Με τον μεγαλύτερο λαβύρινθο από χιόνι στον κόσμο, ο Κλιντ και η Άντζι Μας από την καναδική επαρχία Μανιτόμπα κατάφεραν να καταρρίψουν Ρεκόρ Γκίνες και να μπουν στο Guinness Book of World Records.

Ο λευκός λαβύρινθος καλύπτει έκταση 2789,11 τετραγωνικών μέτρων – και έχει γίνει τουριστικό αξιοθέατο. Για να ζήσουν το όνειρό τους ο Κλιντ και η Άντζι Μας επένδυσαν περίπου 60.000 δολάρια Καναδά.

Το ζευγάρι αγροτών από το μικρό χωριό Σεντ Αντόλφ, νότια της πρωτεύουσας της επαρχίας, Γουίνιπεγκ μέχρι τώρα δημιουργούσε έναν λαβύρινθο σε χωράφια με καλαμπόκια κάθε καλοκαίρι. Στη συνέχεια θέλησε να δοκιμάσει να φτιάξει έναν λαβύρινθο τον χειμώνα.

«Αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας χιόνι, χρειάστηκαν δύο με τρεις εβδομάδες, και στη συνέχεια άρχισε να χτίζεται ο λαβύρινθος» δήλωσε ο Κλιντ Μας.

Για την κατασκευή απαιτήθηκαν συνολικά 370 ημιρυμουλκούμενα φορτωμένα με χιόνι. Οι τοίχοι του λαβύρινθου έχουν ύψος 1,80 μέτρα. Στο έδαφος, χιόνι ύψους 50 εκατοστών συμπιέστηκε για να αποφευχθεί η τήξη πάρα πολύ γρήγορα και να αναγκάζονται οι επισκέπτες να περιφέρονται γύρω από λάσπη.

Με το δημιούργημά του, το ζευγάρι κατέρριψε το προηγούμενο ρεκόρ που είχε ένας λαβύρινθος χιονιού στο ιστορικό πάρκο του Φορτ Ουίλιαμ στη γειτονική επαρχία του Οντάριο.

Χάρη στο πολικό κρύο (-30 βαθμών Κελσίου) αυτή τη χρονική περίοδο, ο λαβύρινθος, ο οποίος άνοιξε για το κοινό τον Ιανουάριο είναι ακόμα σε καλή κατάσταση. Ο Κλιντ Μας ελπίζει ότι το φράγμα των 10.000 επισκεπτών μπορεί να ξεπεραστεί και να ανακτήσει μεγάλο μέρος των χρημάτων που έχουν δαπανήσει.

«Η κατασκευή του χιονιού είναι εξαιρετικά δαπανηρή» ανέφερε ο αγρότης από τον Καναδά.

Στον λαβύρινθο οι επισκέπτες συναντούν αγάλματα από χιόνι και πάγο. Επίσης υπάρχουν κρυμμένοι χώροι ανάπαυσης με τραπέζια και θέρμανση. Η εύρεση τους είναι μέρος της πρόκλησης – βοηθούν επίσης στον προσανατολισμό.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Η γη νοσεί βαριά μα υπάρχει ελπίδα

«Η γη νοσεί με πολλαπλές και επιδεινούμενες περιβαλλοντικές ασθένειες που σκοτώνουν εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως»

Σε μία έκθεση 740 σελίδων όπου η λέξη «κίνδυνος» χρησιμοποιείται 561 φορές, περιγράφει ο ΟΗΕ την κρισιμότητα της περιβαλλοντικής κατάστασης στον πλανήτη, όπου «μη βιώσιμες ανθρώπινες δραστηριότητες παγκοσμίως έχουν υποβαθμίσει τα οικοσυστήματα του πλανήτη, βάζοντας σε κίνδυνο τα οικολογικά θεμέλια της κοινωνίας». Ωστόσο, σύμφωνα με την έκτη Παγκόσμια Περιβαλλοντική Πρόβλεψη του ΟΗΕ, «ίσως να μην είναι ακόμα αργά». Όπως, οι αλλαγές στον τρόπο που ο πλανήτης θρέφεται, καταναλώνει, δημιουργεί ενέργεια και διαχειρίζεται τα απόβλητά του ίσως διορθώσει τα προβλήματα.

 

Πηγή: Cnn.gr

Να λάβει μέτρα κατά της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, στο πλαίσιο της εφαρμογής των Ενωσιακών κανόνων σχετικά με τον καθαρό αέρα, καλεί την Ελλάδα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η νομοθεσία της ΕΕ καθορίζει οριακές τιμές για τους ατμοσφαιρικούς ρύπους, συμπεριλαμβανομένου του διοξειδίου του αζώτου (NO2), προκειμένου να εξασφαλιστεί η καλή ποιότητα του αέρα και η προστασία της δημόσιας υγείας.

Σε περίπτωση υπέρβασης των εν λόγω οριακών τιμών, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να εξασφαλίσουν ότι θα εφαρμόζονται σχέδια για την ποιότητα του αέρα, τα οποία θα προβλέπουν κατάλληλα μέτρα που θα θέτουν τέρμα στις υπερβάσεις το συντομότερο δυνατόν. Από το 2010 τα επίπεδα του διοξειδίου του αζώτου στον οικισμό της Αθήνας υπερβαίνουν τις οριακές τιμές που καθορίζονται στην Οδηγία.

