Αστρονόμοι ανίχνευσαν ραδιοσήμα από εξωπλανήτη

Ομάδα αστρονόμων από το “Breakthrough Listen Project”, ένα έργο που αναζητά εξωγήινη ζωή στο διάστημα, εντόπισε ραδιοσήμα προερχόμενο από τον αστερισμό Βοώτη (Boötes). Αυτή θα μπορούσε να είναι η πρώτη εκπομπή ραδιοσημάτων που εντοπίζεται από έναν πλανήτη πέρα από το ηλιακό μας σύστημα.

Το ραδιοσήμα εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια 30ωρης παρατήρησης με το τηλεσκόπιο Parkes στην Αυστραλία τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2019 και φαίνεται ότι προήλθε από το Proxima Centauri, το πιο κοντινό αστέρι στον Ήλιο.

Παρόλο που παρόμοιες εκπομπές ραδιοκυμάτων έχουν αποδοθεί σε ανθρωπογενείς παρεμβολές, όπως οι δορυφόροι, η φύση του πρόσφατου ραδιοσήματος συνάδει με την κίνηση ενός πλανήτη, γεγονός που έκανε τους επιστήμονες να το μελετήσουν πιο προσεκτικά.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον μεταδιδακτορικό ερευνητή του Πανεπιστημίου Cornell Jake Turner, τον Philippe Zarka του Observatoire de Paris και τον Jean-Mathias Griessmeier του Université d’Orléans δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο περιοδικό “Astronomy & Astrophysics“.

“Η ομάδα Breakthrough Listen έχει εντοπίσει πολλά ασυνήθιστα σήματα και τα ερευνά προσεκτικά. Πρόκειται πιθανώς για παρεμβολές που δεν μπορούμε ακόμη να εξηγήσουμε πλήρως. Προς το παρόν απαιτείται περαιτέρω ανάλυση”, δήλωσε ο Pete Worden, πρώην διευθυντής του ερευνητικού κέντρου Nes’s Ames στην Καλιφόρνια και εκτελεστικός διευθυντής των πρωτοποριακών πρωτοβουλιών, στην εφημερίδα “Guardian”.

“Παρουσιάζουμε μια από τις πρώτες ενδείξεις για την ανίχνευση ενός εξωπλανήτη διαμέσου της ραδιοαστρονομίας”, δήλωσε ο Turner. “Το σήμα προέρχεται από το σύστημα του Βοώτη, το οποίο περιέχει ένα δυαδικό σύστημα άστρων και έναν εξωπλανήτη. Υποθέτουμε ότι προέρχεται από τον εξωπλανήτη. Η ένταση και η πόλωση του ραδιοσήματος και το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη, είναι συμβατά με θεωρητικές μας προβλέψεις”.

“Aν η ανακάλυψη επιβεβαιωθεί και από άλλες παρατηρήσεις”, λέει ο Ray Jayawardhana συν-συγγραφέας της μελέτης, “τότε η ανίχνευση αυτού του ραδιοσήματος ανοίγει ένα νέο παράθυρο στην αναζήτηση εξωπλανητών – ένα νέο τρόπο έρευνας εξωγήινων κόσμων που βρίσκονται σε απόσταση δεκάδων ετών φωτός από τη Γη”.

Πηγή: Thetoc.gr

Βρέθηκε ηλιακή κηλίδα μεγαλύτερη από τη Γη

Το πρώτο του πορτρέτο μιας ηλιακής κηλίδας, αρκετά μεγάλης για να χωρέσει τη Γη τράβηξε το μεγαλύτερο παρατηρητήριο του Ήλιου, το νέο αμερικανικό ηλιακό τηλεσκόπιο Daniel K.Inouye Solar Telescope (DKIST) που βρίσκεται στη Χαβάη.

Οι κηλίδες είναι σκοτεινές ψυχρότερες περιοχές στην επιφάνεια του μητρικού άστρου μας, οι οποίες δημιουργούνται από τη δυναμική του μαγνητικού πεδίου του. Η πλειονότητα των ηλιακών εκλάμψεων και εκρήξεων στεμματικής μάζας, των πιο εκρηκτικών φαινομένωντου Ήλιου, πηγάζουν από περιοχές με έντονο μαγνητικό πεδίο γύρω από τις κηλίδες και μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά τον διαστημικό καιρό και την ίδια τη Γη.

