Posts

Όπως ένα πλοίο που ξεκινά με μεγάλη ταχύτητα δεν μπορεί να ακινητοποιηθεί διαμιάς, έτσι και η στάθμη των ωκεανών θα ανέβει δραματικά ακόμη κι αν μειώνονταν στο μηδέν οι εκπομπές των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου το 2030, προειδοποιούν ερευνητές σε μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα.

Μόνο οι εκπομπές των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου μεταξύ της υπογραφής της συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα, το 2015, και του έτους 2030 θα συμβάλουν στην άνοδο της στάθμης των θαλασσών κατά 8 εκατοστά έως το 2100 και κατά 20 εκατοστά έως το 2300 σε σχέση με την περίοδο αναφοράς 1986-2005, τονίζουν οι επιστήμονες που έχουν την έδρα τους στη Γερμανία στην έκθεσή τους στην Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS).

Ο στόχος της μελέτης, εξηγεί ο Αλεξάντερ Nauels, του ινστιτούτου Climate Analytics που εδρεύει στο Βερολίνο, είναι να δείξει ότι οι σημερινές εκπομπές έχουν σταθερή επίπτωση στην άνοδο της στάθμης των υδάτων και ότι αυτή η επίπτωση θα γίνει ιδιαίτερα αισθητή τους δύο επόμενους αιώνες.

Συνολικά η στάθμη των υδάτων θα ανεβεί τουλάχιστον ένα μέτρο έως το 2300, στο πολύ απίθανο σενάριο όπου οι εκπομπές θα μειώνονταν στο μηδέν το 2030. Εν πάση περιπτώσει, η άνοδος έχει μεγάλες πιθανότητες να ξεπεράσει το ένα μέτρο. Οι επιστήμονες του ΟΗΕ έχουν ήδη προβλέψει άνοδο 26 έως 77 εκατοστά έως το τέλος του αιώνα μας.

Ωστόσο το ένα τέταρτο αυτής της ανόδου κατά ένα μέτρο θα οφείλεται μόνο στις εκπομπές της Κίνας, των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ινδίας και της Ρωσίας επί 40 χρόνια, μόνο για την περίοδο 1991-2030, υπολογίζουν οι ερευνητές στη νέα μελέτη.

Συγκριτικά, η στάθμη των ωκεανών ανέβηκε κατά 20 εκατοστά κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, τονίζουν.

 

Πηγή: GreenAgenda

«Κλιματική επείγουσα ανάγκη»: SOS 11.200 επιστημόνων από 153 χώρες για το κλίμα

Περισσότεροι από 11.200 επιστήμονες από 153 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, συνυπογράφουν μια διακήρυξη με την οποία προειδοποιούν ότι πλέον υπάρχει, όχι απλώς κλιματική αλλαγή, αλλά κλιματική επείγουσα ανάγκη (climate emergency).

Κάνουν λόγο για «ανείπωτα ανθρώπινα βάσανα» που θα καταστούν αναπόφευκτα, αν δεν γίνει άμεσα μια ριζική και διαρκής στροφή στις ανθρώπινες δραστηριότητες, οι οποίες επιβαρύνουν το κλίμα και ανεβάζουν τη θερμοκρασία μέσω των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Η διακήρυξη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό BioScience, βασίζεται σε ανάλυση επιστημονικών δεδομένων των τελευταίων 40 ετών (από το 1979 που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη η πρώτη παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα), τα οποία αφορούν πολλούς τομείς, όπως εκπομπές αερίων ρύπων, χρήση ενέργειας, θερμοκρασίες, αύξηση πληθυσμού, αποψίλωση δασών, τήξεις πάγων, ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ κά.

