επί τριάντα χρόνια με τα θέματα της κλιματικής αλλαγής και σήμερα διευθύνει το Ινστιτούτο Κλιματικής Λογοδοσίας, ενώ έχει κάνει εκατοντάδες δημοσιεύσεις. Τεράστιο υλικό για τα θέματα του κλίματος και στατιστικά για τη συμβολή των εταιρειών στην κλιματική αλλαγή μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ.

Ακολουθεί η συνέντευξη στον Τάσος Τσακίρογλου.

 Δουλεύετε για το Ινστιτούτο Κλιματικής Λογοδοσίας στις ΗΠΑ. Ποιος είναι ο στόχος σας και πού επικεντρώνετε τη δουλειά σας;

Στόχος μας είναι να μελετάμε πώς επηρεάζουν το κλίμα οι μεγάλες εταιρείες. Κάνουμε αυτή τη δουλειά για αρκετά χρόνια. Θέλουμε να τις κάνουμε να δίνουν λόγο για το ποσοστό της ευθύνης που τους αναλογεί για την κλιματική αλλαγή και τις ζημιές στο περιβάλλον.

Θέλουμε να γνωστοποιήσουμε στο κοινό τι μπορεί να γίνει και πώς αυτές οι εταιρείες θα αναγκαστούν να επενδύσουν σε τομείς «καθαρής» ενέργειας, έτσι ώστε οι βλάβες στο περιβάλλον να μειωθούν όσο το δυνατόν.

• Η ανάλυσή σας δείχνει ότι οι είκοσι μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες του κόσμου έχουν συμβάλει κατά 35% σε όλες τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου παγκοσμίως από το 1965. Γιατί ξεκινάτε από το 1965;

Οι ηγετικές εταιρείες πετρελαίου, άνθρακα και φυσικού αερίου και οι ενώσεις των βιομηχάνων –όπως και οι πολιτικοί– γνώριζαν ή συνειδητά παρέβλεπαν την απειλή της κλιματικής αλλαγής λόγω της συνεχιζόμενης χρήσης των προϊόντων τους από τα τέλη της δεκαετίας του 1950.

• Αρα πόσο ευθύνονται για την κλιματική αλλαγή και πώς θα μπορούσαμε να τους κάνουμε να πληρώσουν για τη ζημιά που έχουν κάνει;

Σίγουρα έχουν και οι καταναλωτές το δικό τους μερίδιο στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, αλλά οι μεγάλες επιχειρήσεις κάθονται στη θέση του οδηγού όσον αφορά την κλιματική αλλαγή. Εχουν επενδύσει για πολλές δεκαετίες στα ορυκτά καύσιμα και παράλληλα έχουν αποπροσανατολίσει το κοινό αναφορικά με τις αιτίες της κλιματικής αλλαγής.

Ετσι, έχουν να παίξουν έναν σημαντικό ρόλο στη μεταφορά των επενδύσεων σε άλλους τομείς. Αυτές οι επιχειρήσεις διαθέτουν τόσο την ικανότητα όσο και τους πόρους, αλλά και την ηθική υποχρέωση –ίσως και τη νομική ευθύνη– να αντιμετωπίσουν στον βαθμό που τους αναλογεί την κλιματική αλλαγή.

Ωστόσο, και οι καταναλωτές πρέπει να είναι ενήμεροι για τη δική τους ευθύνη για τη μείωση των εκπομπών καυσαερίων. Δεν αρκούν μόνο η αλλαγή στάσης από τις επιχειρήσεις και η αλλαγή του επενδυτικού μοντέλου στην παγκόσμια οικονομία προκειμένου να εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον.

• Οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες και οι παγκόσμιοι ρυπαντές προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ευθύνη για την κλιματική αλλαγή είναι ατομική και ότι αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να «πρασινίσουμε» τις καθημερινές μας συνήθειες ή να φυτέψουμε μερικές δεκάδες δέντρα. Αρκεί αυτό για τη σημερινή πραγματικότητα;

Οχι. Αυτά από μόνα τους δεν λύνουν το πρόβλημα. Η άγνοια δεν βοηθά. Εάν δεν αλλάξει η κατεύθυνση των επενδύσεων σε καθαρότερες μορφές, η κλιματική αλλαγή θα επιδεινωθεί. Απαιτείται εθνική και διεθνής νομοθεσία προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά και φορολόγηση της χρήσης άνθρακα.Και αυτό πρέπει να γίνει σε διεθνές και παγκόσμιο επίπεδο. Είναι βέβαια ένα δύσκολο καθήκον που πρέπει να υποστηριχθεί και από τα Ηνωμένα Εθνη. Μεγάλο ρόλο θα παίξει και η στάση του κοινού σ’ αυτή την υπόθεση. Θα πρέπει να ενημερωθεί και να κρατήσει υπεύθυνη στάση.

