Posts

Πέντε νέα νησιά στην Αρκτική ανακαλύφθηκαν μετά το συνεχές λιώσιμο των παγετώνων, σύμφωνα με ανακοίνωση του Πολεμικού Ναυτικού της Ρωσίας, που διοργάνωσε αποστολή στην περιοχή.

Η ονομασία τους δεν έχει γίνει ακόμα γνωστή, ενώ, όπως τονίζουν τα μέλη της ομάδας που ταξίδεψε στο σημείο τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο, ήταν κρυμμένα κάτω από παγετώνες. Αυτά τουλάχιστον δήλωσε ο επικεφαλής του στόλου Αλεξάντερ Μοϊσέφ.

«Η μεταβολή της θερμοκρασίας και οι αλλαγές που έχουν συντελεσθεί στο φυσικό τοπίο οδήγησαν στην αποκάλυψη των νησιών αυτών», είπε ο Μοϊσέφ σε συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στη Ρωσία. Κατά τη διάρκεια της αποστολής, το υπουργείο Άμυνας από την πλευρά του ανακοίνωσε ότι εντοπίστηκαν πέντε νησιά κοντά στη νήσο Βίζε. Όπως ανακοίνωσε ο επικεφαλής της ρωσικής αποστολής, τα «βαφτίσια» των νησιών θα γίνουν στο άμεσο μέλλον.

Πηγή: http://www.paron.gr/2019/10/29/arktiki-anakalyfthikan-5-nea-nisia/

 

Άλλο ένα άσχημο νέο για το παγκόσμιο κλίμα μας έρχεται από την αρκτική όσον αφορά τους παγετώνες.

 

Ως επί το πλείστον, το ποσοστό παγοκάλυψης στην αρκτική κινήθηκε στα επίπεδα του 2012, έτος που αποτελεί αρνητικό ρεκόρ παγοκάλυψης. Ωστόσο, το δίμηνο Αύγουστος-Σεπτέμβριος η παγοκάλυψη παρουσίασε σημάδια ανάκαμψης πιθανώς εξαιτίας της ανάπτυξης αντικυκλωνικών πεδίων πάνω από την περιοχή, κάτι που ουσιαστικά λειτούργησε σαν ασπίδα σε θερμότερες αέριες μάζες από νοτιότερα γεωγραφικά πλάτη.

Ωστόσο, μέσα στον Οκτώβριο η ανάπτυξη και παρουσία κυκλωνικών συστημάτων στον βόρειο πόλο και τον βόρειο Ατλαντικό τείνει να “καταναλώνει” και να αναδιανέμουν τις ψυχρότερες αέριες μάζες που συγκεντρώνονται εκεί αρχικά.

Βάσει των τελευταίων προγνωστικών στοιχείων, φαίνεται εκ νέου να δημιουργείται ένα πεδίο αντικυκλωνικών πιέσεων στην περιοχή, το οποίο θα συμβάλλει στην αύξηση των παγετώνων, όπως είναι και το προσδοκώμενο για την εποχή. Πρέπει να σημειωθεί όμως πως είανι αμφίβολο το κατά πόσο η παγοκάλυψη θα καταφέρει να “ξεφύγει” από τα επίπεδα του 2012 παραμένοντας σίγουρα τουλάχιστον για τον τρέχοντα μήνα μακρυά από τον μέσο όρο των ετών 1981-2010.

Σίγουρα το λιώσιμο των πάγων στην Ανταρκτική είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για όλο τον κόσμο, όμως όπως φαίνεται ανησυχητικό λιώσιμο παγετώνων έχουμε και στη γειτονιά μας.

Οι ελβετικοί παγετώνες, και ιδιαίτερα στις Άλπεις, έχασαν το 10% του όγκου τους στη διάρκεια των πέντε τελευταίων χρόνων λόγω της κλιματικής αλλαγής, κάτι πρωτόγνωρο σε ένα διάστημα 100 χρόνων, προειδοποίησε η ελβετική Ακαδημία φυσικών επιστημών.