Προς το παρόν, όπως επισημαίνουν, δεν διαφαίνεται καμία ουσιαστική πρόοδος, καθώς οι εκπομπές του θερμοκηπίου συνεχίζουν να αυξάνονται με γοργό ρυθμό, όπως επίσης οι παγκόσμιες θερμοκρασίες σε ξηρά και θάλασσα, η στάθμη των ωκεανών, η συχνότητα των ακραίων καιρικών φαινομένων, η τήξη των πάγων σε Ανταρκτική, Αρκτική και Γροιλανδία, η ανά κεφαλή παραγωγή κρέατος, η απώλεια δέντρων από τη Γη, ο αριθμός των επιβατών που διακινούνται με αεροπλάνα και αρκετοί άλλοι δυσοίωνοι δείκτες.

«Οι επιστήμονες έχουν ηθική υποχρέωση να προειδοποιήσουν την ανθρωπότητα για οποιαδήποτε μεγάλη απειλή. Από τα στοιχεία που διαθέτουμε, είναι σαφές ότι είμαστε αντιμέτωποι με μια κλιματική επείγουσα ανάγκη», δήλωσε ο δρ Τόμας Νιούσαμ, της Σχολής Επιστημών Ζωής και Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ.

«Παρά τα 40 χρόνια μεγάλων διεθνών διαπραγματεύσεων, γενικά συνεχίζουμε τις δουλειές μας με τον συνηθισμένο τρόπο και ουσιαστικά έχουμε αποτύχει να αντιμετωπίσουμε την κρίση. Η κλιματική αλλαγή έχει φθάσει και επιταχύνεται ταχύτερα από ό,τι πολλοί επιστήμονες περίμεναν», ανέφερε ο καθηγητής οικολογίας Ουίλιαμ Ριπλ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Όρεγκον.

Στην κοινή διακήρυξη-μανιφέστο τους οι επιστήμονες αναδεικνύουν έξι τομείς στους οποίους η ανθρωπότητα πρέπει να λάβει άμεσα μέτρα, ώστε να επιβραδύνει την κλιματική αλλαγή:

  • Ενέργεια: Ευρεία χρήση πρακτικών και τεχνολογιών ενεργειακής εξοικονόμησης, αντικατάσταση ορυκτών καυσίμων με «καθαρά» εναλλακτικά/ανανεώσιμα, διακοπή άντλησης νέων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, εξάλειψη επιδοτήσεων στις πετρελαϊκές εταιρείες, επιβολή φόρων άνθρακα για να περιοριστεί η χρήση ορυκτών καυσίμων.
  • Ρύποι: Ταχεία περικοπή εκπομπών μεθανίου, υδροφθορανθράκων, αιθάλης και άλλων βραχείας ζωής ρύπων που επιβαρύνουν το κλίμα.
  • Φύση: Δραστικός περιορισμός στην εκχέρσωση εδαφών, αποκατάσταση και προστασία οικοσυστημάτων, ιδίως των δασών.
  • Διατροφή: Αύξηση της κατανάλωσης φυτικών τροφών και μείωση του κρέατος και άλλων ζωικών προϊόντων (που αυξάνουν σημαντικά τις εκπομπές μεθανίου και άλλων «αερίων του θερμοκηπίου»), μετατροπή πολλών κτηνοτροφικών γαιών σε γεωργικές και μείωση της σπατάλης των τροφίμων (σήμερα τουλάχιστον το ένα τρίτο όλων των παραγόμενων τροφών καταλήγει στα σκουπίδια χωρίς να καταναλωθεί).
  • Οικονομία: Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, υποβάθμιση της συνεχούς αύξησης του Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) και της υλικής ευημερίας ως κεντρικού στόχου, περιορισμοί στην εξόρυξη πρώτων υλών και στην εκμετάλλευση των άλλων οικοσυστημάτων, έμφαση στη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα όλης της βιόσφαιρας της Γης.
  • Πληθυσμός: Σταθεροποίηση του (σήμερα αυξάνεται με ρυθμό άνω των 200.000 ανθρώπων τη μέρα), προώθηση μέτρων κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης.Με δύο λόγια, όπως λένε οι επιστήμονες, «πρέπει να μεταμορφώσουμε τους τρόπους που κυβερνούμε, διευθύνουμε, τρώμε και ικανοποιούμε τις υλικές και ενεργειακές ανάγκες μας».

