Όλο και πιο νωρίς μέσα στον Αύγουστο αντί για τον Σεπτέμβριο, διεξάγεται πλέον η διαδικασία του τρύγου στις εγχώριες αμπελουργικές περιοχές. Η μετατόπιση του βλαστικού κύκλου, κατά τουλάχιστον 15 ημέρες που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, είναι η πρώτη απτή επίπτωση της κλιματικής αλλαγής στον ελληνικό αμπελώνα.

Έρευνα που διεξάγεται από τα τμήματα Αμπελουργίας, Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας του Α.Π.Θ, έχει δείξει πως η θερμοκρασία στη χώρα μας έχει αυξηθεί τα τελευταία 30 χρόνια έως και 2,5 βαθμούς Κελσίου, ενώ μεταβολές διαπιστώνονται και στην ένταση και την περιοδικότητα των καιρικών φαινομένων.

Το αρνητικό ισοζύγιο της συντελούμενης κλιματικής μεταβολής ενισχύει και η μείωση των υπόγειων υδάτινων αποθεμάτων, τα οποία σε περιοχές όπως η Επανομή Θεσσαλονίκης έχουν υποχωρήσει έως και πάνω από 10 μέτρα. Λύση σε αυτού του είδους τα προβλήματα, σύμφωνα με τους αμπελουργούς και την επιστημονική κοινότητα, μπορούν να δώσουν οι γηγενείς ποικιλίες, όπως το ξινόμαυρο Νάουσας, το Αγιωργίτικο Νεμέας ή το ασύρτικο Σαντορίνης, που είναι καλύτερα προσαρμοσμένες στην Ελλάδα και πλέον αποτελούν και εμπορική τάση στη διεθνή αγορά.

Εφόσον η άνοδος της θερμοκρασίας επιβεβαιώσει το απαισιόδοξο σενάριο, τότε στο τέλος του αιώνα η αμπελοκαλλιέργεια ίσως χρειαστεί να κάνει και άλλες προσαρμογές.

Εκτός από τις γηγενείς ποικιλίες, έναντι των ξενικών, ευνοημένες από την κλιματική αλλαγή αναμένεται να είναι και οι ερυθρές σε σχέση με τις λευκές.

ΠΗΓΗ:ΕΡΤ3, ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

Επηρεάζει η κλιματική αλλαγή την πτώση των φύλλων;

Τι αποκαλύπτει ανατρεπτική έρευνα στα δέντρα της Ευρώπης για την επίδραση της κλιματικής αλλαγής.

 

Η κλιματική αλλαγή φαίνεται πως κάνει τα δέντρα να ρίχνουν τα φύλλα τους νωρίτερα, σύμφωνα με μία νέα ευρωπαϊκή έρευνα. Η μελέτη αφενός δείχνει ότι τα δέντρα αποθηκεύουν λιγότερο άνθρακα από ό,τι είχαν ελπίσει οι επιστήμονες αφετέρου έρχεται σε σύγκρουση με την καθιερωμένη έως τώρα αντίληψη ότι η άνοδος της θερμοκρασίας καθυστερεί την έλευση του φθινοπώρου, άρα και την πτώση των φύλλων.

Τα δέντρα δεσμεύουν και αποθηκεύουν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα από τον αέρα, αποτελώντας έτσι έναν πολύτιμο σύμμαχο της ανθρωπότητας στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής. Η πρόωρη πτώση των φύλλων -στο μέτρο που σηματοδοτεί την πρόωρη έλευση του φθινοπώρου- σημαίνει ότι πολύ λιγότερος άνθρακας μπορεί να αποθηκευθεί στα δέντρα, από ό,τι είχε θεωρηθεί έως τώρα.

 

Οι επιστήμονες συνεχίζουν τις μελέτες για να κατανοήσουν πόσο μεγάλη είναι αυτή η επίπτωση, εκτιμούν πάντως ότι θα μπορούσε να φθάνει ακόμη και το ένα δισεκατομμύριο τόνους ετησίως, δηλαδή μεγαλύτερη ποσότητα άνθρακα από τις ετήσιες εκπομπές της Γερμανίας και σχεδόν το ένα δέκατο των παγκόσμιων ετήσιων εκπομπών, κάτι που μένει να επιβεβαιωθεί στο μέλλον.

Η νέα έρευνα, με επικεφαλής τον Κονσταντίν Τσόνερ της Πολυτεχνικής Σχολής ΕΤΗ της Ζυρίχης, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν» και το «New Scientist», εξέτασε περισσότερες από 430.000 παρατηρήσεις διάρκειας 67 ετών (1948-2015) για έξι διαφορετικά είδη δέντρων, όπως οι βελανιδιές, σε περίπου 3.800 τοποθεσίες της Ευρώπης, κυρίως της κεντρικής.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές από την Ελβετία και τη Γερμανία πραγματοποίησαν δύο εργαστηριακά πειράματα για να δουν τον ρόλο που παίζουν το διοξείδιο του άνθρακα και η ηλιακή ακτινοβολία στο πότε πέφτουν τα φύλλα του φθινοπώρου. Το πρώτο πείραμα συνέκρινε δέντρα εκτεθειμένα στα σημερινά επίπεδα ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα με δέντρα εκτεθειμένα σε διπλάσια ποσότητα CO2, ενώ το δεύτερο πείραμα μελέτησε την επίδραση της σκιάς στην πτώση των φύλλων.

