Posts

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν αποφάσισε να κηρύξει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης την πόλη Νορίλσκ που βρίσκεται στην Αρκτική, μετά την διαρροή χιλιάδων λίτρων καυσίμων σε παρακείμενο ποταμό επικρίνοντας τους τοπικούς αξιωματούχους για την ολιγωρία που έδειξαν στην αντιμετώπιση της διαρροής

Η διαρροή 20.000 τόνων από μια δεξαμενή του σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σημειώθηκε στις 29 Μαΐου, με αποτέλεσμα να καταλήξουν στον ποταμό Αμπάρναγια, ανακοίνωσε η Ανακριτική Επιτροπή της Ρωσίας η οποία διερεύνησε το συμβάν, αλλά οι αρχές ενημερώθηκαν δύο ημέρες μετά.

https://twitter.com/Nord_Sol/status/1268227185959190529?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1268227185959190529&ref_url=https%3A%2F%2F3pointmagazine.gr%2Fterastia-oikologiki-katastrofi-stin-arktiki-20-000-tonoi-petrelaioy-ston-potamo-amparnagia%2F

Κατά την διάρκεια κυβερνητικής τηλεδιάσκεψης με θέμα την αντιμετώπιση της ρύπανσης του ποταμού από την τεράστια πετρελαιοκηλίδα ο Ρώσος πρόεδρος επέκρινε την διεύθυνση της ενεργειακής εταιρείας του Νορίσλκ επειδή καθυστέρησε να ενημερώσει έγκαιρα για τον συμβάν το Υπουργείο Εκτάκτων Αναγκών της Ρωσίας

Ο Πούτιν ασκώντας κριτική στον διευθυντή της ενεργειακής εταιρείας του Νοριλσκ είπε φανερά οργισμένος: «Τι θα γίνει λοιπόν θα μαθαίνουμε για την κατάσταση από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Είστε καλά εκεί με την υγεία σας;»

Ο Ρώσος πρόεδρος εκνευρίστηκε και με την ομιλία του κυβερνήτη στο Κρασνογιάρσκ Αλεξάντρ Ους λέγοντας «Τελειώσατε με την ομιλία σας; Και ρωτάτε τι να κάνουμε; Μα εσείς είστε ο κυβερνήτης».

Κατά την διάρκεια της τηλεδιάσκεψης πολλοί από τους συμμετέχοντες πρότειναν να εξαλείψουν την κηλίδα με την μέθοδο της ανάφλεξης, ωστόσο ο υπουργός Προστασίας της Φύσης Ντμίτρι Κομπίλκιν απέρριψε την πρόταση.

Η κατάσταση στο Νορίλσκ παραμένει εξαιρετικά κρίσιμη. Σύμφωνα με του υπολογισμούς της ρωσικής ρυθμιστικής αρχής προστασίας της Φύσης, οι ποσότητες των επιβλαβών ουσιών που έπεσαν στον ποταμό υπερβαίνουν τους φυσιολογικούς δείκτες κατά δεκάδες χιλιάδες φορές. Όπως δήλωσε η πρόεδρος της εν λόγω αρχής, Σβετλάνα Ραντιόνοβα, στο έδαφος διαχύθηκαν 6.000 τόνοι πετρελαίου ντίζελ και στον ποταμό 15.000 τόνοι.

Το Νορίλσκ, μια απομονωμένη 180.000 κατοίκων, βρίσκεται 300χλμ εντός του Αρτικτού Κύκλου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι φωτιές “ζόμπι”, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι εστίες που σιγοκαίνε κάτω από την επιφάνεια τον χειμώνα και μπορούν να αναζωπυρωθούν με τη βλάστηση, όταν εξαφανίζεται το χιόνι.

Η ευρωπαϊκή υπηρεσία παρακολούθησης της ατμόσφαιρας Copernicus εξέφρασε την Τετάρτη (27/05) την ανησυχία της για τις “ανωμαλίες” που παρατηρούνται στη θερμοκρασία στις περιοχές της Αρκτικής, φοβούμενη την ύπαρξη φωτιών “ζόμπι”, που υποβόσκουν κάτω από την επιφάνεια μετά τις πρωτοφανείς περυσινές φωτιές στον Αρκτικό Κύκλο.

