Στην Κίνα γίνονται πειράματα με τοποθέτηση ειδικών υφασμάτων όπου υπάρχουν πάγοι, με στόχο να εμποδιστεί ή έστω να καθυστερήσει όσο περισσότερο γίνεται η εξαφάνισή τους εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.

Μια περιοχή του Οροπεδίου του Θιβέτ βρίσκεται εντός της κινεζικής επικράτειας και εκεί υπάρχει ο παγετώνας Dagu, ο οποίος, όπως και το σύνολο των παγετώνων του πλανήτη, επηρεάζεται από την κλιματική αλλαγή. Με απλά λόγια, ο παγετώνας λιώνει και μάλιστα με ταχύ ρυθμό. Επιστήμονες της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών αποφάσισαν να πειραματιστούν με μια μέθοδο προστασίας των παγετώνων που αναδείχθηκε τα τελευταία χρόνια και έχει εφαρμοστεί σε ορισμένα σημεία των Άλπεων που χρησιμοποιούνται για σκι. Η μέθοδος αυτή αφορά τη χρήση υφασμάτων με τα οποία καλύπτονται οι πάγοι για να εμποδίζεται η συρρίκνωσή τους. Οι κινέζοι ερευνητές τοποθέτησαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού σε μια έκταση 500 τετραγωνικών μέτρων του παγετώνα ένα ειδικό για την περίσταση χνουδωτό ύφασμα που ανακλά την ηλιακή ακτινοβολία και μπλοκάρει την θερμότητα. Αυτή η απλή ιδέα αποδείχτηκε αποτελεσματική, αφού το σημείο του παγετώνα που είναι καλυμμένο με το ύφασμα διαπιστώθηκε ότι έχει μικρότερες απώλειες από τον υπόλοιπο παγετώνα.

Όπως αναφέρουν σε δημοσίευμά τους οι Times, ο παγετώνας παρουσιάζει σημαντική συρρίκνωση, αλλά το προστατευμένο σημείο έχει συρρικνωθεί ένα μέτρο λιγότερο από ό,τι τα υπόλοιπα σημεία του. «Θα συνεχίσουμε τα πειράματα επεκτείνοντας την προστασία του παγετώνα με τα υφάσματα για να συλλέξουμε περισσότερα δεδομένα. Ισως αυτή η μέθοδος προστατέψει τους μικρούς παγετώνες της χώρας, που χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση θα εξαφανιστούν σύντομα» δήλωσε ο Γουάνγκ Φέιτενγκ, επικεφαλής των πειραμάτων. Ο κινέζος επιστήμονας τονίζει πάντως ότι η μέθοδος του υφάσματος είναι μια λύση για μικρής κλίμακας χρήση και για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Προτείνει την εφαρμογή τεχνητού χιονιού σε μεγάλης έκτασης παγετώνες, το οποίο λειτουργεί σαν χνουδωτό ύφασμα.

 

πηγή ΕΔΩ .

Οι πάγοι λιώνουν 57% πιο γρήγορα από τα μέσα της δεκαετίας του '90

Οι πάγοι της Γης λιώνουν πιο γρήγορα σήμερα από ό,τι στα μέσα της δεκαετίας του 1990, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Αιτία είναι η κλιματική αλλαγή που ωθεί τις παγκόσμιες θερμοκρασίες ολοένα και πιο ψηλά. Συνολικά, περίπου 28 τρισεκατομμύρια τόνοι πάγου έχουν λιώσει μακριά από θαλάσσια παγόβουνα, παγετώνες κ.α από τα μέσα της δεκαετίας του 1990.   Ετησίως, ο ρυθμός που λιώνουν οι πάγοι είναι τώρα περίπου 57% ταχύτερος από ό, τι πριν από τρεις δεκαετίες, σύμφωνα με μελέτη, που δημοσίευσαν επιστήμονες, σήμερα στο περιοδικό The Cryosphere.

«Αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι είδαμε μια τόσο μεγάλη αύξηση σε μόλις 30 χρόνια», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Thomas Slater, ειδικός του πανεπιστημίου του Leeds στη Βρετανία.

Ενώ η κατάσταση είναι σαφής για εκείνους που εξαρτώνται από τους παγετώνες για πόσιμο νερό ή βασίζονται σε χειμερινό θαλάσσιο πάγο για την προστασία των παράκτιων σπιτιών από καταιγίδες, το λιώσιμο πάγου στον πλανήτη έχει αποτραβηχτεί πολύ μακριά από τις παγωμένες περιοχές, σημειώνει ο Slater.

Εκτός από τη γοητεία της ομορφιάς των πολικών περιοχών, «οι άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι, αν και ο πάγος βρίσκεται πολύ μακριά, τα αποτελέσματα της τήξης θα γίνουν αισθητά», είπε.

Η τήξη του χερσαίου πάγου, στην Ανταρκτική, τη Γροιλανδία και τους ορεινούς παγετώνες, πρόσθεσε αρκετό νερό στον ωκεανό κατά τη διάρκεια της περιόδου των τριών δεκαετιών αυξάνοντας τη μέση παγκόσμια στάθμη της θάλασσας κατά 3,5 εκατοστά.