Συνυπολογίζοντας τις παρατηρήσεις από τα ευρωπαϊκά δέντρα και από τα πειράματα, οι επιστήμονες εκτίμησαν -βάσει ενός νέου μαθηματικού μοντέλου που ανέπτυξαν- ότι έως το 2100, εάν τα επίπεδα διοξειδίου στην ατμόσφαιρα παραμείνουν υψηλά, τα φύλλα των δέντρων θα πέφτουν έως έξι μέρες νωρίτερα από ό,τι τώρα. Προηγούμενα μοντέλα είχαν προβλέψει το αντίθετο: Ότι το φθινόπωρο θα «πήγαινε» ολοένα πιο πίσω και ότι η πτώση των φύλλων στο τέλος του αιώνα θα συνέβαινε δύο έως τρεις εβδομάδες αργότερα σε σχέση με την εποχή μας.

«Το εύρημα-κλειδί είναι αυτή η τεράστια απόκλιση, αναφορικά με την έλευση του φθινοπώρου και την πτώση των φύλλων, ανάμεσα στο δικό μας και τα προηγούμενα μοντέλα», υπογράμμισε ο Τσόνερ, ο οποίος δήλωσε πεπεισμένος ότι η κλιματική αλλαγή και η άνοδος της θερμοκρασίας θα κάνουν τα φύλλα να είναι όλο και πιο παραγωγικά την άνοιξη και το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να «βιάζονται» να πέσουν το φθινόπωρο.

«Αυτό που πιστεύουμε ότι συμβαίνει είναι πως τα φυτά έχουν ένα εσωτερικό όριο για το πόσο παραγωγικά μπορούν να είναι», εκτίμησε ο ίδιος. Οι ερευνητές παρομοίασαν αυτήν την κατάσταση με έναν άνθρωπο που έχει «σκάσει» από το φαϊ και δεν μπορεί να φάει άλλο.

«Επί δεκαετίες υποθέταμε ότι τα φύλλα του φθινοπώρου πέφτουν όλο και πιο αργά. Όμως, η νέα έρευνα δείχνει ότι όσο αυξάνεται η παραγωγικότητα των δέντρων τόσο στην πραγματικότητα τα φύλλα πέφτουν νωρίτερα», ανέφερε ο καθηγητής του ΕΤΗ Τόμας Κράουδερ.

Άλλες πρόσφατες μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όταν τα δέντρα αναπτύσσονται ταχύτερα λόγω της κλιματικής αλλαγής, η διάρκεια της ζωής τους συντομεύει σημαντικά. Και για να θυμηθεί κανείς λίγη σχολική Βιολογία, η φωτοσύνθεση στα φύλλα μετατρέπει το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα σε μορφές άνθρακα, που το δέντρο μπορεί να αξιοποιήσει για να επιβιώσει και να αναπτυχθεί. Όταν το δέντρο δεν μπορεί πια να χρησιμοποιήσει αυτόν τον άνθρακα, σταματά να κρατά τα φύλλα του και τα ρίχνει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Η βιομηχανική επιβράδυνση που προκάλεσε η πανδημία του κορωνοϊού, δεν επιβράδυνε την αύξηση των συγκεντρώσεων διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα, που άγγιξαν επίπεδα ρεκόρ.