Καθώς η αύξηση της θερμοκρασίας και ο πολλαπλασιασμός των κύκλων της ξηρασίας και των κυμάτων καύσωνα, που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για τον πολλαπλασιασμό των πυρκαγιών σε όλο τον κόσμο, το 2019 ο Αρκτικός Κύκλος έπεσε θύμα ενός πύρινου μετώπου τεράστιας έκτασης.

Για παράδειγμα, μόνον τον Ιούνιο του περασμένου έτους, αυτές οι πυρκαγιές απελευθέρωσαν περίπου 50 μεγατόνους CO2 στην ατμόσφαιρα, ποσότητα ισοδύναμη με τις ετήσιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στη Σουηδία.

Φέτος, οι επιστήμονες παρακολουθούν στενότατα τι συμβαίνει στην περιοχή κι “εξετάζουν το ενδεχόμενο πυρκαγιών ‘ζόμπι’ στην Αρκτική”, τονίζει το πρόγραμμα Copernicus.

Αυτές οι φωτιές “ζόμπι” είναι εστίες “που σιγοκαίνε κάτω από την επιφάνεια κατά τη διάρκεια του χειμώνα και μπορούν να αναζωπυρωθούν με τη βλάστηση στην επιφάνεια την άνοιξη, όταν εξαφανίζονται το χιόνι και ο πάγος”, λέει ο Mαρκ Πάρινγκτον ειδικός της ευρωπαϊκής υπηρεσίας παρακολούθησης της ατμόσφαιρας Copernicus.

Η δραστηριότητα των πυρκαγιών προς το παρόν μπορεί να χαρακτηρισθεί “σχετικά κλασική” κατά την αρχή της σχετικής περιόδου.

Ωστόσο “υπάρχουν δορυφορικές παρατηρήσεις για ενεργές πυρκαγιές, που υποδηλώνουν ότι οι πυρκαγιές ‘ζόμπι’ έχουν ξαναρχίσει, ακόμη κι εάν αυτό ακόμη δεν έχει επιβεβαιωθεί στο πεδίο”, δήλωσε ο Πάρινγκτον.

“Οι θερμοκρασιακές ανωμαλίες αυτές είναι σχετικά εκτεταμένες σε περιοχές που κάηκαν το περασμένο καλοκαίρι”, πρόσθεσε ο ίδιος. Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, υπό ορισμένες περιβαλλοντικές συνθήκες, θα μπορούσε να “οδηγήσει σε πυρκαγιές μεγάλης κλίμακας και για μεγάλο χρονικό διάστημα στην ίδια περιοχή”.

Τα σημερινά δεδομένα δείχνουν ότι οι περιοχές αυτές αντιμετωπίζουν ήδη ιδιαίτερα ζεστές και ξηρές καιρικές συνθήκες για την εποχή. Οι θερμοκρασίες τον Απρίλιο κυμάνθηκαν πάνω από το κανονικό επίπεδο, ιδίως στη βόρεια Γροιλανδία και σε μεγάλο μέρος της Σιβηρίας, σύμφωνα με το Copernicus.

ΠΗΓΗ

 

Τον περασμένο Οκτώβριο ο αθλητής υπεραποστάσεων, Μάριος Γιαννάκου, έφτασε στην μακρινή και απομονωμένη Ισλανδία , πραγματοποιώντας ένα -δυνατών συγκινήσεων- μακρινό & επίπονο ταξίδι.

Ανέβηκε σε παγετώνες, περπάτησε δύσβατα φαράγγια, είδε από κοντά τους πιο ψηλούς καταρράκτες του κόσμου…

Απολαύστε ένα συγκλονιστικό recap από ένα ταξίδι γεμάτο περιπέτεια και δυνατές εμπειρίες!

Ένα άγνωστο ως σήμερα νησί, αποκαλύφθηκε στην Ανταρκτική, ενώ οι πάγοι λιώνουν.

