Posts

Κάπου στον πλανήτη υπάρχουν ομάδες ανθρώπων που έχουν βρει την καλύτερη λύση στην κλιματική αλλαγή. Ποιά είναι αυτή και πού συμβαίνει;

 

Ομάδες ανθρώπων εργάζονται ώστε να εντοπίσουν και να καταστρέψουν κρυφές πηγές αερίων του θερμοκηπίου, σταματώντας τες από το να καταστρέφουν τον πλανήτη μας. Κάποια από αυτά τα αέρια, τα οποία χρησιμοποιούνται για την ψύξη, είναι πολλάκις πιο καταστροφικές από το διοξείδιο του άνθρακα.

Στα περίχωρα της πόλης της Γουατεμάλα, ο Ángel Toledo έχει μία εταιρεία διαχείρισης απορριμάτων μέταλλου, πλαστικού και γυαλιού.

Τα τελευταία 3 χρόνια έχει ξεκινήσει να ασχολείεται και με ψυκτικά αέρια, που συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή. Μεταγγίζει τα αέρια από οικιακές συσκευές σε ειδικές μηχανικές διατάξεις.

Στη συνέχεια μεταφέρονται σε μία τεράστια δεξαμενή που καταστρέφεται όταν γεμίσει.

Ο Ángel Toledo δηλώνει εκστασιασμένος που βοηθάει τον πλανήτη με αυτόν τον τρόπο, όμως τονίζει πως δεν διαχειρίζονται όλοι σωστά τέτοιου είδους απορρίματα. Αναφέρει πως δυστυχώς τα ψυγεία δεν απορρίπτονται με σωστό τρόπο και τελικά όλα τα καταστροφικά αέρια μεταφέρονται κατευθείαν στην ατμόσφαιρα.

 

 

Ο Ángel Toledo ανήκει σε μία από τις ομάδες της εταιρείας Tradewater, μία εταιρεία που εργάζεται με κυβερνήσεις, ιδιωτικές εταιρείες και ιδιώτες ώστε να βρει τρόπους να καταστρέψει επιζήμια αέρια για τον πλανήτη με ασφαλή τρόπο.

Αυτές οι ομάδες αναφέρονται και χάριν αστεϊσμού ως “ghostbusters”, αφού κυνηγούν αόρατα αέρια, τα αποθηκεύουν και τελικά τα καταστρέφουν, ώστε να μην διαφύγουν στην ατμόσφαιρα.

Σχεδόν όλα τα ψυγεία και συστήματα κλιματισμού χρησιμοποιούν ένα αέριο ώστε να μεταφέρουν την ψύξη/θερμότητα σε μία μονάδα. Αυτό το αέριο αποτελεί ένα πολύ καλό μονωτή για αυτές τις συσκευές, όχι όμως για την ατόσφαιρα.

 Τον τελευταίο αιώνα, οι τα πιο κοινώς χρησιμοποιούμενα για αυτόν τον σκοπό αέρια ήταν οι χλωροφθοράνθρακες (CFC) και υδροχλωροφθοράνθρακες (HCFC). Όμως όταν ανακαλύφθηκε το 80′ ότι προκαλούν τη λεγόμενη τρύπα του όζοντος, η χρήση τους απαγορεύτηκε με το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ.

Κάποια από αυτά μάλιστα δυνητικά αποτελούσαν αέρια που συμβάλλουν στην θέρμανση της ατμόσφαιρας. Για παράδειγμα το R12 το οποίο μπορεί να προκαλέσει θέρμανση της ατμόσφαιρα κατά 10000 φορές περισσότερο σε σχέση με το διοξείδιο του άνθρακα. Για να το αντιληφθούμε καλύτερα, ένα απλό κουτί αυτού του αερίου περιέχει 13.5 κιλά αυτού του αερίου, που αντιστοιχεί σε 131 τόνους διοξειδίου του άνθρακα σε όρους παγκόσμιας θέρμανσης. Ή αλλιώς, είναι το ισοδύναμο των εκπομπών που παράγονται από ένα βρετανικό αυτοκίνητο που διανύει 1 εκατομύριο χιλιόμετρα.

 

Μπορεί οι υδροχλωροφθοράνθρακες να έχουν αντικατασταθεί πλέον από άλλα αέρια. Αυτά όμως και πάλι μπορούν να συμβάλλουν στη θέρμανση του πλανήτη μας αρκετά περισσότερο από το διοξείδιο του άνθρακα.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι εξαλοίφοντας τη χρήση των HCFCs, η αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη μπορεί να έως και 0.5°C χαμηλότερη.

 

 

Σύμφωνα με την Maria Gutiérrez, διευθύντρια των διεθνών προγραμμάτων της Tradewater, πολλές φορές η πώληση του σιδερένιου μέρους του κουτιού των ψυγείων που περιέχει τα επιβλαβή αέρια, σημαίνει και μη ασφαλή απελευθέρωση των αερίων αυτών στην ατμόσφαιρα.

Η Tradewater εκτιμάται ότι μέχρι σήμερα έχει αποτρέψει ένα ισοδύναμο 4-5 εκατομυρίων τόνων διοξειδίου του άνθρακα να φτάσει τελικά στην ατμόσφαιρα. Όπως λένε οι ειδικοί, αυτό είναι μόνο μία γρατσουνιά στην επιφάνεια, καθώς υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες εκεί έξω.

 

 

 

Πηγή: BBC

Το παγόβουνο που έγινε γνωστό ως το μεγαλύτερο στον κόσμο, πλέον έχασε το ρεκόρ του.

 

Το A68, κάλυπτε μια έκταση περίπου 6.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων όταν αποκόπηκε από την Ανταρκτική το 2017.

 

Επί της ουσίας επρόκειτο για μια «μικρή χώρα» αν αναλογιστεί κανείς ότι το μέγεθός του ήταν το ίδιο με της Ουαλίας.

 

Όμως, οι δορυφόροι δείχνουν, ότι το αυτό το σούπερ – παγόβουνο έχει πλέον σχεδόν εξαφανιστεί. Χωρισμένο σε αμέτρητα μικρά θραύσματα πια, το Εθνικό Κέντρο Πάγου των ΗΠΑ λέει, ότι δεν αξίζει πλέον ούτε καν να το παρακολουθούν οι ειδικοί.