    Παράλληλα, καλούν το κοινό «να κατανοήσει το μέγεθος της κρίσης, να αναπροσαρμόσει τις προτεραιότητες του και να παρακολουθεί την πρόοδο».

    Ενθαρρυντικές ενδείξεις για το μέλλον θεωρούνται η επιβράδυνση του ρυθμού γεννήσεων παγκοσμίως κατά την τελευταία εικοσαετία, η αύξηση στη χρήση αιολικής και ηλιακής ενέργειας και η ολοένα πιο δυναμική κινητοποίηση των πολιτών, ιδίως των νέων, που απαιτούν αλλαγές.

Πηγή: Cnn.gr

 

 

Οι επιστήμονες ανασύνθεσαν τις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούσαν πριν από 4.000 χρόνια και διαπίστωσαν ότι η κλιματική αλλαγή ευθύνεται για την πτώση της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας που θεωρείται η αρχαιότερη της Γης.

Η Ακκαδική Αυτοκρατορία, που ιδρύθηκε το 2334 π.Χ. και διήρκεσε για 180 χρόνια, θεωρείται η αρχαιότερη αυτοκρατορία στη Γη και νέα επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ότι η πτώση της οφείλεται στην κλιματική αλλαγή.

Ειδικότερα, οι ερευνητές εξέτασαν έξι απολιθωμένα κοραλλιοφόρα poritites από τον Κόλπο του Ομάν, ηλικίας 4.100 ετών, που προέρχονται από την αρχαία συριακή πόλη Τελ Λεϊλάν που κάποτε ήταν το κέντρο της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας. Στη συνέχεια, με τη μέθοδο της χρονολόγησης του άνθρακα και της γεωχημικής ανάλυσης αναδημιούργησαν τις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούσαν πριν από τέσσερις χιλιετίες, εστιάζοντας στη θερμοκρασία και στη στάθμη του νερού.

Οι πολλές ανεμοθύελλες, οι παρατεταμένοι χειμώνες και η ξηρασία επηρέασαν τις αγροτικές καλλιέργειες των κατοίκων της Αυτοκρατορίας, η οποία εκτεινόταν στα εδάφη της Τουρκίας, της βόρειας Συρίας, του Λιβάνου και του δυτικού Ιράν.

Ο Δρ. Τσουγιόσι Ουατανάμπε, ένας εκ των ερευνητών, ανέφερε: «Αν και το επίσημο σημάδι της κατάρρευσης της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας είναι η εισβολή της Μεσοποταμίας από άλλους πληθυσμούς, τα απολιθωμένα μας δείγματα είναι παράθυρα με το χρόνο, που δείχνουν ότι οι διακυμάνσεις του κλίματος συνέβαλαν σημαντικά στην πτώση της αυτοκρατορίας».

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τα Πανεπιστήμια του Χοκάιντο, του Κιουσού, του Κιέλου και το Ινστιτούτο KIKAI.

Τέλος, ιστορικό μυστήριο καλύπτει την Ακκαδική Αυτοκρατορία αφού η φερόμενη ως πρωτεύουσά της, Άκαντ που τοποθετείται στο Ιράκ, δεν έχει ακόμα εντοπιστεί.

ΠΗΓΗ SPUTNIKNEWS

Ο Σεπτέμβριος του 2019 «ισοφάρισε» τον αντίστοιχο μήνα του 2015, ως ο πιο ζεστός Σεπτέμβριος στα μετεωρολογικά χρονικά στη Γη κατά τα τελευταία 140 χρόνια, από το 1880, σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ.

Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία της ξηράς και των ωκεανών το Σεπτέμβριο φέτος ήταν 0,95 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο του 20ού αιώνα. Ο φετινός Σεπτέμβριος ήταν ο 43ος συνεχόμενος Σεπτέμβριος και ο 417ος συνεχόμενος μήνας, που οι θερμοκρασίες τους βρέθηκαν πάνω από τον μέσο όρο του προηγούμενου αιώνα.