Οι μετρήσεις που πραγματοποίησε η Επιτροπή ειδικών για την κρυόσφαιρα σε 20 παγετώνες δείχνουν πως, έπειτα από αρκετούς καύσωνες στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2019, το λιώσιμό τους έφθασε σε «επίπεδα ρεκόρ».

 

Ισχυρές βροχοπτώσεις

Κι όμως, ο χειμώνας του 2018/19 χαρακτηρίστηκε σε όλη την Ελβετία από έναν πολύ κρύο Ιανουάριο με ισχυρές βροχοπτώσεις, ιδιαίτερα στη βόρεια πλαγιά των Άλπεων. Έπεσαν μεγάλες ποσότητες χιονιού, κυρίως στο ανατολικό τμήμα της χώρας που κατέγραψε «ποσότητες ρεκόρ».

Ως εκ τούτου τον Απρίλιο και τον Μάιο υπήρχε 20 έως 40% περισσότερο χιόνι στους παγετώνες σε σχέση με ό,τι συμβαίνει συνήθως. Στις αρχές Ιουνίου, χιόνι ύψους έξι μέτρων υπήρχε ακόμη κατά τόπους, σύμφωνα με τους ειδικούς.

 

Χάθηκαν ποσότητες που αντιστοιχούν σε απόθεμα νερού… ενός έτους

Ωστόσο «στη διάρκεια των δύο έντονων καυσώνων διάρκειας μίας εβδομάδας στα τέλη Ιουνίου και στα τέλη Ιουλίου, ποσότητες χιονιού και πάγου που αντιστοιχούσαν στην κατανάλωση πόσιμου νερού για ένα έτος έλιωσαν στους ελβετικούς παγετώνες μέσα σε μόλις 15 ημέρες», υπογραμμίζουν οι ειδικοί.

Το λιώσιμο του χιονιού και των πάγων συνεχίστηκε μέχρι και τις αρχές Σεπτεμβρίου.

Στη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών, περίπου το 2% του συνολικού όγκου των ελβετικών παγετώνων χάθηκε. Τα πέντε τελευταία χρόνια, το ποσοστό αυτό ξεπέρασε το 10% — τέτοιες απώλειες δεν είχαν ποτέ παρατηρηθεί μέχρι τώρα σύμφωνα με δεδομένα τα οποία καλύπτουν μια περίοδο που υπερβαίνει τα 100 χρόνια.

Στο ανατολικό και στο βόρειο τμήμα των Άλπεων, οι απώλειες ήταν μεγαλύτερες από τον μέσο όρο της τελευταίας δεκαετίας.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Πολυτεχνικής Σχολής της Ζυρίχης, οι περίπου 4.000 αλπικοί παγετώνες, που αποτελούν τουριστικό πόλο έλξης, αλλά παρέχουν επίσης νερό το καλοκαίρι σε εκατομμύρια ανθρώπους, κινδυνεύουν να λιώσουν σε ποσοστό άνω του 90% μέχρι τα τέλη του 21ου αιώνα, αν δεν γίνει τίποτα προκειμένου να μειωθούν οι εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και θεωρούνται υπεύθυνα για την κλιματική αλλαγή.

Στην Ελβετία, περισσότεροι από 500 παγετώνες έχουν εξαφανιστεί από το 1900.

 

Πηγή: GreenAgenda

Η έκθεση φωτογραφίας του Φωκίωνα Ζησιάδη «Παγετώνες. Από τη  Γένεση στην Εξαΰλωση», είναι ένα ταξίδι στη Γροιλανδία, μια πρόσκληση στο  απόκοσμο τοπίο της Αρκτικής και το μεγαλείο των σε αέναη πλεύση παγόβουνων.

Η ιδέα για αυτό το ταξίδι γεννήθηκε στην Ισλανδία, απόρροια της έντονης έλξης που του ασκεί η Αρκτική και τον έχει ήδη οδηγήσει στην έκδοση του photo art book «Island» με φωτογραφίες του από το ομώνυμο ταξίδι (κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο teNeues).