Η ηλιακή δραστηριότητα, όπως μετριέται με βάση τον αριθμό των παρατηρούμενων κηλίδων, ακολουθεί ένα περιοδικό 11ετή κύκλο. Όταν η ηλιακή δραστηριότητα φθάνει στο αποκορύφωμα της, ο Ήλιος γεμίζει σκούρες κηλίδες.

Οι αστρονόμοι αναμένουν ότι ο Ήλιος, ο οποίος είχε φθάσει στο ναδίρ της δραστηριότητας του το Δεκέμβριο του 2019, όταν οι ηλιακές κηλίδες είχαν σχεδόν εξαφανιστεί, θα φθάσει στο νέο μέγιστο σημείο του τρέχοντος κύκλου του στο μέσον του 2025.

Το τηλεσκόπιο Inouye άρχισε να κατασκευάζεται το 2013 και αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του 2021.

Οι δυνατότητες του φαίνονται από το γεγονός ότι η πρώτη φωτογραφία κηλίδας που τράβηξε, έχει χωρική ανάλυση περίπου δυόμισι φορές μεγαλύτερη από οποιαδήποτε φωτογραφία ηλιακής κηλίδας έως τώρα, δείχνοντας μαγνητικές δομές διαμέτρου έως 20 χιλιομέτρων στην επιφάνεια του Ήλιου.

Η φωτογραφία αποκαλύπτει ένα μικροσκοπικό κομμάτι της επιφάνειας του Ήλιου, με μήκος περίπου 16.000 χιλιομέτρων (η Γη έχει διάμετρο 12.742 χλμ) και με θερμοκρασία σχεδόν 4.200 βαθμούς Κελσίου.

Μπορείτε να ακολουθείτε το γκρουπ μας στο facebook και στο instagram, αλλά και το κανάλι μας στο youtube.

 

Πηγή: Cnn.gr

 

Το «Αστέρι της Βηθλεέμ» θα εμφανιστεί στον ουρανό για πρώτη φορά τα τελευταία 800 χρόνια

Ένα εντυπωσιακό αστρονομικό φαινόμενο που θα λάβει χώρα τις επόμενες ημέρες.

Οι δύο μεγαλύτεροι πλανήτες στο ηλιακό σύστημα, ο Δίας και ο Κρόνος, θα εμφανιστούν πιο κοντά ο ένας στον άλλο στο νυχτερινό ουρανό κατά τη διάρκεια της εβδομάδας των Χριστουγέννων, σε μια προσέγγιση που θα συμβεί για πρώτη φορά τα τελευταία 800 χρόνια, λένε οι αστρονόμοι.

Και οι δύο γίγαντες του πλανητικού μας συστήματος, πλησιάζουν σταδιακά ο ένας τον άλλο από τις αρχές του καλοκαιριού και θα εμφανιστούν σχεδόν ως ένας «διπλός πλανήτης» στις 21 Δεκεμβρίου.

Στην κοντινότερη θέση τους μετά από πολλές εκατοντάδες χρόνια, οι δύο πλανήτες θα εμφανίζονται πως απέχουν λιγότερο από το πλάτος ενός «γεμάτου» φεγγαριού – από το χειμερινό ηλιοστάσιο και μέχρι την ημέρα των Χριστουγέννων.

Ο Γερμανός αστρονόμος, Γιοχάνες Κέπλερ, έγραψε το 1614 ότι πίστευε πως το «αστέρι της Βηθλεέμ» στην ιστορία της Γέννησης θα μπορούσε να ήταν «σύνοδος του Δία και του Κρόνου».

Παρόλο που η Αφροδίτη δεν θα είναι ορατή ως μέρος της διάταξης των πλανητών του 2020, θα εξακολουθεί να αποτελεί ένα εντυπωσιακό αστρονομικό θέαμα, με όσους βρίσκονται στον Ισημερινό να έχουν ρτην καλύτερη θέα, ωστόσο η «σύνοδος» θα είναι ορατή και σε άλλα μέρη του κόσμου.

Πηγή: Protothema.gr

 

Η «υδάτινη» Σελήνη εφαλτήριο για την εξερεύνηση του Αρη

Σημαντικές ανακαλύψεις υποδεικνύουν ότι στον φυσικό δορυφόρο μας υπάρχει νερό σε αφθονία, γεγονός νευραλγικό ώστε να αποτελέσει εφαλτήριο για την εξερεύνηση του Άρη.