 

Ο Α68 «γεννήθηκε» από τον Larson C στην άκρη της χερσονήσου της Ανταρκτικής και για ένα χρόνο σχεδόν δεν είχε μετακινηθεί.

 

Στη συνέχεια άρχισε να κινείται βόρεια με αυξανόμενη ταχύτητα, ωθούμενο από δυνατά ρεύματα και ανέμους.

 

Το παγωμένο μπλοκ των δισεκατομμυρίων τόνων πήρε μια οικεία διαδρομή, γυρίζοντας προς τον Νότιο Ατλαντικό.

 

Πλησίαζε στην περιοχή που «πεθαίνουν» τα μεγάλα παγόβουνα. Εκεί σταματούν στα τοπικά ρηχά και είναι καταδικασμένα να λιώνουν σταδιακά.

 

Ωστόσο, η περίπτωση του A68 κατά κάποιον τρόπο κατάφερε να ξεφύγει από αυτή τη συγκεκριμένη μοίρα.

 

Το δικό του τέλος ήρθε από τα θερμά κύματα και τις υψηλότερες θερμοκρασίες του αέρα στον Ατλαντικό. Αυτό που συνέβη είναι ότι απλώς διαλύθηκε σε μικρότερα θραύσματα.

 

 

 

«Είναι εκπληκτικό το ότι το παγόβουνο A68 έζησε τόσο», δήλωσε ο Adrian Luckman, από το Πανεπιστήμιο Swansea, στο BBC News.

 

«Αν σκεφτεί κανείς την αναλογία πάχους – είναι σαν τέσσερα κομμάτια χαρτιού Α4 να συσσωρεύονται το ένα πάνω στο άλλο. Άρα αυτό το πράγμα είναι απίστευτα ευέλικτο και εύθραυστο καθώς κινείται γύρω από τον ωκεανό. Αλλά τελικά έσπασε σε τέσσερα έως πέντε κομμάτια και στη συνέχεια αυτά με τη σειρά τους χωρίστηκαν» είπε.

 

Οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν το A68 ως προϊόν μιας πολύ φυσικής διαδικασίας.

 

Η ιστορία του A68 έχει αφήσει παρακαταθήκη όμως στην έρευνα: τόσο για το πώς κατασκευάζονται τα επίπεδα πάγου όσο και για το πώς διαλύονται δημιουργώντας παγόβουνα.

 

«Ένα πράγμα που μάλλον αξίζει να αναφερθεί ως επιστημονικό αποτέλεσμα ήταν το ότι μάθαμε αρκετά για την αντοχή στη θραύση των ζωνών των διαφόρων επιφανειών, όπου οι εσωτερικοί παγετώνες ενώθηκαν για να σχηματίσουν τον πλωτό πάγο», σχολίασε ο Κρίστοφερ Σούμαν από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ της κομητείας της Βαλτιμόρης (UMBC) και Nasa-Goddard.

 

«Επειδή είχαμε νέους αισθητήρες ώστε να βλέπουν την εξέλιξη των ρήξεων πιο συχνά, είμαι βέβαιος ότι συλλέχθηκαν χρήσιμες πληροφορίες, που δεν θα μπορούσαμε να είχαμε την προηγούμενη δεκαετία. Αυτό είναι μια πραγματική απόδειξη για τις επενδύσεις που γίνονται στον τομέα της παρατήρησης» πρόσθεσε.

 

Για να μπει στη λίστα των δυνητικά επικίνδυνων παγόβουνων του USNIC, ένα παγόβουνο πρέπει είτε να έχει έναν άξονα μεγαλύτερο από 18,5 χλμ ή μια έκταση τουλάχιστον 20 τετραγωνικών ναυτικών μιλίων (68,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα).

 

Κανένα από τα θραύσματα του A68 δεν πληροί τις προϋποθέσεις. Το τελευταίο μεγάλο κομμάτι, γνωστό ως A68a, μετρήθηκε την Παρασκευή σε μόλις 3 ναυτικά μίλια.

 

Πηγή: Lifo, BBC

Το μαζικό λιώσιμο των παγετώνων ως αποτέλεσμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη έχει προκαλέσει αλλαγές στην περιστροφή του άξονα της Γης από το 1990 και καταδεικνύει τον σημαντικό αντίκτυπο που έχουν οι άνθρωποι στον πλανήτη, λένε επιστήμονες.

Οι γεωγραφικοί βόρειοι και νότιοι πόλοι του πλανήτη είναι το σημείο όπου ο ιδεατός άξονας περιστροφής του διασχίζει την επιφάνεια, αλλά δεν είναι σταθεροί. Οι αλλαγές στο πώς κατανέμεται η μάζα της Γης σε όλο τον πλανήτη έχουν ως αποτέλεσμα να μετακινείται ο άξονας, οπότε οι πόλοι.

Στο παρελθόν, μόνο φυσικοί παράγοντες όπως ρεύματα του ωκεανού και η θερμοσυναγωγή βαθιά στη Γη συνέβαλαν στην κίνηση της θέσης των πόλων. Ωστόσο νέα έρευνα δείχνει πως από το 1990, η απώλεια εκατοντάδων εκατομμυρίων τόνων πάγου το χρόνο στους ωκεανούς λόγω της κλιματικής αλλαγής είχε ως αποτέλεσμα οι πόλοι να μετακινηθούν σε νέες κατευθύνσεις.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως η κατεύθυνση της πορείας των πόλων άλλαξε από νότια σε ανατολικά το 1995 και πως η μέση ταχύτητα της πορείας από το 1995 μέχρι το 2020 ήταν 17 φορές μεγαλύτερη συγκριτικά με εκείνη από το 1981 ως το 1995. Από το 1980, η θέση των πόλων έχει μετακινηθεί σε απόσταση περίπου 4 μέτρων.

Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Geophysical Research Letters, έδειξε πως οι απώλειες παγετώνων ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος της αλλαγής, αλλά είναι πιθανό στις μετακινήσεις να συνέβαλε επίσης η άντληση νερού από το υπέδαφος. Όταν τα υπόγεια ύδατα αντληθούν για πόση ή αγροτικές εργασίες, καταλήγουν κυρίως στη θάλασσα. Τα τελευταία 50 χρόνια, η ανθρωπότητα έχει αφαιρέσει 18 τρισεκατομμύρια τόνους νερού από πηγές βαθιά στο υπέδαφος χωρίς να τους αντικαταστήσει.