Ο Φωκίων Ζησιάδης εξερευνά τη Γροιλανδία από το 2016. Την έχει επισκεφτεί μέχρι τώρα τέσσερις φορές, (επισκέφτηκε τα Ilulisat -Nuuk- Tasiilaq -Teniteqilaqin το 2016, Kangerlussuaq-Ilulisat-Qaanaq-Nuuk το 2017, Ittoqqortoormiit-Jameson Land το 2018 και Ittoqqortorormit – Kap Hoeg το 2019), σε διαφορετικές εποχές (Αύγουστο, Μάρτιο, Απρίλιο, Ιούνιο), με σκληρές θερμοκρασίες, σε κάποιες περιπτώσεις κάτω από τους -30 βαθμούς Κελσίου.

Έχει διασχίσει απομακρυσμένες τοποθεσίες με τη βοήθεια ντόπιων inuit κυνηγών, μαζί με τον Landmark Dui, τον πιστό και έμπειρο Ισλανδό οδηγό του, που τον συνοδεύει σε κάθε του Αρκτική περιπέτεια. Η προσέγγιση αυτών των περιοχών γίνεται άλλοτε επίγεια με snowmobiles, και έλκηθρα που σέρνουν σκύλοι άλλοτε εναέρια με ελικόπτερα και δια θαλάσσης με ευέλικτα σκάφη.

3-vZifG.jpg

1-hcBtA.jpg

Τοπίο που φαντάζει απόκοσμο

Η αντοχή και πειθαρχία του φωτογράφου στις ακραίες συνθήκες, είναι απαραίτητη για να πετύχει το στόχο του: την απεικόνιση του φυσικού περιβάλλοντος, ενός τοπίου που φαντάζει εξώκοσμο, επιβεβαιώνοντας την ασημαντότητα του ανθρώπου μπροστά στο ανυπέρβλητο μεγαλείο της Φύσης.

Τα παγόβουνα, το αντικείμενο των φωτογραφιών του Φωκίωνα Ζησιάδη που θα εκτεθούν, αποτελούν το τελετουργικό αρχέτυπο μίας συνεχούς μεταμόρφωσης, καθώς δημιουργήθηκαν σταδιακά κατά τη διάρκεια μιας μακράς περιόδου που προηγήθηκε της σύγχρονης ιστορίας κατά εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια (σε μερικές περιπτώσεις περισσότερα από 400.000 χρόνια). Αυτά τα εκπληκτικά, διαρκώς μεταβαλλόμενα φυσικά γλυπτά, κινούνται εδώ και αιώνες στα παγωμένα νερά.

Όπως επισημαίνει ο επιμελητής της έκθεσης Σταύρος Καβαλλάρης, «το μυστηριώδες, συχνά μοναχικό, ταξίδι τους στα παγωμένα νερά αναδεικνύει τη διττή τους φύση- πάνω και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, αποθεώνοντας όχι μόνο τη χαρισματική δυναμική ενός pendre l’ eau, αλλά και τη σπουδαιότητα του ρόλου τους σε ότι αφορά το κλίμα.

4-Shede.jpg

»Με αυτήν τη διττή ιδιότητα, το νερό αποτελεί τη γενεσιουργό δύναμη των παγόβουνων με τρόπο προφανή και, συνάμα, απόκρυφο. Λαμβάνοντας υπόψη ότι  περίπου το 90% της μάζας τους βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ένα συμπαγές κάτω μέρος διαμορφώνεται, σε συνεχή αντίδραση με τη στασιμότητα, ενώ η απόληξη τους διχοτομείται ανάμεσα σε μία κρυσταλλική ευθραυστότητα και την επιβλητικότητα μίας μαρμάρινης κατασκευής.

