Στον διαρκώς θερμαινόμενο κόσμο που ζούμε, υπάρχει η θεωρία οτι παρότι οι μέρες υετού(βροχής/χιονιού/καταιγίδας) ελαττώνονται, ο συνολικός υετός που πέφτει παραμένει ίδιος ή και περισσότερος! Αυτό κυρίως διότι σε μια ατμόσφαιρα πιο θερμή, υπάρχουν μεγαλύτερα ποσά υγρασιάς στην τροπόσφαιρα, έχουμε μεγαλύτερες θερμοκρασίες θάλασσας, καθώς και λόγω του οτι στα μέσαια προς μικρά γεωγραφικά πλάτη η ολοένα και ισχυρότερη ύπαρξη του υποτροπικού αεροχείμαρρου που ανεβαίνει σε βορειότερα πλάτη, οταν εκτοπίζεται αυτός απο αυλώνες απο τα βόρεια, δημιουργούνται σφοδρότερες κακοκαιρίες.
Προς το παρόν θεωρίες όλα αυτα με ισχυρές ενδείξεις βεβαια.

Εδώ δίνονται τα στατιστίκα υετού, ημερών υετού και θερμοκρασίας για τον σταθμό του Θησείου Αθηνών, απο το 1900 εως σήμερα! Του μακροβιότερου μετεωρολογικού σταθμού της Ελλάδας.
(**Λογω του οτι τα δεδομένα για τον Δεκεμβρη του 2017 δεν εχουν δωθεί ακομα στην δημοσιότητα, χρησιμοποίησα τα στοιχεία ενός σταθμού που έχει εντελώς παρόμοιες θερμοκρασίες αλλά και υετό, του σταθμόυ στο Γκάζι. Η διαφορά στα αποτελέσματα ειναι ακρίβως μηδενική έτσι και αλλιώς αφού μιλάμε για 1 μήνα μέσα σε 118 χρόνια.)

ΗΜΕΡΕΣ ΥΕΤΟΥ ΑΝΑ ΕΤΟΣ:

Βλέπουμε οτι υπάρχει μια σαφής τάση μείωσης των ημερων υετού για καθε έτος.
Για να το ποσοτικοποιήσουμε αυτο, χρησιμοποιώντας το τεστ Mann-Kendall, υπολογιζουμε το Kendall’s tau το οποιο παιρνει την τιμη -0.184 πραγμα που δείχνει οτι υπάρχει καθοδική ταση στις μέρες υετου ανά έτος.
Η p-value μαλιστα ειναι 0.4 % και διαλεγοντας επίπεδο σηµαντικότητας 5 % βλεπουμε, και αφου p-value << 5 %, οτι η τάση μείωσης των ημερών υετου(για τον σταθμό του Θησείου φυσικά) ειναι σαφέστατα στατιστικώς σημαντική!

Μάλλον δεν ειναι τυχαίο γεγονός δηλαδή. Κλιματική αλλαγή? Ίσως, διοτι στο κλίμα η πολυπλοκότητα ειναι τόσο μεγάλη που σχεδόν ποτέ δεν μπορουμε να είμαστε σίγουροι. Ενδείξεις λοιπόν όλα αυτα.
Η ουσία ειναι βέβαια οτι υπάρχει σαφέστατη μείωση ημερών υετού ανά έτος.

ΥΕΤΟΣ(σε χιλιοστά) ΑΝΑ ΕΤΟΣ:

Βλέπουμε οτι δεν υπάρχει καμια τάση μείωσης ή αυξησης του ποσού υετού που πέφτει ανά έτος.
Για να το ποσοτικοποιήσουμε παλι, χρησιμοποιώντας το τεστ Mann-Kendall, βρίσκουμε το Kendall’s tau ίσο με 0.013 πραγμα που δείχνει οτι δεν υπαρχει καμιά ταση μεταβολής του ποσόυ υετου που πεφτει ανά έτος.
Η p-value ειναι 83.6 % οπότε η εκτίμηση ότι δεν ύπαρχει σαφής τάση μεταβολής του υετού, δεν απορρίπτεται.
Στην ουσία δηλαδή δεν ύπαρχει καμια παρατηρηθείσα τάση μεταβολής του υετού ανά έτος στον σταθμό του Θησείου.

ΜΕΣΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ(σε βαθμούς Κελσίου) ΑΝΑ ΕΤΟΣ:

Βλέπουμε οτι υπάρχει μια σαφέστατη τάση αύξησης της μέσης θερμοκρασίας ανά έτος.
Χρησιμοποιώντας πάλι το τεστ Mann-Kendall, βρίσκουμε Kendall’s tau = +0.327 πραγμα που δείχνει οτι υπάρχει μεγάλη ανοδική ταση στην ετήσια θερμοκρασία.
Η p-value μαλιστα ειναι μικρότερη απο 0.01 % (πάρα πολύ μικρή!!) και διαλεγοντας επίπεδο σηµαντικότητας 5 %, ακομα και 1 % να διαλέγαμε, βλεπουμε οτι η τάση αύξησης της ετήσιας θερμοκρασίας ειναι σαφέστατα στατιστικώς σημαντική!

Συμβαδίζει φυσικά το αποτέλεσμα της ολοένα αυξανόμενης ετήσιας θερμοκρασίας του σταθμόυ του Θησείου, με την γενική κατασταση στον πλανήτη.

ΜΕΣΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ(σε βαθμούς Κελσίου) ΑΝΑ ΕΤΟΣ για ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ:

Βλέπουμε και εδώ οτι υπάρχει μια σαφέστατη τάση αύξησης της θερμοκρασίας του καλοκαιριόυ ανά έτος.
Χρησιμοποιώντας και πάλι το τεστ Mann-Kendall, βρίσκουμε Kendall’s tau = +0.394 που δείχνει μεγάλη ανοδική ταση στην ετήσια θερμοκρασία του θερους.
Η p-value μαλιστα ειναι και παλι μικρότερη απο 0.01 % και όποιο επίπεδο σηµαντικότητας και να διαλέξουμε, η τάση αύξησης της ετήσιας θερμοκρασίας θα είναι στατιστικώς σημαντική!

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ(σε βαθμούς Κελσίου) ΑΝΑ ΕΤΟΣ για ΧΕΙΜΩΝΑ:

Εδω παρατηρούμε οτι ναι μεν υπάρχει μια σαφέστατη τάση αύξησης της θερμοκρασίας των χειμώνων ανά έτος, αλλά ειναι πιο μικρή και απο αυτήν του καλοκαιριόυ και απο την γενική του έτους.
Χρησιμοποιώντας και πάλι το τεστ Mann-Kendall, βρίσκουμε Kendall’s tau = +0.111 που δείχνει ανοδική ταση στην ετήσια θερμοκρασία του χειμώνα.
Η p-value ομως ειναι 7.6 % οπότε:
•αν διαλέξουμε επίπεδο σηµαντικότητας 5 % δεν μπορούμε να απορρίψουμε την μηδενική υπόθεση(ότι δεν υπάρχει τάση δηλαδη) οπότε η τάση αύξησης της θερμοκρασίας χειμώνα δεν είναι στατιστικώς σημαντική.
•αν διαλέξουμε επίπεδο σηµαντικότητας 10 % μπορούμε να απορρίψουμε την μηδενική υπόθεση οπότε η τάση αύξησης της θερμοκρασίας χειμώνα θα είναι στατιστικώς σημαντική.

Η επιλογή επιπέδου σηµαντικότητας, πχ 5 %, εχει την έννοια ότι κατά 95 % είμαστε “σίγουροι” για τα συμπεράσματα μας.
Οπότε για το παραπάνω περι τάσης αυξησης θερμοκρασίας χειμώνα, αν θέλουμε να ειμαστε 90% “σίγουροι” για τα συμπεράσματα μας, αρα διαλέγοντας επίπεδο σηµαντικότητας 10 %, βρίσκουμε οτι η τάση αύξησης της θερμοκρασίας χειμώνα θα είναι στατιστικώς σημαντική.
Αν θέλουμε όμως να είμαστε κατά 95 % “σίγουροι” τότε η υπάρχουσα ανοδική τάση δεν είναι αρκετή.

Συμπερασματικά βλέπουμε οτι υπαρχει σαφης τάση οι ημέρες υετού κάθε έτος να μειώνονται, η μέση ετήσια θερμοκρασία να αυξάνεται, και η μέση ετήσια θερμοκρασία του καλοκαιριού να αυξάνεται, με την τάση, πιθανότατα να μην είναι αποτέλεσμα τυχαιότητας.