Ένα μυστηριώδες θέαμα έχει συγκεντρώσει την προσοχή τόσο των κατοίκων του Γουέστμπρουκ στο Μέιν των ΗΠΑ, όσο και των χρηστών των social media.

Ένας πελώριος και τέλειος δίσκος από πάγο εμφανίστηκε στον ποταμό Πρεσουμπσκότ. Η εξήγηση για το σπάνιο φαινόμενο βρίσκεται μακριά από το διάστημα όμως. Η απότομη πτώση της θερμοκρασίας δημιούργησε τον αρχικό παγωμένο πυρήνα του πάγου ο οποίος άρχισε να περιστρέφεται λόγω ισχυρών ρευμάτων του ποταμού και με την περιδίνησή του μεγάλωσε.

Σύμφωνα με την portland Press Herald, το μεγάλο κυκλικό κομμάτι πάγου έχει διάμετρο περίπου 90 μέτρα και αυξάνεται συνεχώς σε μέγεθος.

Φυσικά, το παράξενο αυτό φαινόμενο δεν έχει περάσει απαρατήρητο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Μοιάζει με εικόνα από το διάστημα» έγραψε η Τίφανι Νέλσον στην σελίδα της πόλης στο Facebook. «Εκεί προσγειώνονται οι εξωγήινοι» σχολίασε ο Λάρι Λίστον.

Πηγή: iefimerida

Η Νεκρά Θάλασσα –  η μεγάλη λίμνη με αλμυρό νερό που βρίσκεται στα σύνορα Ιορδανίας και Ισραήλ με μήκος 77 χλμ. και πλάτος 16 χλμ – εξατμίζεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς και σύντομα –  στα μέσα του αιώνα που διανύουμε – θα μοιάζει με μια μικρή λιμνούλα.

Οι επιστήμονες κρούουν για άλλη μία φορά των κώδωνα του κινδύνου για το ζοφερό μέλλον της βιβλικής λίμνης, που «αργοπεθαίνει» λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Τα νερά της εξατμίζονται και η στάθμη κατεβαίνει 1.5 μέτρο τον χρόνο, εξαιτίας της χρόνιας ξηρασίας, της ανόδου της θερμοκρασίας αλλά και της αποτυχίας των αρχών να θεσπίσουν νόμους που θα σταματήσουν  την  «περιβαλλοντική καταστροφή σε αργή κίνηση».

 

Νέα μελέτη που αναλύει πρόσφατες, ανεξάρτητες παρατηρήσεις από σημαδούρες σε ωκεανούς και άλλες πηγές δεδομένων, αποκαλύπτει ότι οι ωκεανοί της Γης θερμαίνονται με ρυθμό που είναι κατά περίπου 40% ταχύτερος από ό,τι υποδεικνύεται στην έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ, όπως αυτή υπολογίστηκε το 2013.

Οι ωκεανοί απορροφούν περίπου το 93% της πλεονάζουσας θερμότητας που εισέρχεται στο κλιματικό μας σύστημα. Μέχρι στιγμής, το μεγαλύτερο μέρος αυτής της θερμότητας βρίσκεται στα ανώτερα στρώματα του ωκεανού και διαχέεται με αργό ρυθμό σε βαθύτερα νερά. Η ταχύτερη αύξηση της θερμοκρασίας έχει ήδη οδηγήσει σε ορατές, επιβλαβείς επιπτώσεις, όπως ο εκτεταμένος αποχρωματισμός των κοραλλιών στο Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο και η αύξηση της έντασης των τυφώνων.

«Το κλίμα έχει μακρά μνήμη», δήλωσε ο Ζικ Χαουσφάδερ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλι της Καλιφόρνια και μέλος της ερευνητικής ομάδας που συμπεριλαμβάνει Κινέζους και Αμερικανούς επιστήμονες. «Δεν θερμαίνεται τόσο γρήγορα όσο θα μπορούσε και είναι πολύ πιο δύσκολο να επιστρέψει σε χαμηλότερη θερμοκρασία όταν αρχίσει να θερμαίνεται», πρόσθεσε.