Αν οι επιστήμονες διέθεταν εδώ και μια δεκαετία πληθώρα ενδείξεων σχετικά με το ότι υπάρχει νερό στη Σελήνη, δύο σημαντικές ανακαλύψεις ήρθαν όχι απλώς να επαληθεύσουν τις προηγούμενες παρατηρήσεις αλλά και να υποδείξουν ότι οι μέχρι πρότινος εκτιμήσεις των ερευνητών για την ποσότητα νερού η οποία φιλοξενείται στην επιφάνεια του φυσικού δορυφόρου μας είναι μάλλον μετριοπαθείς.

Κι αυτό επειδή αφενός βρέθηκε για πρώτη φορά μοριακό νερό στην επιφάνεια της Σελήνης και μάλιστα σε επιφάνειες που «βλέπει» ο Ηλιος για τις οποίες δεν είχε αποδειχθεί η ύπαρξη νερού, αφετέρου διαπιστώθηκε ότι δισεκατομμύρια μικρές πτυχές του εδάφους βρίσκονται μόνιμα υπό σκιά και έχουν τις κατάλληλες συνθήκες για τη διατήρηση νερού σε μορφή πάγου.

Οι ανακαλύψεις αυτές, οι λεπτομέρειες των οποίων δημοσιεύτηκαν σε δύο ξεχωριστά άρθρα στο πιο πρόσφατο τεύχος της επιστημονικής επιθεώρησης «Nature Astronomy», αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία, δεδομένου ότι έρχονται τέσσερα χρόνια πριν από την τελική φάση της προγραμματισμένης διαστημικής αποστολής «Αρτεμις», η οποία φιλοδοξεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε η Σελήνη να χρησιμεύσει ως εφαλτήριο για την εξερεύνηση του Αρη.

Νερό υπό το φως του Ηλίου

Ηδη από την προηγούμενη δεκαετία είχε καταγραφεί η ύπαρξη νερού σε μορφή πάγου στους πόλους της Σελήνης. Τι καινούργιο ανακαλύφθηκε λοιπόν; Σε αντίθεση με τους πόλους, όπου επικρατεί μόνιμα σκοτάδι και ως εκ τούτου οι θερμοκρασίες είναι εξαιρετικά χαμηλές, ευνοώντας τη διατήρηση του νερού σε μορφή πάγου, μέχρι πρότινος δεν υπήρχαν σαφείς ενδείξεις για την ύπαρξη νερού σε επιφάνειες της Σελήνης οι οποίες εκτίθενται στο ηλιακό φως.

Προηγούμενες παρατηρήσεις είχαν μεν καταγράψει την ύπαρξη υδρογόνου και οξυγόνου σε τέτοιου είδους περιοχές, όμως οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν εάν τα στοιχεία αυτά βρίσκονται σε μορφή υδροξυλικών ομάδων, οι οποίες περιέχουν ένα άτομο υδρογόνου κι ένα οξυγόνου, ή σε μορφή νερού, τα μόρια του οποίου αποτελούνται από δύο άτομα υδρογόνου κι ένα άτομο οξυγόνου.

Η Σαχάρα έχει 100 φορές περισσότερο νερό…

Οι παρατηρήσεις αυτές, οι οποίες επικεντρώθηκαν στην περιοχή όπου βρίσκεται ο κρατήρας Clavius στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης, πραγματοποιήθηκαν από το παρατηρητήριο SOFIA, ένα αεροσκάφος εξοπλισμένο με τηλεσκόπιο το οποίο κινείται στη στρατόσφαιρα, κάτι το οποίο επιτρέπει στους επιστήμονες να πραγματοποιούν παρατηρήσεις «απαλλαγμένοι» από τις παρεμβολές τις ατμόσφαιρας. Πάντως, όσον αφορά την ποσότητα του νερού που εντοπίστηκε, η ερευνήτρια σημειώνει ότι «η έρημος Σαχάρα έχει 100 φορές περισσότερο νερό από αυτό που βρίσκεται στην περιοχή του κρατήρα Clavius».

Το εύρημα ωστόσο είναι παραπάνω από αρκετό για να δώσει το έναυσμα για περαιτέρω παρατηρήσεις με το τηλεσκόπιο SOFIA σε περισσότερες περιοχές της Σελήνης και σε διαφορετικές φάσης της Σελήνης. Οπως επισημαίνει η αστρονόμος οι παρατηρήσεις αυτές θα επιτρέψουν στην επιστημονική κοινότητα να κατανοήσει με ποιον τρόπο συμπεριφέρεται το νερό στις περιοχές της Σελήνης οι οποίες είναι εκτεθειμένες στο ηλιακό φως.