Παράλληλα, το πρώτο εννεάμηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2019 υπήρξε το δεύτερο θερμότερο στην ιστορία (το ρεκόρ πρώτου εννεαμήνου κατέχει το 2016).

Μετά από αυτό, η ΝΟΑΑ εκτιμά ότι το 2019 θα είναι σχεδόν σίγουρα το δεύτερο πιο ζεστό έτος μετά το 2016.

 

Πηγή: GreenAgenda

Σημαντική αύξηση καταγράφεται στον αριθμό των «ζεστών ημερών» (ημέρες που κάποιος αισθάνεται δυσφορία λόγω της ζέστης), με μέσο ρυθμό πέντε πρόσθετων ημερών ανά δεκαετία.

Μελέτη ερευνητών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ), η οποία δημοσιεύθηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό κλιματολογίας «International Journal of Climatology», έδειξε πως κάθε δεκαετία που περνά αυξάνεται στην Ελλάδα ο αριθμός των πολύ ζεστών ημερών και παράλληλα μειώνεται ο αριθμός των πολύ κρύων βραδιών μέσα στη χρονιά, κάτι που έχει επιπτώσεις στην υγεία και στην ευεξία των κατοίκων της Ελλάδας.

Οι μεγαλύτερες τάσεις αύξησης εμφανίζονται στη δυτική και στη βόρεια Ελλάδα.

Στα Ιωάννινα, για παράδειγμα, οι «ζεστές ημέρες» αυξάνονται με ρυθμό έξι ημερών ανά δεκαετία. Στην ήδη ευάλωτη στη ζέστη Λάρισα και γενικότερα τη Θεσσαλία, ο ρυθμός αύξησης φτάνει τις τέσσερις ημέρες ανά δεκαετία, όσο και στην Αττική. Αρκετά μικρότεροι είναι οι ρυθμοί αύξησης στην Κρήτη και τη Ρόδο (δύο και τρεις μέρες αντίστοιχα), γεγονός που σε μεγάλο βαθμό αποδίδεται στην ευεργετική δράση των εποχιακών ανέμων βορείων διευθύνσεων (μελτέμι).

Από την άλλη, στην Ελλάδα καταγράφεται σημαντική μείωση του αριθμού των «κρύων νυχτών» (νύκτες που κάποιος αισθάνεται δροσιά/κρύο) με μέσο ρυθμό επτά νυχτών ανά δεκαετία. Με άλλα λόγια, οι νύχτες στην Ελλάδα γίνονται πιο ζεστές, περιορίζοντας σημαντικά τα χρονικά διαστήματα, στα οποία κάποιος μπορεί να ανακουφιστεί από την αίσθηση της ζέστης, ιδιαίτερα σε περιόδους καύσωνα.

Οι μεγαλύτερες τάσεις μείωσης αφορούν τη νότια Ελλάδα.

Στη Ρόδο και την Κρήτη, για παράδειγμα, οι «κρύες νύχτες» ελαττώνονται με ρυθμό δέκα και εννέα ανά δεκαετία αντίστοιχα. Στην Αττική η μείωσή τους είναι οκτώ μέρες ανά δεκαετία, έναντι πέντε της Λάρισας και της Θεσσαλονίκης.

Η μελέτη βασίσθηκε σε υψηλής ανάλυσης αριθμητικές προσομοιώσεις του κλίματος, ενώ εφαρμόζοντας ένα εξειδικευμένο άνθρωπο-βιομετεωρολογικό μοντέλο, μελετήθηκαν τα χαρακτηριστικά και οι τάσεις των άνθρωπο-βιοκλιματικών συνθηκών στη Μεσόγειο κατά τη διάρκεια της περιόδου 1987 – 2016. Ειδικότερα, υπολογίστηκε ο δείκτης της φυσιολογικά ισοδύναμης θερμοκρασίας (PET – Physiologically Equivalent Temperature), ο οποίος εκτιμά πόσο ζέστη ή κρύο (θερμική αίσθηση) αισθάνεται κάποιος και πόσο επιβαρύνεται αντίστοιχα ο οργανισμός του (θερμική επιβάρυνση), λαμβάνοντας υπόψη την επίδραση των μετεωρολογικών συνθηκών (θερμοκρασία, υγρασία, άνεμος, ακτινοβολία) και τα χαρακτηριστικά του ατόμου (ηλικία, φύλο, μεταβολισμός κ.α.).