Καθώς οι παγετώνες υποχωρούν, το έδαφος αποκαλύπτεται και συχνά προκαλεί την ακόμα γρηγορότερη διάλυση των πάγων όπως σε αυτή την περίπτωση του νησιού, που εμφανίστηκε πρόσφατα ανοιχτά των ακτών της Ανταρκτικής. Μέλη της ομάδας THOR (Thwaites Offshore Research) κατέγραψαν για πρώτη φορά το νησί, καθώς ολοκλήρωναν αποστολή με ερευνητικό σκάφος “Nathaniel B. Palmer” και ενώ διέσχιζαν τον κόλπο του Pine Island.   Το νησί ονομάστηκε Σιφ. Η Σιφ είναι μία θεά της σκανδιναβικής μυθολογίας και σύζυγος του Θωρ. Το νησί είναι αρκετά μεγάλο ώστε να εντοπίζεται από δορυφόρους ωστόσο μέχρι πρόσφατα ήταν καλυμμένο από πάγους. Οι επιστήμονες δεν έχουν προσδιορίσει το ακριβές χρονικό σημείο όπου το νησί αποκαλύφθηκε, ωστόσο, σύμφωνα με το περιοδικό Nature News, πιθανότερη αιτία για την αποκάλυψη είναι η κλιματική αλλαγή. O παγετώνας Pine Island της Ανταρκτικής λιώνει με γρήγορους ρυθμούς. Τον προηγούμενο μήνα ένα παγόβουνο στο μέγεθος της Μάλτας αποκολλήθηκε από παγετώνα. Το πελώριο τμήμα πάγου έχει έκταση 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Καθώς τα πλοία σπάνια ταξιδεύουν τόσο μακριά όσο το “Nathaniel B. Palmer” το πλήρωμα της αποστολής είναι πιθανότητα οι πρώτοι άνθρωποι που είδαν το νησί. Σύμφωνα με το Nature News η θαλάσσια γεωλόγος Julia Wellner, επικεφαλής ερευνήτρια, ήταν η πρώτη που έκανε γνωστή την ανακάλυψη με ανάρτησή της στο Twitter. Το πλήρωμα του “Nathaniel B. Palmer” πήρε δείγματα από το νησί, ωστόσο τα πρώτα αποτελέσματα δεν θα είναι διαθέσιμα ως τα τέλη Μαρτίου, όπου το πλοίο θα επιστρέψει σε λιμάνι.

Δορυφορικές εικόνες του Eagle Island μέσα σε διάστημα εννέα ημερών

Όταν εντοπίστηκε η νήσος Σιφ, μεγάλο μέρος της βόρειας Ανταρκτικής δοκιμαζόταν από μια περίοδο έντονης ζέστης. Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα δορυφορικές εικόνες που δείχνουν το δραματικό λιώσιμο στη βόρεια άκρη της χερσονήσου. Οι εικόνες, που έχουν ληφθεί μέσα σε διάστημα εννέα ημερών, δείχνουν σχεδόν «γυμνή» τη βόρεια ακτή του Eagle Island και λίμνες πάγου στη μέση του νησιού.    Το μεγαλύτερο μέρος του πάγου έλιωσε στις 6 Φεβρουαρίου, όταν οι μετεωρολογικοί σταθμοί κατέγραψαν ρεκόρ υψηλής θερμοκρασίας 18.2 βαθμών Φαρενάιτ. Μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου, το 20% του χιονιού και του πάγου του Eagle Island είχε λιώσει.

ΠΗΓΗ LIFO

Τον Αύγουστο του 2019 καταγράφηκε η “βορειότερη” καταιγίδα που έχει παρατηρηθει ποτέ στον βόρειο πόλο συνοδευόμενη από την βορειότερη παρατήρηση ηλεκτρικής εκκένωσης που έγινε ποτέ.

 

Η καταιγίδα που σημειώθηκε τον Αύγουστο του 2019 και έσπασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ από άποψη απόστασης από τον βόρειο πόλο, πραγματικά έμεινε ουσιαστικά απαρατήρητη για κάποιες μέρες λόγω ιδιαίτερου φόρτου εργασίας των ερευνητών γράφει η Casey McCullar μαζί με την ομάδα εντοπισμού ηλεκτρικών εκκενώσεων της Vaisala.