»Αυτό ακριβώς αποθανατίζει στο φακό, με την ιδιαίτερη ματιά του, ο Φωκίων Ζησιάδης, αποκαλύπτοντας, μέσα από το σκηνικό του Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού, την άρρηκτη δομή των παγόβουνων. Οι φωτογραφίες του προσθέτουν στην μαγεία ενός τοπίου που κυριαρχείται από την αέναη περιπλάνηση τους, καθώς και την, απόλυτα πιστή στην αρχή του Αρχιμήδη, πλευστότητα τους».

Νοερό ταξίδι

Ο Φωκίων Ζησιάδης καταφέρνει να καταγράψει φωτογραφικά την πεμπτουσία του επιβλητικού θέματός του ως δεξιοτέχνης racontreur, με μια πολύ προσωπική προσέγγιση, συμπαρασύροντας το θεατή σε ένα νοερό ταξίδι, χαρίζοντάς του την ώριμη ματιά του, του αποκαλύπτει την εξελικτική διαδικασία της σχέσης του με τον τόπο, με ειλικρίνεια, ανθρωπιά και σεμνότητα.

Η παρουσίαση των φωτογραφιών θα πλαισιώνεται από ήχους της Αρκτικής, που επιμελείται ο Θανάσης Ζλατάνος του Studio Lollipop.

Από την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου, λοιπόν, και για έναν ολόκληρο μήνα, το Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα θα φιλοξενεί τη νέα προσωπική του έκθεση «Παγετώνες. Από την Γένεση στην Εξαΰλωση», η οποία αποτελεί μια πραγματική πρόσκληση στο εντυπωσιακό τοπίο της Αρκτικής και το μεγαλείο των σε αέναη πλεύση παγόβουνων.

ΠΗΓΗ fokionzisiadis.gr tanea.gr

 

Χιλιάδες λίμνες του βόρειου ημισφαιρίου σε Ευρώπη, Καναδά, Αμερική και Ασία θα μείνουν χωρίς πάγους το χειμώνα, καθώς ολοένα ανεβαίνει η μέση παγκόσμια θερμοκρασία εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με εκτιμήσεις των επιστημόνων.

Μια νέα επιστημονική έρευνα -η πιο ολοκληρωμένη του είδους της μέχρι σήμερα- που βασίστηκε σε παρατηρήσεις 513 λιμνών και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Nature Climate Change”, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Σάπνα Σάρμα του Πανεπιστημίου της Υόρκης στο Τορόντο, σύμφωνα με το BBC, εκτιμά ότι μέσα σε μια γενιά περισσότερες από 35.000 λίμνες δεν θα καλύπτονται πια από πάγο τους μήνες του χειμώνα.

Η εξαφάνιση της παγοκάλυψης θα έχει -πέρα από την αδυναμία να κάνουν πατινάζ μικροί και μεγάλοι- σημαντικές περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις για τις ζωές σχεδόν 400 εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν κοντά σε αυτές τις λίμνες. Μπορεί να αποτελέσει απειλή ακόμη και για την παροχή πόσιμου νερού ή των αποθεμάτων αλιείας. Η παγοκάλυψη επιτρέπει στις γύρω κοινότητες να διασχίζουν τις λίμνες με τα πόδια ή με οχήματα, ώστε να προμηθεύονται τρόφιμα και γενικότερα να έχουν επαφή με άλλους ανθρώπους. Επιπλέον, οι λίμνες που δεν παγώνουν, τείνουν να χάνουν περισσότερο νερό μέσω εξάτμισης.

Σήμερα, περίπου 14.800 λίμνες σε Καναδά, ΗΠΑ και βόρεια Ευρώπη έχουν πάγους μόνο όταν οι χειμώνες είναι πολύ κρύοι, ενώ μένουν με ελάχιστους ή καθόλου πάγους, όταν οι χειμώνες είναι πιο ζεστοί. Αν η άνοδος της θερμοκρασίας φθάσει τους δύο βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, τότε οι λίμνες χωρίς πάγους θα ξεπεράσουν τις 35.000.

«Τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας δεν θα δουν κάτι που εμείς το θεωρούμε δεδομένο», δήλωσε η ερευνήτρια δρ Κάθριν Ο’Ράιλι του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Ιλινόις.