Η απώλεια πάγου από τους ορεινούς παγετώνες αντιπροσώπευε το 22% των συνολικών ετήσιων απωλειών πάγου, κάτι που αξίζει να σημειωθεί δεδομένου ότι αντιπροσωπεύει μόνο περίπου το 1% του συνόλου των χερσαίων παγετώνων, δήλωσε ο Slater. Σε όλη την Αρκτική, ο θαλάσσιος πάγος συρρικνώνεται επίσης σε νέα χαμηλά επίπεδα το καλοκαίρι.

Πέρυσι, καταγράφηκε η δεύτερη χαμηλότερη έκταση θαλάσσιου πάγου σε περισσότερα από 40 χρόνια δορυφορικής παρακολούθησης. Καθώς ο θαλάσσιος πάγος εξαφανίζεται, αφήνει εκτεθειμένο το «βαθύ σκούρο» νερό που απορροφά την ηλιακή ακτινοβολία, αντί να την αντανακλά πίσω από την ατμόσφαιρα.

Αυτό το φαινόμενο της αύξησης της θερμοκρασίας στις πολικές περιοχές η οποία είναι μεγαλύτερη σε σύγκριση με την αύξηση της θερμοκρασίας σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη, ονομάζεται Αρκτική ενίσχυση και μπορεί να επιταχύνει περαιτέρω την αύξηση της θερμοκρασίας, πέρα από την Αρκτική, στις περιφερειακές θερμοκρασίες.

Παράλληλα, η παγκόσμια ατμοσφαιρική θερμοκρασία έχει αυξηθεί περίπου 1,1 βαθμούς Κελσίου από την προ-βιομηχανική εποχή. Όμως στην Αρκτική, ο ρυθμός «θέρμανσης» ήταν υπερδιπλάσιος του παγκόσμιου μέσου όρου τα τελευταία 30 χρόνια.   Χρησιμοποιώντας δορυφορικά δεδομένα από το 1994 ως το 2017, μετρήσεις και ορισμένες προσομοιώσεις υπολογιστών, η ομάδα των Βρετανών επιστημόνων υπολόγισε ότι ο πλανήτης έχανε κατά μέσο όρο 0,8 τρισεκατ. μετρικούς τόνους πάγου ετησίως τη δεκαετία του 1990, αλλά περίπου 1,2 τρισεκατομμύρια μετρικούς τόνους ετησίως τα τελευταία χρόνια.

Ο υπολογισμός ακόμη και ενός συνόλου απώλειας πάγου από τους παγετώνες, τις πολικές θάλασσες του πλανήτη και τα κομμάτια πάγου είναι «μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προσέγγιση και αρκετά απαραίτητη», δήλωσε ο γεωλόγος Gabriel Wolken από το τμήμα γεωλογικών και γεωφυσικών ερευνών της Αλάσκας.

Ο Wolken ήταν συν-συγγραφέας στην Arctic Report Card του 2020 που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο, αλλά δεν συμμετείχε στη νέα μελέτη. Στην Αλάσκα, οι άνθρωποι «γνωρίζουν πολύ καλά» την απώλεια των παγετώνων  δήλωσε ο Wolken. «Οι αλλαγές είναι ορατές με γυμνό μάτι» πρόσθεσε.

Η ερευνητής, Julienne Stroeve του Εθνικού Κέντρου Δεδομένων Χιονιού και Πάγου στο Boulder του Κολοράντο σημείωσε δε, ότι στη συγκεκριμένη μελέτη δεν συμπεριλαμβάνονται τα στοιχεία από την κάλυψη χιονιού πάνω από τη γη. Η έρευνα επίσης δεν έλαβε υπόψη τις περιπτώσεις πάγου από ποταμούς, λίμνες ή μόνιμους παγετώνες. Αρκέστηκε στην αναφορά ότι «αυτά τα στοιχεία της κρυοσφαίρας έχουν επίσης βιώσει σημαντικές αλλαγές τις τελευταίες δεκαετίες».

Πηγή: Lifo.gr

 

Οι καταστροφές που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή αυξάνονται τα τελευταία χρόνια και το 2020 προκάλεσαν τεράστια ζημιά σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Η κλιματική αλλαγή το 2020 προκάλεσε χιλιάδες θανάτους και απώλειες δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων σε όλο τον κόσμο, καθώς εντείνονται τα ακραία φαινόμενα.

Η φιλανθρωπική οργάνωση Christian Aid χαρακτηριστικά αναφέρει πως καταστροφές που προκλήθηκαν από ακραία καιρικά και κλιματολογικά φαινόμενα είχαν «καταστροφικά αποτελέσματα για εκατομμύρια ανθρώπους» σε πλούσιες και φτωχές χώρες το 2020.

Μάλιστα, δημοσιοποίησε έκθεση την Δευτέρα (28/12) στην οποία καταγράφει 15 από τις πιο σοβαρές κλιματικές καταστροφές της χρονιάς. Η έκθεση καλύπτει δασικές πυρκαγιές, πλημμύρες και καταιγίδες μέχρι και επιδρομές ακρίδων, ενώ εννέα από αυτές προκάλεσαν ζημιές τουλάχιστον 5 δισ. δολαρίων η κάθε μία, όπως καταγράφηκαν από ασφαλιστικούς οργανισμούς.