Αρχικά το National Weather Service forecasters στο Fairbanks παρατήρησε μάι ασυνήθιστη καταιγιδοφόρο δραστηριότητα να μετακινείται προς τον Αρκτικό κύκλο στις 11/8/2019. Η ίδια ομάδα εντόπισε πάνω από 1000 κεραυνούς συνολικά τον μήνα Αύγουστο του 2019 σε περιοχές βορειότερα των 80° γεωγραφικού πλάτος, κάτι που αποτελεί από μόνο του ρεκόρ τουλάχιστον οκταετίας.

 

Πηγή: komonews.com

 

Ο Κωνσταντίνος Σιναπλίδης και η Αθηνά Μαυρούδη μεταφέρουν αποκλειστικά στο Northmeteo.gr μοναδικές φωτογραφίες από το Ροβανιέμι της Φιλανδίας.

Ένας ανεξερεύνητος για πολλούς κόσμος ξεχύνεται μέσα από τις φωτογραφίες που μας στέλνουν τα παιδιά αλλά το πιο χαρακτηριστικό και ίσως το πιο εντυπωσιακό ανάμεσα στις φωτογραφίες είναι το Βόρειο Σέλας. Όπως μας αναφέρει χαρακτηριστικά ο Κωνσταντίνος, θεωρεί τον εαυτό του ευλογημένο που κατάφερε και είδε αυτό το μοναδικό και συνάμα μαγικό φαινόμενο.

Περισσότερες λεπτομέρειες θα μας δώσει στην κοπή της πίτας του Northmeteo.gr όπου σύντομα θα ανακοινωθεί το μέρος και η ημερομηνία συνάντησης μας μέσα από την επίσημη σελίδα του Northmeteo αλλά και στο Facebook που μπορείτε να μας ακολουθήσετε για να είστε ενήμεροι για όλα τα θέματα που αφορούν τον καιρό κάνοντας κλικ ΕΔΩ

Εμείς θα ευχηθούμε στα παιδιά Καλά Ταξίδια και να έχουν πάντα παρόμοιες εμπειρίες!

Καλή Απόλαυση σε όλους

Βόρειο Σέλας

Οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι της Ανταρκτικής θα βρεθούν σε δεινή θέση έως το 2100 εάν συνεχιστεί η άνοδος της θερμοκρασίας του πλανήτη με τους ίδιους ρυθμούς.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι οι πιγκουίνοι μεγαλώνουν τα μικρά τους σε θαλάσσιους πάγους και η διαθέσιμη πλατφόρμα φαίνεται να περιορίζεται συνεχώς. Εάν δεν γίνει κάτι θα έχουμε απότομη πτώση στον πληθυσμό τους, με τις προβλέψεις να κάνουν λόγο έως και για μείωση στο μισό έως το τέλος του αιώνα.

Προς το παρόν οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι είναι στην κατηγορία των «σχεδόν επαπειλούμενων ειδών» (Near Threatened). Σύντομα αναμένεται να υποβληθεί πρόταση για την ένταξή τους στην κατηγορία «ευάλωτα είδη», για τα οποία ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος.

Image result for αυτοκρατορικοι πιγκουινοι

«Αυτά τα πολύ ανθεκτικά πτηνά βιώνουν πραγματικά σκληρούς χειμώνες και επιστρέφουν κάθε χρόνο για να μεγαλώσουν τους νεοσούς. Είναι μαχητές, αλλά η ανησυχία μας είναι για πόσο η ανθεκτικότητά τους θα συνεχίσει στο μέλλον» τονίζει στο BBC η Dr Michelle LaRue.

Σήμερα υπολογίζεται ότι υπάρχουν 250.000 ζευγάρια πιγκουίνων στην Ανταρκτική.

ΠΗΓΗ naftemporiki.gr 

Η έκθεση φωτογραφίας του Φωκίωνα Ζησιάδη «Παγετώνες. Από τη  Γένεση στην Εξαΰλωση», είναι ένα ταξίδι στη Γροιλανδία, μια πρόσκληση στο  απόκοσμο τοπίο της Αρκτικής και το μεγαλείο των σε αέναη πλεύση παγόβουνων.