Ο Βίνσεντ Χάμφρεϊ από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, στην Ελβετία, που δεν εμπλέκεται στην έρευνα, είπε ότι δείχνει πώς οι ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν επανακατανείμει τεράστιες ποσότητες νερού στον πλανήτη: «Δείχνει πόσο ισχυρή είναι αυτή η μαζική αλλαγή- είναι τόσο μεγάλη που μπορεί να αλλάξει τον άξονα της Γης».

Σε κάθε περίπτωση, η μετακίνηση του άξονα της Γης δεν είναι τόσο μεγάλη που να επηρεάσει την καθημερινή ζωή, διαβεβαιώνει ο ίδιος. «Θα μπορούσε να αλλάξει την διάρκεια μιας ημέρας, αλλά μόνο για χιλιοστά του δευτερολέπτου», εξηγεί.

Ο καθηγητής Τζόναθαν Όβερπεκ από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, στις ΗΠΑ, σημειώνει ότι οι αλλαγές στον άξονα της Γης υπογραμμίζουν «πόσο πραγματικός και τεράστιος είναι ο αντίκτυπος τον ανθρώπων στον πλανήτη». Κάποιοι επιστήμονες διαφωνούν πως η κλίμακα του συγκεκριμένου αντίκτυπου σημαίνει ότι πρέπει να ανακηρυχθεί μια νέα γεωλογική εποχή – η Ανθρωπόκαινος.

 

Πηγή: greenagenda, lifo, Guardian

Ο μεγαλύτερος παγετώνας Aletsch που βρίσκεται στις Άλπεις στα νοτιότερα της Ελβετίας συρρικνώνεται συνεχώς από το 1870. Δείτε φωτογραφίες και βίντεο.

 

Ο παγετώνας Aletsch είναι, όπως η πλειοψηφία των παγτώνων στη γη σήμερα, ένας υπό συρρίκνωση παγετώνας, που βρίσκεται σε υψόμετρο μεταξύ 1600 και 4000 μέτρων στο νότιο τμήματα των Ελβετικών Άλπεων. Αποτελεί ουσιαστικά τον μεγαλύτερο σε έκταση και όγκο παγετώνα των Άλπεων. Από το 1980 έως το 2016 έχασε 1.3km του μήκους του, ενώ από το μακρινό 1870 η μείωση που έχει παρατηρηθεί αντίστοιχα στο μήκος του είναι 3.2 km. Επιπλέον, το πάχος του έχει μειωθεί κατά 300 μέτρα. Αν θέλουμε να το κάνουμε εικόνα, ένας ορειβάτης που επισκέπτεται σήμερα τον παγετώνα περπατάει σε υψόμετρο κατά 300 μέτρα χαμηλότερα από αυτό που περπατούσε αντίστοιχα κάποιος το 1870. Ο παγετώνας Aletsch αποτελείται από τέσσερεις μικρότερους παγετώνες που συγκλίνουν στην τοποθεσία Concordia, όπου το πάχος, μετρημένο από το ETH, μετρήθηκε κοντά στο 1km.

Η σύγκριση των δύο φωτογραφιών (από το Springer Nature) από το 1856 (αριστερά) και 2018 (δεξιά) είναι ενδεικτικές των απωλειών που έχει υποστεί ο παγετώνας. Το μέγεθος αυτής της απώλειας αλλά και οι συγκρίσεις γίνονται θερινούς μήνες, οπότε και το αποτέλεσμα των περιστασιακών χιονοπτώσεων κατά έτος πρακτικά “αφαιρείται”:

Στο επόμενο σετ φωτογραφιών (από το Springer Nature) φαίνεται ο παετώνας από τα ψηλότερα προς τα χαμηλότερα (από πάνω προς τα κάτω) και η εκτίμηση της θέσης του παγετώνα το 1860. Οι απώλειες με γυμνό μάτι φαίνεται να είναι μεγαλύτερες στα χαμηλότερα τμήματα του παγετώνα:

 

Είναι χαρακτηριστικό ότι το καταφύγιο στην περιοχή Concordia, που χτίστηκε το 1877 μόλις 50 μέτρα πάνω από τον παγετώνα, σήμερα πρέπει κάποιος να ανέβει 433 σκαλιά για να το προσεγγίσει.

Η σημερινή εικόνα από το καταφύγιο σε live χρόνο (ΕΔΩ) μπορεί να δείχνει κάτι φαινομενικά (αλλά όχι ουσιαστικά) διαφορετικό από αυτό που περιγράφουμε. Ωστόσο, πρέπει να λάβουμε υπόψη τις ιδιαίτερα αυξημένες χιονοπτώσεις φέτος στην περιοχή των Άλπεων μετά από αρκετά χρόνια, έχοντας στο μυαλό μας ότι παγετώνας αποκαλείται ένας σχηματισμός που προήλθε από υπεραιωνόβια παρουσία χιονιού σε μία περιοχή και όχι η συγκέντρωση περιστασιακού χιονιού μετά από έναν “βαρύ” χειμώνα.
Τέλος, ένα εντυπωσιακό βίντεο δείχνει την εξέλιξη του παγετώνα μέχρι το 2100 κάτω από 3 διαφορετικά σενάρια εκπομπών που θα αυξήσουν με διαφορετικό τρόπο την περιοχή:

 

Υπενθυμίζουμε ότι ο Γιάννης Καθαρόπουλος και το NorthMeteo.gr είχαν βρεθεί στο σημείο του παγετώνα με ελικόπτερο τον Ιανουάριο του 2020:

Η κλιματική αλλαγή τείνει να αλλάξει τον χάρτη σε καλλιέργειες και πανίδα στην Ευρώπη και την Ελλάδα. Ποιά καλλιέργεια και πόσα ζωικά είδη είναι υπό απειλή;

 

 

Η κλιματική αλλαγή απειλεί τις καλλιέργειες στην Ευρώπη

Οι απώλειες της συγκομιδής που οφείλονται σε επεισόδια καύσωνα και ξηρασίας τριπλασιάστηκαν τα τελευταία 50 χρόνια στην Ευρώπη, σύμφωνα με μελέτη που υπογραμμίζει τη σημασία να υπάρξουν σκέψεις για καλλιέργειες προσαρμοσμένες στην κλιματική αλλαγή.

Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Environmental Research Letters, οι ερευνητές βασίζονται στα δεδομένα γεωργικής παραγωγής και στα ακραία καιρικά φαινόμενα (ξηρασία, καύσωνας, πλημμύρες, κύμα ψύχους) μεταξύ 1961 και 2018 σε 28 ευρωπαϊκές χώρες (στη σημερινή ΕΕ των 27 και τη Βρετανία).

«Παρότι οι αποδόσεις των ευρωπαϊκών καλλιεργειών αυξήθηκαν κατά 150% περίπου μεταξύ 1964-1990 και 1991-2015, διαπιστώσαμε ότι οι ξηρασίες και τα κύματα καύσωνα είχαν σοβαρότερες συνέπειες κατά την πιο πρόσφατη περίοδο για τους διαφόρους τύπους καλλιεργειών», σχολίασε η κύρια συντάκτρια της μελέτης Τερέζα Μπρας του Nova School of Science and Technology στη Λισαβόνα. Οι αριθμοί δείχνουν ότι οι ξηρασίες, που γίνονται όλο και πιο συχνές, είναι επίσης όλο και πιο έντονες: «Τα πιο σοβαρά επεισόδια ξηρασίας γίνονται δυσανάλογα πιο σοβαρά». Έτσι, συνολικά από μια μείωση 2,2% της παραγωγής για την περίοδο 1964-1990 φτάσαμε σε μείωση 7,3% για την περίοδο 1991-2015.

 

Οι ερευνητές δεν περίμεναν οι επιπτώσεις αυτές να είναι «τόσο σοβαρές» πρόσθεσε ο Γιόνας Γιάγκερμεϊρ, του Ινστιτούτου Διαστημικών Μελετών Goddard της Nasa. Τα πρώτα θύματα είναι τα σιτηρά, σε αντίθεση με άλλες καλλιέργειες (λαχανικά, αμπέλια, φρούτα κ.λπ.) που χρησιμοποιούν πολύ περισσότερο την άρδευση, σημειώνει η μελέτη. «Τα σιτηρά, ένα βασικό τρόφιμο που καταλαμβάνει σχεδόν το 65% της καλλιεργούμενης έκτασης της ΕΕ και το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για τη διατροφή των ζώων είναι η σοβαρότερα πληγείσα καλλιέργεια. Ειδικότερα, διαπιστώσαμε ότι, για κάθε έτος που σημαδεύεται από ένα επεισόδιο ξηρασίας, οι απώλειες των σιτηρών αυξάνονται κατά 3%», διευκρίνισε η Τερέζα Μπρας.

 

 

Η κλιματική αλλαγή απειλεί το φυτικό και ζωικό βασίλειο

Το 2009 κυκλοφόρησαν τα τελευταία Κόκκινα Βιβλία των Απειλούμενων Ειδών στην Ελλάδα, που αξιολόγησαν τότε τον κίνδυνο εξαφάνισης 1.013 ζωικών και 300 φυτικών ειδών που συναντάμε στην Ελλάδα. Δώδεκα χρόνια μετά ο Κόκκινος Κατάλογος ψηφιοποιείται και διευρύνεται αποσκοπώντας στο να καταγράψει και να αξιολογήσει την κατάσταση διατήρησης περισσότερων από 10.000 ζώων και το σύνολο των 7.000 φυτών που συναντώνται απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ελλάδα. Το συγκεκριμένο έργο, που χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ και υλοποιείται από τον Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ), θα αποτελέσει την πληρέστερη και εκτενέστερη αξιολόγηση του κινδύνου εξαφάνισης της πλειονότητας των ειδών της Ελλάδας, συμβάλλοντας στην αποτελεσματικότερη διαχείρισή τους, με σκοπό τη διατήρηση της χλωρίδας, της πανίδας και των οικοσυστημάτων της Ελλάδας, αναφέρει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Την αξιολόγηση θα πραγματοποιήσουν περισσότεροι από 50 Έλληνες ζωολόγοι και βοτανικοί επιστήμονες, σε συνεργασία αντίστοιχα με την Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία και την Ελληνική Βοτανική Εταιρεία, εφαρμόζοντας τα πρότυπα της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), η οποία θα συμμετέχει επίσης στο έργο.

 

 

Πηγή: GreenAgenda

Ακυρώθηκε μια δοκιμαστική πτήση με αερόστατο στον βορρά της Σουηδίας τον Ιούνιο από Ευρωπαίους και Αμερικανούς επιστήμονες, που θα γινόταν στο πλαίσιο ενός αμφιλεγόμενου πειράματος γεωμηχανικής για την τεχνητή ψύξη του πλανήτη.

Ομάδα ερευνητών του Χάρβαρντ σκόπευε να πετάξει ένα αερόστατο μεγάλου ύψους από τη σουηδική πόλη Κιρούνα (σταθμός Esrange) για να διαπιστωθεί εάν θα ήταν δυνατόν να μεταφέρει μελλοντικό εξοπλισμό για την απελευθέρωση σωματιδίων που θα αντανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία στην ατμόσφαιρα της Γης. Το πρόγραμμα έχει ονομαστεί SCoPEx (Stratospheric Controlled Perturbation Experiment), και, σύμφωνα με το Phys Org, μιμείται τις επιπτώσεις των ηφαιστειακών εκρήξεων. Όπως λένε οι υποστηρικτές του προγράμματος, η τεχνολογία θα μπορούσε μελετηθεί ως μέσο αντιμετώπισης της αύξησης θερμοκρασίας παγκοσμίως. Ωστόσο το εγχείρημα αυτό, όπως και η ίδια η γεωμηχανική, έχει προκαλέσει προβληματισμούς για τους κινδύνους που συνεπάγονται τόσο φιλόδοξα πειράματα: Επικριτές εκφράζουν φόβους πως η εισαγωγή τέτοιων σωματιδίων στη στρατόσφαιρα θα μπορούσε να προκαλέσει ζημιά στο στρώμα του όζοντος και να διαταράξει οικοσυστήματα.