Επίσης, καταγράφει πως το οικονομικό κόστος τείνει να είναι υψηλότερο στις πιο πλούσιες χώρες καθώς έχουν πιο ακριβά περιουσιακά στοιχεία, ωστόσο ορισμένα ακραία καιρικά φαινόμενα το 2020 ήταν καταστροφικά σε πιο φτωχές χώρες, με γενικά υψηλότερους απολογισμούς θανάτων παρότι μπορεί να παρουσιάζουν μια χαμηλότερη ονομαστική τιμή, σημειώνεται στην έκθεση.

Ακολουθούν οι 8 μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές μέσα στο 2020, σύμφωνα με την έκθεση της Christian Aid, που φέρει τον τίτλο: «Καταμετρώντας το κόστος του 2020: Ένας χρόνος κλιματικής κατάρρευσης» (Counting the cost 2020: A year of climate breakdown).

Η συντάκτρια της έκθεσης Κατ Κρέιμερ, επικεφαλής κλιματικής πολιτικής της Christian Aid, δήλωσε πως η «κλιματική κατάρρευση» επιδείνωσε τις επιπτώσεις της πανδημίας της COVID-19 σε ευάλωτες περιοχές.

1.ΗΠΑ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέστησαν το μεγαλύτερο οικονομικό κόστος, καθώς δύο περίοδοι κυκλώνων-ρεκόρ και δασικών πυρκαγιών-ρεκόρ, συμποσούνται σε απώλειες τουλάχιστον 60 δισ. δολαρίων. Μπορεί οι πυρκαγιές να είναι ένα φυσικό μέρος ορισμένων οικοσυστημάτων, όμως ένα πιο ζεστό, πιο ξηρό κλίμα, που προκαλείται από ανθρώπινες δραστηριότητες, επηρεάζει την έκταση αυτών των πυρκαγιών, σημειώνεται στην έκθεση.

2. Αυστραλία

Οι πυρκαγιές στην Αυστραλία που ξεκίνησαν στα τέλη του 2019 και ενισχύθηκαν από επαναλαμβανόμενες ξηρασίες και υψηλές θερμοκρασίες, κατέστρεψαν χιλιάδες κτίρια, σκότωσαν περισσότερα από ένα δισ. άγρια ζώα και προκάλεσαν τουλάχιστον 34 θανάτους, με το κόστος να εκτιμάται στα 5 δισ. δολάρια. Η ομάδα επιστημόνων World Weather Attribution υπολόγισε πως η παγκόσμια υπερθέρμανση αύξησε τον κίνδυνο πυρκαγιών τουλάχιστον κατά 30%.

3.Ινδία

Ο κυκλώνας Άμφαν ήταν μία από τις ισχυρότερες καταιγίδες στα χρονικά στον Κόλπο της Βεγγάλης και ο πιο κοστοβόρος τροπικός κυκλώνας της χρονιάς, με απώλειες που ανέρχονται σε τουλάχιστον 13 δισ. δολάρια στην Ινδία, στο Μπανγκλαντές και στη Σρι Λάνκα. Θερμοκρασίες ρεκόρ στον Κόλπο της Βεγγάλης 30-33 βαθμών Κελσίου μπορεί να προκάλεσαν τη ραγδαία ενίσχυση της καταιγίδας, δήλωσε ο Ρόξι Μάθιου Κολ, κλιματικός επιστήμονας στο Ινστιτούτο Τροπικής Μετεωρολογίας της Ινδίας.

4. Ασία

Έξι από τα δέκα πιο κοστοβόρα κλιματικά φαινόμενα φέτος συνέβησαν στην Ασία, με πέντε από αυτά να συνδέονται με μια ασυνήθιστα βροχερή περίοδο των μουσώνων. Πλημμύρες που εκτείνονταν στη διάρκεια αρκετών μηνών στην Κίνα και στην Ινδία υπολογίζεται πως κόστισαν 32 και 10 δισ. δολάρια αντίστοιχα.

5.Ανατολική Αφρική

Στην Ανατολική Αφρική, τεράστια σμήνη ακρίδων κατέστρεψαν σοδειές και βλάστηση σε πολλές χώρες, προκαλώντας καταστροφές το ύψος των οποίων υπολογίζεται σε 8,5 δισ. δολάρια. Ο ασυνήθιστα υψηλός αριθμός κυκλώνων στον Ινδικό Ωκεανό – που οφείλονται εν μέρει στις αυξανόμενες θερμοκρασίες της θάλασσας – έφεραν τεράστιες ποσότητες βροχής στις ερήμους του Ομάν, δημιουργώντας τέλειες συνθήκες εκτροφής για τις ακρίδες.

6.Ευρώπη

Η Ευρώπη επλήγη από τις ανεμοθύελλες Κλάρα και Άλεξ που κόστισαν σχεδόν 6 δισ. δολάρια και προκάλεσαν τον θάνατο 30 ανθρώπων. Αυτοί οι «έξτρα τροπικοί κυκλώνες» αναμένεται να γίνουν πιο συνηθισμένοι και να προκαλούν καταστροφές στην Ευρώπη καθώς οι θερμοκρασίες αυξάνονται με την παγκόσμια υπερθέρμανση, σημειώνεται στην έκθεση.