Πρόκειται για το κυριότερο από τα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό (ΠΜΟ) του ΟΗΕ, η συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα αυξήθηκε απότομα το 2019, καθώς ο ετήσιος μέσος όρος υπερέβη το όριο των 410 μερών ανά εκατομμύριο, και η αύξηση συνεχίστηκε το 2020, παρότι η πανδημία Covid-19 ανάγκασε πολυάριθμες χώρες να βάλουν «φρένο» στην οικονομία τους.
«Η μείωση των εκπομπών που συνδέεται με το lockdown, δεν αντιπροσωπεύει παρά ένα μικρό σημείο στην μακροπρόθεσμη καμπύλη. Όμως πρέπει να την επιπεδώσουμε και αυτό να έχει διάρκεια», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού Πέτερ Τααλάς.
Σύμφωνα με το δελτίο του ΠΜΟ, κατά τη διάρκεια της πιο εκτεταμένης διακοπής των οικονομικών δραστηριοτήτων, οι καθημερινές παγκόσμιες εκπομπές CO2 μειώθηκαν έως και 17%.
Καθώς η διάρκεια και η αυστηρότητα των μέτρων του lockdown εξακολουθούν να παραμένουν αόριστες, ο ΠΜΟ θεωρεί πολύ δύσκολη την συνολική εκτίμηση της ετήσιας μείωσης των εκπομπών το 2020, αλλά εκτιμά πως η μείωση κυμαίνεται από 4,2% έως 7,5%. Μια τέτοια αλλαγή δεν θα επιφέρει πάντως μείωση των συγκεντρώσεων CO2 στην ατμόσφαιρα φέτος.
Η πανδημία, «ένα εφαλτήριο»
«Η πανδημία της Covid-19 δεν θα λύσει το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής. Ωστόσο αντιπροσωπεύει ένα εφαλτήριο για να ξεκινήσουμε μια κλιματική δράση περισσότερο υποστηριζόμενη και περισσότερο φιλόδοξη με στόχο να μειώσουμε τις καθαρές εκπομπές στο μηδέν μεταμορφώνοντας πλήρως της βιομηχανίες μας, τα ενεργειακά συστήματά μας και τις μεταφορές μας», υπογράμμισε ο Τααλάς.
Η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα αυξήθηκε ταχύτερα από το 2018 έως το 2019, απ’ ό,τι είχε αυξηθεί από το 2017 στο 2018, καθώς και από τον μέσο όρο των δέκα τελευταίων ετών.
«Η τελευταία φορά που η Γη είχε γνωρίσει συγκρίσιμη περιεκτικότητα διοξειδίου του άνθρακα ήταν πριν από 3 έως 5 εκατομμύρια χρόνια: η θερμοκρασία ήταν τότε κατά 2 έως 3 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη απ’ ό,τι σήμερα και η στάθμη της θάλασσας ήταν υψηλότερη κατά 10 έως 20 μέτρα σε σχέση με τη σημερινή, αλλά δεν ήμασταν 7,7 δισεκατομμύρια» άνθρωποι, υπογράμμισε ο Τααλάς.
Όσο για το μεθάνιο, το 60% των εκπομπών του οποίου στην ατμόσφαιρα είναι ανθρώπινης προέλευσης (εκτροφή μηρκαστικών, ορυζοκαλλιέργειες, εκμετάλλευση ορυκτών καυσίμων, χωματερές), η περιεκτικότητά του αυξήθηκε ελαφρώς λιγότερο γρήγορα από το 2018 έως το 2019, απ’ ό,τι ανάμεσα στο 2017 και το 2018, όμως ταχύτερα από τον μέσο όρο των δέκα τελευταίων ετών.
Τέλος το ποσοστό αύξησης της συγκέντρωσης πρωτοξειδίου του αζώτου παρέμεινε στον μέσο όρο των δέκα προηγούμενων ετών.
Το συγκεκριμένο αέριο προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου και καταστρέφει το στρώμα του όζοντος. Οι εκπομπές του στην ατμόσφαιρα οφείλονται κατά 40% στον άνθρωπο, αλλά οι υπόλοιπες είναι φυσικής προέλευσης.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: www.lifo.gr

Το 2019 καταγράφηκαν περισσότερες φυσικές καταστροφές λόγω της κλιματικής αλλαγής

Η κλιματική αλλαγή γίνεται όλο και πιο απειλητική για την ανθρωπότητα.
Το 2019 καταγράφηκαν 308 φυσικές καταστροφές, το 77% των οποίων αφορούσε το κλίμα, σύμφωνα με την ετήσια Έκθεση για τις Καταστροφές στον Κόσμο (World Disasters Report) του 2020, η οποία δημοσιεύθηκε από τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου (ΔΕΕΣ) σήμερα στη Γενεύη.
Σύμφωνα με αυτήν, 97,6 εκατομμύρια άνθρωποι επλήγησαν το 2019 από φυσικές καταστροφές όπως καταιγίδες, καύσωνες και πλημμύρες, ενώ πέθαναν εξ αιτίας τους 24.396 άνθρωποι.
«Μακροπρόθεσμα, η αλλαγή του κλίματος είναι μεγαλύτερη πρόκληση από την πανδημία του κορωνοϊού. Η παγκόσμια κοινότητα πρέπει επειγόντως να δράσει για να σταματήσει την υπερθέρμανση του πλανήτη», σημείωσε ο Κρίστιαν Ρόιτερ, γενικός γραμματέας του γερμανικού Ερυθρού Σταυρού.
Όπως είπε, τα τελευταία δέκα χρόνια, οι φυσικές καταστροφές που σχετίζονται με το κλίμα είχαν ως συνέπεια περισσότερους από 410.000 νεκρούς, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων σε φτωχές χώρες. «Ο αριθμός των ακραίων καιρικών φαινομένων αυξήθηκε κατά 35% από τη δεκαετία του 1990», δήλωσε στην εφημερίδα Tagesspiegel.
Πηγή: www.lifo.gr
Ανακαλύφθηκαν μικροπλαστικά ακόμη και κοντά στην κορυφή του Έβερεστ

Μικροσκοπικά τμήματα πλαστικού ανακαλύφθηκαν από Βρετανούς και Αμερικανούς επιστήμονες κοντά στην κορυφή του όρους Έβερεστ. Έτσι πια έχουν βρεθεί μικροπλαστικά -πλαστικά μεγέθους κάτω των πέντε χιλιοστών, που προέρχονται από μεγαλύτερα πλαστικά αντικείμενα- τόσο στο ψηλότερο όσο και στο βαθύτερο μέρος της Γης, αφού το 2018 είχαν ανακαλυφθεί επίσης στη βάθους περίπου 11 χιλιομέτρων Τάφρο των Μαριαννών στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την δρα ‘Αιμοτζεν Νάπερ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Πλίμουθ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιβαλλοντικό περιοδικό “One Earth”, συνέλλεξαν -στο πλαίσιο αποστολής του “National Geographic”- από 11 τοποθεσίες, με υψόμετρο άνω των 5.300 μέτρων, 19 δείγματα από νερό ρυακιών και χιόνι στο Έβερεστ και βρήκαν μικροπλαστικά σε πολλά από αυτά (σε όλα του χιονιού και σε τρία του νερού).