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δείχνουν ότι γενικότερα το θερμικό βιοκλίμα της Μεσογείου -όχι μόνο της Ελλάδας- υπέστη σημαντική θέρμανση κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών. Παρά το γεγονός πως η Ελλάδα δεν επηρεάστηκε από το ισχυρό κύμα καύσωνα που έχει πλήξει την κεντρική και δυτική Ευρώπη τις τελευταίες ημέρες, παραμένει μία από τις πλέον ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή περιοχές της Ευρώπης, σύμφωνα με τους επιστήμονες του ΕΑΑ.

Πηγή: cnn.gr

Η χρονιά που δεν ήρθε το καλοκαίρι. Τι συνέβη το 1816 όταν χιόνισε Iούνιο, οι καταιγίδες «βούλιαξαν» την Ευρώπη και η Ελλάδα είχε μηδενικές θερμοκρασίες.

Τέσσερις εποχές εξίσου σημαντικές για την απόλυτη ισορροπία της φύσης. Η καθεμία προσφέρει ανάλογα φαινόμενα που βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του πλανήτη.Και όμως το 1816, ήταν η χρονιά που διαταράχθηκε αυτός ο κύκλος και το καλοκαίρι δεν ήρθε ποτέ. Οι κάτοικοι του βόρειου ημισφαιρίου όχι απλά το φαντάστηκαν, αλλά το έζησαν. Η έκρηξη του ηφαιστείου «Tabora» στην Ινδονησία και οι καταστροφικές συνέπειες «Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι» ήταν αποτέλεσμα της έκρηξης του ηφαιστείου Ταμπόρα, στις 10 Απριλίου 1816. Σκότωσε 70 χιλιάδες ανθρώπους. Ημερολογιακά, είχε ήδη μπει η άνοιξη. Η ξαφνική αυτή έκρηξη όμως έκανε την εποχή ασυνήθιστα ψυχρή, με ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες. Ήταν η μεγαλύτερη έκρηξη σε 1.630 χρόνια στο συγκεκριμένο σημείο. Οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο ήταν αυτές της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, όπου λόγω των χιονοπτώσεων και του ολικού παγετού ακόμα και τον Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, οι καλλιέργειες καταστράφηκαν και οι αγρότες έσφαξαν τα ζώα τους διότι δεν είχαν τροφή να τους δώσουν. Προκλήθηκαν λιμοί καθώς και επιδημίες χολέρας στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.
Η ηφαιστειακή στάχτη εξαπλώθηκε 1.300 χιλιόμετρα από το σημείο της έκρηξης. Το ηφαίστειο σταμάτησε να βρυχάται στις 15 Ιουλίου 1815, αλλά ο καπνός εξακολουθούσε να είναι πυκνός πάνω από την κορυφή του έως τις 23 Αυγούστου του ίδιου έτους. Για τέσσερα χρόνια έδινε μικρότερες αλλά τελείως ακίνδυνες εκρήξεις….

Στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ιρλανδία από τις 153 ημέρες της περιόδου Μαΐου-Σεπτεμβρίου τις 142 ημέρες έβρεχε καταρρακτωδώς, ενώ στην Αγγλία ο μέσος όρος θερμοκρασίας κυμάνθηκε στους 13,37 βαθμούς. Ήταν το τρίτο πιο ψυχρό καλοκαίρι από τότε που τηρούνται μετεωρολογικά αρχεία δηλαδή από το 1659. Σύμφωνα με στοιχεία στη Γαλλία και στην Αυστρία 200.000 άνθρωποι πέθαναν από την πείνα και από τις επιδημίες χολέρας και τύφου. Οι πάγοι της Αρκτικής καθώς και οι παγετώνες των Άλπεων μεγάλωσαν, ενώ αντιθέτως το καλοκαίρι στην Ουκρανία θεωρήθηκε και ζεστό.