7.Πακιστάν

Στο Πακιστάν, οι ισχυρές βροχοπτώσεις στη διάρκεια των μουσώνων προκάλεσαν 420 θανάτους, με τις ζημιές που προκλήθηκαν από τις πλημμύρες και τις κατολισθήσεις να εκτιμώνται σε τουλάχιστον 1,5 δισ. δολάρια. Η φετινή εποχή των μουσώνων ήταν αφύσικα βροχερή στην Ασία, σύμφωνα με την έκθεση, που σημειώνει πως η αυξημένη βροχόπτωση συνάδει με τις προβλέψεις για την κλιματική αλλαγή.

8.Νότιο Σουδάν

Το Νότιο Σουδάν βίωσε κάποιες από τις χειρότερες πλημμύρες στα χρονικά μετά την έντονη βροχόπτωση που προκάλεσε υπερχείλιση του Νείλου και άλλων ποταμών. Οι πλημμύρες σκότωσαν 138 ανθρώπους, επηρέασαν τουλάχιστον ένα εκατομμύριο άλλους και κατέστρεψαν σοδειές. Καθώς ο πλανήτης θερμαίνεται, οι επιστήμονες αναμένουν περισσότερα τέτοια βαριά «κρούσματα» βροχών, σημειώνει η έκθεση.

Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μείωση ρεκόρ 7% στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα το 2020

Τα περιοριστικά μέτρα (lockdown) και γενικότερα οι επιπτώσεις της πανδημίας του κορωνοϊού στην οικονομική και κοινωνική ζωή είχαν ως αποτέλεσμα το 2020 τη μεγαλύτερη μείωση -περί του 7% σε σχέση με το 2019- στις ετήσιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων του διεθνούς προγράμματος Global Carbon Project.

Όμως, η μείωση αναμένεται πρόσκαιρη και σίγουρα όχι ικανή να «φρενάρει» την κλιματική αλλαγή, καθώς σταδιακά οι εκπομπές τείνουν να ανακάμψουν, κάτι που πιθανώς θα γίνει πιο ορατό το 2021. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι εκπομπές δεν φαίνεται να μειώνονται στη διάρκεια του δεύτερου επιδημικού κύματος τόσο πολύ όσο στο πρώτο κύμα της άνοιξης. Σε αρκετές χώρες, στο τέλος του 2020, οι ημερήσιες εκπομπές διοξειδίου προσεγγίζουν ξανά εκείνες του 2019.

Μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες που επλήγησαν ιδιαίτερα από τον κορωνοϊό, όπως η Γαλλία και η Βρετανία, εμφάνισαν φέτος τις μεγαλύτερες μειώσεις στα «αέρια του θερμοκηπίου» (15% και 13% αντίστοιχα), ενώ αντίθετα η Κίνα, που ευθύνεται για το 27% των παγκόσμιων εκπομπών και η οποία εφάρμοσε πρώτη lockdown αλλά φαίνεται να ξεπέρασε γρήγορα το πρόβλημα, εμφανίζει μείωση μόνο 1,7%. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις ΗΠΑ, η μείωση εκτιμάται σε 11% και 12%, αντίστοιχα, φέτος.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι εκπομπές άνθρακα το 2020 από την καύση ορυκτών καυσίμων θα διαμορφωθούν σε περίπου 34 γιγατόνους (δισεκατομμύρια τόνους), μειωμένες κατά 2,4 δισ. τόνους σε σχέση με πέρυσι, έναντι μείωσης μόνο 0,5 δισ. τόνου στη διάρκεια του έτους της τελευταίας διεθνούς ύφεσης του 2009 και μείωσης 0,9 δισ. τόνου στο τέλος του τελευταίου Παγκόσμιου Πολέμου το 1945. Οι συνολικές ανθρωπογενείς εκπομπές άνθρακα (όχι μόνο από καύση ορυκτών καυσίμων, αλλά επίσης από αποψίλωση δασών, αλλαγές χρήσης γης κ.ά.) αναμένεται να φθάσουν τους 39 γιγατόνους φέτος.

Η μείωση των εκπομπών διοξειδίου ήταν μεγαλύτερη στον τομέα των αερομεταφορών, που έχει πληγεί δραματικά από την πανδημία, φθάνοντας το 40% το 2020 σε σχέση με το 2019, ενώ η μείωση στον τομέα των οδικών μεταφορών ήταν πολύ μικρότερη (10%).

Οι επιστήμονες, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα περιβάλλοντος «Earth System Science Data», θεωρούν πιθανό ότι η μεγάλη παγκόσμια μείωση των εκπομπών άνθρακα δεν οφείλεται μόνο στην πανδημία, αλλά υποκρύπτει μία γενικότερη διαχρονική πτωτική τάση. Η μέση ετήσια αύξηση στις εκπομπές έχει πέσει από περίπου 3% στην αρχή του 21ού αιώνα σε 0,9% στη δεκαετία 2010-2020, πιθανότατα επειδή η ανθρωπότητα, αργά αλλά σταθερά, απομακρύνεται από τον άνθρακα ως πηγή ενέργειας.