Επειδή το θερμικό περιεχόμενο του ωκεανού δεν έχει τόσο απότομες διακυμάνσεις όσο οι επιφανειακές θερμοκρασίες, θεωρείται γενικά πιο αξιόπιστος δείκτης της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Οι θερμότεροι ωκεανοί προκαλούν ήδη πρωτοφανή γεγονότα αποχρωματισμού των κοραλλιών και συμβάλλουν στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας, απειλώντας ακόμη και ολόκληρες νησιωτικές χώρες. Επίσης, προκαλούν την τήξη των παγετώνων στη Γροιλανδία και την Ανταρκτική.

Τα θερμότερα νερά των ωκεανών παρέχουν καύσιμο για ακραίες καταιγίδες, με διάφορες μελέτες να αποδεικνύουν τη σύνδεση μεταξύ της υπερθέρμανσης και των καταστροφικών καταιγίδων των πρόσφατων τυφώνων που έπληξαν το Πουέρτο Ρίκο, το Χιούστον και τις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ.

 

Πηγή: GreenAgenda

Η μάζα των πάγων που χάνονται από την Ανταρκτική κάθε χρόνο και καταλήγουν στη θάλασσα έχει εμφανίσει αύξηση κατά έξι περίπου φορές από το 1979 μέχρι σήμερα, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις Αμερικανών και Ολλανδών επιστημόνων. Το φαινόμενο αποδίδεται κυρίως στην κλιματική αλλαγή και αναμένεται να οδηγήσει σε μεγαλύτερη άνοδο της στάθμης των ωκεανών διεθνώς τις επόμενες δεκαετίες.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ιρβάιν, της NASA και του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, με επικεφαλής τον ειδικό στους παγετώνες καθηγητή Ερίκ Ρινιό, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), βρήκαν ότι η επιταχυνόμενη τήξη των πάγων έχει ήδη οδηγήσει σε άνοδο της στάθμης των θαλασσών κατά σχεδόν ενάμισι εκατοστό (14 χιλιοστά) μέσα στα τελευταία 40 χρόνια.

«Πρόκειται απλώς για την κορυφή του παγόβουνου. Καθώς η παγοκάλυψη της Ανταρκτικής συνεχίζει να λιώνει, αναμένουμε πολύ μεγαλύτερη άνοδο της στάθμης των θαλασσών μέσα στους επόμενους αιώνες», δήλωσε ο Ρινιό.

Η νέα μελέτη της διαχρονικής εξέλιξης των ανταρκτικών πάγων, όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ, εξέτασε 18 διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές, καθώς και νησιά γύρω από την Ανταρκτική, ενώ τα στοιχεία ελήφθησαν κυρίως από εναέριες και δορυφορικές φωτογραφίες.

Εκτιμάται ότι μεταξύ 1979-1990 η παγωμένη ήπειρος έχανε μέσω αποκόλλησης κατά μέσο όρο 40 γιγατόνους (δισεκατομμύρια τόνους) μάζας πάγων ετησίως, ενώ η ποσότητα αυτή έφθασε τους περίπου 252 γιγατόνους κατά την περίοδο 2009-2017.

Επίσης, ενώ μεταξύ 1979-2001 η μέση ετήσια τήξη πάγων υπολογιζόταν σε 48 γιγατόνους, έφθασε τους 134 γιγατόνους μεταξύ 2001-2017, εμφανίζοντας μέση ετήσια αύξηση 280%.

 

Πηγή: GreenAgenda

Στα λευκά ντύθηκε το Μόναχο πάρα πολύ το χιόνι που έπεσε χθες στήν πόλη πάνω απο 40 εκατοστά  .

Απολαύστε τις φώτο όπου είναι από χθές και σήμερα το πρωί όλα κυριολεκτικά θαμμένα.

 

Η τροπική καταιγίδα Παμπούκ αναμένεται να προκαλέσει ισχυρές βροχοπτώσεις, σφοδρούς ανέμους και κύματα ύψους τουλάχιστον πέντε μέτρων, ανακοίνωσαν οι αρχές στην Ταϊλάνδη.

Αν και δεν έχει δοθεί εντολή εκκένωσης, οι τουρίστες άρχισαν να απομακρύνονται από τα νησιά ήδη από την Τετάρτη, ενώ η τροπική καταιγίδα αναμένεται να πλήξει αύριο Παρασκευή το βράδυ τα νησιά Κο Σαμούι, Κο Πανγκάν και Κο Τάο. “Από 30.000 ως 50.000 άνθρωποι έχουν φύγει μετά τις γιορτές της 31ης Δεκεμβρίου”, δήλωσε ο επικεφαλής της περιοχής του Κο Πανγκάν, Κρικάι Σονγκθάνι.