Ωστόσο, σύμφωνα με την Επιτροπή, η Ελλάδα δεν εξασφάλισε τη συμμόρφωσή της με την ετήσια οριακή τιμή για το NO2 στην Αθήνα για την περίοδο 2010-2014, ούτε κατήρτισε σχέδιο για την ποιότητα του αέρα, το οποίο να προσδιορίζει τα αναγκαία μέτρα που θα εξασφαλίσουν ότι η περίοδος υπέρβασης θα είναι όσο το δυνατόν συντομότερη. Επιπλέον, η Ελλάδα δεν δημιούργησε κατάλληλα σημεία δειγματοληψίας στην περιοχή της Θεσσαλονίκης για να εξασφαλίσει την ορθή παρακολούθηση των συγκεντρώσεων NO2. Τέλος, δεν υπέβαλε επίσης πλήρη έκθεση για την ποιότητα του αέρα, όπως απαιτείται από σχετική απόφαση της Επιτροπής. Ως εκ τούτου, επειδή η Ελλάδα δεν έχει συμμορφωθεί ακόμη με όλες αυτές τις υποχρεώσεις της, η Επιτροπή αποστέλλει προειδοποιητική επιστολή. Η Ελλάδα έχει προθεσμία δύο μηνών για να απαντήσει στις ανησυχίες που εξέφρασε η Κομισιόν, διαφορετικά η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να αποστείλει αιτιολογημένη γνώμη.

 

Πηγή: GreenAgenda

Βελτίωση παρατηρείται την τελευταία 20ετία στον όρμο Θεσσαλονίκης, όσον αφορά την οικολογική ποιότητα του νερού, όμως οι επιστήμονες προβληματίζονται για την αυξανόμενη συχνότητα και μεγαλύτερη ένταση σε φαινόμενα κακής ποιότητας. Συγκριτικά στοιχεία, σε κοινές παραμέτρους που καταγράφηκαν το χρονικό διάστημα 1997 έως το 2018, από το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.) και την ερευνητική ομάδα του τμήματος Βιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, παρουσίασε στο ΑΜΠΕ η καθηγήτρια Βιολογίας του ΑΠΘ, Μαρία Μουστάκα.

Οι δηλώσεις της έγιναν με την ευκαιρία της συμμετοχή της στην εκδήλωση με τίτλο «Θαλάσσια Ρύπανση: Η ανάγκη για γνώση, συνέργειες και δράσεις», που διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο του προγράμματος «MARLITER: Κοινές δράσεις για την αύξηση της προσβασιμότητας των πολιτών σε βάσεις περιβαλλοντικών δεδομένων και εργαλεία παρακολούθησης με στόχο τον περιορισμό των θαλάσσιων απορριμμάτων στην Λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας».

«Ναι μεν είναι βέβαιο ότι η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη από το 1997, που είχαμε κακή οικολογική ποιότητα νερού, ωστόσο τα τελευταία χρόνια καταγράφουμε σποραδικά μεν και χωρίς διάρκεια αλλά με μεγάλη ένταση, περιστατικά που συντελούν στην κακή ποιότητα νερού» εξηγεί η κ.Μουστάκα. «Αν και οι επιστήμονες», όπως ξεκαθαρίζει, «δεν γνωρίζουν επακριβώς τα αίτια, μελετούν κυρίως το εισερχόμενο φορτίο στον όρμο από ανθρωπογενείς δραστηριότητες και την επίδραση της κλιματικής αλλαγής». Στην κατεύθυνση μάλιστα αυτή, γίνονται και πειράματα με δείγματα νερού από τον Θερμαϊκό κόλπο προκειμένου να διαπιστωθεί, «αν για παράδειγμα σε περιόδους παρατεταμένου καύσωνα, λόγω κλιματικής αλλαγής, αυξάνονται οι παρασιτικοί οργανισμοί και επηρεάζεται το τροφικό πλέγμα».

Ανακύκλωση και πλαστική σακούλα

Τον προβληματισμό της σχετικά με την «επόμενη μέρα», μετά τους περιορισμούς χρήσης της πλαστικής σακούλας, έθεσε στην ημερίδα η περιβαλλοντολόγος Χριστίνα Κονταξή. Οπως είπε χαρακτηριστικά, η χώρα μας συμμορφώθηκε μεν με την Ευρωπαϊκή οδηγία για την μείωση της κατανάλωσης αλλά δεν είναι διακριτό πού μετακυλήθηκε το κέρδος των σούπερ- μάρκετ από την προμήθεια πλαστικών σακουλών.

“Δεν είδα μείωση των τιμών στα ράφια” είπε χαρακτηριστικά η κ.Κονταξή, προσθέτοντας ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν πως δεν υπάρχει στην Ελλάδα εργοστάσιο διαχείρισης βιοαποικοδομήσιμων-λιπασματοποιήσιμων συσκευασιών που κυκλοφορούν ευρέως.

“Επιπλέον, το 90% των πλαστικών απορριμμάτων που συλλέγονται στις θάλασσες, είναι άχρηστο και δεν υπάρχει ενδιαφέρον να ανακυκλωθεί. Παρακολουθήστε έναν απ΄αυτούς που κλέβουν με καροτσάκι από τους κάδους τα ανακυκλώσιμα. Παίρνουν μόνο αυτά που έχουν αξία, όπως τα αλουμίνια ή το χαρτί” συμπλήρωσε η κ.Κονταξή. Αναφέρθηκε μάλιστα και σε μια δράση καθαρισμού που έγινε το περασμένο καλοκαίρι στον Σχοινιά όπου μαζεύτηκαν 260 κιλά απορρίμματα.

