Posts

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν αποφάσισε να κηρύξει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης την πόλη Νορίλσκ που βρίσκεται στην Αρκτική, μετά την διαρροή χιλιάδων λίτρων καυσίμων σε παρακείμενο ποταμό επικρίνοντας τους τοπικούς αξιωματούχους για την ολιγωρία που έδειξαν στην αντιμετώπιση της διαρροής

Η διαρροή 20.000 τόνων από μια δεξαμενή του σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σημειώθηκε στις 29 Μαΐου, με αποτέλεσμα να καταλήξουν στον ποταμό Αμπάρναγια, ανακοίνωσε η Ανακριτική Επιτροπή της Ρωσίας η οποία διερεύνησε το συμβάν, αλλά οι αρχές ενημερώθηκαν δύο ημέρες μετά.

https://twitter.com/Nord_Sol/status/1268227185959190529?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1268227185959190529&ref_url=https%3A%2F%2F3pointmagazine.gr%2Fterastia-oikologiki-katastrofi-stin-arktiki-20-000-tonoi-petrelaioy-ston-potamo-amparnagia%2F

Κατά την διάρκεια κυβερνητικής τηλεδιάσκεψης με θέμα την αντιμετώπιση της ρύπανσης του ποταμού από την τεράστια πετρελαιοκηλίδα ο Ρώσος πρόεδρος επέκρινε την διεύθυνση της ενεργειακής εταιρείας του Νορίσλκ επειδή καθυστέρησε να ενημερώσει έγκαιρα για τον συμβάν το Υπουργείο Εκτάκτων Αναγκών της Ρωσίας

Ο Πούτιν ασκώντας κριτική στον διευθυντή της ενεργειακής εταιρείας του Νοριλσκ είπε φανερά οργισμένος: «Τι θα γίνει λοιπόν θα μαθαίνουμε για την κατάσταση από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Είστε καλά εκεί με την υγεία σας;»

Ο Ρώσος πρόεδρος εκνευρίστηκε και με την ομιλία του κυβερνήτη στο Κρασνογιάρσκ Αλεξάντρ Ους λέγοντας «Τελειώσατε με την ομιλία σας; Και ρωτάτε τι να κάνουμε; Μα εσείς είστε ο κυβερνήτης».

Κατά την διάρκεια της τηλεδιάσκεψης πολλοί από τους συμμετέχοντες πρότειναν να εξαλείψουν την κηλίδα με την μέθοδο της ανάφλεξης, ωστόσο ο υπουργός Προστασίας της Φύσης Ντμίτρι Κομπίλκιν απέρριψε την πρόταση.

Η κατάσταση στο Νορίλσκ παραμένει εξαιρετικά κρίσιμη. Σύμφωνα με του υπολογισμούς της ρωσικής ρυθμιστικής αρχής προστασίας της Φύσης, οι ποσότητες των επιβλαβών ουσιών που έπεσαν στον ποταμό υπερβαίνουν τους φυσιολογικούς δείκτες κατά δεκάδες χιλιάδες φορές. Όπως δήλωσε η πρόεδρος της εν λόγω αρχής, Σβετλάνα Ραντιόνοβα, στο έδαφος διαχύθηκαν 6.000 τόνοι πετρελαίου ντίζελ και στον ποταμό 15.000 τόνοι.

Το Νορίλσκ, μια απομονωμένη 180.000 κατοίκων, βρίσκεται 300χλμ εντός του Αρτικτού Κύκλου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι φωτιές “ζόμπι”, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι εστίες που σιγοκαίνε κάτω από την επιφάνεια τον χειμώνα και μπορούν να αναζωπυρωθούν με τη βλάστηση, όταν εξαφανίζεται το χιόνι.

Η ευρωπαϊκή υπηρεσία παρακολούθησης της ατμόσφαιρας Copernicus εξέφρασε την Τετάρτη (27/05) την ανησυχία της για τις “ανωμαλίες” που παρατηρούνται στη θερμοκρασία στις περιοχές της Αρκτικής, φοβούμενη την ύπαρξη φωτιών “ζόμπι”, που υποβόσκουν κάτω από την επιφάνεια μετά τις πρωτοφανείς περυσινές φωτιές στον Αρκτικό Κύκλο.