• Στους απλούς ανθρώπους υπάρχει σχεδόν μια μεταφυσική πίστη ότι η υψηλή τεχνολογία θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, μια πίστη που οδηγεί στην απάθεια. Τι λέτε γι’ αυτό;

Η τεχνολογία έχει να παίξει έναν πολύ σημαντικό ρόλο. Μπορεί να βοηθήσει να βρούμε διεξόδους σε πιο καθαρές μορφές ενέργειας, αλλά και να διαχειριστούμε τα απόβλητα. Επίσης να θωρακίσουμε τα σπίτια από την απώλεια ενέργειας, αλλά και στη θέρμανση.

Αυτό βέβαια δεν θα το κάνουν οι επιχειρήσεις άνθρακα και ορυκτών καυσίμων, όμως μπορούν να αναγκαστούν να πληρώσουν για επενδύσεις στην τεχνολογία, η οποία δεν είναι πανάκεια. Πρέπει να αναγκαστούν να χρησιμοποιήσουν τα κεφάλαια και την τεχνογνωσία τους έτσι ώστε να συμβάλλουν αντί να αντιτίθενται στη μετάβαση σε ένα μέλλον χαμηλής ή μηδενικής ενέργειας από άνθρακα.

• Ενώ οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής γίνονται όλο και πιο εμφανείς, τόσο στις ΗΠΑ όσο και αλλού, το λόμπι των αρνητών παραμένει ισχυρό. Γιατί συμβαίνει αυτό κατά τη γνώμη σας;

Υπάρχει μεγάλη προσπάθεια από τις εταιρείες να μετατεθεί η ευθύνη στους καταναλωτές. Επιχειρούν να καθυστερήσουν κάθε πρωτοβουλία δράσης και στις ΗΠΑ ξοδεύουν δισεκατομμύρια δολάρια για να χρηματοδοτούν την καμπάνια άρνησης της κλιματικής αλλαγής, αλλά και για να αποπροσανατολίζουν το κοινό.

Δημιουργούν συνειδητά σύγχυση για τις αιτίες και τις ευθύνες της κλιματικής αλλαγής. Θέλουν να διαιωνίσουν την οικονομία των ορυκτών καυσίμων. Αυτό φυσικά πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να αλλάξει.

• Πώς επηρεάζει η κλιματική αλλαγή τις παγκόσμιες ανισότητες και τι μπορεί να σημαίνει η κλιματική δικαιοσύνη;

Οι φτωχοί πληθυσμοί είναι αναγκασμένοι να υποστούν τις χειρότερες συνέπειες, παρότι έχουν τη μικρότερη συμβολή στη μόλυνση του περιβάλλοντος. Η κλιματική αλλαγή σίγουρα επιδεινώνει τις ανισότητες παγκοσμίως. Οι πλούσιες χώρες έχουν μια μεγάλη υποχρέωση να συμβάλουν στη βελτίωση της κατάστασης, καθώς ιστορικά έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη.

Οπως και οι επιχειρήσεις που είχαν τεράστια κέρδη για δεκαετίες από τις πωλήσεις άνθρακα, πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τώρα πρέπει να χρηματοδοτήσουν έρευνες και σχέδια για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

• Σε τι βαθμό είναι υπεύθυνος ο νεοφιλελευθερισμός για την επιτάχυνση της κλιματικής αλλαγής τις τελευταίες δεκαετίες;

Οι επιχειρήσεις απελευθερώθηκαν από τους ρυθμιστικούς περιορισμούς και έτσι μεγάλωσαν οι ζημιές που έγιναν. Απαιτείται καλή διακυβέρνηση και οι επιχειρήσεις να δουλέψουν ώστε να μη γίνουν τα πράγματα χειρότερα».

ΠΗΓΗ ΕΔΩ .

Είναι ευρέως αντιληπτό ότι ο φετινός χειμώνας είνα ιδιαίτερα ήπιος και ένας από τους θερμότερους που βιώνει το βόρειο ημισφαίριο. Ένας χάρτης σε αυτήν την περίπτωση είναι 1000 λέξεις.

 

Στον ακόλουθο χάρτη του αμερικανικού NCEP αποτυπώνεται η μέση απόκλιση της θερμοκρασίας επιφανείας από τον μέσο όρο της περιόδου 1981-2010 για το διάστημα 17/12/2019-16/1/2020.

Γίνεται ξεκάθαρο ο τελευταίος μήνας ήταν ιδιαίτερα θερμός (στους +8°C από τη μέση τιμή) στην Σκανδιναβία και τα βορειοανατολικότερα της Ευρώπης, γεγονός που οδήγησε και σε ιδιαίτερα εξασθενημένες ψυχρές εισβολές στην περιοχή μας. Αν και τα βορειοανατολικά της ηπείρου μας αποτελούσαν την θερμότερη γωνία της, το σύνολο της Ευρώπης βίωσε την καρδιά του χειμώνα με θερμοκρασίες από +1°C έως και +6°C. Οι περιοχές με τις χαμηλότερες αποκλίσεις (όχι απαραίτητα οι ψυχρότερες περιοχές όμως στην Ευρώπη) ήταν αυτές γύρω από τη Μεσόγειο και κυρίως στα ανατολικότερα τμήματα αυτής.