Ο αντιδήμαρχος του Κο Τάο δήλωσε παράλληλα ότι τα πλοία που έχουν προορισμό το Τσούμφον ήταν γεμάτα τουρίστες, μολονότι αρκετές χιλιάδες από αυτούς προτίμησαν να παραμείνουν. Στο Κο Σαμούι οι αρχές ανακοίνωσαν ότι ετοιμάζουν καταφύγια για αυτούς που θα αποφασίσουν να μην φύγουν.

Οι ψαράδες έχουν ήδη “δέσει” τις βάρκες τους εν αναμονή της τροπικής καταιγίδας – Φωτογραφία Reuters

Δεν θεωρείται πιθανόν η Παμπούκ, η πρώτη τροπική καταιγίδα της εποχής που θα πλήξει αυτό το τμήμα της χώρας εκτός της περιόδου των μουσώνων εδώ και περίπου 30 χρόνια, να μετατραπεί σε τυφώνα, σύμφωνα με τους μετεωρολόγους.

“Αναμένουμε ωστόσο κύματα που μπορεί να φτάσουν τα πέντε ή και τα επτά μέτρα κοντά στο επίκεντρο της καταιγίδας. Κανονικά στον κόλπο της Ταϊλάνδης τα κύματα δεν θα ξεπεράσουν τα δύο μέτρα”, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο διευθυντής του μετεωρολογικού κέντρου της χώρας Φουιένγκ Πρακαμαϊντάρα.

“Είναι δύσκολο να προβλέψουμε το πόσο σοβαρή θα είναι η καταιγίδα, επομένως ο κόσμος θα πρέπει να συμμορφωθεί με τις συστάσεις των αρχών”, πρόσθεσε.

Η Παμπούκ αναμένεται να προκαλέσει ισχυρές βροχοπτώσεις και σε άλλες τουριστικές περιοχές της Θάλασσας Ανταμάν, όπως το Κράμπι και στις γειτονικές επαρχίες της Μαλαισίας Πατανί, Ναραθιουάτ και Γιάλα.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Κάθε χειμώνα εκατομμύρια πουλιά της Ευρώπης και της Βορείου Αμερικής πραγματοποιούν με ακρίβεια το ίδιο ακριβώς ταξίδι προς τις θερμότερες περιοχές, κυρίως της Αφρικής.

Σμήνη πουλιών προικισμένα από τη φύση με την τέλεια μορφολογία και φυσιολογία ώστε να διανύουν μεγάλες αποστάσεις, πετούν σε σμήνη από τις περιοχές αναπαραγωγής τους στον βορρά προς περιοχές με πιο εύκρατο κλίμα όπου οι συνθήκες διαβίωσης είναι ευνοϊκότερες και κυρίως, η εύρεση τροφής ευκολότερη.

Τα πουλιά αυτά ακολουθούν μεταναστευτικούς, εναέριους διαδρόμους με τρόπους που δεν έχουν αποκρυπτογραφηθεί επαρκώς, με μία δεινή, έμφυτη ικανότητα προσανατολισμού που εικάζεται ότι σχετίζεται με το μαγνητικό πεδίο της Γης.

Χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς την μορφολογία του εδάφους και τη θέση του Ήλιου, το ταξίδι των αποδημητικών πουλιών αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της επιβίωσης τους και ένα σημαντικό ευαίσθητο κομμάτι του παγκόσμιου οικοσυστήματος.

Οι φωτογράφοι του National Geograpphic κατέγραψαν με εκπληκτικό τρόπο το ταξίδι αυτό.