Δισεκατομμύρια «θήκες» πάγου

Δεν είναι όμως μόνο αυτό το εύρημα που μονοπώλησε την πρόσφατη επιστημονική επικαιρότητα: ερευνητές ανακάλυψαν ότι στο έδαφος της Σελήνης υπάρχουν αμέτρητες πτυχές του εδάφους οι οποίες παραμένουν συνεχώς υπό σκιά, γεγονός το οποίο δημιουργεί συνθήκες κατάλληλες ως προς τη θερμοκρασία, για τη διατήρηση του νερού σε μορφή πάγου. Προηγούμενες έρευνες είχαν ως αντικείμενο μελέτης τέτοιες «ψυχρές παγίδες», όπως αποκαλούνται, όμως αυτές επικεντρώνονταν σε μεγάλες επιφάνειες, μερικές από τις οποίες βρίσκονται μέσα σε κρατήρες κοντά στους πόλους της Σελήνης.

Με πρόσφατη δημοσίευσή τους όμως επιστήμονες υποστηρίζουν ότι στην πραγματικότητα υπάρχουν δισεκατομμύρια τέτοιες «μίνι ψυχρές παγίδες» διάσπαρτες στην επιφάνεια της Σελήνης. «Μέσω της έρευνάς μας βρήκαμε ότι η έκταση της περιοχής όπου μπορεί να υπάρχει πάγος είναι μεγαλύτερη από αυτή που εκτιμάτο μέχρι πρόσφατα» σημειώνει ο πρώτος συγγραφέας της εν λόγω δημοσίευσης και ερευνητής στο Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής και Διαστημικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο Πολ Χέιν, συμπληρώνοντας ότι «σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας, η συνολική επιφάνεια των περιοχών οι οποίες είναι μόνιμα σκιασμένες κι όπου επικρατούν συνθήκες που μπορούν να συντηρήσουν πάγο είναι περίπου 40.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Στην πλειονότητά τους πρόκειται για περιοχές των οποίων η διάμετρος δεν ξεπερνά το ένα μέτρο».

Οπως επισημαίνει ο δρ Χέιν, οι «δεκάδες δισεκατομμύρια» ψυχρές αυτές παγίδες αποτελούν μια δυνητική δεξαμενή νερού διαφορετική από εκείνη που ανακαλύφθηκε στην περιοχή του κρατήρα Clavius. Επόμενος στόχος των ερευνητών είναι να μελετήσουν τα στοιχεία τα οποία θα προκύψουν από αποστολή της NASA στους πόλους της Σελήνης το 2022, η οποία για πρώτη φορά θα φωτογραφίσει τις ψυχρές παγίδες και θα μετρήσει τη θερμοκρασία τους, ενώ άλλα όργανα θα διερευνήσουν εάν υπάρχει πάγος σε αυτές τις μικρές περιοχές και σε ποια ποσότητα.

H σπουδαιότητα των ανακαλύψεων

Η σημασία των ανακαλύψεων αυτών είναι πολύ μεγάλη, αφού έρχονται να συμπληρώσουν τις γνώσεις των επιστημόνων για τα αποθέματα νερού στη Σελήνη. Μπορεί κάποιος να κατανοήσει καλύτερα τη σπουδαιότητα των ευρημάτων εάν τα δει υπό το πρίσμα της αποστολής «Αρτεμις», η οποία αναμένεται να κορυφωθεί το 2024, όταν «η πρώτη γυναίκα και ο επόμενος άνδρας» θα πατήσουν στη Σελήνη.

Απώτερος στόχος της αποστολής αυτής είναι να επιστρατεύσει η επιστημονική κοινότητα τις τεχνολογικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών ώστε να πραγματοποιήσει επιτόπιες έρευνες στο φεγγάρι που θα επιτρέψουν την εις βάθος κατανόηση μιας πληθώρας γεωλογικών χαρακτηριστικών. Ενδιάμεσος στόχος της αποστολής είναι να διερευνηθεί η δυνατότητα δημιουργίας εγκαταστάσεων ικανών να φιλοξενήσουν ανθρώπους στη Σελήνη οι οποίες, μεταξύ άλλων, θα χρησιμοποιηθούν ως βάση για την εξερεύνηση του πλανήτη Αρη.

Ως εκ τούτου, η ύπαρξη αποθεμάτων νερού στη Σελήνη είναι κομβικής σημασίας, αφού αυτά μπορούν να αποτελέσουν το «ελιξίριο της ζωής» ώστε να υποστηριχθούν οι αποστολές όχι μόνο με, ενδεχομένως, πόσιμο νερό αλλά και ως πηγή οξυγόνου ή ως καύσιμο για τα διαστημικά σκάφη.