Αίσθηση προκαλεί ότι ακόμα και περιοχές που βρέθηκαν στο επίκεντρο κακοκαιριών στην Ελλάδα (πχ. ανατολική Στερεά) τελικά παρέμειναν στην κατηγορία των θερμών περιοχών με έως και +4°C απόκλιση από τα κανονικά επίπεδα. Ελάχιστες περιοχές στα νοτιότερα της Ελλάδα και της Ιταλίας εμφάνισαν θερμοκρασίες (πάντα κατά μέσο όρο) κοντά ή κάτω από το μέσο όρο.

Συμπερασματικά, σαφώς δυσοίωνα τα σημάδια που λαμβάνουμε, τα οποία δείχνουν μάλιστα να συμφωνούν σε αρκετά μεγάλο βαθμό με τις εκτιμήσεις των κλιματικών μοντέλων (πχ. εντονότερη θέρμανση στα βορειότερα γεωγραφικά πλάτη). Σίγουρα αυτή η κατάσταση θα έπρεπε έστω κα ιαργά να αρχίσει να μας βάζει σε σκέψεις.

 

“Καμπανάκι” από τους επιστήμονες που διαπίστωσαν ότι η άνοδος της θερμοκρασίας στις θάλασσες επιταχύνεται συνεχώς.

Οι ωκεανοί της Γης σημείωσαν νέο ιστορικό ρεκόρ θερμοκρασίας το 2019, ιδίως μεταξύ της επιφάνειας των νερών και βάθους έως 2.000 μέτρων, σύμφωνα με μία νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.

Οι επιστήμονες προειδοποίησαν ότι η θερμοκρασία των θαλασσών όχι απλώς ανεβαίνει αλλά η άνοδος επιταχύνεται συνεχώς. Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία, τα τελευταία δέκα χρόνια υπήρξαν τα πιο θερμά στην καταγεγραμμένη ιστορία για τις ωκεάνιες θερμοκρασίες, ενώ τα τελευταία πέντε χρόνια έχουν σημειωθεί διαδοχικά ρεκόρ.

Οι 14 ερευνητές από 11 επιστημονικά ινστιτούτα, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Λιλίνγκ Τσενγκ του Ινστιτούτου Ατμοσφαιρικής Φυσικής της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Advances in Atmospheric Sciences», υπολόγισαν ότι πέρυσι η μέση θερμοκρασία των ωκεανών ήταν περίπου 0,075 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο της περιόδου 1981-2010.

«Η ποσότητα θερμότητας που προσθέσαμε στους ωκεανούς του κόσμου κατά τα τελευταία 25 χρόνια ισοδυναμεί με 3,6 δισεκατομμύρια ατομικές βόμβες που έπεσαν στη Χιροσίμα», δήλωσε ο Τσενγκ. «Η άνοδος της θερμοκρασίας των ωκεανών είναι μη αμφισβητήσιμη και συνιστά περαιτέρω απόδειξη για την παγκόσμια υπερθέρμανση. Δεν υπάρχουν λογικές εξηγήσεις για αυτό το φαινόμενο πέρα από τις ανθρώπινες εκπομπές αερίων τύπων», πρόσθεσε.

Συγκρίνοντας την περίοδο 1987-2019 με την περίοδο 1955-1986, η μελέτη δείχνει μία αύξηση κατά περίπου 450% στην ταχύτητα ανόδου της θερμοκρασίας των ωκεανών, δηλαδή η θερμοκρασία των θαλασσών ανεβαίνει στην εποχή μας με υπερτετραπλάσιο μέσο ετήσιο ρυθμό από ό,τι πριν μερικές δεκαετίες.

«Είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε πόσο γρήγορα αλλάζουν τα πράγματα. Η συντριπτική πλειονότητα της θερμότητας καταλήγει στους ωκεανούς. Και αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου που πρόκειται να ακολουθήσει», ανέφερε ο καθηγητής Τζον Άμπραχαμ του Πανεπιστημίου Σεντ Τόμας των ΗΠΑ.

Από το 1970 μέχρι σήμερα, πάνω από το 90% της θερμότητας λόγω της κλιματικής αλλαγής κατέληξε στους ωκεανούς, ενώ λιγότερο από 4% αύξησε τη θερμοκρασία στην ατμόσφαιρα και στην ξηρά. Όσο θερμαίνονται οι θάλασσες τόσο διαταράσσεται ο κύκλος του νερού στον πλανήτη μας, φέρνοντας περισσότερες πλημμύρες, καταιγίδες, ξηρασίες, πυρκαγιές και άλλα ακραία φαινόμενα, καθώς επίσης επιταχυνόμενη τήξη των παράκτιων πάγων.

Πηγή: Δελτίο Καιρού

Η κλιματική αλλαγή απειλεί την υγεία των παιδιών

Η κλιματική αλλαγή απειλεί την υγεία των παιδιών ολοένα και περισσότερο. Άσθμα και καρδιακά προβλήματα εξαιτίας της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, μολύνσεις και υποσιτισμός εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αν δεν γίνει κάτι για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η υγεία των παιδιών που γεννιούνται σήμερα θα απειλείται ολοένα και περισσότερο στη διάρκεια της ζωής τους, προειδοποιούν ειδικοί σε έκθεση που δημοσιεύθηκε σήμερα.