“Απ΄αυτά, τα 100 πήγαν σε ΧΥΤΑ γιατί δεν είχαν αξία, ενώ και τα υπόλοιπα, δεν είναι σίγουρο ότι θα ανακυκλωθούν. ‘Οσο για τις …μπατονέτες που γίνεται πολύ λόγος για την χρήση τους, τις συναντάμε στα θαλάσσια οικοσυστήματα, γιατί πολύ απλά, τις πετάμε μέσα στην τουαλέτα και λόγω ανεπαρκούς επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, καταλήγουν στη θάλασσα” υπογράμμισε.

 

Πηγή: GreenAgenda

Ο κάθετος κήπος στην οδό Κλεάνθους 18 είναι ένα πρωτοποριακό έργο που έγινε σε δημόσιο κτίριο της Ελλάδας με τεχνολογία αιχμής προερχόμενης από την Αυστραλία με αποσπώμενα γλαστράκια, αυτόματο πότισμα και αποστράγγισης.

Βασίζεται στη λογική της ολοκληρωμένης  διαχείρισης υδατικών πόρων στις πόλεις.

Τα 804 φυτά αποτελούμενα από 4 είδη φυτών τοποθετήθηκαν στο πλαίσιο μιας μεταλλικής κατασκευής στην πρόσοψη του κτιρίου της Διεύθυνσης Διαχείρισης Αστικού Περιβάλλοντος του δήμου Θεσσαλονίκης, σε μια επιφάνεια περίπου 50 τετραγωνικών.

Τα είδη των φυτών που επιλέχθηκαν είναι: Αγγελική, Δενδρολίβανο, Ταφλάνη και Ναντίνα.

Το καινοτόμο αυτό έργο συμβάλει στη βελτίωση  του μικροκλίματος ενώ ελαττώνει την ενεργειακή κατανάλωση του κτηρίου.

«Με το συγκεκριμένο έργο προχωρήσαμε τις απαραίτητες διαδικασίες για τη δημιουργία του κάθετου. Αντίστοιχες δράσεις θα γίνουν πλέον και στην Αθήνα» επεσήμανε η Κωνσταντίνα Τόλη, Υπεύθυνη Προγράμματος του διεθνή μη κερδοσκοπικού οργανισμού Global Water Partnership – Mediterranean (GWP-Med), κατά την παρουσίαση του κάθετου κήπου σε εκδήλωση  που έγινε στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου.

Το πιλοτικό αυτό έργο είναι το μοναδικό στη χώρα που υλοποιήθηκε από δήμο και συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση της περιβαλλοντικής αναβάθμισης του αστικού περιβάλλοντος.

Ακόμη, το έργο αποσκοπεί στην υλοποίηση έργων και δράσεων επίδειξης για την ολοκληρωμένη διαχείριση υδάτων στον αστικό χώρο, με βάση τις πρακτικές αειφορίας, αφού θα ποτίζεται με βρόχινο νερό.Το νερό αυτό συλλέγεται από την οροφή του κτηρίου και του δώματος που αυτό διαθέτει μέσα από τις υφιστάμενες υδρορροές. Η αποθήκευση γίνεται σε υπόγεια δεξαμενή, από την οποία ακολούθως αντλείται για να καλυφθούν οι ανάγκες άρδευσης του κάθετου κήπου.

Η κ. Τόλη  έκανε λόγο για μια κουλτούρα νερού που εκπαιδεύει τη νέα γενιά  ενώ αναφέρθηκε σε μια σειρά από 74 έργα που έχει υλοποιήσει μέχρι σήμερα ο διεθνής οργανισμός Global Water Partnership- Mediterranean (GWP-Med).

Ο  Αντιδήμαρχος Τεχνικών Έργων και Περιβάλλοντος Θανάσης Παππάς τόνισε ότι «το έργο αυτό νοηματοδοτεί τη λογική της βιώσιμης και της διαχείρισης των όμβριων υδάτων αστικής ανάπτυξης και το αποτέλεσμα είναι αρκετά ικανοποιητικό».

dav

Το έργο υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος συλλογής όμβριων υδάτων με τη συνεργασία του Δήμου Θεσσαλονίκης, του Οργανισμού Global Water Partnership, της Coca-Cola στην Ελλάδα (Coca-Cola Τρία Έψιλον & The Coca-Cola Company). Με τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος της Coca-Cola.

Δημοτικό Κολυμβητήριο Τούμπας

Στην εκδήλωση έγινε αναλυτική παρουσίαση και στις  παρεμβάσεις για την εξοικονόμηση νερού και ενέργειας στο Δημοτικό Κολυμβητήριο Τούμπας με την εγκατάσταση 53 νέων συστημάτων εξοικονόμησης νερού. Η αναμενόμενη μείωση της κατανάλωσης νερού και  ενέργειας κυμαίνεται από 20% με 30%.

greenagenda

Mια τοξική βόμβα έχει δημιουργηθεί στο περιβάλλον στο Μάτι, μετά τη φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου, καθώς το έδαφος και το νερό έχουν μολυνθεί από επικίνδυνες καρκινογόνες και νευροτοξικές ουσίες, όπως προέκυψε από έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης που παρουσιάζει η εφημερίδα Realnews.

Κορυφαίοι επιστήμονες κάνουν λόγο για οικολογική καταστροφή, προειδοποιούν ότι υπάρχει κίνδυνος για την υγεία των κατοίκων -και ειδικά των παιδιών- και ζητούν να γίνουν μετρήσεις στους βιολογικούς δείκτες του πληθυσμού που έχει εκτεθεί.

Την ίδια ώρα, οι κάτοικοι καταγγέλλουν ότι η αποκομιδή του αμιάντου δεν έγινε με τον ενδεδειγμένο τρόπο και πολλά επικίνδυνα μπάζα κατέληξαν σε κοινούς κάδους απορριμμάτων.