Πηγή: Tovima.gr

Ιστορική ανακάλυψη της NASA: Ανιχνεύθηκε νερό στη Σελήνη

Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) και επιστήμονες στις ΗΠΑ ανίχνευσαν πέραν κάθε αμφιβολίας νερό στη φωτεινή (ορατή) πλευρά της Σελήνης.

Οι επιστήμονες εκτιμούν επίσης ότι στη Σελήνη υπάρχουν πολλές μικρές και μεγάλες και μόνιμες “παγίδες νερού”, δηλαδή περιοχές όπου το νερό μπορεί να παγιδευτεί σταθερά, και οι οποίες καλύπτουν μια συνολική έκταση έως 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Οι σχετικές ανακοινώσεις έγιναν σε δύο επιστημονικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό αστρονομίας “Nature Astronomy” και σε σχετική συνέντευξη τύπου που διοργάνωσε η NASA.

Η ανακάλυψη αναμένεται να έχει σημαντικές θετικές επιπτώσεις για τις μελλοντικές αποστολές στο φεγγάρι. Η NASA έχει ως στόχο την επιστροφή των αστροναυτών της στη Σελήνη το 2024 στο πλαίσιο του προγράμματος “‘Αρτεμις”, διαδόχου του ιστορικού προγράμματος “Απόλλων” των δεκαετιών 1960 και 1970.

Προηγούμενη έρευνα είχε ανιχνεύσει πιθανή παρουσία νερού

Προηγούμενη έρευνα είχε ανιχνεύσει πιθανή παρουσία νερού στη σεληνιακή επιφάνεια, ιδίως πέριξ του νότιου πόλου. Όμως εκείνη η ανίχνευση είχε βασιστεί σε μια χημική “υπογραφή” στο φάσμα των τριών μικρομέτρων, η οποία δεν μπορούσε να διακρίνει με σιγουριά αν επρόκειτο για νερό (Η2Ο) ή για υδροξύλιο (ΟΗ) δεσμευμένο σε σεληνιακά ορυκτά.

Αυτή τη φορά, οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Κέισι Χόνιμπαλ του Ινστιτούτου Γεωφυσικής και Πλανητολογίας του Πανεπιστημίου της Χαβάης, που ανέλυσαν στοιχεία από το Στρατοσφαιρικό Παρατηρητήριο Υπέρυθρης Αστρονομίας (SOFIA), ένα αερομεταφερόμενο τηλεσκόπιο πάνω σε ένα τροποποιημένο αεροπλάνο Boeing 747 που παρατηρεί τη Σελήνη στο μήκος κύματος των έξι μικρομέτρων, ανίχνευσαν πλέον σαφώς την ισχυρή χημική “υπογραφή” του μορίου του νερού.

Νερό στα νότια γεωγραφικά πλάτη της Σελήνης

Βρήκαν ότι το νερό είναι παρόν στα νότια γεωγραφικά πλάτη της Σελήνης σε αναλογία περίπου 100 έως 400 μικρογραμμαρίων (μg g^1 H2O). Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το νερό είναι πιθανώς αποθηκευμένο μέσα σε υάλους ή στα κενά ανάμεσα στους κόκκους της σεληνιακής επιφάνειας, που το προστατεύουν από το αφιλόξενο περιβάλλον του φεγγαριού και επιτρέπουν έτσι στο νερό να παραμένει στη σεληνιακή επιφάνεια.

Στη δεύτερη μελέτη, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή ατμοσφαιρικής και διαστημικής φυσικής Πολ Χέιν του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, οι επιστήμονες αναφέρουν ότι στη Σελήνη υπάρχουν πολύ περισσότερες -από όσες υποπτεύονταν έως τώρα- κρυφές μόνιμες σκιασμένες περιοχές (λεγόμενες “ψυχρές παγίδες”), όπου το νερό μπορεί να παραμείνει μόνιμα. Εκτιμούν ότι υπάρχουν εκατοντάδες έως χιλιάδες περισσότερες μικροπαγίδες (διαμέτρου έως ενός εκατοστού) σε σχέση με τις μεγαλύτερες παγίδες νερού (διαμέτρου έως ενός χιλιομέτρου), οι οποίες μπορούν να εντοπισθούν και στους δύο πόλους.