Καθώς η αύξηση της θερμοκρασίας και ο πολλαπλασιασμός των κύκλων της ξηρασίας και των κυμάτων καύσωνα, που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για τον πολλαπλασιασμό των πυρκαγιών σε όλο τον κόσμο, το 2019 ο Αρκτικός Κύκλος έπεσε θύμα ενός πύρινου μετώπου τεράστιας έκτασης.

Για παράδειγμα, μόνον τον Ιούνιο του περασμένου έτους, αυτές οι πυρκαγιές απελευθέρωσαν περίπου 50 μεγατόνους CO2 στην ατμόσφαιρα, ποσότητα ισοδύναμη με τις ετήσιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στη Σουηδία.

Φέτος, οι επιστήμονες παρακολουθούν στενότατα τι συμβαίνει στην περιοχή κι “εξετάζουν το ενδεχόμενο πυρκαγιών ‘ζόμπι’ στην Αρκτική”, τονίζει το πρόγραμμα Copernicus.

Αυτές οι φωτιές “ζόμπι” είναι εστίες “που σιγοκαίνε κάτω από την επιφάνεια κατά τη διάρκεια του χειμώνα και μπορούν να αναζωπυρωθούν με τη βλάστηση στην επιφάνεια την άνοιξη, όταν εξαφανίζονται το χιόνι και ο πάγος”, λέει ο Mαρκ Πάρινγκτον ειδικός της ευρωπαϊκής υπηρεσίας παρακολούθησης της ατμόσφαιρας Copernicus.

Η δραστηριότητα των πυρκαγιών προς το παρόν μπορεί να χαρακτηρισθεί “σχετικά κλασική” κατά την αρχή της σχετικής περιόδου.

Ωστόσο “υπάρχουν δορυφορικές παρατηρήσεις για ενεργές πυρκαγιές, που υποδηλώνουν ότι οι πυρκαγιές ‘ζόμπι’ έχουν ξαναρχίσει, ακόμη κι εάν αυτό ακόμη δεν έχει επιβεβαιωθεί στο πεδίο”, δήλωσε ο Πάρινγκτον.

“Οι θερμοκρασιακές ανωμαλίες αυτές είναι σχετικά εκτεταμένες σε περιοχές που κάηκαν το περασμένο καλοκαίρι”, πρόσθεσε ο ίδιος. Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, υπό ορισμένες περιβαλλοντικές συνθήκες, θα μπορούσε να “οδηγήσει σε πυρκαγιές μεγάλης κλίμακας και για μεγάλο χρονικό διάστημα στην ίδια περιοχή”.

Τα σημερινά δεδομένα δείχνουν ότι οι περιοχές αυτές αντιμετωπίζουν ήδη ιδιαίτερα ζεστές και ξηρές καιρικές συνθήκες για την εποχή. Οι θερμοκρασίες τον Απρίλιο κυμάνθηκαν πάνω από το κανονικό επίπεδο, ιδίως στη βόρεια Γροιλανδία και σε μεγάλο μέρος της Σιβηρίας, σύμφωνα με το Copernicus.

ΠΗΓΗ

 

Τον περασμένο Οκτώβριο ο αθλητής υπεραποστάσεων, Μάριος Γιαννάκου, έφτασε στην μακρινή και απομονωμένη Ισλανδία , πραγματοποιώντας ένα -δυνατών συγκινήσεων- μακρινό & επίπονο ταξίδι.

Ανέβηκε σε παγετώνες, περπάτησε δύσβατα φαράγγια, είδε από κοντά τους πιο ψηλούς καταρράκτες του κόσμου…

Απολαύστε ένα συγκλονιστικό recap από ένα ταξίδι γεμάτο περιπέτεια και δυνατές εμπειρίες!

Για δεκαετίες, οι οργανικές ενώσεις που βρέθηκαν σε αυτόν τον μετεωρίτη στην Ανταρκτική υπήρξαν πηγές διαμάχης : Προήλθαν από τον Άρη ή μολύνθηκαν οι μετεωρίτες στη Γη; Τώρα, μια ομάδα Ιαπώνων ερευνητών επανεξέτασε τους μετεωρίτες και είπε ότι βρήκαν ίχνη αρχαίων ωκεανών, πλούσια σε άνθρακα και άζωτο – βασικά συστατικά για τη ζωή.