Έρευνα στο έδαφος και στο νερό

Όπως αποκαλύπτει στην εφημερίδα «Real» ο υπεύθυνος της έρευνας, καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής στο ΑΠΘ, Δημοσθένης Σαρηγιάννης, στις προκαταρκτικές μετρήσεις «στο έδαφος και στο νερό εντοπίστηκαν ουσίες καρκινογόνες και νευροτοξικές, όπως διοξίνες, φουράνια και πολυαρωματικοί υδρογονάνθρακες κ.λπ. Οι ουσίες αυτές εκλήθησαν σε αέρια μορφή από την καύση οικιακών πλαστικών, αυτοκινήτων, δομικών υλικών κ.λπ. και στη συνέχεια έπεσαν στο έδαφος και μόλυναν τον υδροφόρο ορίζοντα. Παράλληλα, από τις αναλύσεις διαπιστώθηκε μικρή επιβάρυνση στον βυθό της θάλασσας. Οι διοξίνες, τα φουράνια και οι άλλες χημικές ουσίες που εντοπίστηκαν είναι ιδιαίτερα τοξικές, μένουν για μεγάλες χρονικές περιόδους στο περιβάλλον, ενώ στον ανθρώπινο οργανισμό παραμένουν για 67 χρόνια. Είναι καρκινογόνοι παράγοντες και ενδοκρινικοί διαταράκτες, διαλύονται στο λίπος, προκαλούν μεταλλάξεις στα γονίδια, επηρεάζουν το μυοκάρδιο, ενώ στα παιδιά -μεταξύ άλλων- μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στο γενετικό σύστημα και στον σεξουαλικό προσανατολισμό. Μάλιστα, μέσα από τον πλακούντα και το μητρικό γάλα, οι μητέρες μεταφέρουν αυτές τις ουσίες απευθείας στα μωρά τους. Το επόμενο βήμα είναι να χαρτογραφήσουμε τις περιοχές με τη μεγαλύτερη επιβάρυνση προκειμένου να γίνουν άμεσα παρεμβάσεις και να ληφθούν μέτρα απορρύπανσης στο έδαφος της περιοχής, καθώς υπάρχει κίνδυνος οι άνεμοι και οι βροχοπτώσεις να μεταφέρουν αυτές τις ουσίες στις γύρω περιοχές», τονίζει ο κ. Σαρηγιάννης.

Το ενθαρρυντικό είναι πως τα πρώτα αποτελέσματα από τα εργαστήρια του εξωτερικού για την επιβάρυνση σε μέταλλα (μόλυβδος, αμίαντος κ.λπ.) έδειξαν ότι μόνο σε ορισμένες περιοχές οι τιμές ήταν ιδιαίτερα υψηλές και όχι σε όλη την πληγείσα περιοχή.

«Να εξεταστούν οι κάτοικοι»

Την άμεση διενέργεια δειγματοληπτικών εξετάσεων στους κατοίκους της περιοχής, καθώς και σε εργαζομένους και εθελοντές που εκτέθηκαν τόσο στην πυρκαγιά όσο και στα προϊόντα της καύσης, ζητεί ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Τοξικολογίας, Δημήτρης Κουρέτας, καθηγητής Φυσιολογίας Ζωικών Οργανισμών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και μέλος της Επιτροπής Διαχείρισης Χημικών Κρίσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Επίσης, προσθέτει ότι «υπάρχει κίνδυνος με τις βροχοπτώσεις οι επικίνδυνες χημικές ουσίες να μεταφέρθηκαν στον υδροφόρο ορίζοντα και πιθανώς στον βυθό της θάλασσας, απ’ όπου μπορεί να μολυνθούν τα ψάρια. Οι κάτοικοι δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν πηγάδια για να πίνουν νερό ή να ποτίζουν τα λαχανικά τους, ενώ υπάρχουν οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την προστασία των παιδιών, των εγκύων και των ευπαθών ομάδων, οι οποίες δυστυχώς δεν ακολουθήθηκαν».

Από την πλευρά του, ο παιδοχειρουργός Δημήτρης Πετράκης, συνεργάτης του Εργαστηρίου Τοξικολογίας και Εγκληματολογικής Χημείας του Πανεπιστημίου Κρήτης, εξηγεί ότι πρόκειται για τη πιο φονική πυρκαγιά του 21ου αιώνα στον κόσμο, σε διάρκεια και έκταση, που είχε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία αυξάνουν το επίπεδο επικινδυνότητας για τον κόσμο που εκτέθηκε. «Εκλύθηκε στην ατμόσφαιρα μεγάλη ποσότητα χημικών ουσιών, στις οποίες εκτέθηκαν τόσο οι κάτοικοι όσο και τα συνεργεία καθαρισμού και οι εθελοντικές ομάδες. Οι ουσίες αυτές εισπνέονται ή μπαίνουν στον οργανισμό από το δέρμα, για παράδειγμα με τα άπλυτα χέρια, δρουν συσσωρευτικά και μένουν στον ανθρώπινο οργανισμό για μήνες ή για χρόνια. Ειδικά τα παιδιά πρέπει να είναι πολύ προσεκτικά όταν παίζουν στο έδαφος και να πλένουν τα χέρια τους όταν πιάνουν το χώμα. Είναι σημαντικό να γίνει η ανάλυση των βιοδεικτών των κατοίκων της περιοχής από εξειδικευμένους επιστήμονες, για να δούμε τα επίπεδα μόλυνσης».