Εκτιμάται ότι χρειάζονται μειώσεις ενός έως δύο γιγατόνων ετησίως στις εκπομπές άνθρακα μεταξύ 2020-2030, προκειμένου να τηρηθούν οι στόχοι της Συμφωνίας του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή. Σχεδόν όλοι οι επιστήμονες συμφωνούν ότι το 2021 οι εκπομπές άνθρακα θα ανακάμψουν (άγνωστο πόσο) προς τα επίπεδα του 2019, καθώς τα εμβόλια, μεταξύ άλλων, θα ομαλοποιήσουν σχετικά την κατάσταση.

Παρά τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου το 2020, τα επίπεδά του στην ατμόσφαιρα συνεχίζουν να συσσωρεύονται -κατά περίπου 2,5 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) φέτος- και προβλέπεται να φθάσουν τα 412 ppm το 2020 κατά 48% πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα άνθρακα, 16% πάνω από τα επίπεδα του 1990 και 3% πάνω από τα επίπεδα του 2015.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ιδιαίτερες οι μετεωρολογικές συνθήκες του φετινού Νοεμβρίου στη Θεσσαλονίκη. Ήταν όντως θερμότερος των κλιματικών τιμών ο φετινός Νοέμβριος; Ας δούμε τι κατέγραψαν δύο από τους σταθμούς του Northmeteo.

 

Για την συγκεκριμένη κλιματική αναφορά χρησιμοποιήσαμε δεδομένα των σταθμών Λευκού Πύργου και Κηφισιάς στο κέντρο και τα ανατολικά τμήματα του αστικού ιστού της Θεσσαλονίκης (σχήμα 1), τα οποία συγκρίναμε με τα κλιματικά δεδομένα του σταθμού του ΑΠΘ. Να τονιστεί βέβαια ότι ο σταθμός του ΑΠΘ κατέχει σημαντικά διαφορετική θέση όσον αφορά τον περιβάλλοντα χώρο σε σχέση με τους σταθμούς Κηφισιάς και Λευκού Πύργου. Η συγκεκριμένη αναφορά προσεγγίζει κυρίως τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του φετινού Σεπτεμβρίου σε σχέση με το κλίμα της πόλης.

 

Σχήμα 1 – Τοποθεσία μετεωρολογικών σταθμών NorthMeteo στη Θεσσαλονίκη που χρησιμοποιήθηκαν στην συγκεκριμένη κλιματική αναφορά.

 

Για διαγράμματα τρεχουσών καιρικών συνθηκών στην Θεσσαλονίκη πατήστε ΕΔΩ.

 

Θερμοκρασία

Η θερμοκρασία το μήνα Νοέμβριο του 2020 φαίνεται να διακυμάνθηκε σε σχετικά αυξημένα για την εποχή επίπεδα. Θερμότερες του μέσου όρου οι θερμοκρασίες στο ξεκίνημα του μήνα κατά 5°C περίπου (οι μέγιστες άγγιξαν σχεδόν τους 23°C). Η μέση θερμοκρασία του μήνα ήταν κατά 2-3°C υψηλότερη από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα, κοντά στους 13-14°C. Παρόμοια εξέλιξη παρουσίασαν και οι μέγιστες θερμοκρασίες όντας κατά 1-2°C υψηλότερες από τις κανονικές τιμές για το μήνα (κοντά στους 16-17°C). Οι ελάχιστες θερμοκρασίες ήταν για ακόμη έναν μήνα υψηλότερες της κλιματολογίας της πόλης κατά 4°C. Μία από τις αιτίες είναι και η αστική θερμική νησίδα της πόλης (πληροφορίες δείτε στο πρόγραμμα του ΑΠΘ LIFE-ASTI). Προς το τέλος του μήνα πάντως οι θερμοκρασίες υποχώρησαν σημαντικά, ευρισκόμενες εντός κλιματικών ορίων.

Όσον αφορά τη σύγκριση μεταξύ των δύο σταθμών, ο σταθμός της Κηφισιάς ήταν ψυχρότερος κατά 1-1.5°C σε σχέση με τον σταθμό του Λευκού Πύργου. Οι μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις σημειώθηκαν στις ελάχιστες θερμοκρασίες, όπου στις 26/11 σημειώθηκαν η χαμηλότερη τιμή των 3.5C στον σταθμό Κηφισιάς έναντι 7.3 στον Λευκό Πύργο.

 

Βροχόπτωση

Η μέση συνολική βροχόπτωση για το μήνα Νοέμβριο στην Θεσσαλονίκη είναι 34.9mm με 7.3 μέρες βροχόπτωση. Η συνολική βροχόπτωση για το μήνα Νοέμβριο ήταν κατά πολύ χαμηλότερη μην ξεπερνώντας τα 15mm στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Η βροχή σημειώθηκε σε μόλις 3 ημέρες, σχεδόν 4 μέρες κάτι από τον μέσο αριθμό ημερών βροχόπτωσης για το μήνα.

 

 

Συμπερασματικά, ο φετινός Νοέμβριος ήταν σχετικά θερμότερος και ξηρότερος από αυτό που επιτάσσει η κλιματολογία της πόλης, σύμφωνα πάντα με τα κλιματικά δεδομένα του σταθμού του μετεωροσκοπείο του ΑΠΘ.