Η ιδέα για αυτό το ταξίδι γεννήθηκε στην Ισλανδία, απόρροια της έντονης έλξης που του ασκεί η Αρκτική και τον έχει ήδη οδηγήσει στην έκδοση του photo art book «Island» με φωτογραφίες του από το ομώνυμο ταξίδι (κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο teNeues).

Ο Φωκίων Ζησιάδης εξερευνά τη Γροιλανδία από το 2016. Την έχει επισκεφτεί μέχρι τώρα τέσσερις φορές, (επισκέφτηκε τα Ilulisat -Nuuk- Tasiilaq -Teniteqilaqin το 2016, Kangerlussuaq-Ilulisat-Qaanaq-Nuuk το 2017, Ittoqqortoormiit-Jameson Land το 2018 και Ittoqqortorormit – Kap Hoeg το 2019), σε διαφορετικές εποχές (Αύγουστο, Μάρτιο, Απρίλιο, Ιούνιο), με σκληρές θερμοκρασίες, σε κάποιες περιπτώσεις κάτω από τους -30 βαθμούς Κελσίου.

Έχει διασχίσει απομακρυσμένες τοποθεσίες με τη βοήθεια ντόπιων inuit κυνηγών, μαζί με τον Landmark Dui, τον πιστό και έμπειρο Ισλανδό οδηγό του, που τον συνοδεύει σε κάθε του Αρκτική περιπέτεια. Η προσέγγιση αυτών των περιοχών γίνεται άλλοτε επίγεια με snowmobiles, και έλκηθρα που σέρνουν σκύλοι άλλοτε εναέρια με ελικόπτερα και δια θαλάσσης με ευέλικτα σκάφη.

3-vZifG.jpg

1-hcBtA.jpg

Τοπίο που φαντάζει απόκοσμο

Η αντοχή και πειθαρχία του φωτογράφου στις ακραίες συνθήκες, είναι απαραίτητη για να πετύχει το στόχο του: την απεικόνιση του φυσικού περιβάλλοντος, ενός τοπίου που φαντάζει εξώκοσμο, επιβεβαιώνοντας την ασημαντότητα του ανθρώπου μπροστά στο ανυπέρβλητο μεγαλείο της Φύσης.

Τα παγόβουνα, το αντικείμενο των φωτογραφιών του Φωκίωνα Ζησιάδη που θα εκτεθούν, αποτελούν το τελετουργικό αρχέτυπο μίας συνεχούς μεταμόρφωσης, καθώς δημιουργήθηκαν σταδιακά κατά τη διάρκεια μιας μακράς περιόδου που προηγήθηκε της σύγχρονης ιστορίας κατά εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια (σε μερικές περιπτώσεις περισσότερα από 400.000 χρόνια). Αυτά τα εκπληκτικά, διαρκώς μεταβαλλόμενα φυσικά γλυπτά, κινούνται εδώ και αιώνες στα παγωμένα νερά.

Όπως επισημαίνει ο επιμελητής της έκθεσης Σταύρος Καβαλλάρης, «το μυστηριώδες, συχνά μοναχικό, ταξίδι τους στα παγωμένα νερά αναδεικνύει τη διττή τους φύση- πάνω και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, αποθεώνοντας όχι μόνο τη χαρισματική δυναμική ενός pendre l’ eau, αλλά και τη σπουδαιότητα του ρόλου τους σε ότι αφορά το κλίμα.

4-Shede.jpg

»Με αυτήν τη διττή ιδιότητα, το νερό αποτελεί τη γενεσιουργό δύναμη των παγόβουνων με τρόπο προφανή και, συνάμα, απόκρυφο. Λαμβάνοντας υπόψη ότι  περίπου το 90% της μάζας τους βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ένα συμπαγές κάτω μέρος διαμορφώνεται, σε συνεχή αντίδραση με τη στασιμότητα, ενώ η απόληξη τους διχοτομείται ανάμεσα σε μία κρυσταλλική ευθραυστότητα και την επιβλητικότητα μίας μαρμάρινης κατασκευής.