Δείτε τις υπέροχες εικόνες:

Η Κίτρινη Θάλασσα είναι ένας σημαντικός σταθμός στο μεταναστευτικό ταξίδι εκατομμυρίων πουλιών. Αλλά η αμείλικτη ανάπτυξη κατά μήκος των ακτών της Κίνας και της Νότιας Κορέας συρρικνώνει τα οικοσυστήματα που χρειάζονται τα πουλιά για την τροφή και τη ξεκούρασή τους. Φωτο: George Steinmetz

 

Ένα ζευγάρι γερανών φωτογραφίζονται σε έναν χορό ζευγαρώματος καθώς τα ροζ χρώματα αντανακλούν στο νερό στο Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής Bosque del Apache στο Νέο Μεξικό. Το καταφύγιο δημιουργήθηκε το 1939 κυρίως για την προστασία των κρίσιμων οικοτόπων που χρησιμοποιούνται από τους γερανούς που αναπαράγονται στα Βραχώδη Όρη και διαχειμάζουν στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό. Φωτο: Jack Dykinga, Nature Picture Library

 

Ένα κοπάδι από χήνες χιονιού καλύπτει τον γαλάζιο ουρανό πάνω από το καταφύγιο Bosque del Apache του Νέου Μεξικού. Ενώ κάποια στιγμή κινδύνευσαν να εξαφανιστούν, σήμερα ο πληθυσμός τους είναι τόσο μεγάλος που υποβαθμίζουν τις περιοχές αναπαραγωγής τους και απειλούν άλλα είδη. Τα πτηνά φθάνουν από το βόρειο Καναδά τον Νοέμβριο και ζουν περίπου τρεις μήνες στην περιοχή. Έως τα τέλη Φεβρουαρίου, τα περισσότερα έχουν φύγει για τους τόπους αναπαραγωγής τους. Φωτο: Donald Jeske, National Geographic Creative

 

Μια ύαινα είναι έτοιμη να απολαύσει ένα φλαμίνγκο μετά από ένα επιτυχημένο κυνήγι στη λίμνη Nakuru στην Κένυα. Όντας ευάλωτα σε αρπακτικά ζώα, όπως οι ύαινες και τα τσακάλια, τα μικρά φλαμίνγκο αναζητούν ασφάλεια δημιουργώντας πολυάριθμες ομάδες ώστε να προστατευθούν καλύτερα. Φωτο: Tony Crocetta, Biosphoto

 

Οι λευκοί πελαργοί χτίζουν τις φωλιές σε ψηλές κούρνιες. Στην περιοχή Extremadura που βρίσκεται στη δυτική Ισπανία, οι φωλιές που έφτιαξαν άνθρωποι πάνω σε κούρνιες έσωσαν μια ολόκληρη αποικία όταν το εγκαταλελειμμένο κτίριο στο οποίο ζούσαν ανακαινίστηκε. Η μετανάστευση του λευκού πελαργού είναι εξαιρετικά μεταβλητή, με κάποιους να διαχειμάζουν στην Αφρική, ενώ κάποιοι άλλοι να μένουν πιο κοντά στην Ευρώπη. Φωτο: Jasper Doest

 

Με φόντο τον συννεφιασμένο ουρανό τρεις κύκνοι πετούν αρμονικά καθώς ταξιδεύουν από την Αρκτική όπου αναπαράγονται στις ακτές του Ειρηνικού, στις ΗΠΑ όπου και περνούν τον χειμώνα. Συνήθως ταξιδεύουν ανά οικογένεια με τα μέλη της κάθε μίας να αριθμούν περίπου 100. Φωτο: Jim Brandenburg, Minden Pictures

 

Γερανοί, Rowe Sanctuary, Νεμπράσκα. Από τα μέσα Φεβρουαρίου έως τα μέσα Απριλίου, κατά μήκος του ποταμού Platte συγκεντρώνονται μισό εκατομμύριο γερανοί. Φτάνουν από το Μεξικό και τις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες αποσκελετωμένοι και παχαίνουν για να μεταναστεύσουν στις υποαρκτικές και αρκτικές περιοχές όπου έχουν τις φωλιές τους. Ο Wilkes τράβηξε 1.377 φωτογραφίες σε 36 ώρες. «Είναι ένα από τα πιο υπέροχα πράγματα που έχω δει ποτέ» λέει ο φωτογράφος. Φωτό: Stephen Wilkes. Courtesy of Audubon’s Sanctuary

 