Τον τρόμο έσπειραν οι χιλιάδες γιγάντιες μέδουσες τουλάχιστον ενός κιλού η καθεμιά!, που εμφανίστηκαν στα παράλια της Κωνσταντινούπολης στις περιοχές Avcılar και Yeşilköy στην Παρασκευή 4-12…

Πηγή: Extreme Weather World

Το 2020 «ανακηρύσσεται» στη δεύτερη πιο ζεστή χρονιά στα παγκόσμια χρονικά

To 2020 «βαδίζει σταθερά» στο να αναδειχθεί η δεύτερη θερμότερη χρονιά στα χρονικά, πίσω από το 2016, προειδοποίησε σήμερα ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (ΠΜΟ).

Πέντε σύνολα δεδομένων τοποθετούν αυτή τη στιγμή το 2020, μια χρονιά που χαρακτηρίστηκε από κύματα καύσωνα, ξηρασίες, δασικές πυρκαγιές και καταστροφικούς κυκλώνες, ως τη δεύτερη θερμότερη από τότε που ξεκίνησε η καταγραφή των δεδομένων, το 1850.

«Το 2020 είναι πολύ πιθανόν να είναι μία από τις τρεις ζεστότερες χρονιές στα παγκόσμια χρονικά», επισημαίνει ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός στην έκθεσή του για την Κατάσταση του Παγκόσμιου Κλίματος για το 2020.

Τροφοδοτούμενες από τις υψηλές θερμοκρασίες, μεγάλες δασικές πυρκαγιές εκδηλώθηκαν στην Αυστραλία, τη Σιβηρία και τις ΗΠΑ φέτος, υψώνοντας σύννεφα καπνού σε ολόκληρο τον κόσμο.

Λιγότερο ορατή ήταν η αύξηση της θερμότητας των θαλασσών σε επίπεδα ρεκόρ, με το 80% και πλέον των ωκεανών παγκοσμίως να καταγράφει ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες, επισημαίνει ο ΠΜΟ.

«Το 2020 ήταν, δυστυχώς, άλλη μια πρωτοφανής χρονιά για το κλίμα μας», δήλωσε ο γενικός γραμματέας του ΠΜΟ Πέτερι Τάαλας, απευθύνοντας έκκληση να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες για τον περιορισμό των εκπομπών που τροφοδοτούν την κλιματική αλλαγή.

Σύμφωνα με την έκθεση του ΠΜΟ, η παγκόσμια μέση θερμοκρασία ήταν περίπου 1,2 βαθμοί άνω της γραμμής αναφοράς του 1850-1900, το διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου και Οκτωβρίου φέτος, με αποτέλεσμα να βρίσκεται πίσω από το 2016 και οριακά μπροστά από το 2019.

Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός θα επιβεβαιώσει τα στοιχεία τον Μάρτιο του 2021.

Πηγή: Cnn.gr

Όλο και πιο νωρίς μέσα στον Αύγουστο αντί για τον Σεπτέμβριο, διεξάγεται πλέον η διαδικασία του τρύγου στις εγχώριες αμπελουργικές περιοχές. Η μετατόπιση του βλαστικού κύκλου, κατά τουλάχιστον 15 ημέρες που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, είναι η πρώτη απτή επίπτωση της κλιματικής αλλαγής στον ελληνικό αμπελώνα.

Έρευνα που διεξάγεται από τα τμήματα Αμπελουργίας, Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας του Α.Π.Θ, έχει δείξει πως η θερμοκρασία στη χώρα μας έχει αυξηθεί τα τελευταία 30 χρόνια έως και 2,5 βαθμούς Κελσίου, ενώ μεταβολές διαπιστώνονται και στην ένταση και την περιοδικότητα των καιρικών φαινομένων.

Το αρνητικό ισοζύγιο της συντελούμενης κλιματικής μεταβολής ενισχύει και η μείωση των υπόγειων υδάτινων αποθεμάτων, τα οποία σε περιοχές όπως η Επανομή Θεσσαλονίκης έχουν υποχωρήσει έως και πάνω από 10 μέτρα. Λύση σε αυτού του είδους τα προβλήματα, σύμφωνα με τους αμπελουργούς και την επιστημονική κοινότητα, μπορούν να δώσουν οι γηγενείς ποικιλίες, όπως το ξινόμαυρο Νάουσας, το Αγιωργίτικο Νεμέας ή το ασύρτικο Σαντορίνης, που είναι καλύτερα προσαρμοσμένες στην Ελλάδα και πλέον αποτελούν και εμπορική τάση στη διεθνή αγορά.

Εφόσον η άνοδος της θερμοκρασίας επιβεβαιώσει το απαισιόδοξο σενάριο, τότε στο τέλος του αιώνα η αμπελοκαλλιέργεια ίσως χρειαστεί να κάνει και άλλες προσαρμογές.

Εκτός από τις γηγενείς ποικιλίες, έναντι των ξενικών, ευνοημένες από την κλιματική αλλαγή αναμένεται να είναι και οι ερυθρές σε σχέση με τις λευκές.

ΠΗΓΗ:ΕΡΤ3, ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

Επηρεάζει η κλιματική αλλαγή την πτώση των φύλλων;

Τι αποκαλύπτει ανατρεπτική έρευνα στα δέντρα της Ευρώπης για την επίδραση της κλιματικής αλλαγής.