»Αυτό ακριβώς αποθανατίζει στο φακό, με την ιδιαίτερη ματιά του, ο Φωκίων Ζησιάδης, αποκαλύπτοντας, μέσα από το σκηνικό του Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού, την άρρηκτη δομή των παγόβουνων. Οι φωτογραφίες του προσθέτουν στην μαγεία ενός τοπίου που κυριαρχείται από την αέναη περιπλάνηση τους, καθώς και την, απόλυτα πιστή στην αρχή του Αρχιμήδη, πλευστότητα τους».

Νοερό ταξίδι

Ο Φωκίων Ζησιάδης καταφέρνει να καταγράψει φωτογραφικά την πεμπτουσία του επιβλητικού θέματός του ως δεξιοτέχνης racontreur, με μια πολύ προσωπική προσέγγιση, συμπαρασύροντας το θεατή σε ένα νοερό ταξίδι, χαρίζοντάς του την ώριμη ματιά του, του αποκαλύπτει την εξελικτική διαδικασία της σχέσης του με τον τόπο, με ειλικρίνεια, ανθρωπιά και σεμνότητα.

Η παρουσίαση των φωτογραφιών θα πλαισιώνεται από ήχους της Αρκτικής, που επιμελείται ο Θανάσης Ζλατάνος του Studio Lollipop.

Από την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου, λοιπόν, και για έναν ολόκληρο μήνα, το Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα θα φιλοξενεί τη νέα προσωπική του έκθεση «Παγετώνες. Από την Γένεση στην Εξαΰλωση», η οποία αποτελεί μια πραγματική πρόσκληση στο εντυπωσιακό τοπίο της Αρκτικής και το μεγαλείο των σε αέναη πλεύση παγόβουνων.

ΠΗΓΗ fokionzisiadis.gr tanea.gr

 

The warm air masses are now moving towards Greenland being definitely colder, but still warm. The temperature record is about to be broken this week.

The following map comes from the ECMWF global forecasting model and show surface temperatures around North Pole on 30/7/2019, 11am CDT. Eastern and western coast of Greenland may exceed 20°C. It should be noted that Iceland may record temperatures larger than 22°C.

In the middle of July, the mercury reached 21° in the Isle Alert located north of Greenland (and 90km south of the North Pole), breaking the previous record, which was 20°C in July 1956. It is highlighted that since 2012 a significant amount of warm days (with temperatures between 19-20°C) has been recorded in this station.

For now, the ice coverage seems to be within the lowest values have ever observed. Facing a fairly warm week (30/7-2/8/2019), there are concerns that the ice will significantly melt and the scientists follow the entire phenomenon and its progress in detail.

Συχνό ερώτημα που τίθεται στην επιστημονική κοινότητα είναι το “πώς θα μπορούσε να αποτραπεί τολιώσιμο των πάγων στη Δυτική Ανταρκτική και η άνοδος της στάθμης των ωκεανών;”, μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα στο Science Advances προτείνει, όμως, μια απρόσμενη λύση: να αντλείται το νερό που προκύπτει από το λιώσιμο και να ρίχνεται και πάλι, σαν τεχνητό χιόνι , στο παγοκάλυμμα.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη έχει ήδη προκαλέσει τόσο μεγάλο πρόβλημα στον νότιο πόλο που το τεράστιο στρώμα του πάγου αρχίζει να αποσαθρώνεται. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά τουλάχιστον τρία μέτρα τους επόμενους αιώνες.

Οι συγγραφείς της νέας μελέτης προτείνουν να χρησιμοποιηθεί η ενέργεια από 12.000 ανεμογγενήτριες για να αντληθεί το θαλασσινό νερό σε ύψος 1.500 μέτρων μέχρι την επιφάνεια και στη συνέχεια να ριφθεί από εκατοντάδες χιονοβόλα κανόνια σε μια έκταση ίση με την Κόστα Ρίκα.