Οι ερευνητές εκτιμούν, με βάση στοιχεία από το σκάφος LRO (Lunar Reconnaissance Orbiter) της NASA σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, ότι περίπου 40.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (από τα περίπου 38 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα που είναι συνολικά η σεληνιακή επιφάνεια) έχουν τη δυνατότητα να παγιδεύσουν νερό σε διάφορα μεγέθη και σχήματα, εκ των οποίων το 60% στο νότιο ημισφαίριο, σε γεωγραφικό πλάτος μεγαλύτερο των 80 μοιρών. Το 10% έως 20% της συνολικής έκτασης των μόνιμων παγίδων νερού εκτιμάται ότι είναι μικροσκοπικές.

“Αν φανταστεί κανείς ότι στέκεται στην επιφάνεια του φεγγαριού κοντά σε ένα από τους πόλους του, θα δει σκιές ολόγυρα. Πολλές από αυτές τις μικροσκοπικές σκιές μπορεί να είναι γεμάτες πάγο”, δήλωσε ο Χέιν. “Αν έχουμε δίκιο, το νερό πρόκειται να είναι πιο εύκολα προσβάσιμο ως πόσιμο, ως πυραυλικό καύσιμο ή για οτιδήποτε άλλο η NASA χρειάζεται νερό”, πρόσθεσε.

Πηγή: Thetoc.gr

Η NASA προανήγγειλε την ανακοίνωση μίας «εκπληκτικής ανακάλυψης» για τη Σελήνη

Μία «εκπληκτική ανακάλυψη» που αφορά τη Σελήνη υποσχέθηκε ότι θα κάνει η NASA.

Η διαστημική υπηρεσία δεν αποκάλυψε λεπτομέρειες, είπε όμως πως η ανακάλυψη αυτή «συμβάλει στις προσπάθειες της NASA να μάθει περισσότερα για τη Σελήνη για να υποστηρίξει την εξερεύνηση του διαστήματος».

Είπε επίσης πως η ανακάλυψη προήλθε από το Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy (Sofia), το οποίο είναι ένα τροποποιημένο Boeing 747 που πετάει σε μεγάλο υψόμετρο πάνω από το 99% των υδρατμών της ατμόσφαιρας και επιτρέπει στο ενσωματωμένο τηλεσκόπιο των 3 μέτρων να έχει μία καθαρή εικόνα του ηλιακού μας συστήματος.

 

nasa1

Η επίσημη ενημέρωση θα γίνει τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου στις 19:00 (ώρα Ελλάδος) και θα μεταδοθεί από το site της NASA.

Πηγή:Newsbeast.gr

Η Nasa μετέτρεψε σε μουσική την εικόνα του Γαλαξία μας

Η Nasa μας δίνει την δυνατότητα να ακούσουμε την μουσική του Γαλαξία μας. Αξιοποιώντας σύγχρονες τεχνολογίες, κατάφερε να μετατρέψει τα δεδομένα παρατήρησης τηλεσκοπίων, σε ήχους.

Η ηχητική επεργασία δεδομένων δεν είναι κάτι νέο, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που εικόνες του γαλαξία μας μετατράπηκαν σε μουσική. Η Nasa αξιοποίησε δεδομένα πολλών τηλεσκοπίων, μεταξύ αυτών είναι το διάσημο Hubble και το Chandra.

Ο συνδιασμός της οπτικής απεικόνισης και την ηχητικής επεξεργασίας, δίνουν αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα.

 

O Άρης κοντά στη Γη: Στην πιο φωτεινή φάση του στον ουρανό εδώ και 20 χρόνια

Αυτόν τον μήνα, ο πλανήτης Άρης θα πλησιάσει περισσότερο από ποτέ τη Γη κατά τη τελευταία διετία, προσφέροντας σε ερασιτέχνες παρατηρητές και επιστήμονες μία σπάνια ευκαιρία για να τον μελετήσουν «από κοντά».

Η Nasa περιέγραψε την εμφάνιση του κόκκινου πλανήτη ως έναν «πλήρη Άρη» και έκανε λόγο για την καλύτερη ευκαιρία παρατήρησης εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια.

Στις 6 Οκτωβρίου ο Άρης ήταν ο κοντινότερος πλανήτης στη τροχιά της Γης, ενώ την Τρίτη, 13 Οκτωβρίου, θα σημειωθεί η περίφημη «αντίθεση του Άρη», όπου ο Άρης και ο Ήλιος βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές στον ουρανό για τους γήινους παρατηρητές.