«Η κλιματική αλλαγή θα καθορίσει την υγεία μίας ολόκληρης γενιάς», τόνισε ο δρ Νικ Ουάτς, υπεύθυνος της έρευνας.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet» λίγες εβδομάδες πριν τη διεξαγωγή της παγκόσμιας Συνόδου για το κλίμα (COP25).

«Αν τα πράγματα παραμείνουν ως έχουν, με αυξημένες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, και η κλιματική αλλαγή συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό, ένα παιδί που γεννιέται σήμερα θα ζήσει σε έναν κόσμο πιο θερμό κατά 4 βαθμούς Κελσίου κατά μέσο όρο τα επόμενα 71 χρόνια, κάτι που θα απειλήσει την υγεία του σε όλα τα στάδια της ζωής του», τονίζουν οι συντάκτες της έρευνας.

«Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στους υγειονομικούς κινδύνους που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή. Το σώμα τους και το ανοσοποιητικό τους σύστημα βρίσκεται σε στάδιο ανάπτυξης, κάτι που τα καθιστά πιο ευάλωτα σε ασθένειες και ρύπους», εκτιμά ο Ουάτς του Ινστιτούτου για την Παγκόσμια Υγεία του πανεπιστημίου του Λονδίνου.

Οι επιπτώσεις στην υγεία «παραμένουν ως την ενηλικίωση» και «διαρκούν για όλη τη ζωή τους», υπογράμμισε, ζητώντας να αναληφθεί άμεση δράση «από όλες τις χώρες προκειμένου να μειωθεί η εκπομπή των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου».

Η έκθεση αυτή διενεργήθηκε στο πλαίσιο μιας έρευνας που δημοσιεύεται κάθε χρόνο στο The Lancet και αφορά στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην υγεία. Μετρά 41 δείκτες- κλειδί και πραγματοποιείται σε συνεργασία με 35 θεσμούς, ανάμεσά τους και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας(ΠΟΥ), την Παγκόσμια Τράπεζα και πανεπιστήμια.

Η κλιματική αλλαγή απειλεί την υγεία των παιδιών ολοένα και περισσότερο και αυτός είναι ο λόγος που οι ερευνητές επικεντρώθηκαν φέτος στο θέμα. Ανάμεσα στα ζητήματα που προκαλούν ανησυχία είναι η ατμοσφαιρική ρύπανση.

«Σε όλη τη διάρκεια της εφηβείας του και μέχρι την ενηλικίωσή του, ένα παιδί που γεννιέται σήμερα θα εισπνέει πιο τοξικό αέρα, εξαιτίας των ορυκτών καυσίμων, ο οποίος θα επιδεινώνεται από την άνοδο της θερμοκρασίας», προειδοποιεί η έκθεση.

Πηγή: Cnn.gr

 

 

Σημαντική τάση ανόδου παρουσιάζει θερμοκρασία των υδάτων στο Αιγαίο από το 1990 και μετά σύμφωνα με πρωτότυπη μελέτη ερευνητικής ομάδας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, που φέρνει στη δημοσιότητα η εφημερίδα «Καθημερινή».

Συγκεκριμένα, αναλύοντας όλα τα διαθέσιμα στοιχεία των τελευταίων ετών, η ερευνητική ομάδα Φυσικής Ωκεανογραφίας και Αριθμητικών Μοντέλων του ΕΚΠΑ κατέγραψε πως από το 1990 μέχρι το 2017 η θερμοκρασία της θάλασσας αυξάνεται στο Αιγαίο με ετήσιο ρυθμό περίπου 0,1° C το έτος. Ωστόσο, πρόκειται για μια τάση που αθροιστικά είναι ισχυρή. Ειδικά από το 2004 και μετά οι καμπύλες καταγραφής των μέσων θερμοκρασιών είναι έντονα αυξητικές στο Αιγαίο, διαμορφώνοντας μια ετήσια μέση θερμοκρασία στα επιφανειακά ύδατα (μέχρι 10 μέτρα βάθος) περίπου 20 βαθμούς Κελσίου.

Θερμότερες είναι οι θάλασσες που βρέχουν τα ελληνικά παράλια και στην περιοχή του Ιονίου και στο Κρητικό πέλαγος. Αξιοσημείωτο είναι πως η ερευνητική ομάδα της Φυσικής Ωκεανογραφίας δεν επεξεργάζεται στοιχεία μόνο για τα επιφανειακά ύδατα, που προφανώς επηρεάζονται περισσότερο από τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας, αλλά αντλούν δεδομένα από διάφορα βάθη και μέχρι τις 4.000 μέτρα. Η τάση ανόδου της θερμοκρασίας μοιάζει να κάνει… μακροβούτι και παρατηρείται και στη θαλάσσια στήλη από τη φωτεινή επιφάνεια μέχρι τον σκοτεινό βυθό, αν και με μικρότερη ένταση.