«Δεν χρειάζεται μεγάλη άνοδος της θερμοκρασίας για να γίνουν αισθητές οι επιπτώσεις. Συμβαίνει αυτή τη στιγμή – ήδη η Λίμνη Σουπίριορ δεν παγώνει πια κάθε χειμώνα. Το ίδιο και οι άλλες Μεγάλες Λίμνες. Έχουμε τέτοια παραδείγματα από όλο τον κόσμο λιμνών που υφίστανται αυτή τη μεγάλη αλλαγή και προβλέπουμε ότι αυτό θα συμβεί σε πολλές περισσότερες λίμνες στο μέλλον», τόνισε η η δρ Σάρμα.

Στη Γη υπάρχουν περίπου 117 εκατομμύρια λίμνες.

 

Πηγή: GreenAgenda

Η μέση θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνεται. Οι παγετώνες λιώνουν και το κλίμα γίνεται θερμότερο. Οι αλλαγές είναι ραγδαίες και σε κλίμακα που οι κυβερνήσεις δείχνουν ανήμπορες, ή δεν επιθυμούν να λάβουν τα απαιτούμενα μέτρα, ώστε να μετριάσουν τις συνέπειες. Ομάδα επιστημόνων, ωστόσο, πρότεινε μία λύση, αν μη το άλλο, πρωτοποριακή. Οι επιστήμονες πρότειναν την κατασκευή τείχους στον βυθό της θάλασσας, το οποίο, σύμφωνα με την ανάλυσή τους, θα ανακόψει το λιώσιμο των πάγων στους πόλους της Γης.

Το σκεπτικό της πρότασης έχει ως εξής. Τα θερμά ρεύματα νερού κινούνται προς τους παγετώνες μέσω των βαθύτερων στρωμάτων νερού. Φτάνοντας στο τείχος πάγου, το λιώνουν από κάτω προς τα πάνω, προκαλώντας τεράστιες σπηλιές κάτω από ένα παχύ στρώμα πάγου, το οποίο λιώνει ολοένα και περισσότερο, μέχρι την κατάρρευση μεγάλων κομματιών.

Πώς θα λειτουργεί το τείχος; Το κατασκεύασμα που προτείνουν οι επιστήμονες θα ανακόπτει την πορεία των θερμών θαλάσσιων ρευμάτων στον βυθό. Τα ζεστά ρεύματα κινούνται στον πυθμένα και ανεβαίνουν στα ψηλότερα στρώματα νερού όταν βρίσκουν εμπόδιο. Το τείχος δεν θα επιτρέπει στα ζεστά αυτά ρεύματα νερού να φτάνουν στον παγετώνα, καθώς θα «σβήνουν» στο τείχος και θα «απορροφούνται» σε ικανή απόσταση από το «σημείο μηδέν».

Βάσει της πρότασης που κατέθεσε η επιστημονική ομάδα, το τείχος θα πρέπει να έχει τουλάχιστον 300 μέτρα ύψος στον βυθό της θάλασσας και σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, θα ανακόψει σε ικανό ποσοστό την ταχύτητα με την οποία λιώνουν οι παγετώνες, προσφέροντας πολύτιμο χρόνο στην ανθρωπότητα.

Επίσης, σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Πρίνσεστον, στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα τείχη θα εμποδίζουν τη διέλευση των μεγάλων παγόβουνων που σχηματίζονται από αποσπώμενα κομμάτια πάγου, διακόπτοντας το «ταξίδι» τους στους ωκεανούς, σε πολύ κοντινό σημείο στον παγετώνα.

Στα μοντέλα προσομοίωσης που παρουσίασε η επιστημονική ομάδα, αποδείχθηκε ότι με τα τείχη θα ανακοπεί η πορεία τουλάχιστον του 30% των παγόβουνων, ενώ αν «σβήσει» το 50% των θερμών υδάτων στον βυθό, θα μετριαστεί κατά 70% το λιώσιμο των πάγων.

 

Πηγή: GreenAgenda