 

 

«Η επιστημονική κοινότητα είναι διχασμένη για τη γεωμηχανική» ανέφερε η Σουηδική Διαστημική Εταιρεία (SSC) που διαχειρίζεται τον σταθμό Esrange, σε ανακοίνωσή της, προσθέτοντας πως, μετά από συζητήσεις με ειδικούς, μετόχους και το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ αποφάσισε να μην πραγματοποιήσει την πτήση που είχε σχεδιαστεί για το καλοκαίρι, σύμφωνα με το Naftemporiki.gr.

Αναβολή της πτήσης ζήτησε και ειδική επιτροπή του Χάρβαρντ, προκειμένου να εξεταστούν οι επιπτώσεις για τους ιθαγενείς Σάμι της Σουηδίας και τη χώρα εν γένει. Σύμφωνα με την επιτροπή, θα πρέπει το θέμα αυτό να εξεταστεί στο ευρύτερο πλαίσιο της σουηδικής κοινωνίας πριν γίνουν έρευνες πάνω στο SCoPEx στη χώρα, και αυτό πιθανώς θα αναβάλει την εκτόξευση μέχρι το 2022.

 

 

Σημειώνεται πως το συγκεκριμένο πείραμα είχε τραβήξει πάνω του το ενδιαφέρον διεθνών ΜΜΕ, σε μεγάλο βαθμό λόγω της συμμετοχής (μέσω χρηματοδότησης) του δισεκατομμυριούχου ιδρυτή της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς, που αποτελεί έναν από τους αγαπημένους «στόχους» των συνωμοσιολόγων.

 

Πηγή: GreenAgenda

 

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ετοιμάζονται να στείλουν drones στα σύννεφα για να μεταφέρουν ηλεκτρικό φορτίο στα μόρια του αέρα για να αυξηθούν οι βροχοπτώσεις. Η χώρα ήδη χρησιμοποιεί τεχνολογία σποράς νέφους, ρίχνοντας αλάτι για να υποβοηθήσει τη βροχή, ωστόσο με μόλις 100 χιλιοστά βροχής το χρόνο, τα ΗΑΕ θέλουν να παράγουν περισσότερη και για αυτό το λόγο διέθεσαν $15 εκατομμύρια για 9 διαφορετικά projects βροχόπτωσης το 2017. Το project αυτό είναι ένα από τα εννιά και θέλει να αλλάξει το ισοζύγιο ηλεκτρικής φόρτισης στα σταγονίδια νέφους.

Η στάθμη του νερού μειώνεται δραματικά στα ΗΑΕ και ο σκοπός αυτού είναι να βοηθήσουμε με τη βροχόπτωση. Η χώρα έχει πολλά σύννεφα, οπότε το σχέδιο είναι να “πείσουμε” τα σταγονίδια μέσα τους να συγχωνευτούν και να κολλήσουν μεταξύ τους, όπως τα ξηρά μαλλιά σε μια χτένα όταν έχουν στατικό ηλεκτρισμό. Όταν οι σταγόνες συγχωνευτούν και είναι αρκετά μεγάλες, θα πέσουν ως βροχή. – Καθηγητής Maarten Ambaum.

Εξοπλισμένα με φορτίο οργάνων εκπομπής ηλεκτρικών φορτίων και ειδικούς αισθητήρες, αυτά τα drones θα πετούν σε χαμηλά υψόμετρα και θα μεταφέρουν ηλεκτρικό φορτίο στα μόρια του αέρα, το οποίο θα πρέπει να υποβοηθήσει τη βροχή. – Alya Al-Mazroui, επικεφαλής προγράμματος έρευνας τεχνητής βροχόπτωσης.

Η μελέτη έπειτα θα αξιολογηθεί με σκοπό να χρηματοδοτηθεί ένα πολύ μεγαλύτερο αεροσκάφος για να μεταφέρει το φορτίο στο μέλλον.

ΠΗΓΗ ΕΔΩ.

Το Σάββατο, 27 Μαρτίου, στις 20:30, εκατομμύρια πολίτες σε όλον τον κόσμο, φορείς, επιχειρήσεις και μνημεία, θα σβήσουν συμβολικά τα φώτα για μία ώρα, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα για την προστασία της φύσης.

Η Ώρα της Γης, μια από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες συμμετοχικές εκστρατείες για το περιβάλλον, γίνεται και φέτος η αφορμή για να αναδειχθεί η ανάγκη να στραφούμε, ατομικά και συλλογικά, σε πιο βιώσιμες επιλογές και να κάνουμε μία νέα αρχή.

Εδώ και χρόνια η σχέση του ανθρώπου με τη φύση βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Πρόκειται για μια σχέση υπερεκμετάλλευσης, τις συνέπειες της οποίας βιώνουμε στην καθημερινότητά μας.

Το ξέσπασμα αρκετών καταστροφικών συμβάντων την περασμένη χρονιά, συμπεριλαμβανομένων διάφορων ακραίων καιρικών φαινομένων, σαρωτικών πυρκαγιών καθώς και της πανδημίας Covid-19, υπογράμμισε πως η υγεία μας και η υγεία του πλανήτη συνδέονται άρρηκτα.

Όλο και περισσότερα στοιχεία δείχνουν τη στενή σχέση μεταξύ της καταστροφής της φύσης και των αυξανόμενων ξεσπασμάτων μολυσματικών νόσων, όπως είναι η COVID-19. Την ίδια στιγμή, οι στόχοι για τη διατήρηση και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας, οι οποίοι είχαν τεθεί πριν από δέκα χρόνια στο πλαίσιο της Σύμβασης του ΟΗΕ για τη βιοποικιλότητα, δεν κατάφεραν να επιτευχθούν μέχρι την προθεσμία του 2020 που είχε δοθεί, όπως έδειξε μια παγκόσμια αξιολόγηση. Ειδικότερα, πριν από μία δεκαετία, τα κράτη – μέλη του ΟΗΕ είχαν αποφασίσει την υιοθέτηση ενός στρατηγικού σχεδίου και συγκεκριμένων στόχων με όραμα έναν υγιή πλανήτη, αποκαθιστώντας τη βιοποικιλότητα. Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες, οι φυσικοί οικότοποι και τα είδη άγριας ζωής συνεχίζουν να απειλούνται.