Σχήμα 1 – Χάρτης με τις θερμοκρασιακές αποκλίσεις από το μέσο όρο όπως διαμορφώθηκαν μετά τον Μάιο του 1816.

Στις 4 Ιουνίου σημειώθηκε παγετός στο Κονέκτικατ και στις 8 Ιουνίου χιόνισε στη Νέα Υόρκη! Μέχρι τις 23 Αυγούστου πάγωναν διαδοχικά όλες οι πόλεις. Συγκοινωνία δεν υπήρχε, τα καυσόξυλα τελείωναν και τα αποθέματα τροφής στέρευαν. Οι πλημμύρες έπνιξαν όλες τις καλλιέργειες. Λόγω της ηφαιστειακής σκόνης το χιόνι στην Ουγγαρία είχε καφέ χρώμα, ενώ στην Ιταλία κόκκινο. Και το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Οι θερμοκρασίες ήταν ακόμα αλλοπρόσαλλες, με τον υδράργυρο στους -26 οι συνέπειες από την έκρηξη ήταν ακόμα έντονες και εξελίσσονταν αρνητικά.

Πηγή: www.mixanitouxronou.gr

ΩΚΕΑΝΟΙ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ

Οι ωκεανοί του πλανήτη μας απορροφούν περισσότερη θερμότητα από ό,τι νόμιζαν έως τώρα οι επιστήμονες, γεγονός που αποτελεί μια νέα κρυφή δυσκολία για τον έλεγχο της κλιματικής αλλαγής.

Μια νέα επιστημονική μελέτη βρήκε ότι, κατά την περίοδο 1991-2016, οι θάλασσες κατακρατούσαν κάθε χρόνο περίπου 60% περισσότερη θερμότητα, σε σχέση με τις προηγούμενες εκτιμήσεις που έχει κάνει από το 2014 η Διακυβερνητική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC).

Πρακτικά, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό σημαίνει ότι η Γη είναι πιο ευαίσθητη στις εκπομπές των ορυκτών καυσίμων από ό,τι θεωρείτο μέχρι σήμερα. Άρα, η ανθρωπότητα ίσως έχει ακόμη μικρότερο χρονικό «παράθυρο ευκαιρίας» για να αποφύγει μια καταστροφική κλιματική αλλαγή.

Μετά τη νέα εκτίμηση για την απορροφητικότητα των θαλασσών (που βασίσθηκε σε μια νέα ακριβέστερη μέθοδο μέτρησης), οι επιστήμονες εκτιμούν ότι -για να μην ξεπεράσει η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας τους δύο βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα- οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, του κύριου «αερίου του θερμοκηπίου», θα πρέπει να μειωθούν κατά 25% περισσότερο σε σχέση με τις προηγούμενες εκτιμήσεις.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Πρίνστον και του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Scripps του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια γεωεπιστημών Λορ Ρεσπλάντι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature, υπολόγισαν ότι κατά την 25ετία 1991-2016 οι ωκεανοί της Γης απορρόφησαν ετησίως πάνω από 13 zettajoules θερμικής ενέργειας (ένα τζάουλ ακολουθούμενο από 21 μηδενικά). Η ενέργεια αυτή είναι 150 φορές μεγαλύτερη από αυτή που παράγουν κάθε χρόνο οι άνθρωποι με τη μορφή ηλεκτρισμού.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι οι ωκεανοί απορροφούν περίπου το 90% όλης της έξτρα θερμικής ενέργειας που παράγεται καθώς η Γη θερμαίνεται. Η ανακάλυψη ότι οι θάλασσες απορροφούν ακόμη περισσότερη θερμότητα, εκτός από τις επιπτώσεις για την κλιματική αλλαγή, σημαίνει ότι ακόμη λιγότερο οξυγόνο θα υπάρχει στο νερό διαθέσιμο για τους θαλάσσιους οργανισμούς και τα θαλάσσια οικοσυστήματα, ενώ θα υπάρξει και μεγαλύτερη άνοδος της στάθμης των θαλασσών, καθώς όσο θερμαίνεται το νερό, τόσο «φουσκώνει».