“Έχουμε ήδη ξυπνήσει τον γίγαντα στον νότιο πόλο”, δήλωσε ο Άντερς Λέβερμαν, καθηγητής στο Ινστιτούτο Πότσδαμ για την Έρευνα των Κλιματικών Επιπτώσεων (PIK), αναφερόμενος στο λιώσιμο του παγοκαλύμματος. “Βρισκόμαστε ήδη στο σημείο χωρίς επιστροφή, αν δεν κάνουμε κάτι”, πρόσθεσε μιλώντας στο πρακτορείο Reuters. “Μπορούμε να το επαναφέρουμε σε σταθερό σημείο με μια μικρή παρέμβαση τώρα ή με μια ολοένα και μεγαλύτερη αργότερα”, πρόσθεσε.

Με τις ξηρασίες, τις πλημμύρες, τις καταιγίδες και τις πυρκαγιές που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή να εντείνονται σε παγκόσμιο επίπεδο, κάποιοι επιστήμονες αρχίζουν να εξετάζουν στα σοβαρά λύσεις που θα είχαν απορριφθεί χωρίς δεύτερη σκέψη ακόμη και πριν από λίγα χρόνια. Απηχώντας τις απόψεις πολλών άλλων επιστημόνων, ο Λέβερμαν είπε ότι η κατεπείγουσα προτεραιότητα είναι να μειωθούν τάχιστα οι εκπομπές καυσαερίων ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι που είχαν τεθεί με τη Συμφωνία του Παρισιού του 2015.

Αν και ο Λέβερμαν παραδέχεται ότι η άνοδος της στάθμης των ωκεανών που προβλέπεται ότι θα ακολουθήσει την κατάρρευση του Στρώματος Πάγου της Δυτικής Ανταρκτικής μπορεί να χρειαστεί εκατοντάδες χρόνια για να συμβεί, είπε ότι δημοσίευσε αυτή τη μελέτη επειδή ανησυχεί για την τύχη όσων ζουν σε περιοχές με χαμηλό υψόμετρο.

“Με την άνοδο της στάθμης θα βυθιστούν τελικά στο νερό το Αμβούργο, η Σαγκάη, η Νέα Υόρκη, το Χονγκ Κονγκ. Δεν μπορείς να διαπραγματευτείς με τη φυσική: αυτό είναι το δίλημμα”, είπε ο φυσικός και ωκεανογράφος, που συνεργάζεται και με το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στις ΗΠΑ.

Όπως αναφέρει το ΑΜΠΕ, ο Λέβερμαν και οι συνεργάτες του χρησιμοποιήσαν υπολογιστικά μοντέλα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το στρώμα πάγου της Δυτικής Ανταρκτικής θα μπορούσε να σταθεροποιηθεί με την εναπόθεση τουλάχιστον 7.400 γιγατόνων τεχνητού χιονού σε διάστημα 10 ετών γύρω από τους Παγετώνες Πάιν Άιλαντ και Τουέιτς.

Το κόστος του εγχειρήματος δεν αναφέρεται στην έρευνα, όμως για να υλοποιηθεί κάτι τέτοιο ο Λέβερμαν είπε ότι θα χρειαζόταν “κάτι παρόμοιο με έναν σεληνιακό σταθμό στην Ανταρκτική”. Παραδέχτηκε επίσης ότι στην περίπτωση που τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιό του, οι συνέπειες θα ήταν “τρομαχτικές” για τον νότιο πόλο, όμως θα άξιζε τον κόπο, αν έτσι περιοριζόταν η άνοδος της στάθμης των ωκεανών. “Θα μετατρέπαμε τη Δυτική Ανταρκτική σε βιομηχανική ζώνη. Όμως αν αποσταθεροποιήσουμε τον παγετώνα, όλα θα αλλάξουν με δραματικό τρόπο”, κατέληξε.

Στο παρελθόν έχουν προταθεί και άλλες ευφάνταστες λύσεις για τη σταθεροποίηση του παγετώνα, όπως για παράδειγμα η κατασκευή τεσσάρων υποθαλάσσιων κολόνων, ύψους 300 μέτρων, ή ενός τοίχου ύψους 50-100 μέτρων και μήκους 80-120 χιλιομέτρων.

ΠΗΓΗ sofokleousin.gr