Kομμάτι από έναν 4 δισεκατομμυρίων ετών βράχο αποκολλήθηκε από την επιφάνεια του Άρη πριν από περίπου 15 εκατομμύρια χρόνια και τελικά προσγειώθηκε στην Ανταρκτική, όπου οι εξερευνητές το βρήκαν το 1984.

Για δεκαετίες, οι οργανικές ενώσεις που βρέθηκαν σε αυτόν τον μετεωρίτη υπήρξαν πηγές διαμάχης : Προήλθαν από τον Άρη ή μολύνθηκαν οι μετεωρίτες στη Γη; Τώρα, μια ομάδα Ιαπώνων ερευνητών επανεξέτασε τους μετεωρίτες και είπε ότι βρήκαν ίχνη αρχαίων ωκεανών, πλούσια σε άνθρακα και άζωτο – βασικά συστατικά για τη ζωή.

Ο μετεωρίτης, γνωστός ως Allan Hills 84001, ήταν γνωστό από καιρό ότι περιέχει οργανικά υλικά. Το κομμάτι του «διαστημικού» βράχου αποτέλεσε αντικείμενο ερευνών που διαπραγματεύονται το αν αυτά τα υλικά προέρχονταν από τη Γη ή τον Άρη. Υπήρξε ακόμη και ένας αμφιλεγόμενος ισχυρισμός, όπως ανέφερε το Space.com το 2016, ότι στοιχεία για την πραγματική ζωή του Άρη κρύβονται στο βράχο.

Το πρόβλημα ήταν ότι οι ερευνητές δεν μπορούσαν να αποκλείσουν το ενδεχόμενο τα οργανικά μόρια από την Ανταρκτική να έχουν αναμιχθεί με τους μετεωρίτες κατά τη διάρκεια των αιώνων τους που είναι κλειδωμένα σε πάγο. Εναλλακτικά, ο μετεωρίτης θα μπορούσε να είχε μολυνθεί με οργανική ύλη σε εργαστήριο.

Αλλά τώρα οι ερευνητές έχουν καταβάλει εξαιρετική προσπάθεια για να αποκλείσουν αυτές τις δυνατότητες. Τα αποτελέσματά τους δείχνουν ότι οι οργανικές ενώσεις προέρχονται από τον Άρη – και για πρώτη φορά δείχνουν ότι ο μετεωρίτης περιέχει επίσης οργανικά υλικά που φέρουν άζωτο. Το περισσότερο άζωτο που έχει ανακαλυφθεί στον Άρη είναι εμπεριέχεται σε αδρανές αέριο άζωτο (N2) ή σε σκληρές χημικές ουσίες στο έδαφος που διαλύουν την οργανική ύλη, όπως έγραψαν οι ερευνητές. Αυτές οι πρόσφατα ανακαλυφθείσες οργανικές ενώσεις αζώτου στο ανθρακικό άλας υποδηλώνουν ότι εάν υπήρχε ζωή στον Άρη, θα είχε πρόσβαση στις ίδιες μορφές αζώτου στην οποία βασίζεται η γήινη ζωή.

Επίσης,  όπως οι ερευνητές έγραψαν στην εφημερίδα, που δημοσιεύθηκε στις 24 Απριλίου στο περιοδικό Nature Communications, αυτά τα ευρήματα ισοδυναμούν με την υπογραφή ενός περιβάλλοντος υπόγειων υδάτων με άφθονο δυνητικά ζωογόνο οργανικό υλικό.

Προηγούμενη έρευνα στο Allan Hills 84001, όπως μια μελέτη του 1999 στο περιοδικό Advances in Space Research υποστήριζε ότι τα οργανικά πιθανότατα προέρχονταν από τον Άρη.

Στο περιβάλλον που είχαν δημιουργήσει οι επιστήμονες «ξεφλούδισαν» μικροσκοπικούς κόκκους ανθρακικού άλατος – την ένωση στους μετεωρίτες ηλικίας 4 δισεκατομμυρίων ετών. Στη συνέχεια, ανατίναξαν τις επιφάνειες των κόκκων με μια δέσμη εστιασμένων φορτισμένων μορίων, ή ιόντων, για την απομάκρυνση επιφανειακών ρύπων. Το υλικό κάτω από αυτό το επιφανειακό στρώμα, υποστήριξαν οι ερευνητές, αντιπροσωπεύει μια στενή προσέγγιση των χημικών μέσα στους μετεωρίτες προτού εκτεθούν στη Γη.