Το δείγμα με τα περισσότερα μικροπλαστικά (79 σωματίδια ανά λίτρο χιονιού) προερχόταν από μια μόνιμη βάση του Έβερεστ (Base Camp) στο Νεπάλ, όπου οι ορειβάτες περνούν τον περισσότερο χρόνο, έως 40 μέρες, προτού ξεκινήσουν την ανάβαση τους προς την κορυφή του βουνού (τουλάχιστον 880 ορειβάτες έκαναν ανάβαση το 2019). Το υψηλότερο δείγμα, το οποίο ελήφθη σε υψόμετρο 8.440 μέτρων από το επίπεδο της θάλασσας ή 408 μέτρα κάτω από την κορυφή του Έβερεστ, στο λεγόμενο “Μπαλκόνι”, είχε 12 μικροπλαστικά ανά λίτρο χιονιού.

«Με εξέπληξε που βρήκαμε μικροπλαστικά σε όλα τα δείγματα του χιονιού που αναλύσαμε. Το όρος Έβερεστ είναι ένα μέρος που πάντα θεωρούσα απομονωμένο και ανέγγιχτο. Το ότι πλέον ξέρουμε πως ρυπαίνουμε ακόμη και κοντά στην κορυφή του ψηλότερου βουνού, πραγματικά μας ανοίγει τα μάτια πόσο πανταχού παρόντα είναι τα μικροπλαστικά, καθώς και ότι είναι ώρα πλέον να βρούμε τις κατάλληλες περιβαλλοντικές λύσεις», δήλωσε η Νάπερ, η οποία έχει το παρατσούκλι “ντεντέκτιβ” των πλαστικών, καθώς ειδικεύεται στην αναζήτηση πλαστικών σε όλο τον κόσμο.

Τα περισσότερα μικροπλαστικά προέρχονταν από συνθετικές ίνες, όπως πολυεστέρα, ακρυλικό, νάιλον και πολυπροπυλένιο, που χρησιμοποιούνται σε ρούχα και ορειβατικό εξοπλισμό (τέντες, σκοινιά κ.ά.). Αρκούν περπάτημα 20 λεπτών, το πλύσιμο των συνθετικών ρούχων ή το άνοιγμα πλαστικών μπουκαλιών νερού, για να απελευθερωθούν μικροσκοπικά πλαστικά στο περιβάλλον.

«Αυτό που ακόμη δεν γνωρίζουμε πλήρως, είναι τα πιθανά προβλήματα που από αυτά τα μικροσκοπικά κομματάκια πλαστικού μπορεί να προκαλούν στα οικοσυστήματα, στους έμβιους οργανισμούς, ακόμη και στη δική μας υγεία. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στα πλαστικά να αποτελέσουν τον άσβεστο του 21ου αιώνα», δήλωσε ο Κρίστιαν Νταν του ουαλικού Πανεπιστημίου Μπάνγκορ.

Λόγω όμως του πολύ μικρού μεγέθους τους, είναι μέχρι στιγμής τρομερά δύσκολο να απαλλαχθεί κανείς από τα μικροπλαστικά, εκτός και μελλοντικά υπάρξουν εκείνες οι τεχνολογικές εξελίξεις που σταματήσουν την εξάπλωση τους. Μικροπλαστικά έχουν βρεθεί και σε άλλα ψηλά βουνά, όπως οι Ελβετικές Άλπεις και τα Γαλλικά Πυρηναία.

Συμπτωματικά, η πρώτη κατάκτηση της κορυφής του Έβερεστ το 1953 συνέπεσε με την παγκόσμια εξάπλωση των πλαστικών. Η χρήση των πλαστικών διεθνώς έχει εκτιναχθεί από πέντε εκατομμύρια τόνους στη δεκαετία του 1950 σε πάνω από 330 εκατομμύρια τόνους το 2020.

Πηγή: Real.gr

Μελετητές του Πανεπιστημίου της Βέρνης διερεύνησαν τη συμπεριφορά των θερμών θαλάσσιων ρευμάτων που καταγράφονται σε συγκεκριμένους ωκεανούς για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Τα θερμά θαλάσσια ρεύματα συμβάλλουν στην αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων και επηρεάζουν το οικοσύστημα της εκάστοτε θαλάσσιας περιοχής. Ο αντίκτυπος του φαινομένου είναι σημαντικός και τα τελευταία χρόνια μεταφράζεται, δυστυχώς, σε θνησιμότητα της βιοποικιλότητας: από είδη ψαριών μέχρι ωφέλιμων φυκιών. Επίσης, τα θερμά αέρια στρώματα δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη βλαβερών μικροοργανισμών, εντείνουν τη λεύκανση των κοραλλιογενών υφάλων και συμβάλλουν στη μετακίνηση των θαλάσσιων κοινοτήτων σε ψυχρότερα ύδατα.

Όλα τα παραπάνω επηρεάζουν αρνητικά την εύρυθμη λειτουργία του οικοσυστήματος, με την ανθρώπινη συμπεριφορά να φέρει μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Τα τελευταία σαράντα χρόνια, κατά τα οποία οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι ιδιαίτερα εμφανείς, έχει παρατηρηθεί πως τα θαλάσσια ρεύματα είναι πολύ πιο έντονα και πολύ πιο θερμά, με αποτέλεσμα οι επιπτώσεις τους αντίστοιχα να είναι αρκετά πιο σφοδρές. Η στατιστική ανάλυση της έρευνας καταδεικνύει πως τα τελευταία χρόνια τέτοια φαινόμενα εμφανίζονται είκοσι φορές συχνότερα.