 

Τα θαλάσσια ρεύματα

 

 

Γιατί όμως θερμαίνονται τα νερά στο Αιγαίο τις τελευταίες δεκαετίες και ποια είναι η σχέση με τα θαλάσσια ρεύματα στη Μεσόγειο; Η ερευνητική ομάδα έχει μελετήσει και τις θερμοκρασιακές τάσεις στη Μεσόγειο, όπου καταγράφεται από το 1960 και μετά μια γενική τάση θέρμανσης των υδάτων, η οποία κατά μέσον όρο φτάνει τον 0,5 βαθμό Κελσίου στα σχεδόν 60 χρόνια μελέτης. Δεν πρόκειται για μια ομοιόμορφη τάση. Η θερμοκρασία αυξάνεται περισσότερο στη Δυτική Μεσόγειο, ενώ στη νοτιοανατολική λεκάνη παρατηρήθηκε ψύξη, όπως και στη Βόρεια Αδριατική και στον Κόλπο της Σύρτης (μεταξύ 1980-2017).

Τα μυστήρια της Μεσογείου και του Αιγαίου και τη σχέση αυτών των φαινομένων με τη διαδικασία της κλιματικής αλλαγής φωτίζει η «Κ» συζητώντας με τρεις συντελεστές της ερευνητικής ομάδας Φυσικής Ωκεανογραφίας και Αριθμητικών Μοντέλων, τον κ. Σαράντη Σοφιανό, επίκουρο καθηγητή στον τμήμα Φυσικής του ΕΚΠΑ και συντονιστή της ομάδας, τον δρα Βασίλη Βερβάτη επιστημονικό συνεργάτη του ΕΚΠΑ και την κ. Μαριλία Μαυροπούλου, υποψήφια διδάκτορα.

Παρότι η γενική τάση είναι η αύξηση της θερμοκρασίας της θάλασσας, προκαλεί έκπληξη η μεγάλη ποικιλία μεταβολών στις διάφορες περιοχές της Μεσογείου. «Στην εποχή της κλιματικής αλλαγής καταγράφονται διαφορετικές τάσεις θέρμανσης, αλλά και ψύξης μεταξύ θαλάσσιων περιοχών. Καταρρίπτεται η απλοϊκή εικόνα μιας γενικευμένης και αργής θέρμανσης του πλανήτη και των ωκεανών. Οι μηχανισμοί που λειτουργούν είναι σύνθετοι. Για παράδειγμα, στους χάρτες που παρατίθενται, η Βόρεια Αδριατική παρουσιάζει έντονες τάσεις ψύξης σε αντίθεση με το Βόρειο Αιγαίο (και όλες τις θαλάσσιες περιοχές γύρω από την ηπειρωτική Ελλάδα), όπου τις τελευταίες δεκαετίες καταγράφονται έντονες τάσεις θέρμανσης (κοντά στο 0,1° C ανά χρόνο), ύστερα από μία περίοδο σημαντικής ψύξης την περίοδο 1960-1990. Η διακύμανση αυτή είναι αποτέλεσμα μιας σειράς αλλαγών, που πέρα από τις ατμοσφαιρικές συνθήκες περιλαμβάνουν αλλαγές στην κυκλοφορία των νερών της Μεσογείου και επίδραση των σχετικά γλυκών νερών της Μαύρης Θάλασσας, που εισέρχονται στο Αιγαίο από το στενό των Δαρδανελλίων», λέει στην «Καθημερινή» ο κ. Σοφιανός.

 

Οι κλιματικές ταλαντώσεις

«Στην όλη παραπάνω διαδικασία πρέπει να συμπεριλάβουμε και την επίδραση των λεγόμενων φυσικών διακυμάνσεων του κλίματος, των κλιματικών ταλαντώσεων. Αυτές δεν οφείλονται άμεσα στις ανθρωπογενείς δραστηριότητες, αλλά αλληλοεπιδρούν με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής και περιπλέκουν την ατμοσφαιρική επίδραση και την κυκλοφορία μέσα στη Μεσόγειο», συμπληρώνει ο κ. Σοφιανός.

«Η κυρίαρχη κυκλοφορία των νερών στη Μεσόγειο Θάλασσα θυμίζει μια “αντίστροφη εκβολή ποταμού”, επειδή χάνει σταθερά νερό, καθώς οι απώλειες από εξάτμιση είναι πολύ μεγαλύτερες από την είσοδο νερού λόγω βροχής και ποταμιών. Επίσης αποβάλλει και θερμότητα προς την ατμόσφαιρα. Η αναπλήρωση του νερού γίνεται μέσω του στενού του Γιβραλτάρ, όπου εμφανίζεται επιφανειακή εισροή νερών (με σχετικά χαμηλή αλατότητα) του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού. Τα νερά αυτά ταξιδεύουν ανατολικά και γίνονται πιο αλμυρά και ψυχρά λόγω έντονης εξάτμισης και ψύξης. Η διεργασία αυτή δημιουργεί πυκνά νερά τα οποία βυθίζονται στις βαθιές λεκάνες της Μεσογείου, ενώ μέρος τους εκρέει μέσω των βαθύτερων σημείων του Γιβραλτάρ στον Ατλαντικό Ωκεανό», εξηγεί ο δρ Βερβάτης.