Βρήκαν επίπεδα οργανικού αζώτου πολύ υψηλότερα από ό, τι θα μπορούσε εύκολα να εξηγηθεί από μόλυνση από πάγο της Ανταρκτικής, υποδηλώνοντας ότι το οργανικό υλικό που φέρει άζωτο εισήλθε στο βράχο όπως ήταν. Το ανθρακικό άλας στο Allan Hills 84001 σχηματίζεται στο νερό, πιστεύουν οι ερευνητές.

Στη Γη, τα ανθρακικά άλατα όπως ο ασβεστόλιθος και ο ασβεστίτης είναι επίσης τα αποξηραμένα υπολείμματα παλιών πηγών νερού.

Συνολικά, αυτές οι ενδείξεις δείχνουν ότι οι οργανικές ενώσεις αζώτου ήταν άφθονες στους πρώτους ωκεανούς του Άρη.

Αυτό είναι σημαντικό επειδή «το άζωτο είναι ένα βασικό στοιχείο για όλη τη ζωή στη Γη, καθώς είναι απαραίτητο για πρωτεΐνες, DNA, RNA και άλλα ζωτικά υλικά», έγραψαν οι ερευνητές.

Αυτά τα αποτελέσματα ταιριάζουν με άλλα στοιχεία από τον Κόκκινο Πλανήτη. Οι εκσκαφείς Curiosity της NASA και Viking βρήκαν ίχνη οργανικού υλικού στην επιφάνεια του Άρη. Όμως τα όργανα rover δεν μπορούν να κάνουν τις δοκιμές που μπορεί να κάνει ένα εργαστήριο Earthbound , έτσι τα δεδομένα του rover δεν λένε στους επιστήμονες από πού προέρχονται οι οργανικές ενώσεις, πόσο χρονών είναι ή πώς σχηματίστηκαν. Αυτή η έρευνα, αν επιβεβαιωθεί, υποδηλώνει ότι σε ένα σημείο, όταν ο Άρης ήταν καλυμμένος σε ωκεανούς, αυτοί οι ωκεανοί έτρεχαν με οργανική ύλη.

Όλα αυτά, τα οργανικά υλικά σχηματίζονται σε πολλά άψυχα μέρη στο ηλιακό σύστημα, κυρίως κομήτες. Υπάρχουν ακόμη στοιχεία για οργανικό υλικό στη σκόνη που αιωρείται μεταξύ των αστεριών, ανέφερε το Space.com το 2011. Επομένως, εάν αυτοί οι φαινομενικοί αρχαίοι, πλούσιοι σε βιολογικούς ωκεανούς στον Άρη φιλοξένησαν ποτέ τη ζωή είναι ακόμα ένα μυστήριο.
ΠΗΓΗ LIVESCIENCE

Oι επιστήμονες που αναλύουν τα δεδομένα του ευρωπαϊκού δορυφόρου Copernicus Sentinel-5P, ανακάλυψαν μια σχετικά μικρή τρύπα του όζοντος πάνω από την Αρκτική. Οι ασυνήθιστες ατμοσφαιρικές συνθήκες, που περιλαμβάνουν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στη στρατόσφαιρα πάνω από τον βόρειο πόλο, έχουν οδηγήσει σε μεγάλη μείωση των συγκεντρώσεων και αραίωση του όζοντος.

Το στρώμα του αέριου όζοντος στη στρατόσφαιρα αποτελεί μια ασπίδα προστασίας για τη ζωή στη Γη από την επιβλαβή υπεριώδη ακτινοβολία του Ήλιου, η οποία μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του δέρματος και καταρράκτες στα μάτια, καθώς και άλλα περιβαλλοντικά προβλήματα.

Η πιο γνωστή και μεγαλύτερη τρύπα του όζοντος είναι αυτή πάνω από την Ανταρκτική στο νότιο πόλο, που σχηματίζεται κάθε χρόνο στη διάρκεια του φθινοπώρου. Και οι δύο πόλοι εμφανίζουν εποχικές απώλειες όζοντος κατά τη διάρκεια του χειμώνα, αλλά η αραίωση πάνω από την Αρκτική συνήθως είναι σημαντικά μικρότερη από ό,τι πάνω από την Ανταρκτική. Στο παρελθόν μίνι τρύπες έχουν ανιχνευθεί και πάνω από το βόρειο πόλο, αλλά φέτος η τρύπα είναι πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Οι ερευνητές του Γερμανικού Αεροδιαστημικού Κέντρου (DLR), σύμφωνα με ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), πρόσεξαν ότι πάνω από την περιοχή του βορείου πόλου έχει δημιουργηθεί μια τρύπα έκτασης σχεδόν ενός εκατομμυρίου τετραγωνικών χιλιομέτρων, έναντι 20 έως 25 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα που μπορεί να φθάσει η τρύπα πάνω από τον νότιο πόλο και η οποία συνήθως διαρκεί τρεις έως τέσσερις μήνες.