Μάλιστα, η έκθεση «Ζωντανός Πλανήτης 2020» του WWF, έδειξε ότι σε λιγότερο από 50 χρόνια, οι πληθυσμοί άγριας ζωής παγκοσμίως έχουν συρρικνωθεί 2/3 κατά μέσο όρο σε μέγεθος, φέρνοντας τον πλανήτη και το μέλλον της ανθρωπότητας στο χείλος της καταστροφής. Τώρα είναι η στιγμή της δράσης, προκειμένου να αντιστραφεί η τάση μέχρι το τέλος της δεκαετίας.

Το 2021 είναι επομένως μια χρονιά ορόσημο για τον πλανήτη και την ανθρωπότητα. Ταυτόχρονα με τη «μάχη» που δίνεται για την αντιμετώπιση της πανδημίας, οι παγκόσμιοι ηγέτες θα κληθούν να λάβουν πολύ σημαντικές αποφάσεις για τη βιώσιμη ανάπτυξη, την κλιματική κρίση, τη βιοποικιλότητα και τη φύση. Γι’ αυτό τη φετινή Ώρα της Γης στέλνουμε το μήνυμα για μια νέα αρχή.

Διεκδικούμε και απαιτούμε γενναίες αποφάσεις που θα θέσουν τις βάσεις για ένα υγιές μέλλον, όπου ο άνθρωπος και η φύση ευημερούν.Διεκδικούμε ένα μέλλον πιο αισιόδοξο, πιο δίκαιο και βιώσιμο για όλους.

«Καθώς ο κόσμος προσπαθεί να ανακάμψει από την πανδημία COVID-19, χρειάζεται να εστιάσουμε στην υγεία του πλανήτη που είναι θεμέλιο και της δικής μας υγείας. Τώρα είναι η ώρα να στείλουμε μαζί ένα δυνατό μήνυμα για την προστασία της φύσης. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε μία νέα αρχή!», δήλωσε ο Δημήτρης Καραβέλλας, γενικός διευθυντής του WWF Ελλάς.

Η Ώρα της Γης στην Ελλάδα

Κάθε χρόνο, χιλιάδες πολίτες αλλά και δεκάδες φορείς και επιχειρήσεις στη χώρα μας ανταποκρίνονται στο κάλεσμα του WWF Ελλάς και σβήνουν τα φώτα για μία ώρα, στέλνοντας το δικό τους μήνυμα για την προστασία της φύσης. Χαρακτηριστικά, τα προηγούμενα χρόνια, η πρωτοβουλία αυτή αγκαλιάστηκε από μεγάλους φορείς, όπως το Μετρό της Αθήνας, η Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, θεσμικούς φορείς, αλλά και από εμβληματικά μνημεία, όπως η Ακρόπολη, ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Λευκός Πύργος στη Θεσσαλονίκη κ.ά.

Ένας ακόμα στόχος της φετινής Ώρας της Γης είναι να συσπειρώσει τη νέα γενιά και να αποτελέσει μια μοναδική ευκαιρία, προκειμένου τα παιδιά και οι νέοι της χώρας μας να ενώσουν τις φωνές τους και να μετατρέψουν την αγωνία τους για τον πλανήτη σε διεκδίκηση ενός βιώσιμου μέλλοντος.

Στο πλαίσιο αυτό, και ο φετινός εορτασμός θα πραγματοποιηθεί με την ενεργή συμμετοχή των Ελλήνων Προσκόπων, όπως συμβαίνει άλλωστε τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο της διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της Παγκόσμιας Οργάνωσης της Προσκοπικής Κίνησης (WO.S.M. – World Scout Movement) και του  WWF.

Επιπλέον, στη φετινή Ώρα της Γης, θα συμμετέχει ενεργά και το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού, στέλνοντας το δικό του μήνυμα για την επανεκκίνηση στη σχέση μας με τη φύση που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη, στο πλαίσιο της στρατηγικής συνεργασίας ανάμεσα στο Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού και το WWFΕλλάς με στόχο την ευαισθητοποίηση και την κινητοποίηση των νέων σε θέματα περιβάλλοντος και βιωσιμότητας.

Λόγω των συνθηκών και στο πλαίσιο των μέτρων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της πανδημίας, ο εορτασμός θα πραγματοποιηθεί φέτος σε ψηφιακό περιβάλλον και οι εκπλήξεις που θα περιμένουν τον κόσμο το Σάββατο 27 Μαρτίου στις 20:30, μέσω των καναλιών του WWFΕλλάς θα είναι πολλές.

«Επισκέψου το https://www.wwf.gr/earth_hour/ και μάθε περισσότερα για την Ώρα της Γης. Ένωσε τη φωνή σου με τη δική μας, και στείλε ένα ηχηρό μήνυμα για την προστασία της φύσης» προτρέπει το WWFΕλλάς.

Πηγή: naftemporiki.gr

Ανταρκτική : Τι είναι αυτό που έχει τρομοκρατήσει τους περιβαλλοντολόγους

Η Ανταρκτική θεωρείται ένα από τα τελευταία άθικτα μέρη της φύσης σε ολόκληρη τη γη. Αυτό δεν σχετίζεται μόνο με την απομακρυσμένη τοποθεσία, αλλά και με το αφιλόξενο κλίμα της. Γιατί λοιπόν έχουν τρομοκρατηθεί οι περιβαλλοντολόγοι;

Η Ανταρκτική θεωρείται ένα από τα τελευταία άθικτα μέρη της φύσης σε ολόκληρη τη γη. Αυτό δεν σχετίζεται μόνο με την απομακρυσμένη τοποθεσία, αλλά και με το αφιλόξενο κλίμα της.

Σε μετρήσεις στις κοιλάδες του ανατολικού οροπεδίου της Ανταρκτικής έχουν σημειωθεί μέχρι και μείον 98 βαθμοί Κελσίου. Σε αυτήν τη μοναδική περιοχή με τα σπάνια είδη ζώων, η Αυστραλία σχεδιάζει μέχρι το 2040 να κατασκευάσει αεροδρόμιο.

Διάδρομος μήκους 2,7 χιλιομέτρων θα επιτρέπει στο μέλλον σε αεροπλάνα να ταξιδεύουν με προορισμό τον Νότιο Πόλο – σενάριο που τρομοκρατεί τους περιβαλλοντολόγους.

Η κυβέρνηση στην Καμπέρα θέλει να κατασκευάσει το αεροδρόμιο στην ανατολική Ανταρκτική, πολύ κοντά στον αυστραλιανό ερευνητικό σταθμό Davis.