Ο κ. Πετράκης προσθέτει ότι, σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, η καύση των ελενίτ προκάλεσε διασπορά μεγάλης ποσότητας αμιάντου. «Ωστόσο, οι οδηγίες της πολιτείας άργησαν να βγουν και έτσι τις πρώτες ημέρες οι κάτοικοι τα μάζευαν οι ίδιοι και τα πέταγαν στα σκουπίδια, εκθέτοντας τον εαυτό τους και το περιβάλλον σε μεγάλο κίνδυνο», καταλήγει.

Μια σοβαρή καταγγελία για τη διαχείριση του αμιάντου κάνει ο Θέμης Τσιρόπουλος, μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής των κατοίκων του Μάτι. «Ο καθαρισμός των κτιρίων από τον αμίαντο γίνεται από εξειδικευμένες εταιρείες, με συμβάσεις του υπουργείου Υποδομών, οι οποίες ωστόσο άργησαν πολύ να υπογραφούν. Ετσι, ο αμίαντος παρέμεινε για μήνες διάσπαρτος σε όλη την περιοχή, μετακινείτο με τον αέρα και κατά καιρούς είδαμε πεταμένα μπάζα με αμίαντο σε κοινούς κάδους, ενώ το επικίνδυνο αυτό υλικό πρέπει να μεταφέρεται με ειδικές διαδικασίες στο εξωτερικό, όπου καταστρέφεται», υποστηρίζει.

Ο κ. Τσιρόπουλος καταλήγει τονίζοντας ότι η ενημέρωση από την πολιτεία ήταν ανεπαρκής και αποσπασματική και υπάρχει μεγάλη σύγχυση στους κατοίκους για το τι πρέπει να κάνουν.

 

Πηγή: GreenAgenda

Οι δήμοι και οι πολεοδόμοι θα πρέπει να φυτέψουν φυσικούς φράχτες ή συνδυασμούς δένδρων με φράχτες – αντί να βασίζονται αποκλειστικά στα δέντρα – για να μειώσουν αποτελεσματικά την ατμοσφαιρική ρύπανση από τα αυτοκίνητα, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο «Atmospheric Environment», οι ερευνητές από το Global Center for Clean Air Research (GCARE) του Πανεπιστήμου του Surrey, εξέτασαν τον τρόπο με τον οποίο τρεις τύποι πράσινης υποδομής – δέντρα, φυσικοί φράχτες και ένας συνδυασμός δένδρων με φράκτες και θάμνους – επηρέασαν τα επίπεδα συγκέντρωσης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Η μελέτη, σύμφωνα με το Ecozen.gr, χρησιμοποίησε έξι οδικές τοποθεσίες στο Guildford, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ως τόπους δοκιμών όπου η πράσινη υποδομή ήταν μεταξύ ενός και δύο μέτρων μακριά από το δρόμο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι δρόμοι που είχαν μόνο φυσικούς φράκτες ήταν οι πιο αποτελεσματικοί στη μείωση της έκθεσης στη ρύπανση, μειώνοντας τον μαύρο άνθρακα κατά 63%.

Μόνο οι φράχτες – και ένας συνδυασμός φραχτών και δέντρων – αποτελούν την πιο αποτελεσματική πράσινη υποδομή για τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα.

Τα μονοπάτια που έχουν μόνο δέντρα δεν έδειξαν θετική επίδραση στη μείωση της ρύπανσης στο ύψος της αναπνοής (συνήθως μεταξύ 1,5 και 1,7 μ.), καθώς τα δέντρα ήταν υπερβολικά ψηλά ώστε να παρέχει φράγμα φιλτραρίσματος για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

 

Πηγή: GreenAgenda

ρίσκεται στη βόρεια πλευρά της Κέρκυρας, στον δήμο Θιναλίων, λίγο μετά την παραλία του Αλμυρού και του Άγιου Σπυρίδωνα Περίθειας. Η έκτασή της αγγίζει περίπου τα 400 στρέμματα, ενώ ανήκει σε ένα μοναδικό σύμπλεγμα υδροβιότοπου, το οποίο αποτελείται από το έλος Κουνουφάδι, που αγγίζει τα 590 στρέμματα και την κύρια έκταση της λιμνοθάλασσας Αντινιώτη που είναι γνωστή για τα σπάνια υδρόβια φυτά της και τον περίγυρό της που είναι γεμάτος από μοναδικά αγριολούλουδα.

Στην επιφάνειά της πλέουν πολύχρωμες ορχιδέες και κρίνοι, εξού και η Λιμνοθάλασσα Αντινιώτη ονομάζεται από άλλους ως λίμνη των ορχιδέων ή λίμνη των κρίνων.

 

 

Σύμφωνα με τους υδροβιολόγους, στην περιοχή αναπτύσσονται περισσότερα από 16 διαφορετικά είδη ορχιδέας και σπάνια είδη όπως είναι οι Opphrys, Orchis και Serapias, που χαρακτηρίζονται όχι μόνο από ομορφιά, αλλά και από ενδιαφέρουσα βιολογία.

Η Λιμνοθάλασσα Αντινιώτη θεωρείται ένα από τα πιο εντυπωσιακά τοπία στην Κέρκυρα, με αρκετά πολυποίκιλο οικοσύστημα, όπου βρίσκουν καταφύγιο πολλά είδη ενδημικών και αποδημητικών σπανίων πουλιών, με τους επιστήμονες να καταγράφουν περισσότερα από 90 είδη.

 

 

Η βιοποικιλότητα αυτού του τόπου έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της ύπαρξης μιας μοναδικής ορνιθοπανίδας η οποία περιλαμβάνει απειλούμενα υδρόβια και παρυδάτια καθώς και αρπακτικά είδη.