Η τρύπα του όζοντος εμφανίζει εποχική αραίωση εξαιτίας των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών στη στρατόσφαιρα (κάτω από μείον 80 βαθμούς Κελσίου), του ηλιακού φωτός, των ανέμων και ουσιών όπως οι χλωροφθοράνθρακες. Οι αρκτικές θερμοκρασίες συνήθως δεν πέφτουν τόσο πολύ όσο οι ανταρκτικές, αλλά φέτος οι ισχυροί άνεμοι που πνέουν πέριξ του Βορείου Πόλου έχουν παγιδεύσει παγωμένο αέρα στη στρατόσφαιρα, πράγμα που αραιώνει περισσότερο το στρώμα όζοντος. Παρ’ όλα αυτά, η αρκτική τρύπα παραμένει ακόμη μικρή σε σχέση με την ανταρκτική. Η τρύπα στην Αρκτική αναμένεται να κλείσει ξανά σε μεγάλο βαθμό έως τα μέσα Απριλίου φέτος.

Το στρώμα όζοντος ανακάμπτει με ρυθμό 1% έως 3% ανά δεκαετία μετά το 2000. Με αυτόν τον ρυθμό, το όζον στο βόρειο ημισφαίριο αναμένεται να έχει αποκατασταθεί περίπου το 2030, στο νότιο ημισφαίριο γύρω στο 2050, ενώ πάνω από τις πολικές περιοχές έως το 2060.

 

Πηγή: GreenAgenda

 

Ένα άγνωστο ως σήμερα νησί, αποκαλύφθηκε στην Ανταρκτική, ενώ οι πάγοι λιώνουν.

Καθώς οι παγετώνες υποχωρούν, το έδαφος αποκαλύπτεται και συχνά προκαλεί την ακόμα γρηγορότερη διάλυση των πάγων όπως σε αυτή την περίπτωση του νησιού, που εμφανίστηκε πρόσφατα ανοιχτά των ακτών της Ανταρκτικής. Μέλη της ομάδας THOR (Thwaites Offshore Research) κατέγραψαν για πρώτη φορά το νησί, καθώς ολοκλήρωναν αποστολή με ερευνητικό σκάφος “Nathaniel B. Palmer” και ενώ διέσχιζαν τον κόλπο του Pine Island.   Το νησί ονομάστηκε Σιφ. Η Σιφ είναι μία θεά της σκανδιναβικής μυθολογίας και σύζυγος του Θωρ. Το νησί είναι αρκετά μεγάλο ώστε να εντοπίζεται από δορυφόρους ωστόσο μέχρι πρόσφατα ήταν καλυμμένο από πάγους. Οι επιστήμονες δεν έχουν προσδιορίσει το ακριβές χρονικό σημείο όπου το νησί αποκαλύφθηκε, ωστόσο, σύμφωνα με το περιοδικό Nature News, πιθανότερη αιτία για την αποκάλυψη είναι η κλιματική αλλαγή. O παγετώνας Pine Island της Ανταρκτικής λιώνει με γρήγορους ρυθμούς. Τον προηγούμενο μήνα ένα παγόβουνο στο μέγεθος της Μάλτας αποκολλήθηκε από παγετώνα. Το πελώριο τμήμα πάγου έχει έκταση 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Καθώς τα πλοία σπάνια ταξιδεύουν τόσο μακριά όσο το “Nathaniel B. Palmer” το πλήρωμα της αποστολής είναι πιθανότητα οι πρώτοι άνθρωποι που είδαν το νησί. Σύμφωνα με το Nature News η θαλάσσια γεωλόγος Julia Wellner, επικεφαλής ερευνήτρια, ήταν η πρώτη που έκανε γνωστή την ανακάλυψη με ανάρτησή της στο Twitter. Το πλήρωμα του “Nathaniel B. Palmer” πήρε δείγματα από το νησί, ωστόσο τα πρώτα αποτελέσματα δεν θα είναι διαθέσιμα ως τα τέλη Μαρτίου, όπου το πλοίο θα επιστρέψει σε λιμάνι.