Τότε ο Άρης θα είναι πιο φωτεινός από το αντίστοιχο πέρασμα του 2003 και δεν θα εμφανιστεί ξανά έτσι έως το 2035. Η «αντίθεση του Άρη» σημειώνεται κάθε 26 μήνες, με τη Γη να «περνά ανάμεσα» στον Ήλιο και τον Άρη. Σύμφωνα με τους αστρονόμους, η αντίθεση του Οκτωβρίου θα είναι ιδιαίτερα ξεχωριστή καθώς Γη και Άρης θα είναι πιο κοντά από ποτέ.

Ο Άρης θα ανατείλει ενώ ο Ήλιος δύει και θα δύσει όταν ο Ήλιος θα ανατείλει ξανά.

Σε συνδυασμό με μία νέα υπερπανσέληνο στα μέσα του μήνα, τόσο οι παρατηρητές των ουράνιων σωμάτων όσο και οι αστρονόμοι θα έχουν τη σπάνια ευκαιρία να θαυμάσουν τον Άρη. Με γυμνό μάτι, ο Άρης θα εμφανίζεται πιο φωτεινός και με μεγαλύτερη ευκρίνεια στο νυχτερινό ουρανό, ενώ με ένα τηλεσκόπιο θα διακρίνονται ευκολότερα χαρακτηριστικά όπως πάγος και ηφαίστεια.

Το ενδιαφέρον για τον Άρη κορυφώθηκε πρόσφατα, όταν οι επιστήμονες ανακάλυψαν πολλά «υδάτινα αποθέματα» κάτω από το νότιο πόλο του πλανήτη. Η ανακάλυψη θα μπορούσε να αποτελέσει το κλειδί για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής, καθώς οι ζωντανοί οργανισμοί χρειάζονται νερό σε υγρή μορφή για να επιβιώσουν.

Την πανσέληνο στις αρχές του μήνα διαδέχθηκε ένα σπάνιο μπλε φεγγάρι. Παράλληλα μία «βροχή» από πεφταστέρια είναι ορατή από τις 02 Οκτωβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου. Το φαινόμενο αναμένεται να κορυφωθεί στις 21 Οκτωβρίου.

Η NASA επισημαίνει ότι το 2020 παρατηρείται μια ασυνήθιστα μεγάλη πτώση μετεωριτών, καθώς καταγράφονται έως και είκοσι ανά ώρα.

Πολλές εφαρμογές και σελίδες προσφέρονται για να παρακολουθήσει κάποιος τα φαινόμενα, όπως τα Sky View και Star Chart.

Πηγή: Lifo.gr

 

Διαφωνία επιστημόνων για το αν υποστηρίζουν ζωή.

Πριν δύο χρόνια ανακαλύφθηκε μία μεγάλη λίμνη με αλμυρό νερό σε υγρή μορφή στο νότιο πόλο του Άρη. Τώρα, νέα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ύπαρξή της, ενώ ανακαλύφθηκαν και τρεις ακόμα με αλμυρό νερό που περιβάλλουν την κεντρική. Περισσότερα εδώ  .Η πρώτη παρατήρηση ήρθε αντιμέτωπη με σκεπτικισμό επειδή βασίστηκε μόνο σε 29 παρατηρήσεις μεταξύ 2012 και 2015. Η νέα μελέτη βασίζεται σε 134 παρατηρήσεις μεταξύ 2012 και 2019.

Για τις παρατηρήσεις χρησιμοποιήθηκε το Mars Express της ESA, το οποίο εξερευνά το νότιο πόλο του πλανήτη. Συγκεκριμένα το Mars Advanced Radar for Subsurface and Ionosphere Sounding (MARSIS) του Mars Express στέλνει ραδιοκύματα που αντανακλώνται στην επιφάνεια του πλανήτη. Διαφορετικά υλικά αντανακλούν διαφορετικά τα κύματα, μία τεχνική με την οποία βρίσκουμε και λίμνες κάτω από παγετώνες στη Γη. Παρατηρώντας μία περιοχή 75.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, εντόπισε περιοχές που υποδεικνύουν την ύπαρξη νερού ένα χιλιόμετρο κάτω από την επιφάνεια. Η κεντρική λίμνη μάλιστα εκτιμάται πως έχει έκταση 30 χιλιομέτρων σε διάμετρο.