Σύμφωνα με τις επιθυμίες της Αυστραλιανής Διεύθυνσης Ανταρκτικής (AAD), ο διάδρομος θα καθιστούσε δυνατή τη σύνδεση πτήσεων όλο τον χρόνο μεταξύ Χόμπαρτ, της πρωτεύουσας της πολιτείας της Τασμανίας, και της Ανταρκτικής.

Τί θα γίνει με τα ζώα της περιοχής

«Η περιοχή γύρω από τον σταθμό Davis είναι ίσως η πιο σημαντική παράκτια περιοχή χωρίς πάγο στην Ανταρκτική», τονίζουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Τασμανίας (UTAS).

Gentoo Penguin at Cuverville Island – Antarctica

«Διαθέτει μοναδικές λίμνες, φιόρδ, απολιθώματα και άγρια ζωή». Η Τζούλια Τζαμπούρ και η Σάουν Μπρουκς από το Ινστιτούτο Θαλάσσιων και Ανταρκτικών Μελετών (IMAS) προειδοποίησαν αμέσως για τις πιθανές συνέπειες του έργου.

Η περιοχή γύρω από τον διάδρομο που προβλέπεται να κατασκευαστεί είναι σημαντική για τους πιγκουίνους και τις φώκιες.

Καταστροφή

Με τέτοιο έργο, όχι μόνο θα καταστραφούν τμήματα του οικοτόπου, αλλά τα ζώα της περιοχής θα υποφέρουν επίσης πολύ από τον θόρυβο και τη σκόνη κατά την κατασκευή και ειδικά μετά την έναρξη λειτουργίας του αεροδρομίου, όπως υποστηρίζουν ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων.

«Εάν λάβει κανείς υπόψη του ότι σύμφωνα με τις τουριστικές οδηγίες δεν επιτρέπεται να κλείνουμε καν τον δρόμο στους πιγκουΐνους, μπορείτε να υποθέσετε ότι αυτό το έργο θα έχει τεράστιο αντίκτυπο στα ζώα», δήλωσε ο ειδικός σε θέματα που αφορούν την Ανταρκτική, Αλιστέρ Αλαν, του ιδρύματος Μπομπ Μπράουν.

Επιπλέον, «προβλέπονται ανεπανόρθωτες ζημιές στις παρακείμενες λίμνες», τόνισαν οι ερευνήτριες Τζαμπούρ και Μπρουκς. Σύμφωνα μάλιστα με τις εκτιμήσεις της Μπρουκς, το έργο θα αυξήσει το οικολογικό αποτύπωμα όλων των κρατών που διεξάγουν μελέτες στην Ανταρκτική κατά 40%.

Το γεωπολιτικό ενδιαφέρον για την Ανταρκτική

Οι περιβαλλοντικές ανησυχίες είναι κατανοητές. Διεξοδικές έρευνες και δοκιμές για την ελαχιστοποίηση του αντίκτυπου στην περιοχή ήταν άλλωστε προγραμματισμένες.

Γεωπολιτικοί στόχοι

Παρόλα αυτά υπάρχουν αρκετοί που πιστεύουν ότι η κυβέρνηση δεν έχει μόνο επιστημονικούς, αλλά κυρίως γεωπολιτικούς στόχους.

Η αυστραλιανή υπουργός Εξωτερικών Μαρίς Πέιν δήλωσε άλλωστε σε δελτίο Τύπου τον περασμένο Δεκέμβριο ότι το έργο «θα ενίσχυε την παρουσία της Αυστραλίας στην Ανταρκτική».

Η AAD είχε επίσης ανακοινώσει σε προηγούμενη έκθεσή της ότι το αεροδρόμιο «θα αύξανε την παρουσία μας και την επιρροή μας».

Ο Τζέοφ Ντάνοκ, ο οποίος εργάστηκε για την AAD για πάνω από μια δεκαετία, εξηγεί τα κίνητρα για την απόφαση όπως τα αντιλαμβάνεται ο ίδιος:

«Ανησυχούν για την αυξανόμενη επιρροή και το ενδιαφέρον της Κίνας και της Ρωσίας στην Ανταρκτική και πιστεύουν ότι μπορούν να τα αντισταθμίσουν».

«Ο μεγαλύτερος φόβος μου»

Από την εξαγγελία του έργου το 2018, ο Ντάνοκ προειδοποίησε την κυβέρνηση όχι μόνο για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αλλά και για τεράστια προβλήματα υλικοτεχνικής φύσης.

Δήλωσε μάλιστα τότε ότι «δεν μπορούσε να δει καθόλου θετικές προεκτάσεις» σε αυτό.

«Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι ότι καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να εγγυηθεί τη χρηματοδότηση του έργου μέχρι το 2040», δήλωσε ο Ντάνοκ.

«Και όταν εκλεγεί μια νέα κυβέρνηση, θα μπορούσε να ακυρώσει τα ποσά αυτά, αφού όμως θα είχαν γίνει οι ζημιές εκεί. Το μόνο που θα άφηνε δηλαδή πίσω του αυτό το έργο θα ήταν ερείπια – πολλές ζημιές, δίχως κανένα απολύτως όφελος» πρόσθεσε.

Πηγή: Tanea.gr

 

Ποιος είναι ο αντίκτυπος από τις εκπομπές άνθρακα στο διάστημα

Οι εκπομπές άνθρακα δεν θερμαίνουν μόνο την επιφάνεια της Γης. Προκαλούν επίσης γρήγορη ψύξη πολύ πιο πάνω, στην άκρη του διαστήματος.

Στην πραγματικότητα, η ανώτερη ατμόσφαιρα περίπου 90 χιλιόμετρα πάνω από την Ανταρκτική ψύχεται με ρυθμό δέκα φορές γρηγορότερα από τη μέση θέρμανση στην επιφάνεια του πλανήτη.

Νέα έρευνα έχει μετρήσει ακριβώς αυτόν τον ρυθμό ψύξης. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Και δείχνουν έναν νέο τετραετή κύκλο θερμοκρασίας στην πολική ατμόσφαιρα.