Δορυφορικές εικόνες του Eagle Island μέσα σε διάστημα εννέα ημερών

Όταν εντοπίστηκε η νήσος Σιφ, μεγάλο μέρος της βόρειας Ανταρκτικής δοκιμαζόταν από μια περίοδο έντονης ζέστης. Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα δορυφορικές εικόνες που δείχνουν το δραματικό λιώσιμο στη βόρεια άκρη της χερσονήσου. Οι εικόνες, που έχουν ληφθεί μέσα σε διάστημα εννέα ημερών, δείχνουν σχεδόν «γυμνή» τη βόρεια ακτή του Eagle Island και λίμνες πάγου στη μέση του νησιού.    Το μεγαλύτερο μέρος του πάγου έλιωσε στις 6 Φεβρουαρίου, όταν οι μετεωρολογικοί σταθμοί κατέγραψαν ρεκόρ υψηλής θερμοκρασίας 18.2 βαθμών Φαρενάιτ. Μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου, το 20% του χιονιού και του πάγου του Eagle Island είχε λιώσει.

ΠΗΓΗ LIFO

Περιέργως, στην άλλη πλευρά της Γης, ο νότιος μαγνητικός πόλος έχει παραμείνει σχεδόν σταθερός εδώ και δεκαετίες.

Ο μαγνητικός βόρειος πόλος της Γης, στον οποίο βασίζονται οι πλοηγοί εδώ και αιώνες για τον προσανατολισμό τους και πιο πρόσφατα χρησιμοποιείται από τα αεροπλάνα έως τις εφαρμογές των «έξυπνων» κινητών τηλεφώνων, μετακινείται πλέον με ρυθμό άνευ προηγουμένου στην καταγεγραμμένη ιστορία, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Διασχίζει πια την περιοχή της Αρκτικής με ταχύτητα περίπου 50 χιλιομέτρων το χρόνο και δεν δείχνει σημεία επιβράδυνσης στο «βηματισμό» του.

«Η κίνηση από τη δεκαετία του 1990 έχει γίνει πια ταχύτερη από κάθε άλλη φορά εδώ και τουλάχιστον τέσσερις αιώνες, χωρίς πραγματικά να ξέρουμε πολλά πράγματα για τις αλλαγές στον πυρήνα της Γης, που προκαλούν αυτή την κίνηση», δήλωσε στους «Financian Times» ο γεωφυσικός και ειδικός στο γεωμαγνητισμό δρ. Σιάραν Μπέγκαν της Βρετανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας.

Η γρήγορη αυτή κίνηση του μαγνητικού πόλου, ο οποίος διαφέρει από τον αντίστοιχο γεωγραφικό πόλο, αντανακλάται στην αναθεωρημένη έκδοση του Παγκόσμιου Μαγνητικού Μοντέλου που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν λίγες ημέρες από τη Βρετανική Γεωλογική Υπηρεσία και τα Εθνικά Κέντρα Περιβαλλοντικής Πληροφόρησης των ΗΠΑ.

Σε συνδυασμό με τα δορυφορικά δεδομένα όπως του GPS, το εν λόγω μοντέλο αποτελεί το θεμέλιο της σύγχρονης πλοήγησης, ενώ οι συχνές αναθεωρήσεις του είναι αναγκαίες.

Από τον 16ο αιώνα που καταγράφηκαν τα πρώτα μαγνητικά στοιχεία, έως το τέλος της δεκαετίας του 1990, ο μαγνητικός βόρειος πόλος είχε μια σχετικά σταθερή πορεία, καθώς περιπλανιόταν αργά γύρω από την περιοχή του αρκτικού Καναδά. Όμως στη συνέχεια επιτάχυνε την κίνηση του και άρχισε μια νέα πορεία προς το βόρειο γεωγραφικό πόλο.

Η ταχύτητα του αυξήθηκε κι άλλο τα τελευταία χρόνια, καθώς κατευθύνεται γρήγορα προς τη Σιβηρία.

Το 2019 ο βόρειος μαγνητικός πόλος πέρασε σε απόσταση 390 χιλιομέτρων ή περίπου τριών μοιρών από τον βόρειο γεωγραφικό πόλο και για πρώτη φορά διέσχισε τον μεσημβρινό του Γκρίνουιτς.