Τα δεδομένα για την εν λόγω έρευνα του Πανεπιστημίου της Βέρνης ξεκινούν να καταγράφονται από το 1980 και φτάνουν μέχρι το 2017. Αρχικά, κατά την πρώτη δεκαετία μελέτης, το φαινόμενο των θερμών ρευμάτων αριθμούσε 27 περιστατικά χρονικής διάρκειας 32 ημερών και θερμοκρασίας 4,8°C. Αντίστοιχα, τα δεδομένα για την τελευταία δεκαετία είναι 172 περιστατικά διάρκειας 48 ημερών και θερμοκρασίας 5,5°C.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται αύξηση και στο μέγεθος της έκτασης των ρευμάτων αλλά και στην επιρροή τους αντίστοιχα. Δυστυχώς, αν η θερμοκρασία παγκοσμίως, λόγω της ‒ανθρωπογενούς‒ κλιματικής αλλαγής συνεχίσει να αυξάνεται, τα σενάρια είναι πολύ δυσοίωνα και αναφέρουν μέχρι και αφανισμό κάποιων θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

ΠΗΓΗ ΝΑΥΤΙΚΑΧΡΟΝΙΚΑ ΝΑΥΤΙΚΑΧΡΟΝΙΚΑ  

.

 

Το νιτρώδες οξείδιο είναι ένα πολύ ισχυρότερο αέριο θερμοκηπίου από το CO2

Το νιτρώδες οξείδιο (N₂O), ένα αέριο θερμοκηπίου θέτει τη Γη σε τροχιά επικίνδυνης θέρμανσης αυτόν τον αιώνα. Αυτό αποκαλύπτει έρευνα, από το Πανεπιστήμιο Όμπερν των ΗΠΑ.

Κάθε χρόνο, περισσότεροι από 100 εκατομμύρια τόνοι αζώτου “απλώνονται” σε καλλιέργειες με τη μορφή συνθετικού λιπάσματος. Η ίδια ποσότητα τοποθετείται και πάλι σε βοσκότοπους και καλλιέργειες κοπριάς από ζώα.

Αυτή η κολοσσιαία ποσότητα αζώτου κάνει τις καλλιέργειες και τα λιβάδια να μεγαλώνουν περισσότερο. Αλλά απελευθερώνει επίσης το νιτρώδες οξείδιο (N₂O), ένα αέριο θερμοκηπίου.

Η γεωργία είναι η κύρια αιτία των αυξανόμενων συγκεντρώσεων και είναι πιθανό να παραμείνει έτσι αυτόν τον αιώνα.

Οι εκπομπές N₂O από τη γεωργία και τη βιομηχανία μπορούν να μειωθούν και πρέπει να αναλάβουμε επείγουσα δράση, λένε οι ειδικοί. Εάν θέλουμε να σταθεροποιήσουμε το κλίμα της Γης.

Η γεωργία προκάλεσε σχεδόν το 70% των παγκόσμιων εκπομπών N₂O κατά τη δεκαετία έως το 2016. Οι εκπομπές δημιουργούνται μέσω μικροβιακών διεργασιών σε εδάφη.

Η χρήση αζώτου σε συνθετικά λιπάσματα και κοπριά είναι βασικός παράγοντας αυτής της διαδικασίας.
Άλλες ανθρώπινες πηγές N₂O περιλαμβάνουν τη χημική βιομηχανία, τα λύματα και την καύση ορυκτών καυσίμων.

Έχει δυναμικό θέρμανσης 300 φορές επιπλέον από το CO₂

 

Το N₂O καταστρέφεται στην ανώτερη ατμόσφαιρα, κυρίως από την ηλιακή ακτινοβολία. Αλλά οι άνθρωποι εκπέμπουν N₂O γρηγορότερα από ότι καταστρέφεται, οπότε συσσωρεύεται στην ατμόσφαιρα.
Το N₂O εξαντλεί το στρώμα του όζοντος και συμβάλλει στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

Ως αέριο θερμοκηπίου, το N₂O έχει 300 φορές το δυναμικό θέρμανσης του διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) και παραμένει στην ατμόσφαιρα για μέσο όρο 116 χρόνια.
Είναι το τρίτο πιο σημαντικό αέριο θερμοκηπίου μετά το CO₂ (το οποίο διαρκεί έως και χιλιάδες χρόνια στην ατμόσφαιρα) και το μεθάνιο.

Το N₂O καταστρέφει τη στιβάδα του όζοντος όταν αλληλεπιδρά με το αέριο του όζοντος στη στρατόσφαιρα.

Άλλες ουσίες που καταστρέφουν το όζον, όπως χημικές ουσίες που περιέχουν χλώριο και βρώμιο, έχουν απαγορευτεί βάσει του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ των Ηνωμένων Εθνών.
Το N₂O δεν απαγορεύεται βάσει του πρωτοκόλλου, αν και η συμφωνία του Παρισιού επιδιώκει να μειώσει τις συγκεντρώσεις της.