Τα βαθιά νερά, σε αντίθεση με τα επιφανειακά, δεν δέχονται την άμεση επίδραση της ατμόσφαιρας. Παρ’ όλα αυτά παρατηρούνται κι εκεί έντονες και απότομες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, σημειώνουν τα μέλη της ερευνητικής ομάδας, κυρίως λόγω του μικρού μεγέθους της Μεσογείου. Στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρήθηκε απότομη αύξηση της θερμοκρασίας σε βάθη μεγαλύτερα των 500 μέτρων (ύστερα από μια περίοδο απότομης ψύξης).

«Ο πολυσύνθετος χαρακτήρας των φαινομένων που διαμορφώνουν τη θαλάσσια θερμοκρασία στη Μεσόγειο καθιστά πολύπλοκη τόσο την καταγραφή όσο και την ερμηνεία των αποτελεσμάτων των μετρήσεων. Ενας επιπλέον παράγοντας που δυσχεραίνει τη μελέτη και κατανόηση των αλλαγών που συμβαίνουν και τη σχέση τους με την κλιματική αλλαγή είναι η σποραδική και ανομοιόμορφη κατανομή των μετρήσεων. Υπάρχουν περιοχές της Μεσογείου με ικανοποιητικό αριθμό μετρήσεων και άλλες με ελάχιστες, ακόμη και ανύπαρκτες μετρήσεις», σημειώνει η κ. Μαυροπούλου.

 

Το δίκτυο των μετρήσεων

Η ερευνητική ομάδα του ΕΚΠΑ χρησιμοποίησε όλες τις διαθέσιμες επιτόπιες μετρήσεις των τελευταίων 58 ετών, με στόχο την ομογενοποίησή τους. Οι μετρήσεις προέρχονται κατά κύριο λόγο από ωκεανογραφικούς πλόες (μετρήσεις από ωκεανογραφικό σκάφος), ενώ τις τελευταίες δεκαετίες εμπλουτίστηκαν σημαντικά από αυτόνομους πλωτήρες, όργανα που αφήνονται στη θάλασσα και ανεβοκατεβαίνουν στην υδάτινη στήλη. «Για την κάλυψη των κενών στις μετρήσεις αξιοποιήθηκαν σύγχρονες αξιόπιστες στατιστικές μέθοδοι ανάλυσης δεδομένων, ώστε τα αποτελέσματα να μπορούν να “αναπτυχθούν” σε όλη τη Μεσόγειο», εξηγεί η κ. Μαυροπούλου.

Πίσω από το πολύ σημαντικό αυτό έργο βρίσκονται 20 χρόνια δουλειάς της ερευνητικής ομάδας Φυσικής Ωκεανογραφίας και Αριθμητικών Μοντέλων, η οποία δραστηριοποιείται και στη συστηματική παρακολούθηση και πρόγνωση του θαλάσσιου περιβάλλοντος με έμφαση στην Ανατολική Μεσόγειο και τις ελληνικές θάλασσες (συστήματα ALERMO και TRITON).

 

Πηγή: GreenAgenda

«Κλιματική επείγουσα ανάγκη»: SOS 11.200 επιστημόνων από 153 χώρες για το κλίμα

Περισσότεροι από 11.200 επιστήμονες από 153 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, συνυπογράφουν μια διακήρυξη με την οποία προειδοποιούν ότι πλέον υπάρχει, όχι απλώς κλιματική αλλαγή, αλλά κλιματική επείγουσα ανάγκη (climate emergency).

Κάνουν λόγο για «ανείπωτα ανθρώπινα βάσανα» που θα καταστούν αναπόφευκτα, αν δεν γίνει άμεσα μια ριζική και διαρκής στροφή στις ανθρώπινες δραστηριότητες, οι οποίες επιβαρύνουν το κλίμα και ανεβάζουν τη θερμοκρασία μέσω των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Η διακήρυξη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό BioScience, βασίζεται σε ανάλυση επιστημονικών δεδομένων των τελευταίων 40 ετών (από το 1979 που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη η πρώτη παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα), τα οποία αφορούν πολλούς τομείς, όπως εκπομπές αερίων ρύπων, χρήση ενέργειας, θερμοκρασίες, αύξηση πληθυσμού, αποψίλωση δασών, τήξεις πάγων, ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ κά.

Προς το παρόν, όπως επισημαίνουν, δεν διαφαίνεται καμία ουσιαστική πρόοδος, καθώς οι εκπομπές του θερμοκηπίου συνεχίζουν να αυξάνονται με γοργό ρυθμό, όπως επίσης οι παγκόσμιες θερμοκρασίες σε ξηρά και θάλασσα, η στάθμη των ωκεανών, η συχνότητα των ακραίων καιρικών φαινομένων, η τήξη των πάγων σε Ανταρκτική, Αρκτική και Γροιλανδία, η ανά κεφαλή παραγωγή κρέατος, η απώλεια δέντρων από τη Γη, ο αριθμός των επιβατών που διακινούνται με αεροπλάνα και αρκετοί άλλοι δυσοίωνοι δείκτες.