Σούλες, Bass Rock, Σκωτία. Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου 150.000 σούλες συγκεντρώνονται στο νησί Firth of Forth, στον κόλπο του Φορθ. Τον χειμώνα τα πτηνά μεταναστεύουν νότια και φτάνουν μέχρι τη Δυτική Αφρική. Για να τραβήξει αυτή την εικόνα ο Wilkes και ένας βοηθός του στάθηκαν ψηλά πάνω από τις φωλιές των πουλιών σε βραχώδες έδαφος για 28 ολόκληρες ώρες και τράβηξαν 1.176 φωτογραφίες. «Είναι σαν να βρίσκεσαι σε κατάσταση διαλογισμού», λέει. «Βρίσκεσαι σε εγρήγορση και βλέπεις τα πάντα». Φωτό: Stephen Wilkes. Courtesy Dalryple Family and thw Scottish Seabird Centre

 

Λίμνη Bogoria, Κένυα. Τα μικρά φλαμίνγκο της Μεγάλης Κοιλάδας Rift στην Αφρική ευδοκιμούν στο ακραίο περιβάλλον των λιμνών σε μεγάλο υψόμετρο και τρέφονται από φωτοσυνθετικούς οργανισμούς που είναι τοξικοί για πολλά άλλα πλάσματα. Τα συγκεκριμένα πουλιά δεν είναι μεταναστευτικά αλλά νομαδικά και ταξιδεύουν από τη μια λίμνη στην άλλη, εκεί όπου τα τρόφιμα αφθονούν. Ο Wilkes τράβηξε 1.742 φωτογραφίες σε 36 ώρες μέσα από ένα καμουφλαρισμένο ικρίωμα 30 ποδιών, καταγράφοντας τις ατελείωτες κινήσεις των φλαμίνγκο και των πελαργών μαραμπού. Φωτό: Stephen Wilkes

 

Λιμόζες αναζητούν τροφή στη λάσπη στο Heathcote και στο Avon Estuary της Νέας Ζηλανδίας. Από τους τόπους αναπαραγωγής τους στην Αλάσκα πετούν στη Νέα Ζηλανδία χωρίς διακοπή, αλλά στο δρόμο της επιστροφής σταματούν στην Κίτρινη Θάλασσα. Φωτο: Jonathan Harrod, Minden Pictures

 

Άλμπατρος και πιγκουίνοι, Steeple Jason Νησιά Φόκλαντ. Ενώ τα άλμπατρος κάθονται στις φωλιές τους, ζεσταίνοντας και προστατεύοντας τους νεοσσούς τους, οι πιγκουίνοι επιστρέφουν στον ωκεανό για να πιάσουν τη λεία τους. Τα πουλιά διαχειμάζουν στην Παταγονία και επιστρέφουν στην ίδια αποικία. Για να τα φωτογραφίσει ο Wilkes στάθηκε σε μια βουνοπλαγιά και τράβηξε 926 φωτογραφίες σε 26 ώρες. Φωτο: Stephen Wilkes. Courtesy of the Wildlife Conservation Society

 

Ένα κοπάδι κοκκινοσκαλίδρων πετάει μπροστά από ένα υπεράκτιο αιολικό πάρκο στη Θάλασσα της Ιρλανδίας. Το συγκεκριμένο αυτό είδος αναπαράγεται στην καναδική Αρκτική και τη Γροιλανδία και διαχειμάζει στις ακτές της Δυτικής Ευρώπης. Ευρωπαίοι ερευνητές εκτιμούν ότι οι κοκκινοσκαλίδρες αποτελούν σημαντική απειλή για τους πληθυσμούς άλλων πτηνών. Φωτό: Graham Eaton, Nature Picture Library

 

Πηγή: Lifo.gr, GreenAgenda

Χιονιάς επισκέφτηκε τη γειτονική χώρα τις ημέρες των Χριστουγέννων δημιουργώντας μάλιστα σοβαρά προβλήματα στο οδικό δίκτυο. Συλλέξαμε βίντεο από το youtube για να πάρουμε μία γεύση.

Άγκυρα, 25-26/12/2018

 

 

Κωνσταντινούπολη, 25/12/2018

 

Τραπεζούντα, 25/12/2018

 

Κουρδικά χωριά, νότια Τουρκία, 26/12/2018

Το ότι κάθε επιστήμη έχει τη δική της ορολογία είναι κοινός τόπος. Αυτό συμβαίνει, πολύ απλά, γιατί η κάθε επιστήμη εξετάζει τα θέματα ή τα φαινόμενα που την αφορούν  διεξοδικά και μέχρι την τελευταία τους λεπτομέρεια.