Η Διακυβερνητική Ομάδα για την Κλιματική Αλλαγή έχει αναπτύξει σενάρια για το μέλλον, περιγράφοντας τους τρόπους για τη μείωση των εκπομπών έως το 2100.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι συγκεντρώσεις N₂O έχουν αρχίσει να υπερβαίνουν τα προβλεπόμενα επίπεδα σε όλα τα σενάρια.
Οι τρέχουσες συγκεντρώσεις συμβαδίζουν με μια παγκόσμια μέση αύξηση θερμοκρασίας πολύ πάνω από 3 ℃ αυτόν τον αιώνα.

30% αυξήθηκαν οι παγκόσμιες εκπομπές N₂O

Οι παγκόσμιες εκπομπές N₂O που προκαλούνται από τον άνθρωπο έχουν αυξηθεί κατά 30% τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

Οι εκπομπές από τη γεωργία προέρχονται κυρίως από συνθετικό λίπασμα αζώτου που χρησιμοποιείται στην Ανατολική Ασία, την Ευρώπη, τη Νότια Ασία και τη Βόρεια Αμερική. Οι εκπομπές από την Αφρική και τη Νότια Αμερική κυριαρχούνται από εκπομπές κοπριάς.

Όσον αφορά στην αύξηση των εκπομπών, οι υψηλότερες συνεισφορές προέρχονται από αναδυόμενες οικονομίες. Ιδίως τη Βραζιλία, την Κίνα και την Ινδία, όπου η παραγωγή των καλλιεργειών και ο αριθμός των ζώων αυξήθηκαν ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι εκπομπές N₂O από την Αυστραλία ήταν σταθερές την τελευταία δεκαετία. Η αύξηση των εκπομπών από τη γεωργία και τα απόβλητα αντισταθμίστηκε από τη μείωση των εκπομπών από τη βιομηχανία και τα ορυκτά καύσιμα.

Τι πρέπει να γίνει

Το N₂O πρέπει να είναι μέρος των προσπαθειών για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και υπάρχει ήδη έργο.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, για παράδειγμα, οι προσπάθειες μείωσης των εκπομπών από τη χημική βιομηχανία ήταν επιτυχημένες. Ιδιαίτερα στην παραγωγή νάιλον, στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ιαπωνία.

Η μείωση των εκπομπών από τη γεωργία είναι πιο δύσκολη. Η παραγωγή τροφίμων πρέπει να διατηρηθεί και δεν υπάρχει απλή εναλλακτική λύση στα λιπάσματα αζώτου. Υπάρχουν όμως ορισμένες επιλογές.

Στην Ευρώπη τις τελευταίες δύο δεκαετίες, οι εκπομπές N₂O μειώθηκαν καθώς η γεωργική παραγωγικότητα αυξήθηκε.
Αυτό επιτεύχθηκε σε μεγάλο βαθμό μέσω κυβερνητικών πολιτικών για τη μείωση της ρύπανσης σε υδάτινες οδούς και πόσιμο νερό. Οι οποίες ενθάρρυναν την αποτελεσματικότερη χρήση λιπασμάτων.

Τρόποι μείωσης των εκπομπών N₂O από τη γεωργία

  • Καλύτερη διαχείριση της κοπριάς των ζώων.
  • Εφαρμογή λιπάσματος με τρόπο που να ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες των φυτών.
  • Εναλλασσόμενες καλλιέργειες για να συμπεριλάβουν εκείνες που παράγουν το δικό τους άζωτο, όπως τα όσπρια, για να μειώσουν την ανάγκη λιπάσματος.
  • Βελτιωμένη απόδοση λιπάσματα που μειώνουν την παραγωγή N₂O.
Πηγή: Ecozen.gr

Στις επιπτώσεις που καταγράφει το Εθνικό Δίκτυο για την Κλιματική Αλλαγή επηρεάζονται ελιά, αμπέλι και οπωροφόρα. Σε μεγαλύτερα υψόμετρα οι καλλιέργειες.

 

Η κλιματική αλλαγή διαφοροποιεί σημαντικά τις συνθήκες άσκησης της γεωργίας και της κτηνοτροφίας σε όλη την Ευρώπη και κυρίως στις χώρες της Μεσογείου. Εμβληματικές γεωργικές καλλιέργειες της Ελλάδας, όπως η ελιά, το αμπέλι και τα οπωροφόρα θα χρειαστείς σταδιακά να «μετακομίσουν» και να αναπροσαρμοστούν, για να διατηρηθεί η παραγωγή και να περιοριστεί το κόστος καλλιέργειας.

Ανάλογες μεταβολές πρέπει να γίνουν στη βάση ενός εθνικού σχεδίου και στη ζωική παραγωγή.

Στο πρόσφατο διαδικτυακό φόρουμ του CLIMPACT, του Εθνικού Δικτύου για την Κλιματική Αλλαγή, καταγράφηκαν από τους ειδικούς επιστήμονες οι επιπτώσεις που ήδη έχει η κλιματική αλλαγή στη χώρα μας και διεθνώς, οι συνέπειες για τον πρωτογενή τομέα, αλλά και οι δυνατότητες τα μελλοντικά δυσοίωνα σενάρια για την παραγωγή να ανατραπούν.