Το μαγνητικό πεδίο της Γης γεννιέται όπως στην περίπτωση ενός δυναμό, καθώς ο λιωμένος σίδηρος κινείται μέσα στα έγκατα του πλανήτη μας και δημιουργεί ηλεκτρικά ρεύματα. Δεν είναι όμως σαφές στους επιστήμονες για ποιο λόγο τον τελευταίο καιρό το μαγνητικό πεδίο εμφανίζει μεγαλύτερη κινητικότητα και λιγότερη προβλεψιμότητα.

Το γεγονός ότι ο λιωμένος σίδηρος βρίσκεται περίπου 3.000 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης, προφανώς δυσκολεύει τη μελέτη του φαινομένου.

Το νέο παγκόσμιο Μαγνητικό Μοντέλο επίσης επιβεβαιώνει ότι το γήινο μαγνητικό πεδίο εξασθενεί κατά περίπου 5% κάθε αιώνα. Αν αυτό συνεχιστεί, μπορεί να προκύψει αναστροφή του πεδίου, με το βόρειο μαγνητικό πόλο να έρχεται στη θέση του νότιου και αντίστροφα, κάτι που έχει ξαναγίνει αρκετές φορές στο παρελθόν. Την τελευταία φορά ήταν πριν περίπου 780.000 χρόνια, σύμφωνα με το γεωλογικό «αρχείο» της Γης.

Με βάση την εκτίμηση ότι αναστροφές συμβαίνουν κατά μέσο όρο κάθε περίπου 500.000 χρόνια, μια νέα αναστροφή φαίνεται να έχει καθυστερήσει. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ποιες ακριβώς επιπτώσεις θα υπάρξουν στη φάση της αναστροφής.

Με δεδομένο πάντως ότι το μαγνητικό πεδίο προστατεύει τη Γη από την ηλιακή και κοσμική ακτινοβολία, είναι πιθανό να υπάρξουν ανησυχητικές επιπτώσεις για τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Έως ότου κατασταλάξει το μαγνητικό χάος της μεταβατικής φάσης της αναστροφής των πόλων, τα έμβια όντα και διάφορες κρίσιμες τεχνολογικές υποδομές (δορυφόροι, αεροπλάνα, ηλεκτρικά δίκτυα κ.α.) μπορεί να εκτεθούν σε επιβλαβή ακτινοβολία. Πάντως λίγοι γεωφυσικοί θεωρούν πιθανή μια τέτοια αναστροφή μέσα στους επόμενους λίγους αιώνες.

Όσον αφορά το πιο άμεσο μέλλον, οι επιστήμονες δεν έχουν ιδέα για πόσο ακόμη ο βόρειος μαγνητικός πόλος θα συνεχίσει την ίδια ή άλλη «τρελή» πορεία του και με ποια ταχύτητα.

Περιέργως, στην άλλη πλευρά της Γης, ο νότιος μαγνητικός πόλος έχει παραμείνει σχεδόν σταθερός εδώ και δεκαετίες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ & Cityportal

Πέντε νέα νησιά στην Αρκτική ανακαλύφθηκαν μετά το συνεχές λιώσιμο των παγετώνων, σύμφωνα με ανακοίνωση του Πολεμικού Ναυτικού της Ρωσίας, που διοργάνωσε αποστολή στην περιοχή.

Η ονομασία τους δεν έχει γίνει ακόμα γνωστή, ενώ, όπως τονίζουν τα μέλη της ομάδας που ταξίδεψε στο σημείο τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο, ήταν κρυμμένα κάτω από παγετώνες. Αυτά τουλάχιστον δήλωσε ο επικεφαλής του στόλου Αλεξάντερ Μοϊσέφ.

«Η μεταβολή της θερμοκρασίας και οι αλλαγές που έχουν συντελεσθεί στο φυσικό τοπίο οδήγησαν στην αποκάλυψη των νησιών αυτών», είπε ο Μοϊσέφ σε συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στη Ρωσία. Κατά τη διάρκεια της αποστολής, το υπουργείο Άμυνας από την πλευρά του ανακοίνωσε ότι εντοπίστηκαν πέντε νησιά κοντά στη νήσο Βίζε. Όπως ανακοίνωσε ο επικεφαλής της ρωσικής αποστολής, τα «βαφτίσια» των νησιών θα γίνουν στο άμεσο μέλλον.