Για παράδειγμα, μπορεί στον καθημερινό λόγο να μας αρκεί η λέξη ‘σύννεφο’ για να περιγράψουμε αυτούς τους σχηματισμούς στον ουρανό, δεν αρκεί όμως σε έναν μετεωρολόγο. Εκφράσεις όπως ‘λευκό συννεφάκι’ και ‘μαύρα απειλητικά σύννεφα’ ανήκουν στην επικράτεια της λογοτεχνίας, όχι της επιστήμης. Ο μετεωρολόγος, λοιπόν, χρειάζεται λέξεις όπως θύσανος, μελανίας, στρώμα, σωρείτης, θυσανόστρωμα, μελανόστρωμα, υψίστρωμα, θυσανοσωρείτης, μελανοσωρείτης, υψισωρείτης κλπ. Ανάλογα παραδείγματα μπορεί να σκεφτεί κανείς πάρα πολλά.

Αυτό, όμως, που δεν είναι τόσο γνωστό, είναι το ότι το ίδιο συμβαίνει και με τις γλώσσες: Κάθε γλώσσα, ανάλογα με το πού ζουν οι ομιλητές της και με τι πράγματα ή φαινόμενα αυτοί έρχονται σε επαφή, δημιουργεί ή δεν δημιουργεί λέξεις. Η ελληνική γλώσσα δεν έχει λέξη για το πιράνχα, γιατί απλούστατα δεν υπάρχουν πιράνχας στα ελληνικά ύδατα. Όταν μάθαμε ότι υπάρχει κι αυτό το ζωντανό, δανειστήκαμε το όνομα που του έδωσαν οι άνθρωποι που ζουν εκεί όπου ζει.

Πέραν αυτού, κάθε γλώσσα εμπλουτίζει με διαφορετικό ζήλο διάφορα θεματικά πεδία, ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες των ομιλητών της. Σ’ εμάς αρκεί μια λέξη για την ‘καμήλα’, όχι όμως στον Άραβα, γιατί γι’ αυτόν η καμήλα είναι εξόχως σημαντική ενώ για εμάς είναι μόνο ντεκόρ της χριστουγενιάτικης φάτνης.

Κάπου εδώ έρχεται και το περιβόητο θέμα ΠΟΣΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΣΚΙΜΩΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΙΟΝΙ.

Υπήρξε μια αρχική παρεξήγηση: Κάποιοι είπαν ότι οι λαοί αυτοί έχουν εκατοντάδες λέξεις που σημαίνουν ‘χιόνι’.

Αυτό έγινε γιατί δεν έλαβαν υπόψη τους ότι οι γλώσσες της οικογένειας Eskimo-Aleut είναι γλώσσες πολυσυνθετικές και σχηματίζουν λέξεις-προτάσεις.

Αυτό σημαίνει ότι κάποιος που δεν είναι εξοικειωμένος μ’ αυτές τις γλώσσες, μπορεί να θεωρήσει λέξη και μια λέξη-πρόταση του τύπου “Αν-χιονίσει-αύριο-θα-έρθω-χωρίς-τα-παιδιά’. Αυτό, φυσικά, επισημάνθηκε αρκούντως κι έτσι καταλήξαμε σε κάποιες δεκάδες λέξεις που σχετίζονται με το χιόνι, για γλώσσες όπως η Yup’ik, η Inuit και η Sami, όλες γλώσσες λαών που ζουν σε πολύ κρύες περιοχές.

 

sami snow words

 

Πηγή: antikleidi.com

Σε τουλάχιστον 281 ανερχόταν μέχρι το πρωί της Παραμονής των Χριστουγέννων (24/12) ο αριθμός των νεκρών, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους χίλιους, στα νησιά Ιάβα και Σουμάτρα της Ινδονησίας εξαιτίας του τσουνάμι που έπληξε το Σάββατο τις ακτές τους, κατά τον νεότερο απολογισμό που έδωσε στη δημοσιότητα ο εκπρόσωπος της εθνικής υπηρεσίας αντιμετώπισης καταστροφών της χώρας.