«Οι επιστήμονες έχουν ηθική υποχρέωση να προειδοποιήσουν την ανθρωπότητα για οποιαδήποτε μεγάλη απειλή. Από τα στοιχεία που διαθέτουμε, είναι σαφές ότι είμαστε αντιμέτωποι με μια κλιματική επείγουσα ανάγκη», δήλωσε ο δρ Τόμας Νιούσαμ, της Σχολής Επιστημών Ζωής και Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ.

«Παρά τα 40 χρόνια μεγάλων διεθνών διαπραγματεύσεων, γενικά συνεχίζουμε τις δουλειές μας με τον συνηθισμένο τρόπο και ουσιαστικά έχουμε αποτύχει να αντιμετωπίσουμε την κρίση. Η κλιματική αλλαγή έχει φθάσει και επιταχύνεται ταχύτερα από ό,τι πολλοί επιστήμονες περίμεναν», ανέφερε ο καθηγητής οικολογίας Ουίλιαμ Ριπλ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Όρεγκον.

Στην κοινή διακήρυξη-μανιφέστο τους οι επιστήμονες αναδεικνύουν έξι τομείς στους οποίους η ανθρωπότητα πρέπει να λάβει άμεσα μέτρα, ώστε να επιβραδύνει την κλιματική αλλαγή:

  • Ενέργεια: Ευρεία χρήση πρακτικών και τεχνολογιών ενεργειακής εξοικονόμησης, αντικατάσταση ορυκτών καυσίμων με «καθαρά» εναλλακτικά/ανανεώσιμα, διακοπή άντλησης νέων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, εξάλειψη επιδοτήσεων στις πετρελαϊκές εταιρείες, επιβολή φόρων άνθρακα για να περιοριστεί η χρήση ορυκτών καυσίμων.
  • Ρύποι: Ταχεία περικοπή εκπομπών μεθανίου, υδροφθορανθράκων, αιθάλης και άλλων βραχείας ζωής ρύπων που επιβαρύνουν το κλίμα.
  • Φύση: Δραστικός περιορισμός στην εκχέρσωση εδαφών, αποκατάσταση και προστασία οικοσυστημάτων, ιδίως των δασών.
  • Διατροφή: Αύξηση της κατανάλωσης φυτικών τροφών και μείωση του κρέατος και άλλων ζωικών προϊόντων (που αυξάνουν σημαντικά τις εκπομπές μεθανίου και άλλων «αερίων του θερμοκηπίου»), μετατροπή πολλών κτηνοτροφικών γαιών σε γεωργικές και μείωση της σπατάλης των τροφίμων (σήμερα τουλάχιστον το ένα τρίτο όλων των παραγόμενων τροφών καταλήγει στα σκουπίδια χωρίς να καταναλωθεί).
  • Οικονομία: Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, υποβάθμιση της συνεχούς αύξησης του Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) και της υλικής ευημερίας ως κεντρικού στόχου, περιορισμοί στην εξόρυξη πρώτων υλών και στην εκμετάλλευση των άλλων οικοσυστημάτων, έμφαση στη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα όλης της βιόσφαιρας της Γης.
  • Πληθυσμός: Σταθεροποίηση του (σήμερα αυξάνεται με ρυθμό άνω των 200.000 ανθρώπων τη μέρα), προώθηση μέτρων κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης.Με δύο λόγια, όπως λένε οι επιστήμονες, «πρέπει να μεταμορφώσουμε τους τρόπους που κυβερνούμε, διευθύνουμε, τρώμε και ικανοποιούμε τις υλικές και ενεργειακές ανάγκες μας».

    Παράλληλα, καλούν το κοινό «να κατανοήσει το μέγεθος της κρίσης, να αναπροσαρμόσει τις προτεραιότητες του και να παρακολουθεί την πρόοδο».

    Ενθαρρυντικές ενδείξεις για το μέλλον θεωρούνται η επιβράδυνση του ρυθμού γεννήσεων παγκοσμίως κατά την τελευταία εικοσαετία, η αύξηση στη χρήση αιολικής και ηλιακής ενέργειας και η ολοένα πιο δυναμική κινητοποίηση των πολιτών, ιδίως των νέων, που απαιτούν αλλαγές.

Πηγή: Cnn.gr

 

 

Νέα έρευνα ανεβάζει δραματικά τον αριθμό των ατόμων που θα πληγούν έως το 2050

Τριπλάσιος αριθμός ανθρώπων από ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα φαίνεται ότι κινδυνεύουν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Εδάφη που φιλοξενούν σήμερα 300 εκατομμύρια άτομα θα πλημμυρίζουν τουλάχιστον μία φορά το χρόνο έως το 2050, εκτός εάν οι εκπομπές άνθρακα μειωθούν δραστικά και τα μέτρα ασφαλείας στις παράκτιες ζώνες ενισχυθούν σημαντικά, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications .

Αυτός ο αριθμός υπερβαίνει κατά πολύ την προηγούμενη εκτίμηση των 80 εκατ. ανθρώπων που βρίσκονταν σε άμεσο κίνδυνο. Η αναθεώρηση προς τα πάνω βασίζεται σε μια πιο εξελιγμένη αξιολόγηση της τοπογραφίας των ακτών σε όλο τον κόσμο.