Ο καθηγητής του Τομέα Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας του ΑΠΘ, Πρόδρομος Ζάνης, τόνισε στη Voria.gr ότι στόχος του φόρουμ ήταν αφενός η ενημέρωση για τη δράση του Εθνικού Δικτύου για την Κλιματική Αλλαγή, αφετέρου να αρχίσει ένας ευρύς διάλογος με τους αγροτικούς συνεταιρισμούς και με τους εμπλεκόμενους φορείς για τις πιθανές προτάσεις προσαρμογής και μετριασμού των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Βάσει των στοιχείων που παρουσιάστηκαν από σειρά ομιλητών προέκυψε ότι:

1.Κλιματολογικά η Μεσόγειος είναι από τις πιο ευαίσθητες περιοχές στη μελλοντική κλιματική αλλαγή, με την αύξηση της θερμοκρασίας και τη μείωση της βροχόπτωσης τα τελευταία 50 χρόνια να είναι εμφανής. Και η προβολή στο μέλλον δείχνει ότι αυτή η τάση θα συνεχιστεί. Θα κληθούμε δηλαδή ως χώρα να αντιμετωπίσουμε μεγαλύτερες περιόδους ξηρασίας, που θα έχουν αρνητικές συνέπειες στον πρωτογενή τομέα και θα απαιτήσουν προσαρμογές είτε σε νέες καλλιέργειες, είτε σε νέες μεθόδους καλλιέργειας, είτε σε διαφοροποιήσεις στον τόπο καλλιέργειας των προϊόντων. Σε κάθε περίπτωση οι αλλαγές θα πρέπει να είναι πολυεπίπεδες.

2.Η ελληνική γεωργία παράγει το 4% του ΑΕΠ της χώρας. Είναι τομέας που εξαρτάται άμεσα από τις κλιματικές και καιρικές αλλαγές. Ως οικονομικός τομέας είναι εξαιρετικά ευάλωτος στις αλλαγές αυτές.

3.Οι επιπτώσεις που παρατηρούνται ήδη και αναμένεται να γίνουν πιο έντονες. Οι επιπτώσεις είναι: μείωση παραγωγικότητας, αύξηση της διάρκειας της καλλιεργητικής περιόδου και περισσότερα πρώιμα προϊόντα, με εμφανείς της συνέπειες στο αμπέλι, την ελιά, τα οπωροφόρα, ακαρπία ελαιόδενδρων στις υψηλότερες θερμοκρασίες, εξάρσεις ασθενειών στα οπωροφόρα. Και επίσης στην κτηνοτροφία αυξάνονται οι μικροβιακοί παράγοντες που προκαλούν αρρώστιες στα ζώα, αυξάνεται το στρες και μειώνεται η παραγωγική ικανότητα. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα έχουν άμεσες επιπτώσεις τόσο στη φυτική, όσο και στη ζωική παραγωγή και τα τελευταία χρόνια είναι ολοένα πιο συχνά.

4.Είναι αναγκαία η λήψη κατάλληλων μέτρων προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή από το εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, μέχρι το αγρόκτημα. Όπως για παράδειγμα η αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογικών εργαλείων (γεωργία ακριβείας ή έξυπνη γεωργία), υποδομές για άρδευση και αντιπλημμυρική προστασία, αναδιάρθρωση καλλιεργειών σε μεγαλύτερα ύψη όπου πλέον οι συνθήκες είναι πιο κατάλληλες, χρήση καλλιεργειών τεχνητής κάλυψης εδάφους. Και στην κτηνοτροφία: χρήση τεχνολογιών στο στάβλο, διαχείριση κοπαδιών για μέγιστο παραγωγικό αποτέλεσμα με το μικρότερο δυνατό κόστος. Η διαχείριση του νερού θα προκύψει ως κομβικό ζήτημα.

5.Στον αμπελοοινικό τομέα θα απαιτηθούν μέχρι και αλλαγές ποικιλίας. Πιθανώς τα αμπέλια να χρειαστεί να καλλιεργηθούν σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Οι γηγενείς ποικιλίες τόσο στο αμπέλι όσο και στα άλλα είδη πρέπει να αξιοποιηθούν καλύτερα. Η ξηρασία είναι πιθανό να αλλάξει τη χωροθέτηση των καλλιεργειών, όχι μόνο στο αμπέλι, αλλά και στην ελιά και σε μια σειρά από οπωροφόρα.

6.Είναι αναγκαία η λεπτομερής ενημέρωση των αγροτών, αλλά και της Πολιτείας για τις εξελίξεις. Η Πολιτεία οφείλει να συμπεριλάβει την ενημέρωση ως σημαντικό κομμάτι ενός εθνικού σχεδίου αντιμετώπισης των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

7.Αλληλεπίδραση του Εθνικού Δικτύου για την Κλιματική Αλλαγή με άλλες δυο εμβληματικές εθνικές δράσεις: Δρόμοι της Ελιάς και Δρόμοι των Αμπελώνων.
«Συμπερασματικά, το ζήτημα είναι πολυεπίπεδο και διεπιστημονικό και απαιτείται ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας και συνέργειες μεταξύ επιστημόνων, Πολιτείας και ιδιωτών – καλλιεργητών – αγροτών. Η ΕΕ όρισε άλλωστε τον τομέα της Γεωργίας ως προτεραιότητα στα σχέδια προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, αναγνωρίζοντας ότι οι επιπτώσεις είναι άμεσες, αλλά ταυτόχρονα και τη σπουδαιότητα του πρωτογενούς τομέα παραγωγής. Εμείς ως χώρα όμως έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε. Το Green Deal θα βοηθήσει και ως πολιτική κατεύθυνση, αλλά και σε επίπεδο χρηματοδοτήσεων για να ανταποκριθούν οι χώρες στις αλλαγές», επισήμανε ο κ. Ζάνης.