«Ο αριθμός των θυμάτων θα συνεχίσει να αυξάνεται, όπως και ο απολογισμός των ζημιών», προειδοποίησε ο Σουτόπο Πούρβο Νουγκρόχο, ο εκπρόσωπος της υπηρεσίας, διευκρινίζοντας πως 57 άνθρωποι παραμένουν ακόμη αγνοούμενοι.

Μεταξύ των περιοχών που επλήγησαν από την καταστροφή είναι οικισμοί και τουριστικές περιοχές κατά μήκος ορισμένων ακτών στις: Τανγιούνγκ Λεσούνγκ, Σούμουρ, Τελούκ Λάντα, Πενιμπάνγκ και Καρίτα.

Το τσουνάμι προκάλεσε υποθαλάσσια κατολίσθηση που προκλήθηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου Ανάκ Κρακατόα («το Παιδί του Κρακατόα»), δήλωσαν αξιωματούχοι.

Οι κοινότητες των μικρών νήσων του Σοντ ενδέχεται να έχουν πληγεί περισσότερο από το τσουνάμι, σύμφωνα με τη ΜΚΟ Oxfam.

Αρχικά, οι αρχές ανακοίνωσαν ότι δεν επρόκειτο για ένα τσουνάμι, αλλά για μια πλημμυρίδα και κάλεσαν τον πληθυσμό να μην πανικοβληθεί.

«Ήταν λάθος, εκφράζουμε τη λύπη μας» παραδέχθηκε κατόπιν ο Νουγκρόχο.

Στις εικόνες που είδαν το φως της δημοσιότητας κι αναρτήθηκαν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης διακρίνεται ένα τεράστιο κύμα να καταπλακώνει τα πάντα κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας του συγκροτήματα ποπ Seventeen. Τα μέλη του εκσφενδονίζονται εκτός της σκηνής από τα ορμητικά νερά.

Καθώς έπεσε η νύχτα, οι προσπάθειες των σωστικών συνεργείων συνεχίζονται για τον εντοπισμό των αγνοουμένων κάτω από τα συντρίμμια, όμως οι διασώστες και τα ασθενοφόρα δυσκολεύονται να φθάσουν στις πληγείσες περιοχές, καθώς οι δρόμοι έχουν αποκλειστεί από χαλάσματα, αναποδογυρισμένα αυτοκίνητα και πεσμένα δέντρα.

Στις εικόνες που μετέδωσαν τηλεοπτικά δίκτυα καταγράφονται τα πρώτα δευτερόλεπτα αφότου το τσουνάμι χτυπάει την παραλία και κατοικημένες περιοχές στο Παντεγκλάνγκ στην Ιάβα, παρασύροντας ανθρώπους, συντρίμμια και μεγάλα κομμάτια μετάλλου και ξύλου.

Οι κάτοικοι των παράκτιων περιοχών ανέφεραν ότι δεν είδαν ούτε ένιωσαν οποιοδήποτε προειδοποιητικό σημάδι χθες το βράδυ, όπως μια σεισμική δόνηση, προτού κύματα ύψους 2-3 μέτρων σαρώσουν την περιοχή, σύμφωνα με τα ΜΜΕ.

Τα τσουνάμι που προκαλούνται από ηφαιστειακές εκρήξεις, οι οποίες προκαλούν μετατόπιση νερού, είναι σχετικά σπάνια.

Σε αντίθεση με τα κύματα που προκαλούνται από τους σεισμούς, η εγγύτητα του ηφαιστείου με τις ακτές έδωσε ελάχιστο χρόνο στις αρχές να αντιδράσουν, εξηγεί ο καθηγητής Ντέιβιντ Ρότερι από το Open University (Βρετανία).

«Τα ειδικά εργαλεία για την καταγραφή των τσουνάμι εγκαθίστανται με τρόπο που να ανιχνεύουν τα τσουνάμι που προκαλούνται από τις σεισμικές δονήσεις μεταξύ των τεκτονικών πλακών» σημείωσε ο επίστημονας.

«Ακόμα κι αν υπήρχε ένα τέτοιο μέσο κοντά στο Ανάκ Κρακατόα, το ηφαίστειο είναι τόσο κοντά στις ακτές που ο συναγερμός έδωσε ελάχιστο χρόνο στις αρχές να αντιδράσουν, δεδομένης της ταχύτητας με την οποία τα κύματα κινήθηκαν».

Πηγή: Cnn.gr