Πηγή: http://www.paron.gr/2019/10/29/arktiki-anakalyfthikan-5-nea-nisia/

 

Το ρωσικό ναυτικό ανακάλυψε πέντε νέα νησιά που ήρθαν στο φως μετά το λιώσιμο των παγετώνων στην απομακρυσμένη Αρκτική.

 

Για ό,τι νεότερο μπορείτε να ακολουθείτε την ομάδα μας στο facebook, το κανάλι μας στο youtube και τον λογαριασμό μας στο Instagram.

 

Αποστολή που ερεύνησε κατά τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο χαρτογράφησε τα νησιά, που ακόμη δεν έχουν ονομαστεί και προηγουμένως ήταν κρυμμένα κάτω από πάγο, δήλωσε ο αντιναύαρχος Alexander Moiseyev.

«Αυτό συνέβη προφανώς λόγω των αλλαγών στην κατάσταση του παγετώνα. Πριν από αυτά [τα νησιά] υπήρχαν πάγοι. Εμείς νομίζαμε πως ήταν κομμάτι του κυρίως παγετώνα. Το λιώσιμο και οι αλλαγές της θερμοκρασίας οδήγησαν στην αποκάλυψη αυτών των νησιών», συνέχισε ο Moiseyev, που ηγείτο της αποστολής.

 

Σχήμα 1. Δορυφορική άποψη των νησιών. Διακρίνεται στην αριστερή εικόνα η παρουσία χερσαίων περιοχών που δυνδέονται με παγετώνες.

Σχήμα 2. Τοποθεσία αποκεκαλυμένων νήσων στην Αρκτική.

 

Η απώλεια παγετώνων στην Αρκτική στην περίοδο από το 2015 μέχρι το 2019 ήταν μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη καταγεγραμμένη πενταετή περίοδο, σύμφωνα με έρευνα των Ηνωμένων Εθνών πάνω στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

Δείτε ΕΔΩ πρόσφατο άρθρο για την παγοκάλυψη της αρκτικής το 2019.

Οι φετινές καλοκαιρινές αποστολές σε δυο αρχιπελάγη -Franz Josef Land και Novaya Zemlya- περιλάμβαναν μια ομάδα 60 ανθρώπων, ανάμεσά τους πολίτες από τη Ρωσική Γεωγραφική Εταιρεία. «Οι δυο μήνες φέτος που κάναμε την αποστολή στο Franz Josef περιγράφονται ως θερμοί. Ήμασταν πολύ τυχεροί επειδή μπορούσαμε να φτάσουμε σε νησιά όπου η ακτή και τα παράκτια νερά δεν είναι κάθε χρόνο ελεύθερα από πάγο», σχολίασε ο Denis Krets, επικεφαλής της αποστολής.

Στη διάρκεια της αποστολής, ο υπουργός Άμυνας ανακοίνωσε πως βρήκε πέντε νέα νησιά στο Vize Bay, ένα σχετικά ορεινό αρχιπέλαγος με δυο βασικά νησιά. Τα νησιά είχαν εντοπιστεί προηγουμένως σε δορυφορικές εικόνες αλλά η αποστολή ήταν η πρώτη που τα είδε.

 

 

Με πληροφορίες από Lifo και Guardian

Πηγή: Green Agenda

Κατώτερη του αναμενωμένου η ανάκαμψη της παγοκάλυψης τον τελευταίο μήνα με άκρως ανησυχητικά μηνύματα. Το διάγραμμα του πανεπιστημίου του Colorado είναι αποκαλυπτικό.

 

Το ποσοστό παγοκάλυψης στην αρκτική σπάει τα κατώτατα επίπεδα του 2012. Η αναμενόμενη λόγω εποχής ανάκαμψη των ποσοστών παγοκάλυψης είναι κατώτερη του αναμενομενου και συντελείται με αργούς ρυθμούς.

 

Στον χάρτη που ακολουθεί διακρίνεται η σαφής απουσία παγοκάλυψης στο κομμάτι της αρκτικής που βρίσκεται κοντά στα ανατολικότερα της Σιβηρίας και την Αλάσκα.

 

Οι χάρτες προέρχονται από τον ακόλουθο σύνδεσμο ΕΔΩ.