Πηγή: Voria.gr

O φετινός Οκτώβριος ήταν ο πιο θερμός όλων των εποχών στην Ευρώπη, γεγονός που προκαλεί ανησυχία στους επιστήμονες.

Σύμφωνα με την υπηρεσία «Κοπέρνικος», που ασχολείται με την κλιματική αλλαγή, η θερμοκρασία στην Ευρώπη έχει σημειώσει αύξηση κατά 1,6 βαθμό Κελσίου, συγκριτικά με το μέσο όρο των τελευταίων 30 χρόνων.

Αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, τα πράγματα δεν φαίνεται να είναι πολύ καλύτερα, δεδομένου ότι ο περασμένος Οκτώβριος ήταν ο τρίτος πιο θερμός όλων των εποχών, με τη θερμοκρασία να σημειώνει αύξηση κατά 0,62 βαθμό Κελσίου συγκριτικά με τον μέσο όρο των τελευταίων 30 ετών.

Ο πάγος στην Αρκτική συνεχίζει να υποχωρεί, με τον Οκτώβριο να γίνεται ο τέταρτος συνεχόμενος μήνας που το Βόρειο πέρασμα έμεινε σχεδόν χωρίς πάγους.

«Ο φετινός Οκτώβριος έφερε ένα αναμενόμενο ρεκόρ» ανέφερε χαρακτηριστικά στην ανακοίνωσή της η υπηρεσία «Κοπέρνικος».

Σε περιοχές της βόρειας και ανατολικής Ευρώπης, στη Σιβηρία, την Αλάσκα καθώς και στο Θιβέτ καταγράφηκαν «αφύσικα υψηλές θερμοκρασίες», ενώ σε περιοχές της Νότιας Αμερικής και της Αφρικής τα κύματα καύσωνα συνεχίστηκαν απτόητα.

Τα παραπάνω στοιχεία ήρθαν στο φως της δημοσιότητας μόλις μία ημέρα μετά από την επίσημη έξοδο των ΗΠΑ από την Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, η οποία δεσμεύει τα κράτη να λάβουν μέτρα προκειμένου να περιορίσουν την αύξηση της θερμοκρασίας της Γης στον 1,5 βαθμό Κελσίου, σε σχέση με τα επίπεδα που επικρατούσαν πριν από τη βιομηχανική επανάσταση.

Η Shell αποφάσισε να κάνει ένα γκάλοπ σχετικό με την κλιματική αλλαγή στο Twitter, αλλά αυτό γύρισε μπούμερανγκ για την πετρελαϊκή εταιρεία.

«Τι είστε διατεθειμένοι να αλλάξετε για να βοηθήσετε στη μείωση των εκπομπών (άνθρακα);», ήταν το ερώτημα που έθεσε η Shell στο Twitter. Αν και μόλις 199 χρήστες απάντησαν στο γκάλοπ, το tweet της πετρελαϊκής έγινε viral, όχι όμως για τους λόγους που θα ήθελε η εταιρεία.

Η Αμερικανίδα βουλευτής Αλεξάντρια Οκάσιο- Κορτέζ ήταν ανάμεσα στους γνωστούς που απάντησαν στη Shell, με ένα tweet το οποίο συγκέντρωσε πάνω από 370.000 likes. «Είμαι διατεθειμένη να σας θεωρήσω υπεύθυνους για τα ψέματα για την κλιματική αλλαγή επί 30 χρόνια, ενώ κρυφά γνωρίζατε όλο αυτό τον καιρό ότι οι εκπομπές από ορυκτά καύσιμα θα καταστρέψουν τον πλανήτη μας», έγραψε και κατηγόρησε την εταιρεία για θράσος.

Θέση πήραν και επιστήμονες. Η Κάθριν Χέιχοου, επικεφαλής του κέντρου για το κλίμα στο πανεπιστήμιο Texas Tech, έγραψε ότι η Shell ευθύνεται για το 2% των παγκοσμίων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, που αντιστοιχεί στο σύνολο των εκπομπών της πατρίδας της, του Καναδά. «Όταν θα έχετε ένα πραγματικό σχέδιο για να το αντιμετωπίσετε αυτό, θα είμαι ευτυχής να συζητήσω τι θα κάνω για να μειώσω τις προσωπικές μου εκπομπές», συμπλήρωσε στην ανάρτησή της.

Αλλά και πολλοί ακόμη χρήστες έδειχναν να μην μπορούν να πιστέψουν την ανάρτηση της Shell. Κάποιοι επεσήμαναν την ειρωνεία του να μιλά μια τέτοια εταιρεία για ατομικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, ενώ αρκετοί ήταν αυτοί που απλά αναρωτιούνταν αν η πετρελαϊκή δεν… είναι στα καλά της.   Και πάρα πολλοί ήταν εκείνοι που συμφώνησαν με το σχόλιο που έκανε ο επικεφαλής ρεπόρτερ του CΝΝ για το κλίμα, Μπιλ Γουέιρ. «Είναι σαν να ρωτάει ο Φρέντι Κρούγκερ τι είσαι πρόθυμος να αλλάξεις για να κοιμηθείς καλύτερα».

Mε πληροφορίες από ΕΔΩ .