Δεν είναι όμως όλοι οι επιστήμονες πεπεισμένοι πως θα βρούμε νερό σε υγρή μορφή στον Άρη, καθώς αρκετοί θεωρούν πως δεν υπάρχει αρκετή θερμότητα κάτω από την επιφάνεια για να διατηρηθεί σε υγρή μορφή το νερό. Ο μόνος τρόπος είναι οι λίμνες να είναι πολύ αλμυρές για να παραμείνει υγρό το νερό. Ωστόσο αυτό ίσως να μειώνει τις πιθανότητές μας να βρούμε μικροβιακή ζωή. Λίμνες στη Γη με αλάτι έως και πέντε φορές το θαλασσινό νερό μπορούν να υποστηρίξουν κάποιες μορφές ζωής, αλλά όταν η συγκέντρωση του αλατιού αγγίζει τις 20 φορές αυτό του θαλασσινού, η ζωή δεν είναι παρούσα.

Δεν υπάρχει αρκετή ζωή στις αλμυρές πισίνες της Ανταρκτικής. Είναι απλά τουρσί. Και αυτό μπορεί να ισχύει στον Άρη. – John Priscu, Montana State University.

Περισσότερες απαντήσεις ίσως να πάρουμε με την κινεζική αποστολή του Tianwen-1 το οποίο θα φτάσει στον Άρη το Φεβρουάριο του 2021.

Σχετικό επιστημονικό άρθρο εδώ .

ΠΗΓΗ εδώ .

Ήλιος : Δείτε πόσο μικρός είναι σε μέγεθος σε σχέση με άλλα αστέρια «γίγαντες» – Βίντεο

Ο Ήλιος είναι ο αστέρας του ηλιακού μας συστήματος και το λαμπρότερο σώμα του ουρανού. Είναι σχεδόν μια τέλεια σφαίρα με διάμετρο 1,4 εκατομμύρια χιλιόμετρα (109 φορές μεγαλύτερη από της Γης), και η μάζα του αποτελεί το 99,86% της μάζας του ηλιακού συστήματος.

Ο Ήλιος είναι ένας αστέρας που ανήκει στο Πληθυσμό Ι, ή πλούσιο σε βαριά στοιχεία. Η διαμόρφωση του Ήλιου μπορεί να έχει προκληθεί από κρουστικά κύματα από έναν ή περισσότερους κοντινούς υπερκαινοφανείς αστέρες.

Αυτό προτείνεται από μια μεγάλη αφθονία των βαρέων στοιχείων στο ηλιακό σύστημα, όπως ο χρυσός και το ουράνιο, σε σχέση με την αφθονία των στοιχείων αυτών στο λεγόμενο Πληθυσμό ΙΙ (φτωχά σε βαριά στοιχεία) αστέρια.

Τα στοιχεία αυτά θα μπορούσαν πλέον εύλογα να έχουν παραχθεί από ενδοεργονικές πυρηνικές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια ενός υπερκαινοφανή, ή από μεταστοιχείωση με απορρόφηση νετρονίων μέσα σε ένα τεράστιο δεύτερης γενιάς αστέρα.

 

Μέγεθος και απόσταση

Στην αντίληψη του μεγέθους του Ήλιου συχνά γίνεται λόγος του όρου «φαινόμενη διάμετρος του Ήλιου».

Η διχοτόμος της γωνίας ΑΓΒ εκφράζει την απόσταση Γης-Ήλιου. Η φαινόμενη διάμετρος του Ήλιου μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια του έτους: Στις 3 Ιανουαρίου λαμβάνει τη μεγαλύτερη τιμή, ίση προς 32΄ 36΄΄,2 ενώ στις 4 Ιουλίου περιορίζεται στην ελάχιστη τιμή των 31΄ 32΄’. Συνεπώς η μέση τιμή της φαινόμενης διαμέτρου είναι 32΄ 4΄΄,1.

Αυτή η μεταβολή της φαινόμενης διαμέτρου αποδεικνύει ότι η Γη δεν περιφέρεται γύρω τον Ήλιο σε κυκλική τροχιά, αλλά σε ελλειπτική, σε τρόπο ώστε την 1η Ιανουαρίου η απόσταση Γης – Ήλιου να λαμβάνει την ελάχιστη τιμή των 147.100.000 χλμ. και στις 2 Ιουλίου τη μέγιστη τιμή των 152.100.000 χλμ. Έτσι η μέση τιμή της απόστασης είναι προσεγγιστικά η αστρονομική μονάδα 149.504.312 χλμ.

Μπορεί να θεωρούμε ότι είναι «γίγαντας», ωστόσο τα παρακάτω βίντεο θα σας διαψεύσει μέσα σε λίγα λεπτά. Σε αυτό θα δείτε τη σύγκριση του ήλιου μας με διάφορους άλλους αστέρες.

Πηγή: In.gr