 

Πηγή: GreenAgenda

Ο αριθμός των φυσικών καταστροφών που σχετίζονται με το κλίμα έχει τετραπλασιαστεί από τη δεκαετία του 1970, λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη, επισημαίνουν στελέχη ανθρωπιστικών οργανώσεων, προειδοποιώντας ότι η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε λιμούς και μαζικές μεταναστεύσεις.

«Τη δεκαετία του 1970 αντιμετωπίζαμε 80 με 100 σοβαρούς κινδύνους» που συνδέονταν με τις καιρικές συνθήκες κάθε χρόνο. Πέρσι ήταν περίπου 400, δηλαδή «τέσσερις φορές περισσότεροι», τόνισε ο Ελχάτζ Ας Σι, ο γενικός γραμματέας της Διεθνούς Ομοσπονδίας του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Μιλώντας στο περιθώριο ενός συνεδρίου που έγινε στη Γενεύη με θέμα την επίδραση του ανθρώπου στην κλιματική αλλαγή, άλλα στελέχη ανθρωπιστικών οργανώσεων τόνισαν ότι αν δεν μπει ένας φραγμός στην άνοδο της θερμοκρασίας, ο κόσμος θα βρεθεί αντιμέτωπος με μετακινήσεις πληθυσμών και με λιμό.

Σύμφωνα με τον Ζερνό Λαγκάντα, που είναι υπεύθυνος για την εκτίμηση των καταστροφών που σχετίζονται με το κλίμα στο Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα, αν η θερμοκρασία του πλανήτη αυξηθεί κατά 2 βαθμούς Κελσίου, 189 εκατομμύρια άνθρωποι θα αντιμετωπίσουν διατροφική ανασφάλεια. «Αν ανέβει κατά 4 βαθμούς, θα ξεπεράσουμε το 1 δισεκατομμύριο», είπε.

Ο Λαγκάντα υπενθύμισε ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα προκαλούν κάθε χρόνο τη μετακίνηση 22,5 εκατομμυρίων ανθρώπων και έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις εμπόλεμες χώρες, όπως τη Συρία, την Υεμένη και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Σε μια έκθεσή τους που έδωσαν στη δημοσιότητα τη Δευτέρα οι εμπειρογνώμονες της Διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή (Giec) ζήτησαν να αναληφθεί «τάχιστα» δράση προκειμένου να περιοριστεί η άνοδος της θερμοκρασίας του πλανήτη στον 1,5 βαθμό Κελσίου.

 

Πηγή: GreenAgenda

earth climate

Τα μοντέλα γενικής κυκλοφορίας (GCM – General Circulation Models) αποτελούν ένα από τα βασικά εργαλεία για την μελέτη στο κλίμα του πλανήτη μας και στην ατμόσφαιρα της γης. Μέσα από την εφαρμογή των GCM καθίσταται δυνατή η προσομοίωση του κλίματος τόσο κατά το παρελθόν όσο και για το μέλλον. Ένα τέτοιο μοντέλο είναι και το Goddard Earth Observing System Model version 5 (GEOS-5) της NASA. Στα animation που ακολουθούν αποτυπώνεται η φυσική μεταβλητότητα του κλίματος της Γης, όπως αυτή προσομοιώνεται από το GEOS-5. Για καλύτερα θέαση, παρακολουθείστε τα animation σε ανάλυση 1080p και σε πλήρη οθόνη. Αξίζουν πραγματικά το χρόνο σας!