Οι τελματοχελώνες της λιμνοθάλασσας ανήκουν στις οικογένειες Emys orbicularis και Mauremys caspica και είναι σημαντικά πανιδικά στοιχεία, των υγροτόπων της Μεσογείου.

Το πιο σπάνιο είδος της λιμνοθάλασσας είναι η βίδρα ή σβίδρα, (Lutra lutra) η οποία ζει σε μικρούς πληθυσμούς παράκτια της λίμνης και είναι ένα από τα προστατευόμενα είδη της λιμνοθάλασσας. Η ευρασιατική βίδρα θεωρείται από τα σπανιότερα και πιο απειλούμενα θηλαστικά της Ευρώπης.

 

 

Η ιχθυοκαλλιέργεια στη λιμνοθάλασσα είναι εκτατικής μορφής, δηλαδή στηρίζεται στο βιολογικό φαινόμενο της διαχρονικής μετανάστευσης ορισμένων ειδών από τη θάλασσα και αντίστροφα. Τα κυριότερα είδη ψαριών που αλιεύονται είναι χέλια, κεφαλοειδή, τσιπούρες, λαβράκια και σαργοί.

Στη λίμνη ζουν και σπάνια είδη ψαριών όπως τα ψάρια Valencia hispanica και Aphanius fasciatus, αλλά και το ψάρι Knipowitschia goerneri που είναι ένα απειλούμενο είδος, ενδημικό της Κέρκυρας.

Η λιμνοθάλασσα Αντινιώτη προστατεύεται από τη συνθήκη Natura 2000, ενώ πολλά από τα είδη που αναπτύσσονται στην περιοχή προστατεύονται και από τη Συνθήκη της Βέρνης, ωστόσο συχνές είναι οι καταγγελίες των τοπικών παραγόντων για την αδιαφορία κυρίως των κυνηγών.

 

 

Η λιμνοθάλασσα Αντινιώτη προσελκύει τους τουρίστες, κυρίως κατά τους θερινούς μήνες, ενώ αποτελούσε το αγαπημένο μέρος της γνωστής βρετανικής οικογένειας Ντάρελς. Εκεί περνούσε τα καλοκαίρια του ο νεαρός τότε Τζέρι Ντάρελ, μανιώδης φιλόζωος και φυσιολάτρης για να γίνει αργότερα ένας από τους πιο σημαντικούς μελετητές και ένθερμος υποστηρικτής των άγριων ζώων, ιδρύοντας το Κέντρο Προστασίας Άγριας Ζωής στο Τζέρσεϊ. Τις μνήμες του από την Κέρκυρα και τη λιμνοθάλασσα Αντινιώτη, ο Τζέρι Ντάρελ τις μετέφερε σε δύο συναρπαστικά βιβλία, «Η οικογένειά μου και άλλα ζώα» και «Ζώα, πουλιά και συγγενείς». Τα βιβλία του σημείωσαν τεράστια παγκόσμια επιτυχία, ενώ ο ίδιος χαρακτηρίστηκε ως «λογοτεχνική ιδιοφυΐα».

 

Πηγή: GreenAgenda

ΗΛΙΑΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

Οι ηλιακές καταιγίδες μπορούν να συμβαίνουν εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον πλανήτη μας, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις η δυναμική τους είναι τέτοια που μπορεί να παραλύσουν τις τηλεπικοινωνίες και να έχουν τεράστιες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Υπάρχουν καλοί λόγοι για τους οποίους η Γη είναι ευάλωτη σε αυτό το φαινόμενο.

 

Ο καθηγητής Διαστημικής και Ατμοσφαιρικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Ρέντινγκ, Chris Scott σε άρθρο του στο BBC παραθέτει επακριβώς τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε περίπτωση που μια βίαιη ηλιακή καταιγίδα χτυπήσει τη Γη.

 

Οι νάρκες του Βιετνάμ

Προσφάτως λύθηκε ένα μυστήριο χρόνων σχετικά με τις μυστηριώδεις εκρήξεις ναρκών που ξεβράστηκαν στις ακτές του Βιετνάμ το 1972. Όπως ανακοίνωσαν οι επιστήμονες, οι εκρήξεις αυτές προκλήθηκαν από ηλιακές καταιγίδες.

Οι νάρκες σχεδιάστηκαν για να ανιχνεύουν μικρές διακυμάνσεις στο μαγνητικό πεδίο που προκαλούνται από την προσέγγιση πλοίων με μεταλλικό κύτος. Οι κατασκευαστές τους όμως δεν περίμεναν ότι η ηλιακή δραστηριότητα θα μπορούσε να έχει την ίδια επίδραση.

Σήμερα, ωστόσο, οι συνέπειες ενός τέτοιου αστρονομικού φαινομένου θα ήταν πολύ πιο σοβαρές, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο καθηγητής, καθώς θα διατάρασσαν την τεχνολογία πάνω στην οποία βασίζονται τα πάντα, από τους δορυφόρους μέχρι τα ηλεκτρικά δίκτυα. Εκτιμάται ότι σε μια τέτοια περίπτωση, η ζημιά που θα προκληθεί μόνο στην οικονομία της Μεγάλης Βρετανίας μπορεί να φτάσει τα 18 δισεκατομμύρια ευρώ!