 

Η κλιματική αλλαγή φαίνεται πως κάνει τα δέντρα να ρίχνουν τα φύλλα τους νωρίτερα, σύμφωνα με μία νέα ευρωπαϊκή έρευνα. Η μελέτη αφενός δείχνει ότι τα δέντρα αποθηκεύουν λιγότερο άνθρακα από ό,τι είχαν ελπίσει οι επιστήμονες αφετέρου έρχεται σε σύγκρουση με την καθιερωμένη έως τώρα αντίληψη ότι η άνοδος της θερμοκρασίας καθυστερεί την έλευση του φθινοπώρου, άρα και την πτώση των φύλλων.

Τα δέντρα δεσμεύουν και αποθηκεύουν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα από τον αέρα, αποτελώντας έτσι έναν πολύτιμο σύμμαχο της ανθρωπότητας στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής. Η πρόωρη πτώση των φύλλων -στο μέτρο που σηματοδοτεί την πρόωρη έλευση του φθινοπώρου- σημαίνει ότι πολύ λιγότερος άνθρακας μπορεί να αποθηκευθεί στα δέντρα, από ό,τι είχε θεωρηθεί έως τώρα.

 

Οι επιστήμονες συνεχίζουν τις μελέτες για να κατανοήσουν πόσο μεγάλη είναι αυτή η επίπτωση, εκτιμούν πάντως ότι θα μπορούσε να φθάνει ακόμη και το ένα δισεκατομμύριο τόνους ετησίως, δηλαδή μεγαλύτερη ποσότητα άνθρακα από τις ετήσιες εκπομπές της Γερμανίας και σχεδόν το ένα δέκατο των παγκόσμιων ετήσιων εκπομπών, κάτι που μένει να επιβεβαιωθεί στο μέλλον.

Η νέα έρευνα, με επικεφαλής τον Κονσταντίν Τσόνερ της Πολυτεχνικής Σχολής ΕΤΗ της Ζυρίχης, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν» και το «New Scientist», εξέτασε περισσότερες από 430.000 παρατηρήσεις διάρκειας 67 ετών (1948-2015) για έξι διαφορετικά είδη δέντρων, όπως οι βελανιδιές, σε περίπου 3.800 τοποθεσίες της Ευρώπης, κυρίως της κεντρικής.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές από την Ελβετία και τη Γερμανία πραγματοποίησαν δύο εργαστηριακά πειράματα για να δουν τον ρόλο που παίζουν το διοξείδιο του άνθρακα και η ηλιακή ακτινοβολία στο πότε πέφτουν τα φύλλα του φθινοπώρου. Το πρώτο πείραμα συνέκρινε δέντρα εκτεθειμένα στα σημερινά επίπεδα ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα με δέντρα εκτεθειμένα σε διπλάσια ποσότητα CO2, ενώ το δεύτερο πείραμα μελέτησε την επίδραση της σκιάς στην πτώση των φύλλων.

Συνυπολογίζοντας τις παρατηρήσεις από τα ευρωπαϊκά δέντρα και από τα πειράματα, οι επιστήμονες εκτίμησαν -βάσει ενός νέου μαθηματικού μοντέλου που ανέπτυξαν- ότι έως το 2100, εάν τα επίπεδα διοξειδίου στην ατμόσφαιρα παραμείνουν υψηλά, τα φύλλα των δέντρων θα πέφτουν έως έξι μέρες νωρίτερα από ό,τι τώρα. Προηγούμενα μοντέλα είχαν προβλέψει το αντίθετο: Ότι το φθινόπωρο θα «πήγαινε» ολοένα πιο πίσω και ότι η πτώση των φύλλων στο τέλος του αιώνα θα συνέβαινε δύο έως τρεις εβδομάδες αργότερα σε σχέση με την εποχή μας.

«Το εύρημα-κλειδί είναι αυτή η τεράστια απόκλιση, αναφορικά με την έλευση του φθινοπώρου και την πτώση των φύλλων, ανάμεσα στο δικό μας και τα προηγούμενα μοντέλα», υπογράμμισε ο Τσόνερ, ο οποίος δήλωσε πεπεισμένος ότι η κλιματική αλλαγή και η άνοδος της θερμοκρασίας θα κάνουν τα φύλλα να είναι όλο και πιο παραγωγικά την άνοιξη και το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να «βιάζονται» να πέσουν το φθινόπωρο.

«Αυτό που πιστεύουμε ότι συμβαίνει είναι πως τα φυτά έχουν ένα εσωτερικό όριο για το πόσο παραγωγικά μπορούν να είναι», εκτίμησε ο ίδιος. Οι ερευνητές παρομοίασαν αυτήν την κατάσταση με έναν άνθρωπο που έχει «σκάσει» από το φαϊ και δεν μπορεί να φάει άλλο.

«Επί δεκαετίες υποθέταμε ότι τα φύλλα του φθινοπώρου πέφτουν όλο και πιο αργά. Όμως, η νέα έρευνα δείχνει ότι όσο αυξάνεται η παραγωγικότητα των δέντρων τόσο στην πραγματικότητα τα φύλλα πέφτουν νωρίτερα», ανέφερε ο καθηγητής του ΕΤΗ Τόμας Κράουδερ.