Άνεμος
Στο παρακάτω animation απεικονίζονται οι παγκόσμιοι άνεμοι όπως προσομοιώθηκαν από το GEOS-5 για τη χρονική περίοδο από τον Μάιο του 2007 μέχρι τον Μάιο του 2009. Τα κίτρινα/κόκκινα χρώματα υποδεικνύουν τη θέση των λεγόμενων αεροχειμάρρων, ρευμάτων ταχέως κινούμενου ατμοσφαιρικού αέρα που εντοπίζονται στα 8 – 10 km πάνω από την επιφάνεια της Γης και στα δυο ημισφαίρια. Τα άσπρα χρώματα αντιστοιχούν σε επιφανειακούς ανέμους, ενώ οι άσπροι κύκλοι που εμφανίζονται κατά περιόδους αντιστοιχούν σε τροπικούς κυκλώνες.


Αιωρούμενα σωματίδια
Στο επόμενο animation απεικονίζεται η κίνηση των αιωρούμενων σωματιδίων μέσα στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας, όπως αυτή προσομοιώθηκε από το GEOS-5 κατά το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2007 μέχρι το Μάιο του 2009. Οι κόκκινες αποχρώσεις υποδεικνύουν σωματίδια σκόνης, οι μπλε σωματίδια θαλάσσιου σπρέυ, οι λευκές σωματίδια αιθάλης (καπνού) και οι πράσινες σωματίδια που περιέχουν θειώδεις ενώσεις. Είναι πράγματι εντυπωσιακό να παρατηρήσουμε τη διαφορετική προέλευση των διάφορων αιωρούμενων σωματιδίων και, πολύ περισσότερο, το πόσο μακριά μπορούν να μεταφερθούν με τη βοήθεια της γενικής κυκλοφορίας της ατμόσφαιρας.

Υετός
Το παρακάτω animation παρουσιάζει την προσομοιωθείσα από το GEOS-5 κατανομή του υετού σε παγκόσμια κλίμακα, για την περίοδο από τον Μάιο του 2007 μέχρι τον Μάιο του 2009. Όσο πιο έντονα είναι τα χρώματα, τόσο μεγαλύτερα είναι τα αντίστοιχα ύψη υετού. Με τις λευκές αποχρώσεις φαίνεται το υετίσιμο ύδωρ, μία παράμετρος ενδεικτική του συνολικού ποσού υδρατμών που περιέχει ο ατμοσφαιρικός αέρας. Αξίζει να παρατηρήσετε την παρουσία μίας ζώνης με μεγάλα ποσά υετού, η οποία περιβάλλει ουσιαστικά τον ισημερινό. Η ζώνη αυτή είναι γνωστή ως ενδοτροπική ζώνη σύγκλισης και από εδώ ξεκινά η γενική κυκλοφορία της ατμόσφαιρας. Εντυπωσιακή είναι επίσης και η αναπαράσταση των βαρομετρικών συστημάτων που ανά περιόδους επηρεάζουν τον καιρό την Ευρώπης. Παρατηρήστε, για παράδειγμα, το σχηματισμό των λεγόμενων Ατλαντικών υφέσεων και πως αυτές οι υφέσεις, στη συνέχεια, κινούνται προς την Ευρώπη, συνοδευόμενες από μετωπικές επιφάνειες (μπορείτε να τις αναγνωρίσετε από τα έντονα χρώματα, χαρακτηριστικά της εκδήλωσης υετού).

Θερμοκρασία
Το τελευταίο animation παρουσιάζει την μεταβολή της θερμοκρασίας της επιφάνειας από το Μάιο του 2007 μέχρι τον Μάιο του 2009, όπως αυτή προσομοιώθηκε από το μοντέλο GEOS-5. Οι διαφορετικές χρωματικές αποχρώσεις αντιστοιχούν σε θερμοκρασίες από -3 oC (μπλε) έως 37 oC (κόκκινα). Σε αυτό το animation, είναι περισσότερο από καθαρός ο ημερήσιος κύκλος και η επίδραση που έχει στις επιφανειακές θερμοκρασίες, όπως επίσης και η εποχιακή μεταβλητότητα με την κατά τη διεύθυνση Β-Ν παλινδρόμηση των μεγίστων θερμοκρασιών.