 

Η αιτία του κακού

Ο ήλιος είναι ένας κίτρινος αστέρας, μια αιωρούμενη μάζα ηλεκτροφόρου υδρογόνου. Καθώς το ρευστό αυτό κινείται γύρω συσσωρεύει ενέργεια μέσα στο σύνθετο μαγνητικό του πεδίο. Αυτή η μαγνητική ενέργεια απελευθερώνεται μέσα από έντονες λάμψεις φωτός (ηλικιακές εκλάμψεις) και μέσα από τεράστιες εκρήξεις υλικών και μαγνητικών πεδίων (ηλιακή στεμματική εκτόξευση μάζας ή ηλικιακή καταιγίδα). Και ενώ οι λάμψεις μπορούν να διαταράξουν τις ραδιοεπικοινωνίες στον πλανήτη μας, οι ηλιακές καταιγίδες αποτελούν ακόμα μεγαλύτερη απειλή.

Η ενέργεια που περιέχει κάθε ηλικιακή καταιγίδα είναι αδιανόητα μεγάλη. Σκεφτείτε όλο το πυρηνικό οπλοστάσιο που διαθέτει η Γη και πολλαπλασιάστε το επί 100.000 φορές! Βέβαια όλη αυτή η γιγαντιαία ποσότητα ενέργειας εξαπλώνεται σε ένα μεγάλο μέρος του διαστήματος, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα ήμασταν… ξεχασμένοι.

Ο ήλιος περιστρέφεται σαν ένα τεράστιο πυροτέχνημα, εξαπολύοντας εκρήξεις πως πάσα κατεύθυνση.

Αν μια από αυτές τις εκρήξεις έρθει προς τον πλανήτη μας, με ένα μαγνητικό πεδίο ευθυγραμμισμένο απέναντι από αυτό της Γης, τότε τα δύο πεδία μπορούν να συγχωνευθούν. Καθώς η ηλικιακή καταιγίδα εξελίσσεται, μέρος του μαγνητικού πεδίου της Γης παραμορφώνεται σε μια μακρά ουρά. Κι όταν αυτό το παραμορφωμένο μαγνητικό πεδίο επανέλθει τελικά στην πρότερη κατάστασή του, επιταχύνει ηλεκτροφόρα σωματίδια προς τη Γη. Αυτά με τη σειρά τους πλήττουν την ανώτερη ατμόσφαιρα, την θερμαίνουν και προκαλούν το φαντασμαγορικό θέαμα που συναντάμε στο Βόρειο και Νότιο Σέλας.

Αυτή η παραμόρφωση όμως του μαγνητικού πεδίου της Γης έχει κι άλλες, πολύ πιο σημαντικές επιπτώσεις.
Περιμένοντας το επόμενο ακραίο χτύπημα

Οι επιστήμονες αναζητούν ενδείξεις για το τι προκαλεί αυτές τις τεράστιες εκρήξεις και προετοιμάζονται για το πώς θα τις αντιμετωπίσουν.

Όπως αναφέρει ο καθηγητής Chris Scott, σύμφωνα με τα αρχεία που υπάρχουν και χρονολογούνται από τα μέσα του 19ου αιώνα, ακραία διαστημικά φαινόμενα συμβαίνουν μια φορά στα 100 χρόνια, με μικρότερης δυναμικής φαινόμενα να γίνονται με μεγαλύτερη συχνότητα. Η πιο ισχυρή ηλιακή καταιγίδα που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα συνέβη το 1859 και έχει μείνει στην ιστορία ως «Φαινόμενο Carrington». Προκάλεσε βλάβες στα τηλεγραφικά συστήματα ανά τον κόσμο, σε ορισμένες περιπτώσεις προκαλώντας στους χειριστές ηλεκτρικά σοκ. Ήταν τόσο ισχυρή η επίπτωση που ορισμένα τηλεγραφικά συστήματα συνέχισαν να λειτουργούν, παρόλο που η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος είχε διακοπεί. Εκτός αυτού το Βόρειο Σέλας έφτασε να είναι ορατό μέχρι και τις Μπαχάμες!

Σήμερα, που η παγκόσμια κοινότητα είναι πιο εξαρτημένη από ποτέ στην τεχνολογία οι επιπτώσεις μιας ακραίας ηλιακής καταιγίδας θα είναι πολύ πιο σοβαρές αν δεν ληφθούν μέτρα πρόληψης.

Τα ηλεκτρονικά συστήματα σε διαστημικούς σταθμούς και αεροπλάνα μπορούν να υποστούν βλάβες, οι παγκόσμιες επικοινωνίες και τα συστήματα πλοήγησης που βασίζονται στους δορυφόρους, θα καταρρεύσουν και τα δίκτυα ηλεκτροδότησης στο έδαφος μπορούν να πάθουν υπερφόρτωση από τις υπερβολικές ποσότητες ηλεκτρικών φορτίων.

 

Τα μέτρα πρόληψης

Οι επιστήμες παρακολουθούν στενά τη δραστηριότητα του ήλιου προκειμένου να προσπαθήσουν να προβλέψουν πότε μια ηλικιακή καταιγίδα θα επηρεάσει τον πλανήτη μας. Διότι σε προηγούμενες περιπτώσεις, πολύ μικρότερης έντασης, προκλήθηκαν προβλήματα τόσο σε δορυφόρους όσο και σε δίκτυα ηλεκτροδότησης.

Μετεωρολόγοι από όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου συνεργάζονται και μπορούν να ανιχνεύσουν πότε μια ηλικιακή απειλεί τη Γη και να προβλέψουν μέσα σε έξι ώρες τον χρόνο άφιξής της.