Άλλες πρόσφατες μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όταν τα δέντρα αναπτύσσονται ταχύτερα λόγω της κλιματικής αλλαγής, η διάρκεια της ζωής τους συντομεύει σημαντικά. Και για να θυμηθεί κανείς λίγη σχολική Βιολογία, η φωτοσύνθεση στα φύλλα μετατρέπει το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα σε μορφές άνθρακα, που το δέντρο μπορεί να αξιοποιήσει για να επιβιώσει και να αναπτυχθεί. Όταν το δέντρο δεν μπορεί πια να χρησιμοποιήσει αυτόν τον άνθρακα, σταματά να κρατά τα φύλλα του και τα ρίχνει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Η βιομηχανική επιβράδυνση που προκάλεσε η πανδημία του κορωνοϊού, δεν επιβράδυνε την αύξηση των συγκεντρώσεων διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα, που άγγιξαν επίπεδα ρεκόρ.

Πρόκειται για το κυριότερο από τα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό (ΠΜΟ) του ΟΗΕ, η συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα αυξήθηκε απότομα το 2019, καθώς ο ετήσιος μέσος όρος υπερέβη το όριο των 410 μερών ανά εκατομμύριο, και η αύξηση συνεχίστηκε το 2020, παρότι η πανδημία Covid-19 ανάγκασε πολυάριθμες χώρες να βάλουν «φρένο» στην οικονομία τους.
«Η μείωση των εκπομπών που συνδέεται με το lockdown, δεν αντιπροσωπεύει παρά ένα μικρό σημείο στην μακροπρόθεσμη καμπύλη. Όμως πρέπει να την επιπεδώσουμε και αυτό να έχει διάρκεια», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού Πέτερ Τααλάς.
Σύμφωνα με το δελτίο του ΠΜΟ, κατά τη διάρκεια της πιο εκτεταμένης διακοπής των οικονομικών δραστηριοτήτων, οι καθημερινές παγκόσμιες εκπομπές CO2 μειώθηκαν έως και 17%.
Καθώς η διάρκεια και η αυστηρότητα των μέτρων του lockdown εξακολουθούν να παραμένουν αόριστες, ο ΠΜΟ θεωρεί πολύ δύσκολη την συνολική εκτίμηση της ετήσιας μείωσης των εκπομπών το 2020, αλλά εκτιμά πως η μείωση κυμαίνεται από 4,2% έως 7,5%. Μια τέτοια αλλαγή δεν θα επιφέρει πάντως μείωση των συγκεντρώσεων CO2 στην ατμόσφαιρα φέτος.
Η πανδημία, «ένα εφαλτήριο»
«Η πανδημία της Covid-19 δεν θα λύσει το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής. Ωστόσο αντιπροσωπεύει ένα εφαλτήριο για να ξεκινήσουμε μια κλιματική δράση περισσότερο υποστηριζόμενη και περισσότερο φιλόδοξη με στόχο να μειώσουμε τις καθαρές εκπομπές στο μηδέν μεταμορφώνοντας πλήρως της βιομηχανίες μας, τα ενεργειακά συστήματά μας και τις μεταφορές μας», υπογράμμισε ο Τααλάς.
Η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα αυξήθηκε ταχύτερα από το 2018 έως το 2019, απ’ ό,τι είχε αυξηθεί από το 2017 στο 2018, καθώς και από τον μέσο όρο των δέκα τελευταίων ετών.
«Η τελευταία φορά που η Γη είχε γνωρίσει συγκρίσιμη περιεκτικότητα διοξειδίου του άνθρακα ήταν πριν από 3 έως 5 εκατομμύρια χρόνια: η θερμοκρασία ήταν τότε κατά 2 έως 3 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη απ’ ό,τι σήμερα και η στάθμη της θάλασσας ήταν υψηλότερη κατά 10 έως 20 μέτρα σε σχέση με τη σημερινή, αλλά δεν ήμασταν 7,7 δισεκατομμύρια» άνθρωποι, υπογράμμισε ο Τααλάς.
Όσο για το μεθάνιο, το 60% των εκπομπών του οποίου στην ατμόσφαιρα είναι ανθρώπινης προέλευσης (εκτροφή μηρκαστικών, ορυζοκαλλιέργειες, εκμετάλλευση ορυκτών καυσίμων, χωματερές), η περιεκτικότητά του αυξήθηκε ελαφρώς λιγότερο γρήγορα από το 2018 έως το 2019, απ’ ό,τι ανάμεσα στο 2017 και το 2018, όμως ταχύτερα από τον μέσο όρο των δέκα τελευταίων ετών.
Τέλος το ποσοστό αύξησης της συγκέντρωσης πρωτοξειδίου του αζώτου παρέμεινε στον μέσο όρο των δέκα προηγούμενων ετών.
Το συγκεκριμένο αέριο προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου και καταστρέφει το στρώμα του όζοντος. Οι εκπομπές του στην ατμόσφαιρα οφείλονται κατά 40% στον άνθρωπο, αλλά οι υπόλοιπες είναι φυσικής προέλευσης.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: www.lifo.gr