Τα προηγούμενα μοντέλα χρησιμοποίησαν δορυφορικά δεδομένα που υπερεκτίμησαν το ύψος της γης λόγω ψηλών κτιρίων και δέντρων. Η νέα μελέτη χρησιμοποίησε τεχνητή νοημοσύνη για να αντισταθμίσει τέτοιες εσφαλμένες αναφορές.

Οι ερευνητές τόνισα ότι το μέγεθος της διαφοράς από την προηγούμενη μελέτη της NASA τους προκάλεσε σοκ. «Αυτές οι εκτιμήσεις δείχνουν τις δυνατότητες της κλιματικής αλλαγής να αναμορφώσει πόλεις, οικονομίες, ακτές και ολόκληρες παγκόσμιες ζώνες τα επόμενα χρόνια» δήλωσε ο Σκοτ Κάλπ, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Η μεγαλύτερη ανατροπή στις εκτιμήσεις καταγράφεται στην Ασία, η οποία φιλοξενεί την πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού. Ο αριθμός του πληθυσμού που διατρέχει κίνδυνο ετήσιων πλημμύρων έως το 2050 αυξήθηκαν περισσότερο από οκτώ φορές στο Μπαγκλαντές, δώδεκα φορές στην Ινδία και τρεις φορές στην Κίνα.

Η απειλή είναι ήδη αισθητή στην Ινδονησία, όπου η κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα σχέδια για να μετακινήσει την πρωτεύουσα από την Τζακάρτα, η οποία «βουλιάζει» καθώς είναι όλο και πιο ευάλωτη στις πλημμύρες. Τα νέα στοιχεία δείχνουν ότι 23 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε κίνδυνο στην Ινδονησία, σε σύγκριση με την προηγούμενη εκτίμηση των 5 εκατομμυρίων.

Οι συντάκτες της έρευνας αναφέρουν ότι ακόμη και οι νέοι υπολογισμοί μπορεί να υποτιμούν τους κινδύνους, επειδή βασίζονται σε ένα συγκεκριμένο σενάριο για την εκτιμώμενη αύξηση της θαλάσσιας στάθμης σε συνάρτηση με την σχεδιαζόμενη μείωση εκπομπών αερίων, σύμφωνα με τις υποσχέσεις που δόθηκαν στο πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού.

Οι χώρες, όμως, δεν βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε πορεία εκπλήρωσης αυτών των υποσχέσεων. Σε ένα χειρότερο σενάριο, με μεγαλύτερο λιώσιμο των πάγων της Ανταρκτικής, έως και 640 εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να απειληθούν μέχρι το 2100, λένε οι επιστήμονες.

Πηγή: Guardian.com

Οι επιστήμονες ανασύνθεσαν τις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούσαν πριν από 4.000 χρόνια και διαπίστωσαν ότι η κλιματική αλλαγή ευθύνεται για την πτώση της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας που θεωρείται η αρχαιότερη της Γης.

Η Ακκαδική Αυτοκρατορία, που ιδρύθηκε το 2334 π.Χ. και διήρκεσε για 180 χρόνια, θεωρείται η αρχαιότερη αυτοκρατορία στη Γη και νέα επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ότι η πτώση της οφείλεται στην κλιματική αλλαγή.

Ειδικότερα, οι ερευνητές εξέτασαν έξι απολιθωμένα κοραλλιοφόρα poritites από τον Κόλπο του Ομάν, ηλικίας 4.100 ετών, που προέρχονται από την αρχαία συριακή πόλη Τελ Λεϊλάν που κάποτε ήταν το κέντρο της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας. Στη συνέχεια, με τη μέθοδο της χρονολόγησης του άνθρακα και της γεωχημικής ανάλυσης αναδημιούργησαν τις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούσαν πριν από τέσσερις χιλιετίες, εστιάζοντας στη θερμοκρασία και στη στάθμη του νερού.

Οι πολλές ανεμοθύελλες, οι παρατεταμένοι χειμώνες και η ξηρασία επηρέασαν τις αγροτικές καλλιέργειες των κατοίκων της Αυτοκρατορίας, η οποία εκτεινόταν στα εδάφη της Τουρκίας, της βόρειας Συρίας, του Λιβάνου και του δυτικού Ιράν.

Ο Δρ. Τσουγιόσι Ουατανάμπε, ένας εκ των ερευνητών, ανέφερε: «Αν και το επίσημο σημάδι της κατάρρευσης της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας είναι η εισβολή της Μεσοποταμίας από άλλους πληθυσμούς, τα απολιθωμένα μας δείγματα είναι παράθυρα με το χρόνο, που δείχνουν ότι οι διακυμάνσεις του κλίματος συνέβαλαν σημαντικά στην πτώση της αυτοκρατορίας».

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τα Πανεπιστήμια του Χοκάιντο, του Κιουσού, του Κιέλου και το Ινστιτούτο KIKAI.

Τέλος, ιστορικό μυστήριο καλύπτει την Ακκαδική Αυτοκρατορία αφού η φερόμενη ως πρωτεύουσά της, Άκαντ που τοποθετείται στο Ιράκ, δεν έχει ακόμα εντοπιστεί.

ΠΗΓΗ SPUTNIKNEWS