Τα αποτελέσματα, βασισμένα σε 24 χρόνια συνεχών μετρήσεων από Αυστραλούς επιστήμονες στην Ανταρκτική, ανακοινώθηκαν σε δύο δημοσιεύσεις αυτό το μήνα.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης, στην περιοχή «μεσόσφαιρα», είναι εξαιρετικά ευαίσθητη στις αυξανόμενες συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου.

Αυτό παρέχει μια νέα ευκαιρία για την παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας των κυβερνητικών παρεμβάσεων για τη μείωση των εκπομπών.

Οι επιστήμονες παρακολουθούν επίσης το θεαματικό φυσικό φαινόμενο που είναι γνωστό ως “noctilucent” ή “night glowing” σύννεφα. Η συχνότερη εμφάνιση αυτών των νεφών θεωρείται κακό σημάδι για την κλιματική αλλαγή.

Μελετώντας την “ροή αέρα”

Από τη δεκαετία του 1990, οι επιστήμονες του ερευνητικού σταθμού Davis της Αυστραλίας έχουν κάνει περισσότερες από 600.000 μετρήσεις των θερμοκρασιών στην ανώτερη ατμόσφαιρα πάνω από την Ανταρκτική. Αυτό το έκαναν χρησιμοποιώντας ευαίσθητα οπτικά όργανα που ονομάζονται φασματόμετρα.

Αυτά τα όργανα αναλύουν την υπέρυθρη λάμψη που εκπέμπεται από τα λεγόμενα μόρια υδροξυλίου. Τα μόρια υπάρχουν σε ένα λεπτό στρώμα περίπου 87 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της Γης.

Αυτή η “ροή αέρα” επιτρέπει να μετρηθεί η θερμοκρασία σε αυτό το μέρος της ατμόσφαιρας.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι στην υψηλή ατμόσφαιρα πάνω από την Ανταρκτική, το διοξείδιο του άνθρακα και άλλα αέρια θερμοκηπίου δεν έχουν το φαινόμενο θέρμανσης όπως στην κατώτερη ατμόσφαιρα.

Αντ ‘αυτού, η περίσσεια ενέργειας εκπέμπεται στο διάστημα, προκαλώντας ψυκτικό αποτέλεσμα.

Η έρευνα προσδιορίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια αυτόν τον ρυθμό ψύξης. Πάνω από 24 χρόνια, η θερμοκρασία της ανώτερης ατμόσφαιρας έχει κρυώσει κατά περίπου 3 ℃ ή 1,2 ℃ ανά δεκαετία.

Αυτό είναι περίπου δέκα φορές μεγαλύτερο από το μέσο όρο της υπερθέρμανσης στην χαμηλότερη ατμόσφαιρα, περίπου 1,3 ℃ τον περασμένο αιώνα.

Αφαίρεση φυσικών σημάτων

Οι αυξανόμενες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου συμβάλλουν στις αλλαγές θερμοκρασίας. Αλλά υπάρχουν και άλλες επιρροές.

Σε αυτές περιλαμβάνονται ο εποχιακός κύκλος (πιο ζεστός το χειμώνα, πιο κρύος το καλοκαίρι). Και ο 11χρονος κύκλος δραστηριότητας του Ήλιου (ο οποίος περιλαμβάνει πιο ήσυχες και πιο έντονες ηλιακές περιόδους) στη μεσόσφαιρα.

Μία πρόκληση της έρευνας ήταν η αποσύνδεση όλων αυτών των “σημάτων”. Για να προσδιοριστεί ο βαθμός στον οποίο το καθένα οδήγησε τις αλλαγές που παρατηρήθηκαν στην έρευνα.

Παραδόξως σε αυτήν τη διαδικασία, οι επιστήμονες ανακάλυψαν έναν νέο φυσικό κύκλο που δεν ταυτοποιήθηκε προηγουμένως στην πολική άνω ατμόσφαιρα.

Αυτός ο τετραετής κύκλος που ονομάσαμε Quasi-Quadrennial Oscillation (QQO), είδε τις θερμοκρασίες να κυμαίνονται κατά 3-4 ℃ στην ανώτερη ατμόσφαιρα.

Οι επιπτώσεις στην μοντελοποίηση του κλίματος

Το εύρημα έχει μεγάλες επιπτώσεις στην μοντελοποίηση του κλίματος. Η φυσική που οδηγεί αυτόν τον κύκλο είναι απίθανο να συμπεριληφθεί σε παγκόσμια μοντέλα που χρησιμοποιούνται σήμερα για την πρόβλεψη της κλιματικής αλλαγής.
Αλλά μια διακύμανση 3-4 ℃ κάθε τέσσερα χρόνια είναι ένα μεγάλο μήνυμα που δεν πρέπει να αγνοήσουμε.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη τι οδηγεί την ταλάντωση. Όποια και αν είναι η απάντηση, φαίνεται να επηρεάζει επίσης τους ανέμους, τις θερμοκρασίες της επιφάνειας της θάλασσας, την ατμοσφαιρική πίεση και τις συγκεντρώσεις του θαλάσσιου πάγου γύρω από την Ανταρκτική.

Μέτρηση αλλαγής

Η κλιματική αλλαγή που προκαλείται από τον άνθρωπο απειλεί να αλλάξει ριζικά τις συνθήκες ζωής στον πλανήτη μας.

Κατά τις επόμενες δεκαετίες, η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του αέρα αναμένεται να αυξηθεί.
Φέρνοντας μαζί της την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, τις ακραίες καιρικές συνθήκες και τις αλλαγές στα οικοσυστήματα σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η μακροπρόθεσμη παρακολούθηση είναι σημαντική για τη μέτρηση της αλλαγής. Καθώς και τη δοκιμή και βαθμονόμηση ολοένα και πιο σύνθετων κλιματικών μοντέλων.
Τα αποτελέσματα της έρευνας συμβάλλουν σε ένα παγκόσμιο δίκτυο παρατηρήσεων. Που συντονίζεται από το Δίκτυο Ανίχνευσης Μεσοσφαιρικής Αλλαγής για το σκοπό αυτό.

Η ακρίβεια αυτών των μοντέλων είναι ζωτικής σημασίας για να καθοριστεί εάν οι κυβερνητικές και άλλες παρεμβάσεις για τον περιορισμό της αλλαγής του κλίματος είναι πράγματι αποτελεσματικές.

Πηγή: Ecozen.gr