Ο χρόνος προετοιμασίας για την αντιμετώπιση ενός τέτοιου φαινομένου μπορεί να είναι μικρός, είναι όμως υπεραρκετός για να περιορίσει σημαντικά τις επιπτώσεις που θα έχει στην παγκόσμια οικονομία. Στη Μεγάλη Βρετανία για παράδειγμα το κόστος από τις ζημιές που θα προκληθούν υπολογίζεται στα 3,4 δισ. ευρώ, από τα 18 δισ. ευρώ που είχαν υπολογιστεί αρχικά, πριν τα μέτρα πρόληψης.

Ο διαστημικός καιρός συγκαταλέγεται πλέον στα μητρώα κινδύνων της Κυβέρνησης, μαζί με άλλους πιο γνωστούς κινδύνους όπως η πανδημία γρίπης και οι σοβαρές πλημμύρες. Αξιολογείται στο ίδιο επίπεδο με ένα ακραίο κύμα καύσωνα ή την εμφάνιση μιας νέας μολυσματικής νόσου.

Κυβερνητικές υπηρεσίες βρίσκονται σε διαρκή επικοινωνία με εταιρείες ενέργειας, διαστημικούς σταθμούς και αεροπορικές εταιρείες για να διασφαλίσουν ότι έχουν έτοιμα πλάνα δράσης για τον περιορισμό των συνεπειών που μπορεί να έχει ένα ακραίο διαστημικό καιρικό φαινόμενο.

Μια ακριβής πρόβλεψη του καιρού του διαστήματος θα δώσει τη δυνατότητα στους φορείς να προετοιμαστούν κατάλληλα ώστε να μπορέσουν να προστατεύσουν τόσο τα περιουσιακά τους στοιχεία όσο και την ασφάλεια των ανθρώπων.

Για παράδειγμα, πολλά αεροπλάνα πετούν πάνω από το Βόρειο Πόλο καθώς ταξιδεύουν από την Ευρώπη για τη Βόρεια Αμερική. Σε περίπτωση διαστημικών καιρικών φαινομένων οι χειριστές μπορούν να ακολουθήσουν διαφορετική διαδρομή που δεν θα περιλαμβάνει πέρασμα από τον πολικό ουρανό όπου τα περισσότερα ενεργειακά σωματίδια εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Γης. Αυτό θα περιορίσει την έκθεση σε αυξημένες δόσεις ακτινοβολίας και θα εξασφαλίσει αξιόπιστη ραδιοεπικοινωνία.

Καταλήγοντας στο άρθρο του στο BBC, ο καθηγητής αναφέρει: «Μάθαμε πολλά για τον καιρό του διαστήματος μετά τα γεγονότα του 1972, καθώς όμως οι σύγχρονες τεχνολογίες διαρκώς εξελίσσονται, χρειάζεται να βεβαιωθούμε ότι μπορούν να αντέξουν στα χειρότερα που μπορεί να μας πετάξει ο ήλιος».

 

Πηγή: GreenAgenda

Η τρύπα του όζοντος μπορεί να κλείσει πλήρως μέχρι το 2060.

Το στρώμα του όζοντος βρίσκεται σε καλό στάδιο επιδιόρθωσης και αν συνεχιστεί ο τρέχων ρυθμός, πολλά κομμάτια του στρώματος μπορούν να επανέλθουν πλήρως μέχρι τη δεκαετία του 2030, σύμφωνα με έκθεση των Ηνωμένων Εθνών. Ολόκληρο στρώμα, ακόμη και τα μέρη πάνω από τον Βόρειο Πόλο και τον Νότιο Πόλο που υπέστησαν μεγάλη βλάβη, θα μπορούσε να ανακάμψει εντελώς μέχρι το 2060.

Η μελέτη, με τίτλο «Επιστημονική εκτίμηση της εξάντλησης του όζοντος», παρακολουθεί την ανάκαμψη του όζοντος και δημοσιεύεται κάθε τέσσερα χρόνια από τον ΟΗΕ. Το όζον ανακάμπτει με σταθερό ρυθμό από 1 έως 3% από το 2000 λόγω των παγκόσμιων προσπαθειών για τη μείωση των χλωροφθορανθράκων CFC και άλλων χημικών ουσιών που καταστρέφουν το όζον.

 

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι άνθρωποι έχουν κάνει σημαντική ζημιά στη στιβάδα του όζοντος, η οποία προστατεύει τη ζωή στη Γη από τις βλαβερές υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου. Μέσω παγκόσμιων συμφωνιών όπως το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ του 1987, έγιναν τεράστια βήματα προς την αντιμετώπιση του προβλήματος. Το πρωτόκολλο έδωσε εντολή στις χώρες να καταργήσουν τους χλωροφθοράνθρακες και άλλες χημικές ουσίες που καταστρέφουν το όζον, αποτελώντας ίσως την πιο επιτυχημένη παγκόσμια περιβαλλοντική δράση στην ιστορία, με 197 χώρες να υπογράφουν τη συμφωνία.

Σύμφωνα με την έκθεση, εάν δεν είχαν γίνει αυτές τις αλλαγές, τα δύο τρίτα του στρώματος του όζοντος θα είχαν καταστραφεί μέχρι το 2065.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι απαγορευμένες εκπομπές χλωροφθορανθράκων αυξάνονται τελευταία στην Κίνα, αλλά η κινεζική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να εξαλείψει το πρόβλημα.

Το 2019, το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ πρόκειται να ενισχυθεί με την τροπολογία Κιγκάλι, η οποία αντιμετωπίζει την κλιματική αλλαγή στοχεύοντας στα αέρια του θερμοκηπίου που χρησιμοποιούνται στον κλιματισμό και την ψύξη.

Πηγή: Naftemporiki.gr